{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310041"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310041","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανεπάρκεια τραχήλου και κύηση","abstract":"Η ανεπάρκεια τραχήλου μήτρας αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αποβολών του δευτέρου τριμήνου της κύησης. Συχνά η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος είναι δύσκολη υπόθεση μιας και το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό ξεκινώντας από τη διάγνωση έως και την τελική απόφαση για το ποιά είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία. Η επηρεασμένη λειτουργικότητα του τραχήλου της μήτρας μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη. Ο κίνδυνος για πρόωρο τοκετό αυξάνεται όσο μειώνεται το μήκος του τραχήλου. Οι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν τη λειτουργία ενός τραχήλου μπορεί να είναι ανωμαλίες της μήτρας, χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο (κωνοειδής εκτομή λόγω λοίμωξης από HPV), καθώς και η ίδια αυτή καθεαυτή η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Συνήθως η διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου τίθεται κλινικά από το βεβαρημένο ιστορικό της γυναίκας με αυτόματες αποβολές δευτέρου τριμήνου ή με πρόωρους τοκετούς. Η διαστολή του τραχήλου είναι παθητική ή ανώδυνη. Το διακολπικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται αρκετά συχνά για την εκτίμηση του μήκους του τραχήλου. Οι μεγάλες δυνατότητες των σύγχρονων μηχανημάτων με τη μεγάλη ευκρίνεια αποτελούν σημαντικό βοήθημα στην διάγνωση του προβλήματος αυτού. Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει χειρουργικούς και φαρμακευτικούς τρόπους. Αν και υπάρχουν πολλές αξιόλογες τυχαιοποιημένες μελέτες δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία ως προς την ιδανικότερη τεχνική περίδεσης αλλά και ως προς τον καταλληλότερο χρόνο εκτέλεσης αυτής. Η περίδεση τραχήλου εκτελείται συνήθως διακολπικά με την διακολπική περίδεση κατά Shirodkar και McDonald. Yπάρχει βέβαια και η διακοιλιακή περίδεση τραχήλου είτε με λαπαροτομία είτε λαπαροσκοπικά όταν ο τράχηλος είναι ιδιαίτερα βραχύς ή ανύπαρκτος ή όταν η διακολπική τεχνική έχει αποτύχει. Επίσης η διακολπική χορήγηση προγεστερόνης φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας. Τέλος υπάρχουν και ειδικοί πεσσοί από σιλικόνη κυρίως οι οποίοι όταν τοποθετηθούν κολπικά μπρούν να αλλάξουν τη γωνία μεταξύ τραχήλου και σώματος μήτρας και με αυτό τον τρόπο να βοηθήσουν.","abstract_html":"Η ανεπάρκεια τραχήλου μήτρας αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αποβολών του δευτέρου τριμήνου της κύησης. Συχνά η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος είναι δύσκολη υπόθεση μιας και το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό ξεκινώντας από τη διάγνωση έως και την τελική απόφαση για το ποιά είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία. Η επηρεασμένη λειτουργικότητα του τραχήλου της μήτρας μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη. Ο κίνδυνος για πρόωρο τοκετό αυξάνεται όσο μειώνεται το μήκος του τραχήλου. Οι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν τη λειτουργία ενός τραχήλου μπορεί να είναι ανωμαλίες της μήτρας, χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο (κωνοειδής εκτομή λόγω λοίμωξης από HPV), καθώς και η ίδια αυτή καθεαυτή η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Συνήθως η διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου τίθεται κλινικά από το βεβαρημένο ιστορικό της γυναίκας με αυτόματες αποβολές δευτέρου τριμήνου ή με πρόωρους τοκετούς. Η διαστολή του τραχήλου είναι παθητική ή ανώδυνη. Το διακολπικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται αρκετά συχνά για την εκτίμηση του μήκους του τραχήλου. Οι μεγάλες δυνατότητες των σύγχρονων μηχανημάτων με τη μεγάλη ευκρίνεια αποτελούν σημαντικό βοήθημα στην διάγνωση του προβλήματος αυτού. Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει χειρουργικούς και φαρμακευτικούς τρόπους. Αν και υπάρχουν πολλές αξιόλογες τυχαιοποιημένες μελέτες δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία ως προς την ιδανικότερη τεχνική περίδεσης αλλά και ως προς τον καταλληλότερο χρόνο εκτέλεσης αυτής. Η περίδεση τραχήλου εκτελείται συνήθως διακολπικά με την διακολπική περίδεση κατά Shirodkar και McDonald. Yπάρχει βέβαια και η διακοιλιακή περίδεση τραχήλου είτε με λαπαροτομία είτε λαπαροσκοπικά όταν ο τράχηλος είναι ιδιαίτερα βραχύς ή ανύπαρκτος ή όταν η διακολπική τεχνική έχει αποτύχει. Επίσης η διακολπική χορήγηση προγεστερόνης φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας. Τέλος υπάρχουν και ειδικοί πεσσοί από σιλικόνη κυρίως οι οποίοι όταν τοποθετηθούν κολπικά μπρούν να αλλάξουν τη γωνία μεταξύ τραχήλου και σώματος μήτρας και με αυτό τον τρόπο να βοηθήσουν.","abstract_has_math":false,"creators":["Παρθένης