Spelling suggestions: "subject:"εκπομπής"" "subject:"εκπομπή""
1 |
Αφαίρεση θορύβου και εντοπισμός συμβάντων ακουστικής εκπομπήςΑγγελόπουλος, Ιωάννης 07 May 2015 (has links)
Οι ακουστικές εκπομπές χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση της
υγείας σε διάφορες κατασκευές και υλικά, καθώς εντοπίζουν συμβάντα ΑΕ, τα
οποία συνήθως προκαλούνται από διάφορους τύπους ζημιάς και με την
αφαίρεση του ανεπιθύμητου θορύβου έχουμε χρήσιμα δεδομένα για το προς
εξέταση αντικείμενο. Η παρακολούθηση μέσω ακουστικών εκπομπών είναι
ένας μη καταστροφικός τρόπος ελέγχου (NDT) και έτσι δεν επηρεάζει τις
κατασκευές σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς τρόπους ελέγχου.
Οι ΑΕ διακρίνονται σε δυο τύπους τα συνεχή σήματα ΑΕ και τα εκρηκτικά
σήματα ΑΕ. Η συνεχής ΑΕ παρουσιάζει σχεδόν σταθερά χαρακτηριστικά
γνωρίσματα καθ' όλη τη διάρκεια του σήματος ενώ στην εκρηκτική ΑΕ είναι
σαφής ο διαχωρισμός της φάσης ανύψωσης και πτώσης του πλάτους του.
Στη παρούσα μελέτη εξετάζονται πολλές εφαρμογές της παρακολούθησης
ΑΕ. Οι γέφυρες είναι το πιο συχνό πεδίο εφαρμογής της παρακολούθησης ΑΕ
εξαιτίας της ανάγκης τους για συνεχή και αξιόπιστη μέτρηση της δομικής
υγείας τους λόγω και της κρισιμότητας της ακεραιότητάς τους. Η ΑΕ φαντάζει
η ιδανική επιλογή για γέφυρες λόγω της μη αναστολής της λειτουργίας αυτών
για την διεξαγωγή των διάφορων δοκιμών.
Η δημιουργία ασύρματων κόμβων ΑΕ είναι ένα πεδίο που χρήζει περαιτέρω
μελέτης και διερεύνησης. Η ασύρματη παρακολούθηση έχει πολλά
πλεονεκτήματα όπως οικονομία,αποδοτικότητα,συνεχής παρακολούθηση σε
σχέση με την ενσύρματη παρακολούθηση και σίγουρα θα είναι ένα
απαραίτητο στοιχείο των συστημάτων ΑΕ στο μέλλον. Παρόλα τα
προβλήματα σχετικά με την επάρκεια ενέργειας σε αυτά τα συστήματα.
Επίσης οι ΑΕ έχουν την δυνατότητα της χρησιμοποίησης ευφυών
συστημάτων για την επεξεργασία δεδομένων κάτι που βοηθάει στην καλύτερη
αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των δοκιμών. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο
αυτό-οργανωμένο νευρωνικό δίκτυο Kohonen.Τέλος μελετάται και η χρήση
ΑΕ στην παρακολούθηση φθοράς εργαλείων και σε σύνθετα υλικά με φυσικές
ίνες. / The acoustic emissions are used for monitoring
health in different structures and materials, as well as identify AE occurrence
usually caused by various types of damage and by
removing unwanted noise we could obtain useful data. Monitoring using acoustic emissions is a non-destructive way of testing (NDT) and thus does not affect the construction unlike traditional ways of testing.
AE are divided into two types the continuous AE signals and burst
AE signals. Continuous AE shows almost constant characteristics
throughout the duration of the signal while the burst AE indicate
clear separation of the lifting phase and falling of the amplitude.
This study examined many monitoring applications on AE. The bridges are the most common field of application of AE tracking
because of their need for continuous and reliable measurement of their structural health because of the criticality of their integrity. The AE seems
the ideal choice for bridges due to non-suspension of the operation of these
for the conduct of the various tests.
Creating wireless AE nodes is an area that merits further
study and investigation. Wireless monitoring has many
advantages such as economy, efficiency, continuous monitoring
compared to wired monitoring and will definitely be a
essential element of AE systems in the future. Despite all
problems with regard to energy efficiency in such systems.
Also AE are capable of using intelligent
systems for data processing which provides a better
evaluation of test results. Particular reference is made to
self-organized neural network Kohonen.Finally it is studied the use of
AE in monitoring tools and wear of composites with natural
fibers.
|
2 |
Simulating the effects of climate change and emissions of pollutants on air quality / Μελέτη της επίδρασης της κλιματικής αλλαγής και των εκπομπών ρύπων στην ποιότητα του αέραΜεγαρίτης, Αθανάσιος 16 May 2014 (has links)
The scope of this dissertation was to enhance our knowledge regarding the potential effects that emissions and climate change could have on air pollutants (e.g., particulate matter, ozone, Hg), in order to design effective strategies for improving air quality.
