{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309913"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309913","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ακτινοβολίες: ο κίνδυνος για την υγεία","abstract":"Οι ακτινοβολίες είναι μορφές ενέργειας που παράγονται φυσικά ή τεχνητά και χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α) Στις ιονίζουσες που η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει ιονισμό των ατόμων της ύλης, να διασπάσει χημικούς δεσμούς και να προκαλέσει βιολογικές βλάβες. β) Στις μη ιονίζουσες των οποίων η ενέργεια δεν προκαλεί ιονισμό, επιδρούν όμως στα κύτταρα ηλεκτρικά, χημικά και θερμικά με βλαπτικά και ωφέλιμα αποτελέσματα. Οι ιονίζουσες ακτινοβολίες σε μεγάλες δόσεις προκαλούν οξέα φαινόμενα και θάνατο, ενώ σε μικρότερες δόσεις έχουν στοχαστικά αποτελέσματα που μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και γενιές μετά. Ρυπαίνουν και το οικοσύστημα. Συγκαταλέγονται στους σχετικά ήπιους καρκινογόνους παράγοντες. Οι μη ιονίζουσες ακτινοβολίες δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες βλάβες. Για κάποιες από αυτές πιθανολογείται ότι είναι καρκινογόνες. Στο περιβάλλον προκαλούν φαινόμενα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Η οριοθέτηση για τις ακτινοβολίες σκοπό έχει να προφυλάξει τους πολίτες, αλλά και τους επαγγελματίες από την έκθεσή τους σε αυτές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ορίσει όρια έκθεσης για κάθε φασματικό τύπο ακτινοβολίας. Τα συστήματα ακτινοπροστασίας επιδιώκουν να παρέχουν ασφάλεια, διατηρώντας ταυτόχρονα τα οφέλη από τη χρήση ακτινοβολιών και διέπονται από τις αρχές του περιορισμού των δόσεων, της βελτιστοποίησης και της τεκμηρίωσης. Τα όρια έκθεσης πρέπει να συνδυάζονται με τις αρχές της τεκμηρίωσης, της βελτιστοποίησης και της συνετής αποφυγής. Η προστασία από την ακτινοβολία καλύπτει όχι μόνο εκθέσεις που προκύπτουν από το χειρισμό πηγών ακτινοβολίας, οι οποίες είναι γνωστές και προγραμματισμένες, αλλά και καταστάσεις έκθεσης έκτακτης ανάγκης καθώς και την έκθεση σε φυσικές πηγές ακτινοβολίας. Η τήρηση των ορίων ελέγχεται από κρατικούς φορείς.","abstract_html":"Οι ακτινοβολίες είναι μορφές ενέργειας που παράγονται φυσικά ή τεχνητά και χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α) Στις ιονίζουσες που η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει ιονισμό των ατόμων της ύλης, να διασπάσει χημικούς δεσμούς και να προκαλέσει βιολογικές βλάβες. β) Στις μη ιονίζουσες των οποίων η ενέργεια δεν προκαλεί ιονισμό, επιδρούν όμως στα κύτταρα ηλεκτρικά, χημικά και θερμικά με βλαπτικά και ωφέλιμα αποτελέσματα. Οι ιονίζουσες ακτινοβολίες σε μεγάλες δόσεις προκαλούν οξέα φαινόμενα και θάνατο, ενώ σε μικρότερες δόσεις έχουν στοχαστικά αποτελέσματα που μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και γενιές μετά. Ρυπαίνουν και το οικοσύστημα. Συγκαταλέγονται στους σχετικά ήπιους καρκινογόνους παράγοντες. Οι μη ιονίζουσες ακτινοβολίες δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες βλάβες. Για κάποιες από αυτές πιθανολογείται ότι είναι καρκινογόνες. Στο περιβάλλον προκαλούν φαινόμενα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Η οριοθέτηση για τις ακτινοβολίες σκοπό έχει να προφυλάξει τους πολίτες, αλλά και τους επαγγελματίες από την έκθεσή τους σε αυτές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ορίσει όρια έκθεσης για κάθε φασματικό τύπο ακτινοβολίας. Τα συστήματα ακτινοπροστασίας επιδιώκουν να παρέχουν ασφάλεια, διατηρώντας ταυτόχρονα τα οφέλη από τη χρήση ακτινοβολιών και διέπονται από τις αρχές του περιορισμού των δόσεων, της βελτιστοποίησης και της τεκμηρίωσης. Τα όρια έκθεσης πρέπει να συνδυάζονται με τις αρχές της τεκμηρίωσης, της βελτιστοποίησης και της συνετής αποφυγής. Η προστασία από την ακτινοβολία καλύπτει όχι μόνο εκθέσεις που προκύπτουν από το χειρισμό πηγών ακτινοβολίας, οι οποίες είναι γνωστές και προγραμματισμένες, αλλά και καταστάσεις έκθεσης έκτακτης ανάγκης καθώς και την έκθεση σε φυσικές πηγές ακτινοβολίας. Η τήρηση των ορίων ελέγχεται από