{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310085"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310085","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντηλιακά προϊόντα Μέρος Α: Τα αντηλιακά προϊόντα ως μέσο προστασίας από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία Μέρος Β: Δυνητικοί κίνδυνοι για την υγεία και το περιβάλλον – Αναδυόμενος περιβαλλοντικός κίνδυνος","abstract":"Η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία που φθάνει στην επιφάνεια της Γης ανήκει στη φασματική περιοχή των UV-A (320-400 nm) και UV-B (250-320 nm). Διαμορφώνεται από μία ποικιλία παραγόντων, όπως τα ατμοσφαιρικά συστατικά, η νεφοκάλυψη και το είδος της υποκείμενης επιφάνειας. Ανάμεσα στις επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας, συγκαταλέγονται το ερύθημα, το μαύρισμα του δέρματος, διάφορες δερματικές κακοήθειες και οφθαλμικά προβλήματα, αλλά και η δερματική παραγωγή της βιταμίνης D. Ο δερματικός τύπος καθορίζει την ευαισθησία, η οποία αποτυπώνεται και στο χρόνο εγκαύματος χωρίς, όμως, αυτός να αποτελεί χρόνο ασφαλείας. Δεδομένης της ανάγκης για προστασία από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία, τα αντηλιακά προϊόντα προτείνονται ως ένα συμπληρωματικό μέσο προστασίας. Τα σύγχρονα αντηλιακά σκευάσματα περιέχουν οργανικούς χημικούς απορροφητές ή / και, νανοσωματίδια οξειδίων των μετάλλων τιτανίου και ψευδαργύρου. Τα προηγούμενα αποτελούν τα ενεργά συστατικά των σκευασμάτων, τα οποία περιέχουν και πλήθος άλλων ουσιών, όπως αντιοξειδωτικά και μη ενεργά συστατικά. Η λειτουργία τους βασίζεται στη δυνατότητά τους να σκεδάζουν ή / και να απορροφούν στα μήκη κύματος της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας. Αρκετά φίλτρα έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν αντιδράσεις ευαισθησίας και φωτοευαισθησίας, οξειδωτικές βλάβες, να παρεμποδίσουν τη δερματική παραγωγή της βιταμίνης D και να διαπεράσουν το δερματικό φραγμό. Επιπλέον, έχουν συνδεθεί με ενδοκρινικές και αναπαραγωγικές διαταραχές in vitro και in vivo, όπως μεταβολές στο βάρος της μήτρας και στους οιστρικούς κύκλους και θηλεοποιήσεις δευτερογενών φυλετικών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα. Η πραγματική έκθεση αφορά μίγμα ουσιών με ενδοκρινική δράση και το αποτέλεσμα της παράλληλης έκθεσης ενδέχεται να είναι μη αναμενόμενο. Μία μεγάλη ποσότητα αντηλιακών φίλτρων καταλήγει στο περιβάλλον και, κυρίως, στους υδάτινους αποδέκτες. Τα φίλτρα αυτά αποτελούν περιβαλλοντικούς ρυπαντές, μπορούν να βιοσυσσωρευτούν και να μεταφερθούν κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας. Η επιβεβαιωμένη δυνατότητά τους να προκαλέσουν βλάβες στα υδάτινα οικοσυστήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αποχρωματισμό των κοραλλιογενών υφάλων, δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της παρουσίας τους στο φυσικό περιβάλλον ως έναν «νέο αναδυόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο».","abstract_html":"Η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία που φθάνει στην επιφάνεια της Γης ανήκει στη φασματική περιοχή των UV-A (320-400 nm) και UV-B (250-320 nm). Διαμορφώνεται από μία ποικιλία παραγόντων, όπως τα ατμοσφαιρικά συστατικά, η νεφοκάλυψη και το είδος της υποκείμενης επιφάνειας. Ανάμεσα στις επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας, συγκαταλέγονται το ερύθημα, το μαύρισμα του δέρματος, διάφορες δερματικές κακοήθειες και οφθαλμικά προβλήματα, αλλά και η δερματική παραγωγή της βιταμίνης D. Ο δερματικός τύπος καθορίζει την ευαισθησία, η οποία αποτυπώνεται και στο χρόνο εγκαύματος χωρίς, όμως, αυτός να αποτελεί χρόνο ασφαλείας. Δεδομένης της ανάγκης για προστασία από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία, τα αντηλιακά προϊόντα προτείνονται ως ένα συμπληρωματικό μέσο προστασίας. Τα σύγχρονα αντηλιακά σκευάσματα περιέχουν οργανικούς χημικούς απορροφητές ή / και, νανοσωματίδια οξειδίων των μετάλλων τιτανίου και ψευδαργύρου. Τα προηγούμενα αποτελούν τα ενεργά συστατικά των σκευασμάτων, τα οποία περιέχουν