A 3-D chemical transport model, PMCAMx-2008, was applied over Europe to evaluate the response of PM2.5 to 50% reduction in emissions of precursor gases (SO2, NH3, NOx, VOCs) and anthropogenic primary OA (POA). A summer and a winter simulation period were used, to investigate also the seasonal dependence of the PM2.5 response to emissions changes. Reduction of NH3 emissions seems to be the most effective control strategy for reducing PM2.5, in both periods, resulting in a decrease of PM2.5 up to 5.1 μg m-3 and 1.8 μg m-3 during summer and winter respectively. The SO2 reduction is more effective during summer, especially over Balkans. The anthropogenic POA control strategy reduces total OA, in both periods, mainly in urban areas close to its emissions sources. The reduction of NOx emissions reduces PM2.5 during the summer period, causing although an increase of ozone (O3) concentration in major urban areas and over Western Europe. Additionally, the NOx control strategy actually increases PM2.5 levels during the winter period.
PMCAMx-2008 was also applied over Europe, to quantify the individual effects of the major meteorological parameters on PM2.5 levels. Our simulations cover three periods, representative of different seasons (summer, winter, and fall). PM2.5 appears to be more sensitive to temperature changes compared to the rest meteorological parameters in all seasons. PM2.5 generally decreases as temperature increases, although the predicted response is spatially variable, ranging from -8% K-1 to 7% K-1. The predicted responses of PM2.5 to absolute humidity are also quite variable, ranging from -1.6% %-1 to 1.6% %-1. A decrease of wind speed (keeping constant the emissions), increases all PM2.5 species due to changes in dry deposition (approximately 10%) and dispersion. In addition, the wind speed effects only on sea salt emissions could be significant for PM2.5 concentrations in coastal areas. Increases in precipitation have a negative effect on PM2.5 due to increases in wet deposition. Regarding the relative importance of each of the meteorological parameters in a changed future climate, the projected precipitation changes are expected to have the largest impact on PM2.5 levels, with changes up to 2 μg m-3.
PMCAMx-2008 was used as part of the GRE-CAPS modeling system, to investigate the effects of climate change on PM2.5 and O3 levels in Greece. Summertime periods are simulated both for the present (2000s) and the future (2050s). Our results suggest that climate change will generally decrease PM2.5 in Greece, by 1.1 μg m-3 (5%) on average. However the predicted changes are quite variable in space, ranging from -20% to 20%. Higher levels of O3 are predicted in the future over Greece (4.5% on average). The higher future temperatures determine to a large extent the predicted O3 response
Finally, the GRE-CAPS was applied over the eastern United States to study the impact of climate change on the concentration and deposition of mercury. Summer and winter periods (300 days for each) are simulated, and the present-day model predictions (2000s) are compared to the future ones (2050s). On average, atmospheric Hg2+ levels are predicted to increase in the future by 3% in the summer and 5% in winter respectively. However, the predicted concentration changes of Hg2+ vary significantly in space, ranging from -20% to 40%. Particulate mercury, Hg(p) has a similar spatial response to climate change as Hg2+, while Hg0 levels are not predicted to change significantly. Mercury deposition is also predicted to change in the future, with variable changes, ranging from -50% to 50%. The predicted response is mainly attributed to the spatially variable changes of rainfall in the future and the accompanying changes in mercury wet deposition. / Η κατανόηση των φυσικών και χημικών διεργασιών της ατμόσφαιρας καθώς και η μελέτη των αλληλεπιδράσεων του κλίματος και των εκπομπών, με τις συγκεντρώσεις των ρύπων (π.χ. ατμοσφαιρικά σωματίδια, όζον, Hg),αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή αποτελεσματικών στρατηγικών μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Ένα τρισδιάστατο μοντέλο χημικής μεταφοράς, το PMCAMx-2008, χρησιμοποιήθηκε για να μελετήσουμε την επίδραση που έχει η μείωση κατά 50% των εκπομπών των κυριότερων πρόδρομων αέριων ενώσεων (SO2, NH3, NOx, ανθρωπογενών πτητικών οργανικών ενώσεων) και των πρωτογενών οργανικών σωματιδίων που προέρχονται από ανθρωπογενείς πηγές (POA), στην συγκέντρωση των ατμοσφαιρικών σωματιδίων διαμέτρου έως 2.5 μm (PM2.5) στην Ευρώπη. Προσομοιώθηκαν δύο περίοδοι (καλοκαίρι και χειμώνας), προκειμένου να ελεγχθεί και η εποχιακή εξάρτηση της απόκρισης των PM2.5. Η μείωση των εκπομπών NH3 φαίνεται να είναι η πιο αποτελεσματική στρατηγική μείωσης των PM2.5, κατά την διάρκεια και των δύο περιόδων, μειώνοντας την συγκέντρωσή τους έως 5.1 μg m-3 το καλοκαίρι και 1.8 μg m-3 τον χειμώνα. Η μείωση των εκπομπών SO2 είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική το καλοκαίρι κυρίως στα Βαλκάνια, ενώ η μείωση των εκπομπών POA μειώνει την συγκέντρωση των οργανικών και τις 2 περιόδους, κυρίως σε αστικές περιοχές. Η στρατηγική μείωσης των NOx μειώνει τα PM2.5 το καλοκαίρι, προκαλώντας ωστόσο αύξηση του όζοντος (O3) στην Δυτική Ευρώπη και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Επιπρόσθετα, τον χειμώνα αυξάνει και τα PM2.5 στις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης.
