{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309943"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309943","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική και προοπτική καταγραφή θυμωμάτων, επιδημιολογική μελέτη","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι όγκοι του θύμου αδένα αποτελούν περίπου το 50% των μορφωμάτων του προσθίου μεσοθωρακίου . Ωστόσο , επειδή τα θυμώματα περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών , βιολογικών και ογκολογικών χαρακτηριστικών, δεν υπάρχουν σαφής κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την αντιμετώπιση τους, αλλά και τα αποτελέσματα και η πρόγνωση τους μετά από την αντιμετώπιση τους δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα . Κατόπιν τούτου , η διεθνής ομάδα ενδιαφέροντος για την κακοήθεια του θύμου (International Thymic Malignancy Interest Group) προσπάθησε να καθιερώσει τυποποιημένους ορισμούς και τις τακτικές για την διαχείριση των θυμωμάτων .ITMIG πρότεινε ότι η ελευθερία από την νόσο δηλαδή από πιθανή υποτροπή είναι ένα καλύτερο μέτρο αξιολόγησης σε σχέση με την επιβίωση σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επιτυχή προσπάθεια θεραπευτικής αντιμετώπισης. Η επιχειρηματολογία τους για αυτό ήταν ότι τα θυμώματα έχουν βραδεία ανάπτυξη, και ως εκ τούτου, πολλοί ασθενείς πεθαίνουν από άλλη αίτια που δεν σχετίζεται με το θύμωμα. Στην πραγματικότητα, μόνο το 50 % των θανάτων οφείλεται στο θύμωμα ή στην θεραπεία τους. Ποσοστό περίπου 20 % των θανάτων οφείλεται σε βαρεία μυασθένεια, και 10 % προκύπτει από αυτοάνοσες διαταραχές που συνδέονται με το θύμωμα . Οι υπόλοιποι θάνατοι έχουν αποδοθεί σε αιτίες που δεν σχετίζονται με το θύμωμα συμπεριλαμβανομένων και άλλων κακοηθειών. Κατά συνέπεια , η υποτροπή μπορεί να αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα κλινικά αποτελέσματα μετά από θυμεκτομή σε σχέση με την επιβίωση . Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική και προοπτική καταγραφή των θυμωμάτων για να καθορίσουμε προγνωστικούς παράγοντες της υποτροπής και της επιβίωσης μετά από θυμωμεκτομή ή θυμεκτομή . ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναδρομική και προοπτική μελέτη σε 90 ασθενείς με θύμωμα από το ίδρυμα μας που υποβλήθηκαν σε θυμεκτομή ή θυμωμεκτομή το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου του 2000 και Δεκεμβρίου του 2013 . ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 90 ασθενείς οι 18 πέθαναν (20,0%), ενώ 13 ασθενείς (14,4%) είχαν υποτροπή και ζούσαν και οι υπόλοιποι (65,6%) ήταν εν ζωή χωρίς υποτροπή. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 11,0 έτη (SE=0,61έτη), ενώ ο διάμεσος χρόνος ήταν 5,3 έτη . Οι ασθενείς με συνδυασμένο ιστολογικό τύπο θυμώματος είχαν 6,19 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τους ασθενείς με απλό θύμωμα. Επίσης, όσο αυξάνεται το μέγεθος του όγκου τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος των ασθενών. Όσο μεγαλύτερο ήταν το στάδιο κατά MASAOKA των ασθενών τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος . Ακόμα, οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο Β2/Β3 είχαν 3,98 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς Α/ΑΒ ή Β1. Τέλος, οι ασθενείς που δεν είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R1) είχαν 2,65 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς που είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Από τους 90 ασθενείς οι 16 παρουσίασαν υποτροπή (17,8%) εκ των οποίων οι 3 (18,8%) πέθαναν . Τα ποσοστά υποτροπής ήταν 0% (0/10), 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27 ) και 42,3% (11/27) για τον τύπο Α, ΑΒ, Β1, Β2 και Β3 όγκων, αντίστοιχα. Το ποσοστό υποτροπής σύμφωνα με το στάδιο Masaoka ήταν 0% (0/11),8,7% (4/46), 35.7% (10/28) και 40% (2/5) για τα στάδια Ι, II, III και IV, αντίστοιχα. Μετά από μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ, Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι παράγοντες που σχετίζονται με την υποτροπή. Μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι με τη μετάβαση σε ένα υψηλότερο στάδιο κατά MASAOKA ο κίνδυνος για υποτροπή αυξάνεται κατά 3,29 φορές και οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο κατά WHO Β2/ Β3 είχαν 12,28 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για υποτροπή συγκριτικά με τους ασθενείς που είχαν ιστολογικό τύπο Α/ ΑΒ/ Β1 κατά WHO. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO , το στάδιο Masaoka ,το μέγεθος του όγκου, η ογκολογική ριζικότητα της επέμβασης (R1,R0), και σύσταση του θυμώματος (συνδυασμένο ή όχι) σχετίζονται με την επιβίωση. Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες που σχετίζονται με υποτροπή μετά από θυμεκτομή.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι όγκοι του θύμου αδένα αποτελούν περίπου το 50% των μορφωμάτων του προσθίου μεσοθωρακίου . Ωστόσο , επειδή τα θυμώματα περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών , βιολογικών και ογκολογικών χαρακτηριστικών, δεν υπάρχουν σαφής κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την αντιμετώπιση τους, αλλά και τα αποτελέσματα και η πρόγνωση τους μετά από την αντιμετώπιση τους δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα . Κατόπιν τούτου , η διεθνής ομάδα ενδιαφέροντος για την κακοήθεια του θύμου (International Thymic Malignancy Interest Group) προσπάθησε να καθιερώσει τυποποιημένους ορισμούς και τις τακτικές για την διαχείριση των θυμωμάτων .ITMIG πρότεινε ότι η ελευθερία από την νόσο δηλαδή από πιθανή υποτροπή είναι ένα καλύτερο μέτρο αξιολόγησης σε σχέση με την επιβίωση σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επιτυχή προσπάθεια θεραπευτικής αντιμετώπισης. Η επιχειρηματολογία τους για αυτό ήταν ότι τα θυμώματα έχουν βραδεία ανάπτυξη, και ως εκ τούτου, πολλοί ασθενείς πεθαίνουν από άλλη αίτια που δεν σχετίζεται με το θύμωμα. Στην πραγματικότητα, μόνο το 50 % των θανάτων οφείλεται στο θύμωμα ή στην θεραπεία τους. Ποσοστό περίπου 20 % των θανάτων οφείλεται σε βαρεία μυασθένεια, και 10 % προκύπτει από αυτοάνοσες διαταραχές που συνδέονται με το θύμωμα . Οι υπόλοιποι θάνατοι έχουν αποδοθεί σε αιτίες που δεν σχετίζονται με το θύμωμα συμπεριλαμβανομένων και άλλων κακοηθειών. Κατά συνέπεια , η υποτροπή μπορεί να αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα κλινικά αποτελέσματα μετά από θυμεκτομή σε σχέση με την επιβίωση . Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική και προοπτική καταγραφή των θυμωμάτων για να καθορίσουμε προγνωστικούς παράγοντες της υποτροπής και της επιβίωσης μετά από θυμωμεκτομή ή θυμεκτομή . ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναδρομική και προοπτική μελέτη σε 90 ασθενείς με θύμωμα από το ίδρυμα μας που υποβλήθηκαν σε θυμεκτομή ή θυμωμεκτομή το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου του 2000 και Δεκεμβρίου του 2013 . ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 90 ασθενείς οι 18 πέθαναν (20,0%), ενώ 13 ασθενείς (14,4%) είχαν υποτροπή και ζούσαν και οι υπόλοιποι (65,6%) ήταν εν ζωή χωρίς υποτροπή. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 11,0 έτη (SE=0,61έτη), ενώ ο διάμεσος χρόνος ήταν 5,3 έτη . Οι ασθενείς με συνδυασμένο ιστολογικό τύπο θυμώματος είχαν 6,19 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τους ασθενείς με απλό θύμωμα. Επίσης, όσο αυξάνεται το μέγεθος του όγκου τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος των ασθενών. Όσο μεγαλύτερο ήταν το στάδιο κατά MASAOKA των ασθενών τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος . Ακόμα, οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο Β2/Β3 είχαν 3,98 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς Α/ΑΒ ή Β1. Τέλος, οι ασθενείς που δεν είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R1) είχαν 2,65 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς που είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Από τους 90 ασθενείς οι 16 παρουσίασαν υποτροπή (17,8%) εκ των οποίων οι 3 (18,8%) πέθαναν . Τα ποσοστά υποτροπής ήταν 0% (0/10), 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27 ) και 42,3% (11/27) για τον τύπο Α, ΑΒ, Β1, Β2 και Β3 όγκων, αντίστοιχα. Το ποσοστό υποτροπής σύμφωνα με το στάδιο Masaoka ήταν 0% (0/11),8,7% (4/46), 35.7% (10/28) και 40% (2/5) για τα στάδια Ι, II, III και IV, αντίστοιχα. Μετά από μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ, Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι παράγοντες που σχετίζονται με την υποτροπή. Μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι με τη μετάβαση σε ένα υψηλότερο στάδιο κατά MASAOKA ο κίνδυνος για υποτροπή αυξάνεται κατά 3,29 φορές και οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο κατά WHO Β2/ Β3 είχαν 12,28 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για υποτροπή συγκριτικά με τους ασθενείς που είχαν ιστολογικό τύπο Α/ ΑΒ/ Β1 κατά WHO. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO , το στάδιο Masaoka ,το μέγεθος του όγκου, η ογκολογική ριζικότητα της επέμβασης (R1,R0), και σύσταση του θυμώματος (συνδυασμένο ή όχι) σχετίζονται με την επιβίωση. Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες που σχετίζονται με υποτροπή μετά από θυμεκτομή.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμιώτης Ηλίας"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309943"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309943","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309943","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309943","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309943","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμιώτης Ηλίας"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309943"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι όγκοι του θύμου αδένα αποτελούν περίπου το 50% των μορφωμάτων του προσθίου μεσοθωρακίου . Ωστόσο , επειδή τα θυμώματα περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών , βιολογικών και ογκολογικών χαρακτηριστικών, δεν υπάρχουν σαφής κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την αντιμετώπιση τους, αλλά και τα αποτελέσματα και η πρόγνωση τους μετά από την αντιμετώπιση τους δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα . Κατόπιν τούτου , η διεθνής ομάδα ενδιαφέροντος για την κακοήθεια του θύμου (International Thymic Malignancy Interest Group) προσπάθησε να καθιερώσει τυποποιημένους ορισμούς και τις τακτικές για την διαχείριση των θυμωμάτων .ITMIG πρότεινε ότι η ελευθερία από την νόσο δηλαδή από πιθανή υποτροπή είναι ένα καλύτερο μέτρο αξιολόγησης σε σχέση με την επιβίωση σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επιτυχή προσπάθεια θεραπευτικής αντιμετώπισης. Η επιχειρηματολογία τους για αυτό ήταν ότι τα θυμώματα έχουν βραδεία ανάπτυξη, και ως εκ τούτου, πολλοί ασθενείς πεθαίνουν από άλλη αίτια που δεν σχετίζεται με το θύμωμα. Στην πραγματικότητα, μόνο το 50 % των θανάτων οφείλεται στο θύμωμα ή στην θεραπεία τους. Ποσοστό περίπου 20 % των θανάτων οφείλεται σε βαρεία μυασθένεια, και 10 % προκύπτει από αυτοάνοσες διαταραχές που συνδέονται με το θύμωμα . Οι υπόλοιποι θάνατοι έχουν αποδοθεί σε αιτίες που δεν σχετίζονται με το θύμωμα συμπεριλαμβανομένων και άλλων κακοηθειών. Κατά συνέπεια , η υποτροπή μπορεί να αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα κλινικά αποτελέσματα μετά από θυμεκτομή σε σχέση με την επιβίωση . Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική και προοπτική καταγραφή των θυμωμάτων για να καθορίσουμε προγνωστικούς παράγοντες της υποτροπής και της επιβίωσης μετά από θυμωμεκτομή ή θυμεκτομή . ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναδρομική και προοπτική μελέτη σε 90 ασθενείς με θύμωμα από το ίδρυμα μας που υποβλήθηκαν σε θυμεκτομή ή θυμωμεκτομή το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου του 2000 και Δεκεμβρίου του 2013 . ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 90 ασθενείς οι 18 πέθαναν (20,0%), ενώ 13 ασθενείς (14,4%) είχαν υποτροπή και ζούσαν και οι υπόλοιποι (65,6%) ήταν εν ζωή χωρίς υποτροπή. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 11,0 έτη (SE=0,61έτη), ενώ ο διάμεσος χρόνος ήταν 5,3 έτη . Οι ασθενείς με συνδυασμένο ιστολογικό τύπο θυμώματος είχαν 6,19 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τους ασθενείς με απλό θύμωμα. Επίσης, όσο αυξάνεται το μέγεθος του όγκου τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος των ασθενών. Όσο μεγαλύτερο ήταν το στάδιο κατά MASAOKA των ασθενών τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος . Ακόμα, οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο Β2/Β3 είχαν 3,98 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς Α/ΑΒ ή Β1. Τέλος, οι ασθενείς που δεν είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R1) είχαν 2,65 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς που είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Από τους 90 ασθενείς οι 16 παρουσίασαν υποτροπή (17,8%) εκ των οποίων οι 3 (18,8%) πέθαναν . Τα ποσοστά υποτροπής ήταν 0% (0/10), 