και πλήθος άλλων ουσιών, όπως αντιοξειδωτικά και μη ενεργά συστατικά. Η λειτουργία τους βασίζεται στη δυνατότητά τους να σκεδάζουν ή / και να απορροφούν στα μήκη κύματος της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας. Αρκετά φίλτρα έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν αντιδράσεις ευαισθησίας και φωτοευαισθησίας, οξειδωτικές βλάβες, να παρεμποδίσουν τη δερματική παραγωγή της βιταμίνης D και να διαπεράσουν το δερματικό φραγμό. Επιπλέον, έχουν συνδεθεί με ενδοκρινικές και αναπαραγωγικές διαταραχές in vitro και in vivo, όπως μεταβολές στο βάρος της μήτρας και στους οιστρικούς κύκλους και θηλεοποιήσεις δευτερογενών φυλετικών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα. Η πραγματική έκθεση αφορά μίγμα ουσιών με ενδοκρινική δράση και το αποτέλεσμα της παράλληλης έκθεσης ενδέχεται να είναι μη αναμενόμενο. Μία μεγάλη ποσότητα αντηλιακών φίλτρων καταλήγει στο περιβάλλον και, κυρίως, στους υδάτινους αποδέκτες. Τα φίλτρα αυτά αποτελούν περιβαλλοντικούς ρυπαντές, μπορούν να βιοσυσσωρευτούν και να μεταφερθούν κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας. Η επιβεβαιωμένη δυνατότητά τους να προκαλέσουν βλάβες στα υδάτινα οικοσυστήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αποχρωματισμό των κοραλλιογενών υφάλων, δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της παρουσίας τους στο φυσικό περιβάλλον ως έναν «νέο αναδυόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο».","abstract_has_math":false,"creators":["Μάιπας Σωτήριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310085"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310085","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310085","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310085","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310085","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μάιπας Σωτήριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310085","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310085"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία που φθάνει στην επιφάνεια της Γης ανήκει στη φασματική περιοχή των UV-A (320-400 nm) και UV-B (250-320 nm). Διαμορφώνεται από μία ποικιλία παραγόντων, όπως τα ατμοσφαιρικά συστατικά, η νεφοκάλυψη και το είδος της υποκείμενης επιφάνειας. Ανάμεσα στις επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας, συγκαταλέγονται το ερύθημα, το μαύρισμα του δέρματος, διάφορες δερματικές κακοήθειες και οφθαλμικά προβλήματα, αλλά και η δερματική παραγωγή της βιταμίνης D. Ο δερματικός τύπος καθορίζει την ευαισθησία, η οποία αποτυπώνεται και στο χρόνο εγκαύματος χωρίς, όμως, αυτός να αποτελεί χρόνο ασφαλείας. Δεδομένης της ανάγκης για προστασία από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία, τα αντηλιακά προϊόντα προτείνονται ως ένα συμπληρωματικό μέσο προστασίας. Τα σύγχρονα αντηλιακά σκευάσματα περιέχουν οργανικούς χημικούς απορροφητές ή / και, νανοσωματίδια οξειδίων των μετάλλων τιτανίου και ψευδαργύρου. Τα προηγούμενα αποτελούν τα ενεργά συστατικά των σκευασμάτων, τα οποία περιέχουν και πλήθος άλλων ουσιών, όπως αντιοξειδωτικά και μη ενεργά συστατικά. Η λειτουργία τους βασίζεται στη δυνατότητά τους να σκεδάζουν ή / και να απορροφούν στα μήκη κύματος της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας. Αρκετά φίλτρα έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν αντιδράσεις ευαισθησίας και φωτοευαισθησίας, οξειδωτικές βλάβες, να παρεμποδίσουν τη δερματική παραγωγή της βιταμίνης D και να διαπεράσουν το δερματικό φραγμό. Επιπλέον, έχουν συνδεθεί με ενδοκρινικές και αναπαραγωγικές διαταραχές in vitro και in vivo, όπως μεταβολές στο βάρος της μήτρας και στους οιστρικούς κύκλους και θηλεοποιήσεις δευτερογενών φυλετικών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα. Η πραγματική έκθεση αφορά μίγμα ουσιών με ενδοκρινική δράση και το αποτέλεσμα της παράλληλης έκθεσης ενδέχεται να είναι μη αναμενόμενο. Μία μεγάλη ποσότητα αντηλιακών φίλτρων καταλήγει στο περιβάλλον και, κυρίως, στους υδάτινους