Το PMCAMx-2008 χρησιμοποιήθηκε επίσης για να μελετήσουμε την επίδραση που έχουν διάφορες παράμετροι της μετεωρολογίας στις συγκεντρώσεις των PM2.5 καλύπτοντας τρεις περιόδους προσομοίωσης (καλοκαίρι, χειμώνας και φθινόπωρο). Τα PM2.5 είναι περισσότερο ευαίσθητα σε αλλαγές της θερμοκρασίας σε σχέση με τις υπόλοιπες παραμέτρους. Η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε μείωση των PM2.5 και τις τρεις περιόδους. Ωστόσο, οι προβλεπόμενες αλλαγές είναι μεταβλητές και κυμαίνονται από -8% K-1 έως 7% K-1. Μεταβλητές αλλαγές των PM2.5 προβλέπονται και με αύξηση της απόλυτης υγρασίας, που κυμαίνονται από -1.6% %-1 έως 1.6% %-1. Η μείωση της ταχύτητας του ανέμου (χωρίς αλλαγή στις εκπομπές από θαλασσινό αλάτι) αυξάνει τα PM2.5 κυρίως λόγω μείωσης της ξηρής εναπόθεσης (περίπου 10%) και των διεργασιών μεταφοράς. Αντίστοιχα οι αλλαγές στις εκπομπές από θαλασσινό αλάτι (λόγω μείωσης του ανέμου κατά 10%) επηρεάζουν σημαντικά τα PM2.5 κυρίως στις θαλάσσιες περιοχές. Η αύξηση της βροχόπτωσης αυξάνει τον ρυθμό υγρής εναπόθεσης, οδηγώντας σε μείωση της συγκέντρωσης των PM2.5. Με βάση τις εκτιμώμενες αλλαγές της κάθε μετεωρολογικής παραμέτρου για το μέλλον, οι αλλαγές στην βροχόπτωση αναμένεται να έχουν την σημαντικότερη επίδραση στα PM2.5, οδηγώντας σε αλλαγές των συγκεντρώσεων τους έως 2 μg m-3.
Για να μελετήσουμε την επίδραση που έχει η κλιματική αλλαγή στις συγκεντρώσεις των PM2.5 και του Ο3, το PMCAMx-2008 χρησιμοποιήθηκε σαν μέρος ενός συστήματος μοντέλων, του GRE-CAPS, το οποίο εφαρμόστηκε πάνω από την Ευρώπη, εστιάζοντας στην Ελλάδα. Η προσομοίωση του κλίματος στο παρόν και το μέλλον έγινε για την εποχή του καλοκαιριού. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως οι συγκεντρώσεις των PM2.5 στην Ελλάδα προβλέπεται να μειωθούν στο μέλλον, 1.1 μg m-3 (5%) κατά μέσο όρο σε όλο το πεδίο εφαρμογής, ωστόσο οι προβλεπόμενες αλλαγές είναι αρκετά μεταβλητές και κυμαίνονται από -20% έως 20%. Η συγκέντρωση του O3 αυξάνει στην Ελλάδα 4.5% κατά μέσο όρο, με την αύξηση της θερμοκρασίας να καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την απόκριση του στην αλλαγή του κλίματος.
Τέλος, το σύστημα μοντέλων GRE-CAPS εφαρμόσθηκε στις ανατολικές ΗΠΑ για την μελέτη της επίδρασης της αλλαγής του κλίματος στην συγκέντρωση και εναπόθεση του υδραργύρου. Η προσομοίωση του κλίματος στο παρόν και το μέλλον έγινε για δύο περιόδους, καλοκαίρι και χειμώνας. Κατά μέσο όρο σε όλο το πεδίο εφαρμογής, η συγκέντρωση του Hg2+ στο μέλλον αυξάνεται κατά 3% το καλοκαίρι και 5% τον χειμώνα. Ωστόσο οι προβλεπόμενες αλλαγές είναι αρκετά μεταβλητές, και κυμαίνονται από -20% έως 40%. Η επίδραση της αλλαγής του κλίματος στην συγκέντρωση των πρωτογενών σωματιδίων υδραργύρου, Hg(p) είναι παρόμοια με εκείνη του Hg2+, ενώ αντίθετα δεν προβλέπονται σημαντικές αλλαγές στην συγκέντρωση του Hg0. Η αλλαγή του κλίματος επηρεάζει σημαντικά και την εναπόθεση του υδραργύρου. Ωστόσο, οι αλλαγές δεν είναι ομοιόμορφες και κυμαίνονται από -50% έως 50%. Η αλλαγή της υγρής εναπόθεσης του Hg, λόγω αλλαγής της βροχόπτωσης, φαίνεται να εξηγεί την απόκριση της εναπόθεσης του Hg, στις περισσότερες περιοχές.
|
Page generated in 0.0173 seconds