{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309919"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309919","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ακτινολογική αξιολόγηση οστικής αντοχής κατά την παιδική και εφηβική ηλικία","abstract":"Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει, με βάση τη σύγχρονη βιβλιογραφία, τη θέση της Ακτινολογίας και του κλινικού ακτινοδιαγνώστη στην αξιολόγηση της οστικής αντοχής των παιδιών και των εφήβων. Έχοντας ως αντικείμενο εξέτασης τον αυξανόμενο παιδιατρικό σκελετό, η εκτίμηση της οστικής υγείας με τις σύγχρονες τεχνικές εξέτασης, αποκτά έναν περίπλοκο χαρακτήρα. Η πιο διαδεδομένη σήμερα τεχνική εκτίμησης της οστικής αντοχής είναι η μέθοδος της DXA. Το βασικό μειονέκτημα της μεθόδου αφορά στις μετρήσεις δύο διαστάσεων, το οποίο επιτείνεται στην μελέτη του δυναμικά μεταβαλλόμενου παιδιατρικού σκελετού. Η vQCT και η pQCT αποτελούν τις μεθόδους που μας παρέχουν μετρήσεις τριών διαστάσεων αξιολογώντας τον παιδιατρικό σκελετό κατά έναν πιο «ρεαλιστικό» τρόπο. Ωστόσο η αυξημένη έκθεση στην ιονίζουσα ακτινοβολία για την vQCT, η μικρή διαθεσιμότητα και οι μικρές βάσεις δεδομένων αναφοράς αποτέλεσαν τροχοπέδη στην κλινική χρήση των παραπάνω τεχνικών. Η QUS εισήχθηκε ως μία πολλά υποσχόμενη τεχνική καθώς η μη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει ως ένα πολύτιμο εργαλείο της κλινικής πράξης. Όμως παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, με σημαντικότερο την ελλιπή παιδιατρική βάση δεδομένων αναφοράς. Τέλος, η μέθοδος της MRI στην εκτίμηση του παιδιατρικού σκελετού, βρίσκεται υπό ανάπτυξη σε ερευνητικό καθαρά πεδίο, με τα πρώτα δεδομένα να είναι αρκετά ενθαρρυντικά.","abstract_html":"Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει, με βάση τη σύγχρονη βιβλιογραφία, τη θέση της Ακτινολογίας και του κλινικού ακτινοδιαγνώστη στην αξιολόγηση της οστικής αντοχής των παιδιών και των εφήβων. Έχοντας ως αντικείμενο εξέτασης τον αυξανόμενο παιδιατρικό σκελετό, η εκτίμηση της οστικής υγείας με τις σύγχρονες τεχνικές εξέτασης, αποκτά έναν περίπλοκο χαρακτήρα. Η πιο διαδεδομένη σήμερα τεχνική εκτίμησης της οστικής αντοχής είναι η μέθοδος της DXA. Το βασικό μειονέκτημα της μεθόδου αφορά στις μετρήσεις δύο διαστάσεων, το οποίο επιτείνεται στην μελέτη του δυναμικά μεταβαλλόμενου παιδιατρικού σκελετού. Η vQCT και η pQCT αποτελούν τις μεθόδους που μας παρέχουν μετρήσεις τριών διαστάσεων αξιολογώντας τον παιδιατρικό σκελετό κατά έναν πιο «ρεαλιστικό» τρόπο. Ωστόσο η αυξημένη έκθεση στην ιονίζουσα ακτινοβολία για την vQCT, η μικρή διαθεσιμότητα και οι μικρές βάσεις δεδομένων αναφοράς αποτέλεσαν τροχοπέδη στην κλινική χρήση των παραπάνω τεχνικών. Η QUS εισήχθηκε ως μία πολλά υποσχόμενη τεχνική καθώς η μη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει ως ένα πολύτιμο εργαλείο της κλινικής πράξης. Όμως παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, με σημαντικότερο την ελλιπή παιδιατρική βάση δεδομένων αναφοράς. Τέλος, η μέθοδος της MRI στην εκτίμηση του παιδιατρικού σκελετού, βρίσκεται υπό ανάπτυξη σε ερευνητικό καθαρά πεδίο, με τα πρώτα δεδομένα να είναι αρκετά ενθαρρυντικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Κολοβός Σεραφείμ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309919"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309919","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309919","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309919","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309919","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κολοβός Σεραφείμ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309919"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει, με βάση τη σύγχρονη βιβλιογραφία, τη θέση της Ακτινολογίας και του κλινικού ακτινοδιαγνώστη στην αξιολόγηση της οστικής αντοχής των παιδιών και των εφήβων. Έχοντας ως αντικείμενο εξέτασης τον αυξανόμενο παιδιατρικό σκελετό, η εκτίμηση της οστικής υγείας με τις σύγχρονες τεχνικές εξέτασης, αποκτά έναν περίπλοκο χαρακτήρα. Η πιο διαδεδομένη σήμερα τεχνική εκτίμησης της οστικής αντοχής είναι η μέθοδος της DXA. Το βασικό μειονέκτημα της μεθόδου αφορά στις μετρήσεις δύο διαστάσεων, το οποίο επιτείνεται στην μελέτη του δυναμικά μεταβαλλόμενου παιδιατρικού σκελετού. Η vQCT και η pQCT αποτελούν τις μεθόδους που μας παρέχουν μετρήσεις τριών διαστάσεων αξιολογώντας τον παιδιατρικό σκελετό κατά έναν πιο «ρεαλιστικό» τρόπο. Ωστόσο η αυξημένη έκθεση στην ιονίζουσα ακτινοβολία για την vQCT, η μικρή διαθεσιμότητα και οι μικρές βάσεις δεδομένων αναφοράς αποτέλεσαν τροχοπέδη στην κλινική χρήση των παραπάνω τεχνικών. Η QUS εισήχθηκε ως μία πολλά υποσχόμενη τεχνική καθώς η μη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει ως ένα πολύτιμο εργαλείο της κλινικής πράξης. Όμως παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, με σημαντικότερο την ελλιπή παιδιατρική βάση δεδομένων αναφοράς. Τέλος, η μέθοδος της MRI στην εκτίμηση του παιδιατρικού σκελετού, βρίσκεται υπό ανάπτυξη σε ερευνητικό καθαρά πεδίο, με τα πρώτα δεδομένα να είναι αρκετά ενθαρρυντικά.","The purpose of this essay is to underline the important role of Radiology and clinical Radiologist with respect to the evaluation of bone strength in children and adolescents on the basis of current bibliography. Evaluating bone health with modern examination techniques becomes a complicated task when it comes to growing pediatric skeleton. DXA method constitutes the most widely used technique of assessing bone strength. Two-dimensional measurements are the main disadvantage of this method, which becomes more intense in case of studying a dynamically changing pediatric skeleton. VQCT and pQCT methods provide three-dimensional measurements and assess pediatric skeleton in a more \"realistic\" way. However, the increased exposure to ionizing radiation of vQCT method, combined with limited availability and small reference databases have hampered clinical use of these techniques. QUS method was introduced as a promising technique, given that non-use of ionizing radiation could make it a valuable tool in clinical practice. Nevertheless, some important limitations are to be noted, the most important being the lack of pediatric reference database. Finally, using MRI method in the assessment of pediatric skeleton is under development in research area with the first data to be quite encouraging."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ακτινολογική αξιολόγηση οστικής αντοχής κατά την παιδική και εφηβική ηλικία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κολοβός Σεραφείμ"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει, με βάση τη σύγχρονη βιβλιογραφία, τη θέση της Ακτινολογίας και του κλινικού ακτινοδιαγνώστη στην αξιολόγηση της οστικής αντοχής των παιδιών και των εφήβων. Έχοντας ως αντικείμενο εξέτασης τον αυξανόμενο παιδιατρικό σκελετό, η εκτίμηση της οστικής υγείας με τις σύγχρονες τεχνικές εξέτασης, αποκτά έναν περίπλοκο χαρακτήρα. Η πιο διαδεδομένη σήμερα τεχνική εκτίμησης της οστικής αντοχής είναι η μέθοδος της DXA. Το βασικό μειονέκτημα της μεθόδου αφορά στις μετρήσεις δύο διαστάσεων, το οποίο επιτείνεται στην μελέτη του δυναμικά μεταβαλλόμενου παιδιατρικού σκελετού. Η vQCT και η pQCT αποτελούν τις μεθόδους που μας παρέχουν μετρήσεις τριών διαστάσεων αξιολογώντας τον παιδιατρικό σκελετό κατά έναν πιο «ρεαλιστικό» τρόπο. Ωστόσο η αυξημένη έκθεση στην ιονίζουσα ακτινοβολία για την vQCT, η μικρή διαθεσιμότητα και οι μικρές βάσεις δεδομένων αναφοράς αποτέλεσαν τροχοπέδη στην κλινική χρήση των παραπάνω τεχνικών. Η QUS εισήχθηκε ως μία πολλά υποσχόμενη τεχνική καθώς η μη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει ως ένα πολύτιμο εργαλείο της κλινικής πράξης. Όμως παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, με σημαντικότερο την ελλιπή παιδιατρική βάση δεδομένων αναφοράς. Τέλος, η μέθοδος της MRI στην εκτίμηση του παιδιατρικού σκελετού, βρίσκεται υπό ανάπτυξη σε ερευνητικό καθαρά πεδίο, με τα πρώτα δεδομένα να είναι αρκετά ενθαρρυντικά.","The purpose of this essay is to underline the important role of Radiology and clinical Radiologist with respect to the evaluation of bone strength in children and adolescents on the basis of current bibliography. Evaluating bone health with modern examination techniques becomes a complicated task when it comes to growing pediatric skeleton. DXA method constitutes the most widely used technique of assessing bone strength. Two-dimensional measurements are the main disadvantage of this method, which becomes more intense in case of studying a dynamically changing pediatric skeleton. VQCT and pQCT methods provide three-dimensional measurements and assess pediatric skeleton in a more \"realistic\" way. However, the increased exposure to ionizing radiation of vQCT method, combined with limited availability and small reference databases have hampered clinical use of these techniques. QUS method was introduced as a promising technique, given that non-use of ionizing radiation could make it a valuable tool in clinical practice. Nevertheless, some important limitations are to be noted, the most important being the lack of pediatric reference database. Finally, using MRI method in the assessment of pediatric skeleton is under development in research area with the first data to be quite encouraging."],"dc:identifier":["uoadl:1309919","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309919"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ακτινολογική αξιολόγηση οστικής αντοχής κατά την παιδική και εφηβική ηλικία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}