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27 ) και 42,3% (11/27) για τον τύπο Α, ΑΒ, Β1, Β2 και Β3 όγκων, αντίστοιχα. Το ποσοστό υποτροπής σύμφωνα με το στάδιο Masaoka ήταν 0% (0/11),8,7% (4/46), 35.7% (10/28) και 40% (2/5) για τα στάδια Ι, II, III και IV, αντίστοιχα. Μετά από μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ, Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι παράγοντες που σχετίζονται με την υποτροπή. Μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι με τη μετάβαση σε ένα υψηλότερο στάδιο κατά MASAOKA ο κίνδυνος για υποτροπή αυξάνεται κατά 3,29 φορές και οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο κατά WHO Β2/ Β3 είχαν 12,28 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για υποτροπή συγκριτικά με τους ασθενείς που είχαν ιστολογικό τύπο Α/ ΑΒ/ Β1 κατά WHO. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO , το στάδιο Masaoka ,το μέγεθος του όγκου, η ογκολογική ριζικότητα της επέμβασης (R1,R0), και σύσταση του θυμώματος (συνδυασμένο ή όχι) σχετίζονται με την επιβίωση. Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες που σχετίζονται με υποτροπή μετά από θυμεκτομή.","Thymomas are rare malignant tumors. They account for about half of anterior mediastinal tumors. Ηowever,because thymomas involve a wide spectrum of histological ,biological and oncological characteristics ,not only are there uniform guidelines concerning the management thereof ,but outcomes after management and subsequent prognosis have also not been well established . Thus , the International Thymic Malignancy Interest Group (ITMIG) has attempted to establish standard definitions and policies for thymoma management . ITMIG has suggested that freedom-from-recurrence is a better measure than survival in patients who have successfully undergone curative-intent treatment . Their reasoning for this was that thymomas progress slowly and thus , many patients die of causes unrelated to the thymoma . In actuality, only 50% of fatalities are due to the thymoma or the treatment thereof . Approximately , 20% of deaths are due to myasthenia gravis , and 10% result from autoimmune disorders associated with thymoma . The remaining deaths have attributed to unrelated conditions , including other malignancies . Accordingly , recurrence may more accurately reflect clinical outcomes after resection than survival . Therefore , we conducted a retrospective and prospective study to determine predictors of recurrence and survival after thymoma recection. METHODS: Retrospective and prospective study of 90 patients with thymoma from our institution who underwent thymectomy the period between January 2000 and December 2013 Results: Of the 90 patients 18 died (20.0%), while 13 patients (14.4%) had reccurence and lived the rest (65.6%) were alive without recurrence. The average survival time was 11.0 years (SE = 0,61 years) and the median time was 5.3 years . Patients with combined type thymoma were 6.19 times more likely than patients with thymoma. Also, as the size of the tumor the greater the risk of the patients. The greater stage MASAOKA patients was greater risk Furthermore, patients with histology Β2/3 were 3.98 times more risk than patients with stage A / AB or B1 . Finally, patients who did not surgical margins were free (R1) were 2.65 times more likely from patients who had surgical free margins . Of the 90 patients 16 had recurrence (17.8%) of which the three (18.8%) died. The relapse rate was 0% (0/10) 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27) and 42.3% (11/27) for type A, AB, B1, B2 and B3 tumors , respectively. The recurrence rate according to Masaoka stage was 0% (0/11) ,8.7% (4/46), 35.7% (10/28) and 40% (2/5) to stages I, II, III and IV,respectively. After univariate analysis, histological type in WHO (World Health Organization) A, AB, B1 vs. B2, B3, stage by Masaoka are factors associated with recurrence . After multivariate analysis, found that by going to a MASAOKA higher stageat risk for recurrence increased by 3.29 times and patients with WHO histological type in B2 / B3 were 12.28 timesgreater risk of relapse compared with patients had histology by WHO A / AB / B1. CONCLUSION: The histological type in WHO, the stage Masaoka, the tumor size ,the oncologic radicalness of