αποδέκτες. Τα φίλτρα αυτά αποτελούν περιβαλλοντικούς ρυπαντές, μπορούν να βιοσυσσωρευτούν και να μεταφερθούν κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας. Η επιβεβαιωμένη δυνατότητά τους να προκαλέσουν βλάβες στα υδάτινα οικοσυστήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αποχρωματισμό των κοραλλιογενών υφάλων, δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της παρουσίας τους στο φυσικό περιβάλλον ως έναν «νέο αναδυόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο».","Solar ultraviolet radiation that reaches the Earth’s surface belongs to the spectral region of UV-A (320-400 nm) and UV-B (250-320 nm). It is being modulated by a variety of factors such as atmospheric components, cloud cover and the kind of the underlying surface. Solar erythema, tanning of the skin, various skin malignancies, ocular problems and the cutaneous production of vitamin D are amongst the common effects of solar ultraviolet radiation. Skin type defines the sensitivity which is also being depicted on the sunburn time that cannot be considered as safe time. Given the need for protection from the solar ultraviolet radiation, sunscreens are being proposed as a complementary measure of protection. Modern sunscreen preparations contain organic chemical absorbers or / and nanoparticles of the metal oxides of titanium and zinc. The aforementioned are the active ingredients of sunscreens, which also contain a large number of other substances, such as antioxidants and inactive ingredients. Their function depends on their ability to scatter and / or absorb in the wavelength range of solar ultraviolet radiation. Many sunscreen filters have the ability to cause sensitivity and photosensitivity reactions, oxidative reactions, inhibit the cutaneous production of vitamin D and penetrate the dermal barrier. Furthermore, they have been associated with endocrine and reproductive disorders in vitro and in vivo, such as changes in the uterine weight and estrous cycles, and with feminization of secondary sexual characteristics of male experimental animals. The real exposure involves a mixture of endocrine disrupting chemicals and the result of the parallel exposure may be unpredictable. A large amount of sunscreen filters ends up in the environment and mainly in the aquatic receivers. These filters are environmental pollutants, can be bioaccumulated and transferred along the food chain. Their confirmed ability to cause damages to the aquatic ecosystems, such as in the characteristic case of coral bleaching, justifies the characterization of their presence in the natural environment as a “new emerging environmental danger”."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντηλιακά προϊόντα Μέρος Α: Τα αντηλιακά προϊόντα ως μέσο προστασίας από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία Μέρος Β: Δυνητικοί κίνδυνοι για την υγεία και το περιβάλλον – Αναδυόμενος περιβαλλοντικός κίνδυνος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μάιπας Σωτήριος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία που φθάνει στην επιφάνεια της Γης ανήκει στη φασματική περιοχή των UV-A (320-400 nm) και UV-B (250-320 nm). Διαμορφώνεται από μία ποικιλία παραγόντων, όπως τα ατμοσφαιρικά συστατικά, η νεφοκάλυψη και το είδος της υποκείμενης επιφάνειας. Ανάμεσα στις επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας, συγκαταλέγονται το ερύθημα, το μαύρισμα του δέρματος, διάφορες δερματικές κακοήθειες και οφθαλμικά προβλήματα, αλλά και η δερματική παραγωγή της βιταμίνης D. Ο δερματικός τύπος καθορίζει την ευαισθησία, η οποία αποτυπώνεται και στο χρόνο εγκαύματος χωρίς, όμως, αυτός να αποτελεί χρόνο ασφαλείας. Δεδομένης της ανάγκης για προστασία από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία, τα αντηλιακά προϊόντα προτείνονται ως ένα συμπληρωματικό μέσο προστασίας. Τα σύγχρονα αντηλιακά σκευάσματα περιέχουν οργανικούς χημικούς απορροφητές ή / και, νανοσωματίδια οξειδίων των μετάλλων τιτανίου και ψευδαργύρου. Τα προηγούμενα αποτελούν