{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309995"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1309995","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναιμία χρονίας νόσου/αναιμία οξείας και χρόνιας φλεγμονής (ACD)","abstract":"Κεφάλαιο 1: Εισαγωγή Η αναιμία χρονίας νόσου (ACD) ή αλλιώς αναιμία της φλεγμονής (οξείας / χρόνιας), όπως έχει γίνει γνωστή τα τελευταία χρόνια, είναι μία από τις συνηθέστερες μορφές αναιμίας που απαντώνται κλινικά και η συνηθέστερη μορφή αναιμίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Το γεγονός αυτό με έκανε να επιλέξω ως θέμα της διπλωματικής μου εργασίας τη μελέτη μίας ασθένειας η οποία είναι τόσο συχνή αλλά ταυτόχρονα και τόσο υποεκτιμημένη. Η ACD εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς, που πάσχουν από ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από οξεία ή χρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος· όπως λοιμώξεις, νεοπλασίες, ιστικές κακώσεις , σε πάσχοντες από αυτοάνοσα νοσήματα ή ακόμη και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον τρεις (3) κύριοι ανοσολογικοί μηχανισμοί εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της αναιμίας χρονίας νόσου: α) η κατακράτηση του σιδήρου εντός του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (μακροφάγα) και η απομάκρυνσή του από τη συστηματική κυκλοφορία. β) η απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών όπως ο παράγοντας νέκρωσης όγκου άλφα (TNF-α), η ιντερφερόνη γ (IFN-γ) και η ιντερλευκίνη 1 (IL-1) γ) η διαταραχή στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη ανταπόκριση στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) Σκοπός: Η αναιμία χρονίας νόσου αφορά ένα αρκετά μεγάλο αριθμό ετερογενών ασθενών και στην παθοφυσιολογία της εμπλέκονται ποικίλοι ανοσολογικοί μηχανισμοί. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι: 1) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν σε όλους τους γνωστούς μοριακούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση της αναιμίας χρονίας νόσου. 2) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν τις εφαρμοζόμενες παγκοσμίως θεραπευτικές στρατηγικές σε αυτούς τους ασθενείς. 3) Η αξιολόγηση της ανταπόκρισης (εργαστηριακής) μετά χορήγηση θεραπευτικής αγωγής, για χρονικό διάστημα ενός μήνα, σε μία ομάδα τριάντα (30) ασθενών.","abstract_html":"Κεφάλαιο 1: Εισαγωγή Η αναιμία χρονίας νόσου (ACD) ή αλλιώς αναιμία της φλεγμονής (οξείας / χρόνιας), όπως έχει γίνει γνωστή τα τελευταία χρόνια, είναι μία από τις συνηθέστερες μορφές αναιμίας που απαντώνται κλινικά και η συνηθέστερη μορφή αναιμίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Το γεγονός αυτό με έκανε να επιλέξω ως θέμα της διπλωματικής μου εργασίας τη μελέτη μίας ασθένειας η οποία είναι τόσο συχνή αλλά ταυτόχρονα και τόσο υποεκτιμημένη. Η ACD εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς, που πάσχουν από ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από οξεία ή χρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος· όπως λοιμώξεις, νεοπλασίες, ιστικές κακώσεις , σε πάσχοντες από αυτοάνοσα νοσήματα ή ακόμη και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον τρεις (3) κύριοι ανοσολογικοί μηχανισμοί εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της αναιμίας χρονίας νόσου: α) η κατακράτηση του σιδήρου εντός του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (μακροφάγα) και η απομάκρυνσή του από τη συστηματική κυκλοφορία. β) η απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών όπως ο παράγοντας νέκρωσης όγκου άλφα (TNF-α), η ιντερφερόνη γ (IFN-γ) και η ιντερλευκίνη 1 (IL-1) γ) η διαταραχή στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη ανταπόκριση στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) Σκοπός: Η αναιμία χρονίας νόσου αφορά ένα αρκετά μεγάλο αριθμό ετερογενών ασθενών και στην παθοφυσιολογία της εμπλέκονται ποικίλοι ανοσολογικοί μηχανισμοί. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι: 1) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν σε όλους τους γνωστούς μοριακούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση της αναιμίας χρονίας νόσου. 2) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν τις εφαρμοζόμενες παγκοσμίως θεραπευτικές στρατηγικές σε αυτούς τους ασθενείς. 