Χρήστος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310041"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310041","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310041","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310041","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310041","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παρθένης Χρήστος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310041"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανεπάρκεια τραχήλου μήτρας αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αποβολών του δευτέρου τριμήνου της κύησης. Συχνά η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος είναι δύσκολη υπόθεση μιας και το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό ξεκινώντας από τη διάγνωση έως και την τελική απόφαση για το ποιά είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία. Η επηρεασμένη λειτουργικότητα του τραχήλου της μήτρας μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη. Ο κίνδυνος για πρόωρο τοκετό αυξάνεται όσο μειώνεται το μήκος του τραχήλου. Οι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν τη λειτουργία ενός τραχήλου μπορεί να είναι ανωμαλίες της μήτρας, χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο (κωνοειδής εκτομή λόγω λοίμωξης από HPV), καθώς και η ίδια αυτή καθεαυτή η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Συνήθως η διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου τίθεται κλινικά από το βεβαρημένο ιστορικό της γυναίκας με αυτόματες αποβολές δευτέρου τριμήνου ή με πρόωρους τοκετούς. Η διαστολή του τραχήλου είναι παθητική ή ανώδυνη. Το διακολπικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται αρκετά συχνά για την εκτίμηση του μήκους του τραχήλου. Οι μεγάλες δυνατότητες των σύγχρονων μηχανημάτων με τη μεγάλη ευκρίνεια αποτελούν σημαντικό βοήθημα στην διάγνωση του προβλήματος αυτού. Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει χειρουργικούς και φαρμακευτικούς τρόπους. Αν και υπάρχουν πολλές αξιόλογες τυχαιοποιημένες μελέτες δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία ως προς την ιδανικότερη τεχνική περίδεσης αλλά και ως προς τον καταλληλότερο χρόνο εκτέλεσης αυτής. Η περίδεση τραχήλου εκτελείται συνήθως διακολπικά με την διακολπική περίδεση κατά Shirodkar και McDonald. Yπάρχει βέβαια και η διακοιλιακή περίδεση τραχήλου είτε με λαπαροτομία είτε λαπαροσκοπικά όταν ο τράχηλος είναι ιδιαίτερα βραχύς ή ανύπαρκτος ή όταν η διακολπική τεχνική έχει αποτύχει. Επίσης η διακολπική χορήγηση προγεστερόνης φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας. Τέλος υπάρχουν και ειδικοί πεσσοί από σιλικόνη κυρίως οι οποίοι όταν τοποθετηθούν κολπικά μπρούν να αλλάξουν τη γωνία μεταξύ τραχήλου και σώματος μήτρας και με αυτό τον τρόπο να βοηθήσουν.","Cervical shortening (effacement) is one of the first steps in the parturition process, preceding labor by several weeks. As cervical length decreases in the second trimester, the risk of spontaneous preterm birth increases , especially when effacement occurs early in the second trimester. Because effacement begins at the internal cervical os and progresses caudally, it is often detected on ultrasound examination before it can be appreciated on physical examination. The cause of preterm cervical shortening is often unclear. It has been attributed to several sources, including occult uterine activity, uterine overdistention, congenital or acquired cervical insufficiency, decidual hemorrhage, infection, inflammation, and biological variation. Cervical cerclage refers to a variety of surgical procedures in which sutures, wires, or synthetic tape are used to reinforce the cervix and thereby prevent pregnancy loss/early preterm delivery. Placement of a cerclage should be avoided while the patient is at significant risk of miscarriage due to aneuploidy (early to mid first trimester) or when delivery is likely to have a reasonably good outcome. An ultrasound examination should be performed proximate to the procedure to determine if there are identifiable fetal structural anomalies (such as anencephaly) that might affect the patient's decision to continue the pregnancy, and to confirm gestational age and viability. Most controlled studies do not show significant differences in outcome between McDonald and Shirodkar procedures. Progesterone supplementation reduces the risk of preterm birth by about one-third in women with a singleton pregnancy who have had a previous spontaneous singleton preterm birth and in women with a short cervix on ultrasound examination in the current pregnancy. For women with midtrimester cervical shortening (defined as 20 mm before 24 weeks) and no prior spontaneous singleton preterm birth, we suggest vaginal progesterone treatment through the 36th week of gestation. Reasonable options include a vaginal suppository (100 or 200 mg), gel (90 mg), or