κρατικούς φορείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζιώτη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309913"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309913","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309913","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309913","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309913","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζιώτη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309913","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309913"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ακτινοβολίες είναι μορφές ενέργειας που παράγονται φυσικά ή τεχνητά και χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α) Στις ιονίζουσες που η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει ιονισμό των ατόμων της ύλης, να διασπάσει χημικούς δεσμούς και να προκαλέσει βιολογικές βλάβες. β) Στις μη ιονίζουσες των οποίων η ενέργεια δεν προκαλεί ιονισμό, επιδρούν όμως στα κύτταρα ηλεκτρικά, χημικά και θερμικά με βλαπτικά και ωφέλιμα αποτελέσματα. Οι ιονίζουσες ακτινοβολίες σε μεγάλες δόσεις προκαλούν οξέα φαινόμενα και θάνατο, ενώ σε μικρότερες δόσεις έχουν στοχαστικά αποτελέσματα που μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και γενιές μετά. Ρυπαίνουν και το οικοσύστημα. Συγκαταλέγονται στους σχετικά ήπιους καρκινογόνους παράγοντες. Οι μη ιονίζουσες ακτινοβολίες δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες βλάβες. Για κάποιες από αυτές πιθανολογείται ότι είναι καρκινογόνες. Στο περιβάλλον προκαλούν φαινόμενα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Η οριοθέτηση για τις ακτινοβολίες σκοπό έχει να προφυλάξει τους πολίτες, αλλά και τους επαγγελματίες από την έκθεσή τους σε αυτές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ορίσει όρια έκθεσης για κάθε φασματικό τύπο ακτινοβολίας. Τα συστήματα ακτινοπροστασίας επιδιώκουν να παρέχουν ασφάλεια, διατηρώντας ταυτόχρονα τα οφέλη από τη χρήση ακτινοβολιών και διέπονται από τις αρχές του περιορισμού των δόσεων, της βελτιστοποίησης και της τεκμηρίωσης. Τα όρια έκθεσης πρέπει να συνδυάζονται με τις αρχές της τεκμηρίωσης, της βελτιστοποίησης και της συνετής αποφυγής. Η προστασία από την ακτινοβολία καλύπτει όχι μόνο εκθέσεις που προκύπτουν από το χειρισμό πηγών ακτινοβολίας, οι οποίες είναι γνωστές και προγραμματισμένες, αλλά και καταστάσεις έκθεσης έκτακτης ανάγκης καθώς και την έκθεση σε φυσικές πηγές ακτινοβολίας. Η τήρηση των ορίων ελέγχεται από κρατικούς φορείς.","Radiation is energy produced naturally or artificially and it’s divided into two major categories: a) Ionising that their energy is sufficient to cause ionization of atoms of matter, to break chemical bonds and cause biological damage. b) Non- ionizing whose energy does not cause ionization, however, affects the cells electrically, chemically and thermally causing damage or beneficial effects. Ionizing radiation in large doses causes acute phenomena and death, while lower doses have deterministic effects that may occur even after generations. Also pollutes the ecosystem. It’s considered among the relatively mild carcinogens. Non- ionizing radiation has not proven that it can cause irreversible damage. For some of its types are suspected to be carcinogenic. At the environment causes phenomena associated with climate change. The delineation for radiation is designed to protect citizens and professionals from exposure to it. The World Health Organization has set exposure limits for each spectral type of radiation. Radiation systems seek to provide security, while preserving the benefits of using radiation and governed by the principles of dose constraint, optimization and documentation. Exposure limits should be combined with the principles of documentation, optimization, and prudent avoidance. The radiation protection covers not only exposure that results from the handling of sources of radiation, which are known and planned, but also emergency exposure situations and exposure to natural