{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309937"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309937","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναγνώριση και διερεύνηση αντισωμάτων γνωστών ως υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας (HTLA)","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Τα υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας αντιερυθροκυτταρικά αντισώματα (HTLA) αποτελούν μέρος μιας ομάδας αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων τα οποία παρουσιάζουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά και είναι συχνά αιτία εργασ-τηριακής ασυμβατότητας καθιστώντας σχεδόν όλες τις διαθέσιμες μονάδες συμπυκνωμένων ερυθρών ασύμβατες και ακατάλληλες προς μετάγγιση. Ο όρος HTLA χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα IgG αντισωμάτων [αντι-Csa (Cost), αντι-Yka(York), αντι-Kna, αντι-Knb(Knops), αντι-McCa έως – McCf(McCoy), αντι-Sla, -Slb(Swain Langley), αντι-JMH(John Milton Hagen) αντι- Gya(Gregory) αντι-Cha(Chido), αντι-Rga(Rodgers),και αντι-Hy(Holley)]. Ανάλογα με τα ορολογικά τους χαρακτηριστικά διακρίνονται σε δύο ομάδες, σε εξουδετε- ρώσιμα και μη εξουδετερώσιμα. Γενικά αντιδρούν σε μεγάλες αραιώσεις (high-titer) αλλά δίνουν ασθενείς αν- τιδράσεις (low-avidity) σε κάθε αραίωση του τίτλου, που κυμαίνονται από ασ- θενείς μακροσκοπικά έως μικροσκοπικά θετικές. Οι ασθενείς αντιδράσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στη φύση και τη συγκέντρωση των αντι- σωμάτων αλλά αντικατοπτρίζουν και τη φύση των αντίστοιχων αντιγόνων. Η ταυτοποίηση της ειδικότητας των HTLA παρουσιάζει δυσκολίες που σχετίζον- ται με τις διφορούμενες και δύσκολες στην ερμηνεία αντιδράσεις που δίνουν. Η ταυτόχρονη παρουσία HTLA και πολλαπλών αντιερυθροκυτταρικών αλλοαντι- σωμάτων, θερμών ή ψυχρών, αντιλευκοκυτταρικών, καθώς και αυτοαντισωμά-των δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την αναγνώρισή των HTLA αντισωμάτων. Αναφέρεται περιγραφή περίπτωσης πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς που έχει αναπτύξει HTLA αντίσωμα. Συμπέρασμα: Τα HTLA αντισώματα συνήθως δεν είναι κλινικά σημαντικά, και οι μεταγγίσεις με αντιγονοθετικά ερυθρά σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει HTLA αντισώματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν σχετίζεται με ανεπιθύμητα συμβάντα.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Τα υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας αντιερυθροκυτταρικά αντισώματα (HTLA) αποτελούν μέρος μιας ομάδας αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων τα οποία παρουσιάζουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά και είναι συχνά αιτία εργασ-τηριακής ασυμβατότητας καθιστώντας σχεδόν όλες τις διαθέσιμες μονάδες συμπυκνωμένων ερυθρών ασύμβατες και ακατάλληλες προς μετάγγιση. Ο όρος HTLA χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα IgG αντισωμάτων [αντι-Csa (Cost), αντι-Yka(York), αντι-Kna, αντι-Knb(Knops), αντι-McCa έως – McCf(McCoy), αντι-Sla, -Slb(Swain Langley), αντι-JMH(John Milton Hagen) αντι- Gya(Gregory) αντι-Cha(Chido), αντι-Rga(Rodgers),και αντι-Hy(Holley)]. Ανάλογα με τα ορολογικά τους χαρακτηριστικά διακρίνονται σε δύο ομάδες, σε εξουδετε- ρώσιμα και μη εξουδετερώσιμα. Γενικά αντιδρούν σε μεγάλες αραιώσεις (high-titer) αλλά δίνουν ασθενείς αν- τιδράσεις (low-avidity) σε κάθε αραίωση του τίτλου, που κυμαίνονται από ασ- θενείς μακροσκοπικά έως μικροσκοπικά θετικές. Οι ασθενείς αντιδράσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στη φύση και τη συγκέντρωση των αντι- σωμάτων αλλά αντικατοπτρίζουν και τη φύση των αντίστοιχων αντιγόνων. Η ταυτοποίηση της ειδικότητας των HTLA παρουσιάζει δυσκολίες που σχετίζον- ται με τις διφορούμενες και δύσκολες στην ερμηνεία αντιδράσεις που δίνουν. Η ταυτόχρονη παρουσία HTLA και πολλαπλών αντιερυθροκυτταρικών αλλοαντι- σωμάτων, θερμών ή ψυχρών, αντιλευκοκυτταρικών, καθώς και αυτοαντισωμά-των δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την αναγνώρισή των HTLA αντισωμάτων. Αναφέρεται περιγραφή περίπτωσης πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς που έχει αναπτύξει HTLA αντίσωμα. Συμπέρασμα: Τα HTLA αντισώματα συνήθως δεν είναι κλινικά σημαντικά, και οι μεταγγίσεις με αντιγονοθετικά ερυθρά σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει HTLA αντισώματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν σχετίζεται με ανεπιθύμητα συμβάντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Φλεσιοπούλου Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309937"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309937","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309937","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309937","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309937","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φλεσιοπούλου Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309937","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309937"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Τα υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας αντιερυθροκυτταρικά αντισώματα (HTLA) αποτελούν μέρος μιας ομάδας αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων τα οποία παρουσιάζουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά και είναι συχνά αιτία εργασ-τηριακής ασυμβατότητας καθιστώντας σχεδόν όλες τις διαθέσιμες μονάδες συμπυκνωμένων ερυθρών ασύμβατες και ακατάλληλες προς μετάγγιση. Ο όρος HTLA χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα IgG αντισωμάτων [αντι-Csa (Cost), αντι-Yka(York), αντι-Kna, αντι-Knb(Knops), αντι-McCa έως – McCf(McCoy), αντι-Sla, -Slb(Swain Langley), αντι-JMH(John Milton Hagen) αντι- Gya(Gregory) αντι-Cha(Chido), αντι-Rga(Rodgers),και αντι-Hy(Holley)]. Ανάλογα με τα ορολογικά τους χαρακτηριστικά διακρίνονται σε δύο ομάδες, σε εξουδετε- ρώσιμα και μη εξουδετερώσιμα. Γενικά αντιδρούν σε μεγάλες αραιώσεις (high-titer) αλλά δίνουν ασθενείς αν- τιδράσεις (low-avidity) σε κάθε αραίωση του τίτλου, που κυμαίνονται από ασ- θενείς μακροσκοπικά έως μικροσκοπικά θετικές. Οι ασθενείς αντιδράσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στη φύση και τη συγκέντρωση των αντι- σωμάτων αλλά αντικατοπτρίζουν και τη φύση των αντίστοιχων αντιγόνων. Η ταυτοποίηση της ειδικότητας των HTLA παρουσιάζει δυσκολίες που σχετίζον- ται με τις διφορούμενες και δύσκολες στην ερμηνεία αντιδράσεις που δίνουν. Η ταυτόχρονη παρουσία HTLA και πολλαπλών αντιερυθροκυτταρικών αλλοαντι- σωμάτων, θερμών ή ψυχρών, αντιλευκοκυτταρικών, καθώς και αυτοαντισωμά-των δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την αναγνώρισή των HTLA αντισωμάτων. Αναφέρεται περιγραφή περίπτωσης πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς που έχει αναπτύξει HTLA αντίσωμα. Συμπέρασμα: Τα HTLA αντισώματα συνήθως δεν είναι κλινικά σημαντικά, και οι μεταγγίσεις με αντιγονοθετικά ερυθρά σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει HTLA αντισώματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν σχετίζεται με ανεπιθύμητα συμβάντα.","SUMMARY The high-strength low-avidity antibodies (HTLA) are part of a group antibodies to red blood cell antigens that have been described as being of high titer but low avidity so that the term HTLA is now applied to them. HTLA antibodies are often the cause of incompatibility during routine compatibility testing making almost all units of donors unsuitable for transfusion. The term HTLA refers to one of the characteristics common to the majority of these antibodies, namely they react at high dilutions (high-titer) but give weak reactions(low-avidity) in each dilution of the titration. They are all IgG immunoglobulis. The antigens they define include Csa(Cost), Yka(York), Kna, Knb,(Knops) McCa to McCf(McCoy), Sla, Slb(Swain Langley), JMH(John Milton Ha-gen), Gya(Gregory), Hy(Holley), Cha(Chido), and Rga(Rodgers). According to their serological characteristics are divided into two groups, the non-neutralizable and the neutralizable ones. These antibodies, by definition, usually react at high dilution, but give weak pos-itive reactions at each dilution. Weak positive reactions are not due solely to the nature and concentration of HTLA antibodies, but also reflect the nature of the respective antigens. Identifying HTLA is often complicated and associated with ambiguous and difficult to interpret serologic reactions. HTLA antibodies are often found in patients who have also developed other red blood cell alloantibodies, and/or RBC autoantibodies, making the identification of the HTLA antibodies even more complicated. A case report of a multitransfused patient who has developed HTLA antibody is presented. Conclusion: The HTLA antibodies usually are not clinically significant and transfu-sions with antigen positive red blood cells in patients who have developed HTLA antibodies in most cases is not associated with adverse events."