tablet (100 mg micronized progesterone)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανεπάρκεια τραχήλου και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παρθένης Χρήστος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η ανεπάρκεια τραχήλου μήτρας αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αποβολών του δευτέρου τριμήνου της κύησης. Συχνά η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος είναι δύσκολη υπόθεση μιας και το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό ξεκινώντας από τη διάγνωση έως και την τελική απόφαση για το ποιά είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία. Η επηρεασμένη λειτουργικότητα του τραχήλου της μήτρας μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη. Ο κίνδυνος για πρόωρο τοκετό αυξάνεται όσο μειώνεται το μήκος του τραχήλου. Οι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάζουν τη λειτουργία ενός τραχήλου μπορεί να είναι ανωμαλίες της μήτρας, χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο (κωνοειδής εκτομή λόγω λοίμωξης από HPV), καθώς και η ίδια αυτή καθεαυτή η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Συνήθως η διάγνωση της ανεπάρκειας του τραχήλου τίθεται κλινικά από το βεβαρημένο ιστορικό της γυναίκας με αυτόματες αποβολές δευτέρου τριμήνου ή με πρόωρους τοκετούς. Η διαστολή του τραχήλου είναι παθητική ή ανώδυνη. Το διακολπικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται αρκετά συχνά για την εκτίμηση του μήκους του τραχήλου. Οι μεγάλες δυνατότητες των σύγχρονων μηχανημάτων με τη μεγάλη ευκρίνεια αποτελούν σημαντικό βοήθημα στην διάγνωση του προβλήματος αυτού. Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει χειρουργικούς και φαρμακευτικούς τρόπους. Αν και υπάρχουν πολλές αξιόλογες τυχαιοποιημένες μελέτες δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία ως προς την ιδανικότερη τεχνική περίδεσης αλλά και ως προς τον καταλληλότερο χρόνο εκτέλεσης αυτής. Η περίδεση τραχήλου εκτελείται συνήθως διακολπικά με την διακολπική περίδεση κατά Shirodkar και McDonald. Yπάρχει βέβαια και η διακοιλιακή περίδεση τραχήλου είτε με λαπαροτομία είτε λαπαροσκοπικά όταν ο τράχηλος είναι ιδιαίτερα βραχύς ή ανύπαρκτος ή όταν η διακολπική τεχνική έχει αποτύχει. Επίσης η διακολπική χορήγηση προγεστερόνης φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας. Τέλος υπάρχουν και ειδικοί πεσσοί από σιλικόνη κυρίως οι οποίοι όταν τοποθετηθούν κολπικά μπρούν να αλλάξουν τη γωνία μεταξύ τραχήλου και σώματος μήτρας και με αυτό τον τρόπο να βοηθήσουν.","Cervical shortening (effacement) is one of the first steps in the parturition process, preceding labor by several weeks. As cervical length decreases in the second trimester, the risk of spontaneous preterm birth increases , especially when effacement occurs early in the second trimester. Because effacement begins at the internal cervical os and progresses caudally, it is often detected on ultrasound examination before it can be appreciated on physical examination. The cause of preterm cervical shortening is often unclear. It has been attributed to several sources, including occult uterine activity, uterine overdistention, congenital or acquired cervical insufficiency, decidual hemorrhage, infection, inflammation, and biological variation. Cervical cerclage refers to a variety of surgical procedures in which sutures, wires, or synthetic tape are used to reinforce the cervix and thereby prevent pregnancy loss/early preterm delivery. Placement of a cerclage should be avoided while the patient is at significant risk of miscarriage due to aneuploidy (early to mid first trimester) or when delivery is likely to have a reasonably good outcome. An ultrasound examination should be performed proximate to the procedure to determine if there are identifiable fetal structural anomalies (such as anencephaly) that might affect the patient's decision to continue the pregnancy, and to confirm gestational age and viability. Most controlled studies do not show significant differences in outcome between McDonald and Shirodkar procedures. Progesterone supplementation reduces the risk of preterm birth by about one-third in women with a singleton pregnancy who have had a previous spontaneous singleton preterm birth and in women with a short cervix on ultrasound examination in the current pregnancy. For women with midtrimester cervical shortening (defined as 20 mm before 24 weeks) and no prior spontaneous singleton preterm birth, we suggest vaginal progesterone treatment through the 36th week of gestation. Reasonable options include a vaginal suppository (100 or 200 mg), gel (90 mg), or tablet (100 mg micronized progesterone)."],"dc:identifier":["uoadl:1310041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310041"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανεπάρκεια τραχήλου και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z"}