3) Η αξιολόγηση της ανταπόκρισης (εργαστηριακής) μετά χορήγηση θεραπευτικής αγωγής, για χρονικό διάστημα ενός μήνα, σε μία ομάδα τριάντα (30) ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντόβας Λάμπρος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309995"],"render_values":[{"text":"uoadl:1309995","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309995","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309995","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1309995","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντόβας Λάμπρος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1309995","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309995"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κεφάλαιο 1: Εισαγωγή Η αναιμία χρονίας νόσου (ACD) ή αλλιώς αναιμία της φλεγμονής (οξείας / χρόνιας), όπως έχει γίνει γνωστή τα τελευταία χρόνια, είναι μία από τις συνηθέστερες μορφές αναιμίας που απαντώνται κλινικά και η συνηθέστερη μορφή αναιμίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Το γεγονός αυτό με έκανε να επιλέξω ως θέμα της διπλωματικής μου εργασίας τη μελέτη μίας ασθένειας η οποία είναι τόσο συχνή αλλά ταυτόχρονα και τόσο υποεκτιμημένη. Η ACD εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς, που πάσχουν από ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από οξεία ή χρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος· όπως λοιμώξεις, νεοπλασίες, ιστικές κακώσεις , σε πάσχοντες από αυτοάνοσα νοσήματα ή ακόμη και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον τρεις (3) κύριοι ανοσολογικοί μηχανισμοί εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της αναιμίας χρονίας νόσου: α) η κατακράτηση του σιδήρου εντός του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (μακροφάγα) και η απομάκρυνσή του από τη συστηματική κυκλοφορία. β) η απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών όπως ο παράγοντας νέκρωσης όγκου άλφα (TNF-α), η ιντερφερόνη γ (IFN-γ) και η ιντερλευκίνη 1 (IL-1) γ) η διαταραχή στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη ανταπόκριση στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) Σκοπός: Η αναιμία χρονίας νόσου αφορά ένα αρκετά μεγάλο αριθμό ετερογενών ασθενών και στην παθοφυσιολογία της εμπλέκονται ποικίλοι ανοσολογικοί μηχανισμοί. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι: 1) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν σε όλους τους γνωστούς μοριακούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση της αναιμίας χρονίας νόσου. 2) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν τις εφαρμοζόμενες παγκοσμίως θεραπευτικές στρατηγικές σε αυτούς τους ασθενείς. 3) Η αξιολόγηση της ανταπόκρισης (εργαστηριακής) μετά χορήγηση θεραπευτικής αγωγής, για χρονικό διάστημα ενός μήνα, σε μία ομάδα τριάντα (30) ασθενών."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναιμία χρονίας νόσου/αναιμία οξείας και χρόνιας φλεγμονής (ACD)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντόβας Λάμπρος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Κεφάλαιο 1: Εισαγωγή Η αναιμία χρονίας νόσου (ACD) ή αλλιώς αναιμία της φλεγμονής (οξείας / χρόνιας), όπως έχει γίνει γνωστή τα τελευταία χρόνια, είναι μία από τις συνηθέστερες μορφές αναιμίας που απαντώνται κλινικά και η συνηθέστερη μορφή αναιμίας σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Το γεγονός αυτό με έκανε να επιλέξω ως θέμα της διπλωματικής μου εργασίας τη μελέτη μίας ασθένειας η οποία είναι τόσο συχνή αλλά ταυτόχρονα και τόσο υποεκτιμημένη. Η ACD εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς, που πάσχουν από ασθένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από οξεία ή χρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος· όπως λοιμώξεις, νεοπλασίες, ιστικές κακώσεις , σε πάσχοντες από αυτοάνοσα νοσήματα ή ακόμη και σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον τρεις (3) κύριοι ανοσολογικοί μηχανισμοί εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της αναιμίας χρονίας νόσου: α) η κατακράτηση του σιδήρου εντός του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (μακροφάγα) και η απομάκρυνσή του από τη συστηματική κυκλοφορία. β) η απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών όπως ο παράγοντας νέκρωσης όγκου άλφα (TNF-α), η ιντερφερόνη γ (IFN-γ) και η ιντερλευκίνη 1 (IL-1) γ) η διαταραχή στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης (Εpo) • μειωμένη ανταπόκριση στη δράση της ερυθροποιητίνης (Εpo) Σκοπός: Η αναιμία χρονίας νόσου αφορά ένα αρκετά μεγάλο αριθμό ετερογενών ασθενών και στην παθοφυσιολογία της εμπλέκονται ποικίλοι ανοσολογικοί μηχανισμοί. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι: 1) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν σε όλους τους γνωστούς μοριακούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν στην εμφάνιση της αναιμίας χρονίας νόσου. 2) Η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομένων που αφορούν τις εφαρμοζόμενες παγκοσμίως θεραπευτικές στρατηγικές σε αυτούς τους ασθενείς. 3) Η αξιολόγηση της ανταπόκρισης (εργαστηριακής) μετά χορήγηση θεραπευτικής αγωγής, για χρονικό διάστημα ενός μήνα, σε μία ομάδα τριάντα (30) ασθενών."],"dc:identifier":["uoadl:1309995","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1309995"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αναιμία χρονίας νόσου/αναιμία οξείας και χρόνιας φλεγμονής (ACD)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z"}