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναγνώριση και διερεύνηση αντισωμάτων γνωστών ως υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας (HTLA)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φλεσιοπούλου Ιωάννα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Τα υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας αντιερυθροκυτταρικά αντισώματα (HTLA) αποτελούν μέρος μιας ομάδας αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων τα οποία παρουσιάζουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά και είναι συχνά αιτία εργασ-τηριακής ασυμβατότητας καθιστώντας σχεδόν όλες τις διαθέσιμες μονάδες συμπυκνωμένων ερυθρών ασύμβατες και ακατάλληλες προς μετάγγιση. Ο όρος HTLA χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα IgG αντισωμάτων [αντι-Csa (Cost), αντι-Yka(York), αντι-Kna, αντι-Knb(Knops), αντι-McCa έως – McCf(McCoy), αντι-Sla, -Slb(Swain Langley), αντι-JMH(John Milton Hagen) αντι- Gya(Gregory) αντι-Cha(Chido), αντι-Rga(Rodgers),και αντι-Hy(Holley)]. Ανάλογα με τα ορολογικά τους χαρακτηριστικά διακρίνονται σε δύο ομάδες, σε εξουδετε- ρώσιμα και μη εξουδετερώσιμα. Γενικά αντιδρούν σε μεγάλες αραιώσεις (high-titer) αλλά δίνουν ασθενείς αν- τιδράσεις (low-avidity) σε κάθε αραίωση του τίτλου, που κυμαίνονται από ασ- θενείς μακροσκοπικά έως μικροσκοπικά θετικές. Οι ασθενείς αντιδράσεις δεν οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στη φύση και τη συγκέντρωση των αντι- σωμάτων αλλά αντικατοπτρίζουν και τη φύση των αντίστοιχων αντιγόνων. Η ταυτοποίηση της ειδικότητας των HTLA παρουσιάζει δυσκολίες που σχετίζον- ται με τις διφορούμενες και δύσκολες στην ερμηνεία αντιδράσεις που δίνουν. Η ταυτόχρονη παρουσία HTLA και πολλαπλών αντιερυθροκυτταρικών αλλοαντι- σωμάτων, θερμών ή ψυχρών, αντιλευκοκυτταρικών, καθώς και αυτοαντισωμά-των δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την αναγνώρισή των HTLA αντισωμάτων. Αναφέρεται περιγραφή περίπτωσης πολυμεταγγιζόμενου ασθενούς που έχει αναπτύξει HTLA αντίσωμα. Συμπέρασμα: Τα HTLA αντισώματα συνήθως δεν είναι κλινικά σημαντικά, και οι μεταγγίσεις με αντιγονοθετικά ερυθρά σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει HTLA αντισώματα στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν σχετίζεται με ανεπιθύμητα συμβάντα.","SUMMARY The high-strength low-avidity antibodies (HTLA) are part of a group antibodies to red blood cell antigens that have been described as being of high titer but low avidity so that the term HTLA is now applied to them. HTLA antibodies are often the cause of incompatibility during routine compatibility testing making almost all units of donors unsuitable for transfusion. The term HTLA refers to one of the characteristics common to the majority of these antibodies, namely they react at high dilutions (high-titer) but give weak reactions(low-avidity) in each dilution of the titration. They are all IgG immunoglobulis. The antigens they define include Csa(Cost), Yka(York), Kna, Knb,(Knops) McCa to McCf(McCoy), Sla, Slb(Swain Langley), JMH(John Milton Ha-gen), Gya(Gregory), Hy(Holley), Cha(Chido), and Rga(Rodgers). According to their serological characteristics are divided into two groups, the non-neutralizable and the neutralizable ones. These antibodies, by definition, usually react at high dilution, but give weak pos-itive reactions at each dilution. Weak positive reactions are not due solely to the nature and concentration of HTLA antibodies, but also reflect the nature of the respective antigens. Identifying HTLA is often complicated and associated with ambiguous and difficult to interpret serologic reactions. HTLA antibodies are often found in patients who have also developed other red blood cell alloantibodies, and/or RBC autoantibodies, making the identification of the HTLA antibodies even more complicated. A case report of a multitransfused patient who has developed HTLA antibody is presented. Conclusion: The HTLA antibodies usually are not clinically significant and transfu-sions with antigen positive red blood cells in patients who have developed HTLA antibodies in most cases is not associated with adverse events."],"dc:identifier":["uoadl:1309937","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309937"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναγνώριση και διερεύνηση αντισωμάτων γνωστών ως υψηλού τίτλου χαμηλής συγγένειας (HTLA)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}