radiation sources. Compliance with the limits is controlled by government agencies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ακτινοβολίες: ο κίνδυνος για την υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζιώτη Γεωργία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Οι ακτινοβολίες είναι μορφές ενέργειας που παράγονται φυσικά ή τεχνητά και χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: α) Στις ιονίζουσες που η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει ιονισμό των ατόμων της ύλης, να διασπάσει χημικούς δεσμούς και να προκαλέσει βιολογικές βλάβες. β) Στις μη ιονίζουσες των οποίων η ενέργεια δεν προκαλεί ιονισμό, επιδρούν όμως στα κύτταρα ηλεκτρικά, χημικά και θερμικά με βλαπτικά και ωφέλιμα αποτελέσματα. Οι ιονίζουσες ακτινοβολίες σε μεγάλες δόσεις προκαλούν οξέα φαινόμενα και θάνατο, ενώ σε μικρότερες δόσεις έχουν στοχαστικά αποτελέσματα που μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και γενιές μετά. Ρυπαίνουν και το οικοσύστημα. Συγκαταλέγονται στους σχετικά ήπιους καρκινογόνους παράγοντες. Οι μη ιονίζουσες ακτινοβολίες δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες βλάβες. Για κάποιες από αυτές πιθανολογείται ότι είναι καρκινογόνες. Στο περιβάλλον προκαλούν φαινόμενα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Η οριοθέτηση για τις ακτινοβολίες σκοπό έχει να προφυλάξει τους πολίτες, αλλά και τους επαγγελματίες από την έκθεσή τους σε αυτές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ορίσει όρια έκθεσης για κάθε φασματικό τύπο ακτινοβολίας. Τα συστήματα ακτινοπροστασίας επιδιώκουν να παρέχουν ασφάλεια, διατηρώντας ταυτόχρονα τα οφέλη από τη χρήση ακτινοβολιών και διέπονται από τις αρχές του περιορισμού των δόσεων, της βελτιστοποίησης και της τεκμηρίωσης. Τα όρια έκθεσης πρέπει να συνδυάζονται με τις αρχές της τεκμηρίωσης, της βελτιστοποίησης και της συνετής αποφυγής. Η προστασία από την ακτινοβολία καλύπτει όχι μόνο εκθέσεις που προκύπτουν από το χειρισμό πηγών ακτινοβολίας, οι οποίες είναι γνωστές και προγραμματισμένες, αλλά και καταστάσεις έκθεσης έκτακτης ανάγκης καθώς και την έκθεση σε φυσικές πηγές ακτινοβολίας. Η τήρηση των ορίων ελέγχεται από κρατικούς φορείς.","Radiation is energy produced naturally or artificially and it’s divided into two major categories: a) Ionising that their energy is sufficient to cause ionization of atoms of matter, to break chemical bonds and cause biological damage. b) Non- ionizing whose energy does not cause ionization, however, affects the cells electrically, chemically and thermally causing damage or beneficial effects. Ionizing radiation in large doses causes acute phenomena and death, while lower doses have deterministic effects that may occur even after generations. Also pollutes the ecosystem. It’s considered among the relatively mild carcinogens. Non- ionizing radiation has not proven that it can cause irreversible damage. For some of its types are suspected to be carcinogenic. At the environment causes phenomena associated with climate change. The delineation for radiation is designed to protect citizens and professionals from exposure to it. The World Health Organization has set exposure limits for each spectral type of radiation. Radiation systems seek to provide security, while preserving the benefits of using radiation and governed by the principles of dose constraint, optimization and documentation. Exposure limits should be combined with the principles of documentation, optimization, and prudent avoidance. The radiation protection covers not only exposure that results from the handling of sources of radiation, which are known and planned, but also emergency exposure situations and exposure to natural radiation sources. Compliance with the limits is controlled by government agencies."],"dc:identifier":["uoadl:1309913","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309913"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ακτινοβολίες: ο κίνδυνος για την υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}