{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310078"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310078","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσολογία του πρόωρου τοκετού","abstract":"Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού παγκοσμίως υπολογίζεται στο 11,1% και αποτελεί την κύρια αιτία περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας με σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Η αιτιολογία του πρόωρου τοκετού είναι πολυπαραγοντική και για τον λόγω αυτό ο πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ανομοιογενές σύνδρομο. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να διακριθεί ως ιατρογενής, ως απότοκος της πρόωρης ρήξης των υμένων (PPROM) και ως αυτόματος με ακέραιους τους υμένες. Η πρώιμη ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης και η απώλεια των ανοσολογικών προνόμιων του εμβρύου ενοχοποιούνται ως ένας από τους υποκείμενους μηχανισμούς πρόκλησης του πρόωρου τοκετού. Οι ανίχνευση των μοριακών προτύπων των παθογόνων ή των ενδογενών ουσιών από τους πρωτεϊνικούς υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων ενεργοποιεί μια σειρά ενδοκυττάριων σηματοδοτικών μονοπατιών με αποτέλεσμα την αυξημένη έκφραση προφλεγμονώδων μεσολαβητών όπως οι κυτοκίνες και οι χημειοκίνες και την αύξημένη παραγωγή προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες διεγείρουν την μυομητρική σύσπαση, ενώ σε συνδυασμό με την χημειοτακτική αθρόα εισροή μακροφάγων και λευκοκυττάρων και την παραγωγή μεταλλοπρωτεινάσων προκαλούν την αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου στρώματος, η οποία οδηγεί στην διαστολή του τραχήλου της μήτρας και στην εξασθένιση των εμβρυικών υμένων. Το συμπληρωμα και ένα πλήθος άλλων ανοσοτροποιητικών ουσιών συμμετέχουν στις διεργασίες αυτές με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση του πρόωρου τοκετού. Με τις έως τώρα γνώσεις η πρώιμη διάγνωση, πρόβλεψη και αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού δεν είναι εφικτή. Η μελέτη των ανοσολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην εκδήλωση του πρόωρου τοκετού αποτελεί πολύτιμο εργαλείο, το οποίο μπορεί να κατευθύνει τις μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες ανίχνευσης νέων βιολογικών δεικτών έγκαιρης διάγνωσης του πρόωρου τοκετού.","abstract_html":"Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού παγκοσμίως υπολογίζεται στο 11,1% και αποτελεί την κύρια αιτία περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας με σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Η αιτιολογία του πρόωρου τοκετού είναι πολυπαραγοντική και για τον λόγω αυτό ο πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ανομοιογενές σύνδρομο. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να διακριθεί ως ιατρογενής, ως απότοκος της πρόωρης ρήξης των υμένων (PPROM) και ως αυτόματος με ακέραιους τους υμένες. Η πρώιμη ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης και η απώλεια των ανοσολογικών προνόμιων του εμβρύου ενοχοποιούνται ως ένας από τους υποκείμενους μηχανισμούς πρόκλησης του πρόωρου τοκετού. Οι ανίχνευση των μοριακών προτύπων των παθογόνων ή των ενδογενών ουσιών από τους πρωτεϊνικούς υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων ενεργοποιεί μια σειρά ενδοκυττάριων σηματοδοτικών μονοπατιών με αποτέλεσμα την αυξημένη έκφραση προφλεγμονώδων μεσολαβητών όπως οι κυτοκίνες και οι χημειοκίνες και την αύξημένη παραγωγή προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες διεγείρουν την μυομητρική σύσπαση, ενώ σε συνδυασμό με την χημειοτακτική αθρόα εισροή μακροφάγων και λευκοκυττάρων και την παραγωγή μεταλλοπρωτεινάσων προκαλούν την αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου στρώματος, η οποία οδηγεί στην διαστολή του τραχήλου της μήτρας και στην εξασθένιση των εμβρυικών υμένων. Το συμπληρωμα και ένα πλήθος άλλων ανοσοτροποιητικών ουσιών συμμετέχουν στις διεργασίες αυτές με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση του πρόωρου τοκετού. Με τις έως τώρα γνώσεις η πρώιμη διάγνωση, πρόβλεψη και αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού δεν είναι εφικτή. Η μελέτη των ανοσολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην εκδήλωση του πρόωρου τοκετού αποτελεί πολύτιμο εργαλείο, το οποίο μπορεί να κατευθύνει τις μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες ανίχνευσης νέων βιολογικών δεικτών έγκαιρης διάγνωσης του πρόωρου τοκετού.","abstract_has_math":false,"creators":["Αραμπατζής Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310078"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310078","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310078","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310078","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310078","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αραμπατζής Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310078"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού παγκοσμίως υπολογίζεται στο 11,1% και αποτελεί την κύρια αιτία περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας με σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Η αιτιολογία του πρόωρου τοκετού είναι πολυπαραγοντική και για τον λόγω αυτό ο πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ανομοιογενές σύνδρομο. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να διακριθεί ως ιατρογενής, ως απότοκος της πρόωρης ρήξης των υμένων (PPROM) και ως αυτόματος με ακέραιους τους υμένες. Η πρώιμη ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης και η απώλεια των ανοσολογικών προνόμιων του εμβρύου ενοχοποιούνται ως ένας από τους υποκείμενους μηχανισμούς πρόκλησης του πρόωρου τοκετού. Οι ανίχνευση των μοριακών προτύπων των παθογόνων ή των ενδογενών ουσιών από τους πρωτεϊνικούς υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων ενεργοποιεί μια σειρά ενδοκυττάριων σηματοδοτικών μονοπατιών με αποτέλεσμα την αυξημένη έκφραση προφλεγμονώδων μεσολαβητών όπως οι κυτοκίνες και οι χημειοκίνες και την αύξημένη παραγωγή προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες διεγείρουν την μυομητρική σύσπαση, ενώ σε συνδυασμό με την χημειοτακτική αθρόα εισροή μακροφάγων και λευκοκυττάρων και την παραγωγή μεταλλοπρωτεινάσων προκαλούν την αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου στρώματος, η οποία οδηγεί στην διαστολή του τραχήλου της μήτρας και στην εξασθένιση των εμβρυικών υμένων. Το συμπληρωμα και ένα πλήθος άλλων ανοσοτροποιητικών ουσιών συμμετέχουν στις διεργασίες αυτές με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση του πρόωρου τοκετού. Με τις έως τώρα γνώσεις η πρώιμη διάγνωση, πρόβλεψη και αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού δεν είναι εφικτή. Η μελέτη των ανοσολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην εκδήλωση του πρόωρου τοκετού αποτελεί πολύτιμο εργαλείο, το οποίο μπορεί να κατευθύνει τις μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες ανίχνευσης νέων βιολογικών δεικτών έγκαιρης διάγνωσης του πρόωρου τοκετού.","Worldwide incidence of preterm birth is about 11,1%. Prematurity remains the major cause of perinatal morbidity and mortality in developed countries with great socialeconomical impact. Preterm labor represents a multifactorial problem and is better characterized as heterogenous parturition syndrome. Preterm birth can be classified in to three major groups: spontaneous with intact fetal membranes, preterm rupture of membranes and iatrogenic. Early activation of immune system and loss of fetal immune privileges has been recognized as one of the crucial underlying mechanisms leading to preterm birth. Close encounter of pathogen molecular patterns and various endogenous substances with pattern recognition receptors triggers a cascade of intercellular signal pathways that results in expression of pro-inflammatory mediators such as cytokines, chemokines and prostagladines. Prostagladines stimulates myometrial contractility and together with chemotactic leukocyte invasion and metalloproteinases production enhances extracellular matrix degradation leading to cervical ripening and fetal membranes weakening. Complement and a substantial number of immunoregulator molecules are also implicated in such procedures resulting at preterm labor. Early prognosis, diagnosis and prevention of preterm birth aren’t possible with current knowledge. However, study of preterm birth associated immunologic mechanisms is a valuable tool that can lead future scientific investigations towards novel preterm birth early diagnosis biomarkers identification."