{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310089"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310089","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα νεότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας -ως παρενέργεια των κυτταροστατικών- δεν είναι συχνές, έχουν όμως αναφερθεί για τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά και αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς με καρκίνο. ΣΚΟΠΟΣ: Να ερευνηθεί η συχνότητα των αντιδράσεων στα νεότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η βαρύτητα αυτών των αντιδράσεων και ο κύκλος χορήγησης που αυτές εμφανίζονται, η συσχέτισή τους με το ιστορικό ατοπίας του ασθενή, η πιθανότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) και πως αυτό επηρεάζει τη συνολική επιβίωση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν οι φάκελοι από 400 ασθενείς που προσήλθαν διαδοχικά στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου «Σωτηρία». Καταγράφηκαν το είδος του νεοπλάσματος, τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών, τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και οι ασθενείς που παρουσίασαν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε αυτά. Τέλος, έγινε καταγραφή της βαρύτητας της αντίδρασης, του κύκλου εμφάνισης (πρώιμα ή όψιμα) και του αποτελέσματος επαναχορήγησης του φαρμάκου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: από τις αναλύσεις βρέθηκε ότι από τις 48 αντιδράσεις υπερευαισθησίας που καταγράφηκαν, 22 αφορούσαν πλατινούχα σκευάσματα, 18 ταξάνες, 3 αναστολείς τοποϊσομεράσης I, 2 μονοκλωνικά αντισώματα, 2 αντιμεταβολίτες, 1 παράγωγο ποδοφυλλοτοξίνης. Από τους ασθενείς 32 ανέφεραν ιστορικό ατοπίας και σε αυτούς παρουσιάστηκαν 6 αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Επιχειρήθηκαν 30 rechallenge, 21 εκ των οποίων ήταν επιτυχή, ενώ διασταυρούμενη αντίδραση παρουσίασε ένας ασθενής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν αντιδράσεις στις ταξάνες και τις πλατίνες. Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις ταξάνες εμφανίζονται συνήθως πρώιμα (1ος ή 2ος κύκλος) και η πλειονότητα ήταν μετρίου και σοβαρού βαθμού, ενώ οι αντιδράσεις στις πλατίνες όψιμα (μετά τον 6ο κύκλο) και οι μισές περίπου ήταν ήπιου βαθμού. Η δυνατότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) δεν σχετίζεται με τον κύκλο εμφάνισης της αντίδρασης ,ενώ η επιτυχία του rechallenge-σε σύγκριση με την αλλαγή σχήματος χημειοθεραπείας- δεν αυξάνει την επιβίωση. Τέλος, δεν προέκυψε συσχέτιση ανάμεσα στο ιστορικό ατοπίας και στην εμφάνιση αντίδρασης υπερευαισθησίας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας -ως παρενέργεια των κυτταροστατικών- δεν είναι συχνές, έχουν όμως αναφερθεί για τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά και αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς με καρκίνο. ΣΚΟΠΟΣ: Να ερευνηθεί η συχνότητα των αντιδράσεων στα νεότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η βαρύτητα αυτών των αντιδράσεων και ο κύκλος χορήγησης που αυτές εμφανίζονται, η συσχέτισή τους με το ιστορικό ατοπίας του ασθενή, η πιθανότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) και πως αυτό επηρεάζει τη συνολική επιβίωση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν οι φάκελοι από 400 ασθενείς που προσήλθαν διαδοχικά στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου «Σωτηρία». Καταγράφηκαν το είδος του νεοπλάσματος, τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών, τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και οι ασθενείς που παρουσίασαν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε αυτά. Τέλος, έγινε καταγραφή της βαρύτητας της αντίδρασης, του κύκλου εμφάνισης (πρώιμα ή όψιμα) και του αποτελέσματος επαναχορήγησης του φαρμάκου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: από τις αναλύσεις βρέθηκε ότι από τις 48 αντιδράσεις υπερευαισθησίας που καταγράφηκαν, 22 αφορούσαν πλατινούχα σκευάσματα, 18 ταξάνες, 3 αναστολείς τοποϊσομεράσης I, 2 μονοκλωνικά αντισώματα, 2 αντιμεταβολίτες, 1 παράγωγο ποδοφυλλοτοξίνης. Από τους ασθενείς 32 ανέφεραν ιστορικό ατοπίας και σε αυτούς παρουσιάστηκαν 6 αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Επιχειρήθηκαν 30 rechallenge, 21 εκ των οποίων ήταν επιτυχή, ενώ διασταυρούμενη αντίδραση παρουσίασε ένας ασθενής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν αντιδράσεις στις ταξάνες και τις πλατίνες. Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις ταξάνες εμφανίζονται συνήθως πρώιμα (1ος ή 2ος κύκλος) και η πλειονότητα ήταν μετρίου και σοβαρού βαθμού, ενώ οι αντιδράσεις στις πλατίνες όψιμα (μετά τον 6ο κύκλο) και οι μισές περίπου ήταν ήπιου βαθμού. Η δυνατότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) δεν σχετίζεται με τον κύκλο εμφάνισης της αντίδρασης ,ενώ η επιτυχία του rechallenge-σε σύγκριση με την αλλαγή σχήματος χημειοθεραπείας- δεν αυξάνει την επιβίωση. Τέλος, δεν προέκυψε συσχέτιση ανάμεσα στο ιστορικό ατοπίας και στην εμφάνιση αντίδρασης υπερευαισθησίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτσώνης Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310089"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310089","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310089","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310089","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310089","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτσώνης Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310089","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310089"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας -ως παρενέργεια των κυτταροστατικών- δεν είναι συχνές, έχουν όμως αναφερθεί για τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά και αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς με καρκίνο. ΣΚΟΠΟΣ: Να ερευνηθεί η συχνότητα των αντιδράσεων στα νεότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η βαρύτητα αυτών των αντιδράσεων και ο κύκλος χορήγησης που αυτές εμφανίζονται, η συσχέτισή τους με το ιστορικό ατοπίας του ασθενή, η πιθανότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) και πως αυτό επηρεάζει τη συνολική επιβίωση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν οι φάκελοι από 400 ασθενείς που προσήλθαν διαδοχικά στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου «Σωτηρία». Καταγράφηκαν το είδος του νεοπλάσματος, τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών, τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και οι ασθενείς που παρουσίασαν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε αυτά. Τέλος, έγινε καταγραφή της βαρύτητας της αντίδρασης, του κύκλου εμφάνισης (πρώιμα ή όψιμα) και του αποτελέσματος επαναχορήγησης του φαρμάκου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: από τις αναλύσεις βρέθηκε ότι από τις 48 αντιδράσεις υπερευαισθησίας που καταγράφηκαν, 22 αφορούσαν πλατινούχα σκευάσματα, 18 ταξάνες, 3 αναστολείς τοποϊσομεράσης I, 2 μονοκλωνικά αντισώματα, 2 αντιμεταβολίτες, 1 παράγωγο ποδοφυλλοτοξίνης. Από τους ασθενείς 32 ανέφεραν ιστορικό ατοπίας και σε αυτούς παρουσιάστηκαν 6 αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Επιχειρήθηκαν 30 rechallenge, 21 εκ των οποίων ήταν επιτυχή, ενώ διασταυρούμενη αντίδραση παρουσίασε ένας ασθενής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν αντιδράσεις στις ταξάνες και τις πλατίνες. Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις ταξάνες εμφανίζονται συνήθως πρώιμα (1ος ή 2ος κύκλος) και η πλειονότητα ήταν μετρίου και σοβαρού βαθμού, ενώ οι αντιδράσεις στις πλατίνες όψιμα (μετά τον 6ο κύκλο) και οι μισές περίπου ήταν ήπιου βαθμού. Η δυνατότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) δεν σχετίζεται με τον κύκλο εμφάνισης της αντίδρασης ,ενώ η επιτυχία του rechallenge-σε σύγκριση με την αλλαγή σχήματος χημειοθεραπείας- δεν αυξάνει την επιβίωση. Τέλος, δεν προέκυψε συσχέτιση ανάμεσα στο ιστορικό ατοπίας και στην εμφάνιση αντίδρασης υπερευαισθησίας.","INTRODUCTION: Hypersensitivity reactions, as a side effect of antineoplastic drugs are uncommon, but have been reported for most chemotherapeutic agents and appears to be a significant problem for patients with cancer. AIM: to investigate the frequency of hypersensitivity reactions to chemotherapeutic agents, the severity of the reactions, the cycle of their appearance, the correlation with patients previous allergy history, the possibility of performing a rechallenge and how this affects overall survival. METHOD: It was reviewed the records of 400 patients, who consecutively came for treatment in the Oncology Department of the “Sotiria” General Hospital. It was recorded the kind of malignancy, the clinical characteristics of patients, the drugs that were used, the patients with hypersensitivity reactions, the cycle of appearance and the severity of the reaction, as well as the results of rechallenging. RESULTS: Our analysis showed that 48 hypersensitivity reactions were observed. From them 22 occurred after treatment with platinum-containing compounds, 18 taxanes, 2 monoclonal antibodies, 1 epipodophyllotoxins,3 topoisomerasis inhibitors, 2 antimetabolites. From 32 patients with previous allergy history, reaction occurred in 6 patients. Among 30 rechallenges that were performed, 21 were successful and it was documented one cross hypersensitivity reaction. CONCLUSIONS: Most hypersensitivity reactions occurred in taxanes and platinum-containing compounds. Hypersensitivity reactions to taxanes occur mainly during the first or second infusion and the severity of most of them ranges from mild to severe, while reactions to platine are generally noticed after six to eight cycles of therapy and half of them are mild. The possibility of performing a successful rechallenge has no relation with the cycle that the reaction appeared, while the success of rechallenge- comparing to changing treatment- has no effect to overall survival. Finally, our