τα ενεργά συστατικά των σκευασμάτων, τα οποία περιέχουν και πλήθος άλλων ουσιών, όπως αντιοξειδωτικά και μη ενεργά συστατικά. Η λειτουργία τους βασίζεται στη δυνατότητά τους να σκεδάζουν ή / και να απορροφούν στα μήκη κύματος της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας. Αρκετά φίλτρα έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν αντιδράσεις ευαισθησίας και φωτοευαισθησίας, οξειδωτικές βλάβες, να παρεμποδίσουν τη δερματική παραγωγή της βιταμίνης D και να διαπεράσουν το δερματικό φραγμό. Επιπλέον, έχουν συνδεθεί με ενδοκρινικές και αναπαραγωγικές διαταραχές in vitro και in vivo, όπως μεταβολές στο βάρος της μήτρας και στους οιστρικούς κύκλους και θηλεοποιήσεις δευτερογενών φυλετικών χαρακτηριστικών σε αρσενικά πειραματόζωα. Η πραγματική έκθεση αφορά μίγμα ουσιών με ενδοκρινική δράση και το αποτέλεσμα της παράλληλης έκθεσης ενδέχεται να είναι μη αναμενόμενο. Μία μεγάλη ποσότητα αντηλιακών φίλτρων καταλήγει στο περιβάλλον και, κυρίως, στους υδάτινους αποδέκτες. Τα φίλτρα αυτά αποτελούν περιβαλλοντικούς ρυπαντές, μπορούν να βιοσυσσωρευτούν και να μεταφερθούν κατά μήκος της τροφικής αλυσίδας. Η επιβεβαιωμένη δυνατότητά τους να προκαλέσουν βλάβες στα υδάτινα οικοσυστήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον αποχρωματισμό των κοραλλιογενών υφάλων, δικαιολογεί το χαρακτηρισμό της παρουσίας τους στο φυσικό περιβάλλον ως έναν «νέο αναδυόμενο περιβαλλοντικό κίνδυνο».","Solar ultraviolet radiation that reaches the Earth’s surface belongs to the spectral region of UV-A (320-400 nm) and UV-B (250-320 nm). It is being modulated by a variety of factors such as atmospheric components, cloud cover and the kind of the underlying surface. Solar erythema, tanning of the skin, various skin malignancies, ocular problems and the cutaneous production of vitamin D are amongst the common effects of solar ultraviolet radiation. Skin type defines the sensitivity which is also being depicted on the sunburn time that cannot be considered as safe time. Given the need for protection from the solar ultraviolet radiation, sunscreens are being proposed as a complementary measure of protection. Modern sunscreen preparations contain organic chemical absorbers or / and nanoparticles of the metal oxides of titanium and zinc. The aforementioned are the active ingredients of sunscreens, which also contain a large number of other substances, such as antioxidants and inactive ingredients. Their function depends on their ability to scatter and / or absorb in the wavelength range of solar ultraviolet radiation. Many sunscreen filters have the ability to cause sensitivity and photosensitivity reactions, oxidative reactions, inhibit the cutaneous production of vitamin D and penetrate the dermal barrier. Furthermore, they have been associated with endocrine and reproductive disorders in vitro and in vivo, such as changes in the uterine weight and estrous cycles, and with feminization of secondary sexual characteristics of male experimental animals. The real exposure involves a mixture of endocrine disrupting chemicals and the result of the parallel exposure may be unpredictable. A large amount of sunscreen filters ends up in the environment and mainly in the aquatic receivers. These filters are environmental pollutants, can be bioaccumulated and transferred along the food chain. Their confirmed ability to cause damages to the aquatic ecosystems, such as in the characteristic case of coral bleaching, justifies the characterization of their presence in the natural environment as a “new emerging environmental danger”."],"dc:identifier":["uoadl:1310085","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310085"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αντηλιακά προϊόντα Μέρος Α: Τα αντηλιακά προϊόντα ως μέσο προστασίας από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία Μέρος Β: Δυνητικοί κίνδυνοι για την υγεία και το περιβάλλον – Αναδυόμενος περιβαλλοντικός κίνδυνος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z"}