{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309960"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309960","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναδρομική καταγραφή διακοπής καπνίσματος σε ασθενείς με καρκίνο:η εμπειρία ενός εξωτερικού ιατρείου","abstract":"Η διακοπή του καπνίσματος μετά τη διάγνωση του καρκίνου βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της αντινεοπλασματικής θεραπείας και την ποιότητα ζωής ενώ η συνέχισή του συσχετίζεται με μικρότερη επιβίωση και αυξημένο κίνδυνο για δεύτερους πρωτοπαθείς όγκους. Παρόλα αυτά σχεδόν οι μισοί ασθενείς συνεχίζουν να καπνίζουν μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Σκοπός: Η αναδρομική καταγραφή της επιτυχίας διακοπής καπνίσματος και η εκτίμηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επιτυχία σε μια ομάδα καπνιστών με ιστορικό καρκίνου στα πλαίσια ενός εξωτερικού ιατρείου. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 1020 καπνιστές, 83 με ιστορικό διαφόρων τύπων καρκίνου και 937 χωρίς καρκίνο. Όλοι παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα, διάρκειας 12 εβδομάδων, βασισμένο στη συμβουλευτική θεραπεία και στη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής πρώτης γραμμής για τη διακοπή του καπνίσματός. Η αποχή από το κάπνισμα επιβεβαιώθηκε βιοχημικώς με τη μέτρηση του εκπνεόμενου CO. Αποτελέσματα: Η συνεχής αποχή από το κάπνισμα (CAR) στους καρκινοπαθείς ήταν 55.47% και στους μη καρκινοπαθείς 67.02% και η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0.032). Το φύλο και το επίπεδο μόρφωσης δεν επηρέασαν την επιτυχία της διακοπής. Η ύπαρξη σοβαρής εξάρτησης συσχετίζεται με περισσότερη αποτυχία στη διακοπή του καπνίσματος σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης (p< 0.001) αυτό όμως δεν ισχύει για την ομάδα των καρκινοπαθών. Ο έλεγχος με λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως η ύπαρξη καρκίνου δεν αποτελεί σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% σημαντικό παράγοντα για τη επιτυχία της διακοπής. Η σχετική πιθανότητα αποτυχίας της διακοπής καπνίσματος στους καρκινοπαθείς είναι 1.523 (OR: 1,523, CI [0.957 2.424], p=0.076). Η οριακή επίδραση πιθανότητας για την μεταβλητή του καρκίνου ήταν 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087)που σημαίνει πως η πιθανότητα αποτυχίας στη διακοπή του καπνίσματος στα άτομα με καρκίνο αυξάνεται κατά 9.8%. Συμπεράσματα: Η διακοπή του καπνίσματος σε άτομα με καρκίνο συνοδεύεται από σημαντική επιτυχία, η οποία ωστόσο θα μπορούσε να αυξηθεί με πιο έγκαιρη παρέμβαση μέσω οργανωμένων προγραμμάτων διακοπής καπνίσματος.","abstract_html":"Η διακοπή του καπνίσματος μετά τη διάγνωση του καρκίνου βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της αντινεοπλασματικής θεραπείας και την ποιότητα ζωής ενώ η συνέχισή του συσχετίζεται με μικρότερη επιβίωση και αυξημένο κίνδυνο για δεύτερους πρωτοπαθείς όγκους. Παρόλα αυτά σχεδόν οι μισοί ασθενείς συνεχίζουν να καπνίζουν μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Σκοπός: Η αναδρομική καταγραφή της επιτυχίας διακοπής καπνίσματος και η εκτίμηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επιτυχία σε μια ομάδα καπνιστών με ιστορικό καρκίνου στα πλαίσια ενός εξωτερικού ιατρείου. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 1020 καπνιστές, 83 με ιστορικό διαφόρων τύπων καρκίνου και 937 χωρίς καρκίνο. Όλοι παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα, διάρκειας 12 εβδομάδων, βασισμένο στη συμβουλευτική θεραπεία και στη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής πρώτης γραμμής για τη διακοπή του καπνίσματός. Η αποχή από το κάπνισμα επιβεβαιώθηκε βιοχημικώς με τη μέτρηση του εκπνεόμενου CO. Αποτελέσματα: Η συνεχής αποχή από το κάπνισμα (CAR) στους καρκινοπαθείς ήταν 55.47% και στους μη καρκινοπαθείς 67.02% και η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0.032). Το φύλο και το επίπεδο μόρφωσης δεν επηρέασαν την επιτυχία της διακοπής. Η ύπαρξη σοβαρής εξάρτησης συσχετίζεται με περισσότερη αποτυχία στη διακοπή του καπνίσματος σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης (p&lt; 0.001) αυτό όμως δεν ισχύει για την ομάδα των καρκινοπαθών. Ο έλεγχος με λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως η ύπαρξη καρκίνου δεν αποτελεί σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% σημαντικό παράγοντα για τη επιτυχία της διακοπής. Η σχετική πιθανότητα αποτυχίας της διακοπής καπνίσματος στους καρκινοπαθείς είναι 1.523 (OR: 1,523, CI [0.957 2.424], p=0.076). Η οριακή επίδραση πιθανότητας για την μεταβλητή του καρκίνου ήταν 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087)που σημαίνει πως η πιθανότητα αποτυχίας στη διακοπή του καπνίσματος στα άτομα με καρκίνο αυξάνεται κατά 9.8%. Συμπεράσματα: Η διακοπή του καπνίσματος σε άτομα με καρκίνο συνοδεύεται από σημαντική επιτυχία, η οποία ωστόσο θα μπορούσε να αυξηθεί με πιο έγκαιρη παρέμβαση μέσω οργανωμένων προγραμμάτων