surgery (R1/R0) and the composition of thymoma are associated with survival. The histological type by WHO (World Health Organization) A, AB, B1 vs. B2, B3, and the stage οf Masaoka are independent prognostic factors associated with recurrence after thymectomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική και προοπτική καταγραφή θυμωμάτων, επιδημιολογική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμιώτης Ηλίας"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι όγκοι του θύμου αδένα αποτελούν περίπου το 50% των μορφωμάτων του προσθίου μεσοθωρακίου . Ωστόσο , επειδή τα θυμώματα περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών , βιολογικών και ογκολογικών χαρακτηριστικών, δεν υπάρχουν σαφής κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την αντιμετώπιση τους, αλλά και τα αποτελέσματα και η πρόγνωση τους μετά από την αντιμετώπιση τους δεν είναι ακόμα ξεκάθαρα . Κατόπιν τούτου , η διεθνής ομάδα ενδιαφέροντος για την κακοήθεια του θύμου (International Thymic Malignancy Interest Group) προσπάθησε να καθιερώσει τυποποιημένους ορισμούς και τις τακτικές για την διαχείριση των θυμωμάτων .ITMIG πρότεινε ότι η ελευθερία από την νόσο δηλαδή από πιθανή υποτροπή είναι ένα καλύτερο μέτρο αξιολόγησης σε σχέση με την επιβίωση σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επιτυχή προσπάθεια θεραπευτικής αντιμετώπισης. Η επιχειρηματολογία τους για αυτό ήταν ότι τα θυμώματα έχουν βραδεία ανάπτυξη, και ως εκ τούτου, πολλοί ασθενείς πεθαίνουν από άλλη αίτια που δεν σχετίζεται με το θύμωμα. Στην πραγματικότητα, μόνο το 50 % των θανάτων οφείλεται στο θύμωμα ή στην θεραπεία τους. Ποσοστό περίπου 20 % των θανάτων οφείλεται σε βαρεία μυασθένεια, και 10 % προκύπτει από αυτοάνοσες διαταραχές που συνδέονται με το θύμωμα . Οι υπόλοιποι θάνατοι έχουν αποδοθεί σε αιτίες που δεν σχετίζονται με το θύμωμα συμπεριλαμβανομένων και άλλων κακοηθειών. Κατά συνέπεια , η υποτροπή μπορεί να αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια τα κλινικά αποτελέσματα μετά από θυμεκτομή σε σχέση με την επιβίωση . Ως εκ τούτου, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική και προοπτική καταγραφή των θυμωμάτων για να καθορίσουμε προγνωστικούς παράγοντες της υποτροπής και της επιβίωσης μετά από θυμωμεκτομή ή θυμεκτομή . ΜΕΘΟΔΟΣ: Αναδρομική και προοπτική μελέτη σε 90 ασθενείς με θύμωμα από το ίδρυμα μας που υποβλήθηκαν σε θυμεκτομή ή θυμωμεκτομή το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου του 2000 και Δεκεμβρίου του 2013 . ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 90 ασθενείς οι 18 πέθαναν (20,0%), ενώ 13 ασθενείς (14,4%) είχαν υποτροπή και ζούσαν και οι υπόλοιποι (65,6%) ήταν εν ζωή χωρίς υποτροπή. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 11,0 έτη (SE=0,61έτη), ενώ ο διάμεσος χρόνος ήταν 5,3 έτη . Οι ασθενείς με συνδυασμένο ιστολογικό τύπο θυμώματος είχαν 6,19 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τους ασθενείς με απλό θύμωμα. Επίσης, όσο αυξάνεται το μέγεθος του όγκου τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος των ασθενών. Όσο μεγαλύτερο ήταν το στάδιο κατά MASAOKA των ασθενών τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος . Ακόμα, οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο Β2/Β3 είχαν 3,98 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς Α/ΑΒ ή Β1. Τέλος, οι ασθενείς που δεν είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R1) είχαν 2,65 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ασθενείς που είχαν ελεύθερα χειρουργικά όρια (R0). Από τους 90 ασθενείς οι 16 παρουσίασαν υποτροπή (17,8%) εκ των οποίων οι 3 (18,8%) πέθαναν . Τα ποσοστά υποτροπής ήταν 0% (0/10), 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27 ) και 42,3% (11/27) για τον τύπο Α, ΑΒ, Β1, Β2 και Β3 όγκων, αντίστοιχα. Το ποσοστό υποτροπής σύμφωνα με το στάδιο Masaoka ήταν 0% (0/11),8,7% (4/46), 35.7% (10/28) και 40% (2/5) για τα στάδια Ι, II, III και IV, αντίστοιχα. Μετά από μονοπαραγοντική ανάλυση, ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ, Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι παράγοντες που σχετίζονται με την υποτροπή. Μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση, βρέθηκε ότι με τη μετάβαση σε ένα υψηλότερο στάδιο κατά MASAOKA ο κίνδυνος για υποτροπή αυξάνεται κατά 3,29 φορές και οι ασθενείς με ιστολογικό τύπο κατά WHO Β2/ Β3 είχαν 12,28 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για υποτροπή συγκριτικά με τους ασθενείς που είχαν ιστολογικό τύπο Α/ ΑΒ/ Β1 κατά WHO. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO , το στάδιο Masaoka ,το μέγεθος του όγκου, η ογκολογική ριζικότητα της επέμβασης (R1,R0), και σύσταση του θυμώματος (συνδυασμένο ή όχι) σχετίζονται με την επιβίωση. Ο ιστολογικός τύπος κατά WHO (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) Α, ΑΒ Β1 έναντι Β2, Β3, το στάδιο κατά Masaoka είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες που σχετίζονται με υποτροπή μετά από θυμεκτομή.","Thymomas are rare malignant tumors. They account for about half of anterior mediastinal tumors. Ηowever,because thymomas involve a wide spectrum of histological ,biological and oncological characteristics ,not only are there uniform guidelines concerning the management thereof ,but outcomes after management and subsequent prognosis have also not been well established . Thus , the International Thymic Malignancy Interest Group (ITMIG) has attempted to establish standard definitions and policies for thymoma management . ITMIG has suggested that freedom-from-recurrence is a better measure than survival in patients who have successfully undergone curative-intent treatment . Their reasoning for this was that thymomas progress slowly and thus , many patients die of causes unrelated to the thymoma . In actuality, only 50% of fatalities are due to the thymoma or the treatment thereof . Approximately , 20% of deaths are due to myasthenia gravis , and 10% result from autoimmune disorders associated with thymoma . The remaining deaths have attributed to unrelated conditions , including other malignancies . Accordingly , recurrence may more accurately reflect clinical outcomes after resection than survival . Therefore , we conducted a retrospective and prospective study to determine predictors of recurrence and survival after thymoma recection. METHODS: Retrospective and prospective study of 90 patients with thymoma from our institution who underwent thymectomy the period between January 2000 and December 2013 Results: Of the 90 patients 18 died (20.0%), while 13 patients (14.4%) had reccurence and lived the rest (65.6%) were alive without recurrence. The average survival time was 11.0 years (SE = 0,61 years) and the median time was 5.3 years . Patients with combined type thymoma were 6.19 times more likely than patients with thymoma. Also, as the size of the tumor the greater the risk of the patients. The greater stage MASAOKA patients was greater risk Furthermore, patients with histology Β2/3 were 3.98 times more risk than patients with stage A / AB or B1 . Finally, patients who did not surgical margins were free (R1) were 2.65 times more likely from patients who had surgical free margins . Of the 90 patients 16 had recurrence (17.8%) of which the three (18.8%) died. The relapse rate was 0% (0/10) 0% (0/9), 5.9% (1/17), 14.3 (4/27) and 42.3% (11/27) for type A, AB, B1, B2 and B3 tumors , respectively. The recurrence rate according to Masaoka stage was 0% (0/11) ,8.7% (4/46), 35.7% (10/28) and 40% (2/5) to stages I, II, III and IV,respectively. After univariate analysis, histological type in WHO (World Health Organization) A, AB, B1 vs. B2, B3, stage by Masaoka are factors associated with recurrence . After multivariate analysis, found that by going to a MASAOKA higher stageat risk for recurrence increased by 3.29 times and patients with WHO histological type in B2 / B3 were 12.28 timesgreater risk of relapse compared with patients had histology by WHO A / AB / B1. CONCLUSION: The histological type in WHO, the stage Masaoka, the tumor size ,the oncologic radicalness of surgery (R1/R0) and the composition of thymoma are associated with survival. The histological type by WHO (World Health Organization) A, AB, B1 vs. B2, B3, and the stage οf Masaoka are independent prognostic factors associated with recurrence after thymectomy."],"dc:identifier":["uoadl:1309943","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309943"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναδρομική και προοπτική καταγραφή θυμωμάτων, επιδημιολογική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}