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσολογία του πρόωρου τοκετού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αραμπατζής Ιωάννης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού παγκοσμίως υπολογίζεται στο 11,1% και αποτελεί την κύρια αιτία περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας με σημαντικές κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Η αιτιολογία του πρόωρου τοκετού είναι πολυπαραγοντική και για τον λόγω αυτό ο πρόωρος τοκετός χαρακτηρίζεται ως ανομοιογενές σύνδρομο. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να διακριθεί ως ιατρογενής, ως απότοκος της πρόωρης ρήξης των υμένων (PPROM) και ως αυτόματος με ακέραιους τους υμένες. Η πρώιμη ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης και η απώλεια των ανοσολογικών προνόμιων του εμβρύου ενοχοποιούνται ως ένας από τους υποκείμενους μηχανισμούς πρόκλησης του πρόωρου τοκετού. Οι ανίχνευση των μοριακών προτύπων των παθογόνων ή των ενδογενών ουσιών από τους πρωτεϊνικούς υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων ενεργοποιεί μια σειρά ενδοκυττάριων σηματοδοτικών μονοπατιών με αποτέλεσμα την αυξημένη έκφραση προφλεγμονώδων μεσολαβητών όπως οι κυτοκίνες και οι χημειοκίνες και την αύξημένη παραγωγή προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες διεγείρουν την μυομητρική σύσπαση, ενώ σε συνδυασμό με την χημειοτακτική αθρόα εισροή μακροφάγων και λευκοκυττάρων και την παραγωγή μεταλλοπρωτεινάσων προκαλούν την αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου στρώματος, η οποία οδηγεί στην διαστολή του τραχήλου της μήτρας και στην εξασθένιση των εμβρυικών υμένων. Το συμπληρωμα και ένα πλήθος άλλων ανοσοτροποιητικών ουσιών συμμετέχουν στις διεργασίες αυτές με τελικό αποτέλεσμα την εμφάνιση του πρόωρου τοκετού. Με τις έως τώρα γνώσεις η πρώιμη διάγνωση, πρόβλεψη και αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού δεν είναι εφικτή. Η μελέτη των ανοσολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην εκδήλωση του πρόωρου τοκετού αποτελεί πολύτιμο εργαλείο, το οποίο μπορεί να κατευθύνει τις μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες ανίχνευσης νέων βιολογικών δεικτών έγκαιρης διάγνωσης του πρόωρου τοκετού.","Worldwide incidence of preterm birth is about 11,1%. Prematurity remains the major cause of perinatal morbidity and mortality in developed countries with great socialeconomical impact. Preterm labor represents a multifactorial problem and is better characterized as heterogenous parturition syndrome. Preterm birth can be classified in to three major groups: spontaneous with intact fetal membranes, preterm rupture of membranes and iatrogenic. Early activation of immune system and loss of fetal immune privileges has been recognized as one of the crucial underlying mechanisms leading to preterm birth. Close encounter of pathogen molecular patterns and various endogenous substances with pattern recognition receptors triggers a cascade of intercellular signal pathways that results in expression of pro-inflammatory mediators such as cytokines, chemokines and prostagladines. Prostagladines stimulates myometrial contractility and together with chemotactic leukocyte invasion and metalloproteinases production enhances extracellular matrix degradation leading to cervical ripening and fetal membranes weakening. Complement and a substantial number of immunoregulator molecules are also implicated in such procedures resulting at preterm labor. Early prognosis, diagnosis and prevention of preterm birth aren’t possible with current knowledge. However, study of preterm birth associated immunologic mechanisms is a valuable tool that can lead future scientific investigations towards novel preterm birth early diagnosis biomarkers identification."],"dc:identifier":["uoadl:1310078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310078"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανοσολογία του πρόωρου τοκετού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z"}