διακοπής καπνίσματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Φλώρου Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309960"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309960","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309960","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309960","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309960","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φλώρου Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309960"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διακοπή του καπνίσματος μετά τη διάγνωση του καρκίνου βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της αντινεοπλασματικής θεραπείας και την ποιότητα ζωής ενώ η συνέχισή του συσχετίζεται με μικρότερη επιβίωση και αυξημένο κίνδυνο για δεύτερους πρωτοπαθείς όγκους. Παρόλα αυτά σχεδόν οι μισοί ασθενείς συνεχίζουν να καπνίζουν μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Σκοπός: Η αναδρομική καταγραφή της επιτυχίας διακοπής καπνίσματος και η εκτίμηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επιτυχία σε μια ομάδα καπνιστών με ιστορικό καρκίνου στα πλαίσια ενός εξωτερικού ιατρείου. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 1020 καπνιστές, 83 με ιστορικό διαφόρων τύπων καρκίνου και 937 χωρίς καρκίνο. Όλοι παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα, διάρκειας 12 εβδομάδων, βασισμένο στη συμβουλευτική θεραπεία και στη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής πρώτης γραμμής για τη διακοπή του καπνίσματός. Η αποχή από το κάπνισμα επιβεβαιώθηκε βιοχημικώς με τη μέτρηση του εκπνεόμενου CO. Αποτελέσματα: Η συνεχής αποχή από το κάπνισμα (CAR) στους καρκινοπαθείς ήταν 55.47% και στους μη καρκινοπαθείς 67.02% και η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0.032). Το φύλο και το επίπεδο μόρφωσης δεν επηρέασαν την επιτυχία της διακοπής. Η ύπαρξη σοβαρής εξάρτησης συσχετίζεται με περισσότερη αποτυχία στη διακοπή του καπνίσματος σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης (p< 0.001) αυτό όμως δεν ισχύει για την ομάδα των καρκινοπαθών. Ο έλεγχος με λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως η ύπαρξη καρκίνου δεν αποτελεί σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% σημαντικό παράγοντα για τη επιτυχία της διακοπής. Η σχετική πιθανότητα αποτυχίας της διακοπής καπνίσματος στους καρκινοπαθείς είναι 1.523 (OR: 1,523, CI [0.957 2.424], p=0.076). Η οριακή επίδραση πιθανότητας για την μεταβλητή του καρκίνου ήταν 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087)που σημαίνει πως η πιθανότητα αποτυχίας στη διακοπή του καπνίσματος στα άτομα με καρκίνο αυξάνεται κατά 9.8%. Συμπεράσματα: Η διακοπή του καπνίσματος σε άτομα με καρκίνο συνοδεύεται από σημαντική επιτυχία, η οποία ωστόσο θα μπορούσε να αυξηθεί με πιο έγκαιρη παρέμβαση μέσω οργανωμένων προγραμμάτων διακοπής καπνίσματος.","Introduction: Smoking cessation after diagnosis of cancer improves efficacy of anticancer treatment and quality of life while continuing smoking is associated with poorer survival and increased risk for second primary tumors. Nevertheless, almost half of patients continue to smoke after a diagnosis of cancer. Aim: The retrospective analysis of smoking cessation success and the assessment of factors affecting success in a group of smokers with a history of cancer in the context of an outpatient clinic. Method: We examined 1020 smokers, 83 with a history of various types of cancer and 937 without cancer. All smokers attended a 12 weeks program based on personal counselling and first line pharmacological treatment against nicotine dependence. Abstinence from smoking was confirmed by measuring exhaled CO. Results: The Continuous Abstinence Rate (CAR) among cancer patients was 55.47% and in non-cancer patients was 67.02% and this difference was statistically significant (p= 0.032). Sex and educational level did not affect the success of cessation. The existence of a severe dependence is associated with poorer outcomes in smoking cessation throughout the study population (p< 0.001) but this does not apply to the group of cancer patients. Logistic regression analysis showed that cancer is not a statistically significant factor at level 5% of significance, for smoking cessation success. The odds ratio for failure in smoking cessation in cancer patients was 1.523 but the result is not statistically significant at the 5% level (OR: 1.523 CI [0.957 2.424] p=0.076]). The marginal probability effect of the cancer variable was 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087) which means that the probability of failure in quitting smoking in individuals with cancer increased by 9.8%. Conclusions: Smoking cessation in patients with cancer is accompanied by significant success, although this outcome is poorer compared with non-cancer smokers. The cessation rates could increase with early intervention through