{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309954"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309954","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική καταγραφή ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που εκδηλώνουν πνευμονική εμβολή","abstract":"Εισαγωγή: Η θρομβοεμβολική νόσος, η οποία μπορεί να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση μιας κακοήθειας και περιλαμβάνει την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και την πνευμονική εμβολή, αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου τόσο σε νοσοκομειακούς όσο και σε περιπατητικούς ασθενείς. Ωστόσο, αν και ο καρκίνος πνεύμονα είναι η πιο συνηθισμένη κακοήθεια σε αυτούς τους ασθενείς, τα δεδομένα που σχετίζονται με την πνευμονική εμβολή είναι περιορισμένα. Πολυάριθμες μελέτες περιγράφουν τη σχέση μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου, αλλά δεν περιγράφουν το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς που πεθαίνουν από καρκίνο. Σκοπός: Η εξέταση της σχέσης μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου και η αξιολόγηση νέων θεραπευτικών επιλογών με βάση τις πρόσφατα δημοσιευμένες κατευθυντήριες οδηγίες, προκειμένου να γίνει μια αναδρομική καταγραφή των χαρακτηριστικών των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που παθαίνουν πνευμονική εμβολή. Μέθοδος: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση μέσα από τη βάση δεδομένων PUBMED για όλα τα άρθρα που περιλαμβάνουν ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι στην πορεία της νόσου εκδήλωσαν και πνευμονική εμβολή. Κατά την αναζήτηση βρέθηκαν 14 μελέτες. Αποτελέσματα: Από τις 14 μελέτες που βρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, τα ποσοστά φλεμβοθρόμβωσης ήταν 4-20%, αλλά το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής δεν μπορούσε να διακριθεί αν και σε μια έρευνα όπου το 96% των ασθενών είχαν κάποιου είδους νεόπλασμα, ένα 7% κατέληξε από πνευμονική εμβολή. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με καρκίνο, η πνευμονική εμβολή συνήθως εκδηλώνεται με δύσπνοια, εφίδρωση, ταχυκαρδία και θωρακικό άλγος. Υψηλά ποσοστά θρομβοεμβολής έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με νεοπλάσματα του πνεύμονα, των ωοθηκών, του εγκεφάλου, του παγκρέατος, του στομάχου, των νεφρών και του παχέος εντέρου. Επιπλέον, σε ασθενείς με λέμφωμα, λευχαιμία και μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα συχνά συνυπάρχει φλεβική θρομβοεμβολή. Για τη θεραπεία της, ασφαλής και αποτελεσματική είναι η αντιπηκτική θεραπεία. Τα διαθέσιμα αντιπηκτικά περιλαμβάνουν τη βαρφαρίνη, την ηπαρίνη και τις χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες (LMWHs). Οι LMWHs έχουν αποδείξει τη δυνατότητά τους να μειώνουν τη συχνότητα εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής, ενώ μπορούν να προλάβουν υποτροπιάζοντα επεισόδια φλεβοθρόμβωσης σε ασθενείς με καρκίνο, αποτελώντας τη συχνότερη θεραπευτική επιλογή. Σε περίπτωση αντένδειξης των LMWHs, χρησιμοποιούνται άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η χρήση της μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (UFH). Πολλά υποσχόμενα για αποτελεσματικότερη θεραπεία της φλεβικής θρομβοεμβολής στους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι και κάποια νεότερα αντιπηκτικά, που εξετάζονται σε επίπεδο κλινικών μελετών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η θρομβοεμβολική νόσος, η οποία μπορεί να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση μιας κακοήθειας και περιλαμβάνει την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και την πνευμονική εμβολή, αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου τόσο σε νοσοκομειακούς όσο και σε περιπατητικούς ασθενείς. Ωστόσο, αν και ο καρκίνος πνεύμονα είναι η πιο συνηθισμένη κακοήθεια σε αυτούς τους ασθενείς, τα δεδομένα που σχετίζονται με την πνευμονική εμβολή είναι περιορισμένα. Πολυάριθμες μελέτες περιγράφουν τη σχέση μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου, αλλά δεν περιγράφουν το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς που πεθαίνουν από καρκίνο. Σκοπός: Η εξέταση της σχέσης μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου και η αξιολόγηση νέων θεραπευτικών επιλογών με βάση τις πρόσφατα δημοσιευμένες κατευθυντήριες οδηγίες, προκειμένου να γίνει μια αναδρομική καταγραφή των χαρακτηριστικών των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που παθαίνουν πνευμονική εμβολή. Μέθοδος: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση μέσα από τη βάση δεδομένων PUBMED για όλα τα άρθρα που περιλαμβάνουν ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι στην πορεία της νόσου εκδήλωσαν και πνευμονική εμβολή. Κατά την αναζήτηση βρέθηκαν 14 μελέτες. Αποτελέσματα: Από τις 14 μελέτες που βρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, τα ποσοστά φλεμβοθρόμβωσης ήταν 4-20%, αλλά το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής δεν μπορούσε να διακριθεί αν και σε μια έρευνα όπου το 96% των ασθενών είχαν κάποιου είδους νεόπλασμα, ένα 7% κατέληξε από πνευμονική εμβολή. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με καρκίνο, η πνευμονική εμβολή συνήθως εκδηλώνεται με δύσπνοια, εφίδρωση, ταχυκαρδία και θωρακικό άλγος. Υψηλά ποσοστά θρομβοεμβολής έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με νεοπλάσματα του πνεύμονα, των ωοθηκών, του εγκεφάλου, του παγκρέατος, του στομάχου, των νεφρών και του παχέος εντέρου. Επιπλέον, σε ασθενείς με λέμφωμα, λευχαιμία και μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα συχνά συνυπάρχει φλεβική θρομβοεμβολή. Για τη θεραπεία της, ασφαλής και αποτελεσματική είναι η αντιπηκτική θεραπεία. Τα διαθέσιμα αντιπηκτικά περιλαμβάνουν τη βαρφαρίνη, την ηπαρίνη και τις χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες (LMWHs). Οι LMWHs έχουν αποδείξει τη δυνατότητά τους να μειώνουν τη συχνότητα εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής, ενώ μπορούν να προλάβουν υποτροπιάζοντα επεισόδια φλεβοθρόμβωσης σε ασθενείς με καρκίνο, αποτελώντας τη συχνότερη θεραπευτική επιλογή. Σε περίπτωση αντένδειξης των LMWHs, χρησιμοποιούνται άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η χρήση της μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (UFH). Πολλά υποσχόμενα για αποτελεσματικότερη θεραπεία της φλεβικής θρομβοεμβολής στους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι και κάποια νεότερα αντιπηκτικά, που εξετάζονται σε επίπεδο κλινικών μελετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μάλλιου Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309954"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309954","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309954","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309954","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309954","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάλλιου Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309954"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η θρομβοεμβολική νόσος, η οποία μπορεί να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση μιας κακοήθειας και περιλαμβάνει την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και την πνευμονική εμβολή, αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου τόσο σε νοσοκομειακούς όσο και σε περιπατητικούς ασθενείς. Ωστόσο, αν και ο καρκίνος πνεύμονα είναι η πιο συνηθισμένη κακοήθεια σε αυτούς τους ασθενείς, τα δεδομένα που σχετίζονται με την πνευμονική εμβολή είναι περιορισμένα. Πολυάριθμες μελέτες περιγράφουν τη σχέση μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου, αλλά δεν περιγράφουν το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς που πεθαίνουν από καρκίνο. Σκοπός: Η εξέταση της σχέσης μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου και η αξιολόγηση νέων θεραπευτικών επιλογών με βάση τις πρόσφατα δημοσιευμένες κατευθυντήριες οδηγίες, προκειμένου να γίνει μια αναδρομική καταγραφή των χαρακτηριστικών των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που παθαίνουν πνευμονική εμβολή. Μέθοδος: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση μέσα από τη βάση δεδομένων PUBMED για όλα τα άρθρα που περιλαμβάνουν ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι στην πορεία της νόσου εκδήλωσαν και πνευμονική εμβολή. Κατά την αναζήτηση βρέθηκαν 14 μελέτες. Αποτελέσματα: Από τις 14 μελέτες που βρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, τα ποσοστά φλεμβοθρόμβωσης ήταν 4-20%, αλλά το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής δεν μπορούσε να διακριθεί αν και σε μια έρευνα όπου το 96% των ασθενών είχαν κάποιου είδους νεόπλασμα, ένα 7% κατέληξε από πνευμονική εμβολή. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με καρκίνο, η πνευμονική εμβολή συνήθως εκδηλώνεται με δύσπνοια, εφίδρωση, ταχυκαρδία και θωρακικό άλγος. Υψηλά ποσοστά θρομβοεμβολής έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με νεοπλάσματα του πνεύμονα, των ωοθηκών, του εγκεφάλου, του παγκρέατος, του στομάχου, των νεφρών και του παχέος εντέρου. Επιπλέον, σε ασθενείς με λέμφωμα, λευχαιμία και μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα συχνά συνυπάρχει φλεβική θρομβοεμβολή. Για τη θεραπεία της, ασφαλής και αποτελεσματική είναι η αντιπηκτική θεραπεία. Τα διαθέσιμα αντιπηκτικά περιλαμβάνουν τη βαρφαρίνη, την ηπαρίνη και τις χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες (LMWHs). Οι LMWHs έχουν αποδείξει τη δυνατότητά τους να μειώνουν τη συχνότητα εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής, ενώ μπορούν να προλάβουν υποτροπιάζοντα επεισόδια φλεβοθρόμβωσης σε ασθενείς με καρκίνο, αποτελώντας τη συχνότερη θεραπευτική επιλογή. Σε περίπτωση αντένδειξης των LMWHs, χρησιμοποιούνται άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η χρήση της μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (UFH). Πολλά υποσχόμενα για αποτελεσματικότερη θεραπεία της φλεβικής θρομβοεμβολής στους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι και κάποια νεότερα αντιπηκτικά, που εξετάζονται σε επίπεδο κλινικών μελετών.","Abstract Introduction: Thromboembolic disease, which may be the first manifestation of malignancy, includes deep vein thrombosis and pulmonary embolism, and is one of the leading causes of death in both hospitalized and ambulatory patients. However, while lung cancer is the most common malignancy in these patients, data regarding association of lung cancer with pulmonary embolism is limited. Numerous studies describe the relationship between cancer and pulmonary embolism, but do not describe the rate of pulmonary embolism in patients dying of cancer. Objective: The investigation of the association between pulmonary embolism and cancer, and the evaluation of new treatment options based on recently published guidelines, as well as the retrospective description of the characteristics of lung cancer patients suffering from pulmonary embolism. Method: A search through the PUBMED database for articles involving cancer patients who developed pulmonary embolism during the course of their disease. Fourteen studies were found matching our search criteria. Results: The rate of thromboembolic disease ranged between 4% and 20%, but the rate of pulmonary embolism could not be distinguished, although in a survey, 96% of patients with some type of neoplasm died from pulmonary embolism. Conclusions: In cancer patients, pulmonary embolism usually presents with shortness of breath, sweating, tachycardia and chest pain. High rates of thromboembolism have been reported in patients with neoplasms of the lung, ovary, brain, pancreas, stomach, kidney and colon. Moreover, in patients with lymphoma, leukemia and myeloproliferative syndromes, venous thromboembolism is more common than in patients with other malignancies. Regarding treatment, anticoagulant factors are considered safe and effective. Available anticoagulants include warfarin, heparin and low molecular weight heparins (LMWHs). LMWHs have demonstrated their effectiveness in reducing the incidence of venous thromboembolism, and can prevent recurrent thrombosis in patients with cancer, being the most recommended treatment option. If LMWHs are contraindicated, other therapeutic options are available, such as unfractionated heparin (UFH). Newer anticoagulants show promise for effective treatment of venous thromboembolism in lung cancer patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική καταγραφή ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που εκδηλώνουν πνευμονική εμβολή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάλλιου Ιωάννα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η θρομβοεμβολική νόσος, η οποία μπορεί να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση μιας κακοήθειας και περιλαμβάνει την εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση και την πνευμονική εμβολή, αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου τόσο σε νοσοκομειακούς όσο και σε περιπατητικούς ασθενείς. Ωστόσο, αν και ο καρκίνος πνεύμονα είναι η πιο συνηθισμένη κακοήθεια σε αυτούς τους ασθενείς, τα δεδομένα που σχετίζονται με την πνευμονική εμβολή είναι περιορισμένα. Πολυάριθμες μελέτες περιγράφουν τη σχέση μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου, αλλά δεν περιγράφουν το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής σε ασθενείς που πεθαίνουν από καρκίνο. Σκοπός: Η εξέταση της σχέσης μεταξύ πνευμονικής εμβολής και καρκίνου και η αξιολόγηση νέων θεραπευτικών επιλογών με βάση τις πρόσφατα δημοσιευμένες κατευθυντήριες οδηγίες, προκειμένου να γίνει μια αναδρομική καταγραφή των χαρακτηριστικών των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που παθαίνουν πνευμονική εμβολή. Μέθοδος: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση μέσα από τη βάση δεδομένων PUBMED για όλα τα άρθρα που περιλαμβάνουν ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι στην πορεία της νόσου εκδήλωσαν και πνευμονική εμβολή. Κατά την αναζήτηση βρέθηκαν 14 μελέτες. Αποτελέσματα: Από τις 14 μελέτες που βρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, τα ποσοστά φλεμβοθρόμβωσης ήταν 4-20%, αλλά το ποσοστό της πνευμονικής εμβολής δεν μπορούσε να διακριθεί αν και σε μια έρευνα όπου το 96% των ασθενών είχαν κάποιου είδους νεόπλασμα, ένα 7% κατέληξε από πνευμονική εμβολή. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με καρκίνο, η πνευμονική εμβολή συνήθως εκδηλώνεται με δύσπνοια, εφίδρωση, ταχυκαρδία και θωρακικό άλγος. Υψηλά ποσοστά θρομβοεμβολής έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με νεοπλάσματα του πνεύμονα, των ωοθηκών, του εγκεφάλου, του παγκρέατος, του στομάχου, των νεφρών και του παχέος εντέρου. Επιπλέον, σε ασθενείς με λέμφωμα, λευχαιμία και μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα συχνά συνυπάρχει φλεβική θρομβοεμβολή. Για τη θεραπεία της, ασφαλής και αποτελεσματική είναι η αντιπηκτική θεραπεία. Τα διαθέσιμα αντιπηκτικά περιλαμβάνουν τη βαρφαρίνη, την ηπαρίνη και τις χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνες (LMWHs). Οι LMWHs έχουν αποδείξει τη δυνατότητά τους να μειώνουν τη συχνότητα εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής, ενώ μπορούν να προλάβουν υποτροπιάζοντα επεισόδια φλεβοθρόμβωσης σε ασθενείς με καρκίνο, αποτελώντας τη συχνότερη θεραπευτική επιλογή. Σε περίπτωση αντένδειξης των LMWHs, χρησιμοποιούνται άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η χρήση της μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (UFH). Πολλά υποσχόμενα για αποτελεσματικότερη θεραπεία της φλεβικής θρομβοεμβολής στους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι και κάποια νεότερα αντιπηκτικά, που εξετάζονται σε επίπεδο κλινικών μελετών.","Abstract Introduction: Thromboembolic disease, which may be the first manifestation of malignancy, includes deep vein thrombosis and pulmonary embolism, and is one of the leading causes of death in both hospitalized and ambulatory patients. However, while lung cancer is the most common malignancy in these patients, data regarding association of lung cancer with pulmonary embolism is limited. Numerous studies describe the relationship between cancer and pulmonary embolism, but do not describe the rate of pulmonary embolism in patients dying of cancer. Objective: The investigation of the association between pulmonary embolism and cancer, and the evaluation of new treatment options based on recently published guidelines, as well as the retrospective description of the characteristics of lung cancer patients suffering from pulmonary embolism. Method: A search through the PUBMED database for articles involving cancer patients who developed pulmonary embolism during the course of their disease. Fourteen studies were found matching our search criteria. Results: The rate of thromboembolic disease ranged between 4% and 20%, but the rate of pulmonary embolism could not be distinguished, although in a survey, 96% of patients with some type of neoplasm died from pulmonary embolism. Conclusions: In cancer patients, pulmonary embolism usually presents with shortness of breath, sweating, tachycardia and chest pain. High rates of thromboembolism have been reported in patients with neoplasms of the lung, ovary, brain, pancreas, stomach, kidney and colon. Moreover, in patients with lymphoma, leukemia and myeloproliferative syndromes, venous thromboembolism is more common than in patients with other malignancies. Regarding treatment, anticoagulant factors are considered safe and effective. Available anticoagulants include warfarin, heparin and low molecular weight heparins (LMWHs). LMWHs have demonstrated their effectiveness in reducing the incidence of venous thromboembolism, and can prevent recurrent thrombosis in patients with cancer, being the most recommended treatment option. If LMWHs are contraindicated, other therapeutic options are available, such as unfractionated heparin (UFH). Newer anticoagulants show promise for effective treatment of venous thromboembolism in lung cancer patients."],"dc:identifier":["uoadl:1309954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309954"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναδρομική καταγραφή ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που εκδηλώνουν πνευμονική εμβολή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}