analysis showed no correlation between previous allergy history and the incidence of hypersensitivity reaction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα νεότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτσώνης Βασίλειος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας -ως παρενέργεια των κυτταροστατικών- δεν είναι συχνές, έχουν όμως αναφερθεί για τα περισσότερα χημειοθεραπευτικά και αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς με καρκίνο. ΣΚΟΠΟΣ: Να ερευνηθεί η συχνότητα των αντιδράσεων στα νεότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η βαρύτητα αυτών των αντιδράσεων και ο κύκλος χορήγησης που αυτές εμφανίζονται, η συσχέτισή τους με το ιστορικό ατοπίας του ασθενή, η πιθανότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) και πως αυτό επηρεάζει τη συνολική επιβίωση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν οι φάκελοι από 400 ασθενείς που προσήλθαν διαδοχικά στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου «Σωτηρία». Καταγράφηκαν το είδος του νεοπλάσματος, τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών, τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και οι ασθενείς που παρουσίασαν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε αυτά. Τέλος, έγινε καταγραφή της βαρύτητας της αντίδρασης, του κύκλου εμφάνισης (πρώιμα ή όψιμα) και του αποτελέσματος επαναχορήγησης του φαρμάκου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: από τις αναλύσεις βρέθηκε ότι από τις 48 αντιδράσεις υπερευαισθησίας που καταγράφηκαν, 22 αφορούσαν πλατινούχα σκευάσματα, 18 ταξάνες, 3 αναστολείς τοποϊσομεράσης I, 2 μονοκλωνικά αντισώματα, 2 αντιμεταβολίτες, 1 παράγωγο ποδοφυλλοτοξίνης. Από τους ασθενείς 32 ανέφεραν ιστορικό ατοπίας και σε αυτούς παρουσιάστηκαν 6 αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Επιχειρήθηκαν 30 rechallenge, 21 εκ των οποίων ήταν επιτυχή, ενώ διασταυρούμενη αντίδραση παρουσίασε ένας ασθενής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: οι περισσότεροι ασθενείς παρουσίασαν αντιδράσεις στις ταξάνες και τις πλατίνες. Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις ταξάνες εμφανίζονται συνήθως πρώιμα (1ος ή 2ος κύκλος) και η πλειονότητα ήταν μετρίου και σοβαρού βαθμού, ενώ οι αντιδράσεις στις πλατίνες όψιμα (μετά τον 6ο κύκλο) και οι μισές περίπου ήταν ήπιου βαθμού. Η δυνατότητα διενέργειας επιτυχούς επαναχορήγησης (rechallenge) δεν σχετίζεται με τον κύκλο εμφάνισης της αντίδρασης ,ενώ η επιτυχία του rechallenge-σε σύγκριση με την αλλαγή σχήματος χημειοθεραπείας- δεν αυξάνει την επιβίωση. Τέλος, δεν προέκυψε συσχέτιση ανάμεσα στο ιστορικό ατοπίας και στην εμφάνιση αντίδρασης υπερευαισθησίας.","INTRODUCTION: Hypersensitivity reactions, as a side effect of antineoplastic drugs are uncommon, but have been reported for most chemotherapeutic agents and appears to be a significant problem for patients with cancer. AIM: to investigate the frequency of hypersensitivity reactions to chemotherapeutic agents, the severity of the reactions, the cycle of their appearance, the correlation with patients previous allergy history, the possibility of performing a rechallenge and how this affects overall survival. METHOD: It was reviewed the records of 400 patients, who consecutively came for treatment in the Oncology Department of the “Sotiria” General Hospital. It was recorded the kind of malignancy, the clinical characteristics of patients, the drugs that were used, the patients with hypersensitivity reactions, the cycle of appearance and the severity of the reaction, as well as the results of rechallenging. RESULTS: Our analysis showed that 48 hypersensitivity reactions were observed. From them 22 occurred after treatment with platinum-containing compounds, 18 taxanes, 2 monoclonal antibodies, 1 epipodophyllotoxins,3 topoisomerasis inhibitors, 2 antimetabolites. From 32 patients with previous allergy history, reaction occurred in 6 patients. Among 30 rechallenges that were performed, 21 were successful and it was documented one cross hypersensitivity reaction. CONCLUSIONS: Most hypersensitivity reactions occurred in taxanes and platinum-containing compounds. Hypersensitivity reactions to taxanes occur mainly during the first or second infusion and the severity of most of them ranges from mild to severe, while reactions to platine are generally noticed after six to eight cycles of therapy and half of them are mild. The possibility of performing a successful rechallenge has no relation with the cycle that the reaction appeared, while the success of rechallenge- comparing to changing treatment- has no effect to overall survival. Finally, our analysis showed no correlation between previous allergy history and the incidence of hypersensitivity reaction."],"dc:identifier":["uoadl:1310089","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310089"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα νεότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:24Z"}