well-organized smoking cessation programs"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναδρομική καταγραφή διακοπής καπνίσματος σε ασθενείς με καρκίνο:η εμπειρία ενός εξωτερικού ιατρείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φλώρου Αγγελική"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η διακοπή του καπνίσματος μετά τη διάγνωση του καρκίνου βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της αντινεοπλασματικής θεραπείας και την ποιότητα ζωής ενώ η συνέχισή του συσχετίζεται με μικρότερη επιβίωση και αυξημένο κίνδυνο για δεύτερους πρωτοπαθείς όγκους. Παρόλα αυτά σχεδόν οι μισοί ασθενείς συνεχίζουν να καπνίζουν μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Σκοπός: Η αναδρομική καταγραφή της επιτυχίας διακοπής καπνίσματος και η εκτίμηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επιτυχία σε μια ομάδα καπνιστών με ιστορικό καρκίνου στα πλαίσια ενός εξωτερικού ιατρείου. Μέθοδος: Εξετάστηκαν 1020 καπνιστές, 83 με ιστορικό διαφόρων τύπων καρκίνου και 937 χωρίς καρκίνο. Όλοι παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα, διάρκειας 12 εβδομάδων, βασισμένο στη συμβουλευτική θεραπεία και στη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής πρώτης γραμμής για τη διακοπή του καπνίσματός. Η αποχή από το κάπνισμα επιβεβαιώθηκε βιοχημικώς με τη μέτρηση του εκπνεόμενου CO. Αποτελέσματα: Η συνεχής αποχή από το κάπνισμα (CAR) στους καρκινοπαθείς ήταν 55.47% και στους μη καρκινοπαθείς 67.02% και η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0.032). Το φύλο και το επίπεδο μόρφωσης δεν επηρέασαν την επιτυχία της διακοπής. Η ύπαρξη σοβαρής εξάρτησης συσχετίζεται με περισσότερη αποτυχία στη διακοπή του καπνίσματος σε όλο τον πληθυσμό της μελέτης (p< 0.001) αυτό όμως δεν ισχύει για την ομάδα των καρκινοπαθών. Ο έλεγχος με λογιστική παλινδρόμηση έδειξε πως η ύπαρξη καρκίνου δεν αποτελεί σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% σημαντικό παράγοντα για τη επιτυχία της διακοπής. Η σχετική πιθανότητα αποτυχίας της διακοπής καπνίσματος στους καρκινοπαθείς είναι 1.523 (OR: 1,523, CI [0.957 2.424], p=0.076). Η οριακή επίδραση πιθανότητας για την μεταβλητή του καρκίνου ήταν 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087)που σημαίνει πως η πιθανότητα αποτυχίας στη διακοπή του καπνίσματος στα άτομα με καρκίνο αυξάνεται κατά 9.8%. Συμπεράσματα: Η διακοπή του καπνίσματος σε άτομα με καρκίνο συνοδεύεται από σημαντική επιτυχία, η οποία ωστόσο θα μπορούσε να αυξηθεί με πιο έγκαιρη παρέμβαση μέσω οργανωμένων προγραμμάτων διακοπής καπνίσματος.","Introduction: Smoking cessation after diagnosis of cancer improves efficacy of anticancer treatment and quality of life while continuing smoking is associated with poorer survival and increased risk for second primary tumors. Nevertheless, almost half of patients continue to smoke after a diagnosis of cancer. Aim: The retrospective analysis of smoking cessation success and the assessment of factors affecting success in a group of smokers with a history of cancer in the context of an outpatient clinic. Method: We examined 1020 smokers, 83 with a history of various types of cancer and 937 without cancer. All smokers attended a 12 weeks program based on personal counselling and first line pharmacological treatment against nicotine dependence. Abstinence from smoking was confirmed by measuring exhaled CO. Results: The Continuous Abstinence Rate (CAR) among cancer patients was 55.47% and in non-cancer patients was 67.02% and this difference was statistically significant (p= 0.032). Sex and educational level did not affect the success of cessation. The existence of a severe dependence is associated with poorer outcomes in smoking cessation throughout the study population (p< 0.001) but this does not apply to the group of cancer patients. Logistic regression analysis showed that cancer is not a statistically significant factor at level 5% of significance, for smoking cessation success. The odds ratio for failure in smoking cessation in cancer patients was 1.523 but the result is not statistically significant at the 5% level (OR: 1.523 CI [0.957 2.424] p=0.076]). The marginal probability effect of the cancer variable was 0.098 (CI 95% [-0.014 0.211], p=0.087) which means that the probability of failure in quitting smoking in individuals with cancer increased by 9.8%. Conclusions: Smoking cessation in patients with cancer is accompanied by significant success, although this outcome is poorer compared with non-cancer smokers. The cessation rates could increase with early intervention through well-organized smoking cessation programs"],"dc:identifier":["uoadl:1309960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309960"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναδρομική καταγραφή διακοπής καπνίσματος σε ασθενείς με καρκίνο:η εμπειρία ενός εξωτερικού ιατρείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:22Z"}