{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310103"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310103","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιμετώπιση επειγόντων καρδιολογικών προβλημάτων στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Κ.Υ.- Γενικού Νοσοκομείου Κυθήρων","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με καρδιακής αιτιολογίας νοσήματα που προσέρχονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) κάθε νοσοκομείου χρήζουν άμεσης διάγνωσης και επείγουσας θεραπευτικής αντιμετώπισης. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και η εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση των οξέων καρδιακών συμβαμάτων στo ΤΕΠ ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου σε σχέση με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (European Society of Cardiology-ESC). Υλικό-Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2012 έως 1/1/2013. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ασθενείς (102 άτομα) που προσήλθαν στα ΤΕΠ και διαγνώστηκαν με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ), Οξεία Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΟΚΑ) και Διαταραχές Ρυθμού. Συμπεριλήφθηκαν δημογραφικά, κλινικά και άλλα χαρακτηριστικά των ασθενών καθώς και χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τη μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και την εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας (α) ορίστηκε το 0,05. Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 17.0. Αποτελέσματα: Από τους 102 ασθενείς που συμπεριλήφθησαν στη μελέτη το 57,8% ήταν άντρες και το 42,2% γυναίκες. Σύμφωνα με τη διάγνωση σε επίπεδο ΤΕΠ το 23,5% των ασθενών διαγνώστηκε με ΟΣΣ, το 32,4% με ΟΚΑ και το 44,1% με Διαταραχές Ρυθμού. Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΣΣ άντρες ήταν το 70,8% με προϋπάρχουσα Στεφανιαία Νόσο (p=0,02), ενώ γυναίκες το 29,2%. Η διάγνωση τέθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια της ESC ως STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%) και Ασταθή Στηθάγχη (12,5%) ενώ το 16,7% εμφάνισε μη καρδιογενούς αιτιολογίας θωρακικό άλγος. Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι ανεξαρτήτως του φύλου (p>0,05). Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΚΑ, το 60,6% ήταν άντρες, ηλικίας 79,2±12,5 έτη και το 39,4% γυναίκες ηλικίας 86,3±7 έτη, με τους άνδρες να εμφανίζουν αυξημένη συνοσηρότητα συγκριτικά με τις γυναίκες (p<0,05). Η συχνότερη αιτία εκδήλωσης ΟΚΑ ήταν η υπέρταση (33,3%). Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι, αφού εκτιμήθηκε το Κλάσμα Εξώθησης (ΚΕ) (91% των ασθενών). Οι γυναίκες (92,3%) παρουσιάστηκαν να ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπευτική αντιμετώπιση συγκριτικά με τους άντρες (80%) καθώς παρουσίασαν εξαρχής βελτιωμένη συστολική λειτουργία (ΚΕ: 46±5,1%) συγκριτικά με τους άντρες (KE: 34,8±6,8%) (p=0,00). Όσον αφορά τις διαταραχές ρυθμού, οι γυναίκες υπερτερούν (51,1%) σε σχέση με τους άνδρες (48,8%). Η συχνότερη εμφανιζόμενη αρρυθμία είναι η Κολπική Μαρμαρυγή (ΚΜ) (55,5%), κυρίως στις γυναίκες (72%) ηλικίας 78±10 έτη, ενώ οι άντρες αποτέλεσαν το 28% του δείγματος ηλικίας 61±18,6 έτη (p=0,007). To 84% διαγνώστηκε με παροξυσμική ΚΜ. Αγωγή για τον έλεγχο της συχνότητας έλαβε το 92% των ασθενών σύμφωνα με τις οδηγίες της ESC τάξης Ι. Αποκατάσταση του φλεβοκομβικού ρυθμού επετεύχθη στο 86,4%, ενώ αποτυχία αποκατάστασης παρουσίασε το 13,6%, με τις επιπλοκές να σχετίζονται με τη μεγαλύτερη ηλικία (p=0,004). Συμπεράσματα: Οι Διαταραχές Ρυθμού αποτελούν τη συχνότερη πάθηση καρδιακής αιτιολογίας που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης στον τοπικό πλυθυσμό. Οι γυναίκες παρά τη μεγαλύτερη ηλικία εμφανίζουν μικρότερα ποσοστά συνοσηρότητας αλλά και σαφώς καλύτερη συστολική λειτουργία συγκριτικά με τους άντρες στο σύνολο του πληθυσμού. Τόσο η διαγνωστική προσπέλαση όσο και η επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίχθηκαν στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC, ενώ ιδιαίτερα η φαρμακευτική θεραπεία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στις οδηγίες με επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΑ-ΙΒ. Η αντιμετώπιση σε επίπεδο ΤΕΠ στέφθηκε από επιτυχία καθώς από το σύνολο των 102 ασθενών απεβίωσαν 5 άτομα (5,8%).","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με καρδιακής αιτιολογίας νοσήματα που προσέρχονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) κάθε νοσοκομείου χρήζουν άμεσης διάγνωσης και επείγουσας θεραπευτικής αντιμετώπισης. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και η εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση των οξέων καρδιακών συμβαμάτων στo ΤΕΠ ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου σε σχέση με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (European Society of Cardiology-ESC). Υλικό-Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2012 έως 1/1/2013. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ασθενείς (102 άτομα) που προσήλθαν στα ΤΕΠ και διαγνώστηκαν με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ), Οξεία Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΟΚΑ) και Διαταραχές Ρυθμού. Συμπεριλήφθηκαν δημογραφικά, κλινικά και άλλα χαρακτηριστικά των ασθενών καθώς και χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τη μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και την εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας (α) ορίστηκε το 0,05. Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 17.0. Αποτελέσματα: Από τους 102 ασθενείς που συμπεριλήφθησαν στη μελέτη το 57,8% ήταν άντρες και το 42,2% γυναίκες. Σύμφωνα με τη διάγνωση σε επίπεδο ΤΕΠ το 23,5% των ασθενών διαγνώστηκε με ΟΣΣ, το 32,4% με ΟΚΑ και το 44,1% με Διαταραχές Ρυθμού. Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΣΣ άντρες ήταν το 70,8% με προϋπάρχουσα Στεφανιαία Νόσο (p=0,02), ενώ γυναίκες το 29,2%. Η διάγνωση τέθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια της ESC ως STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%) και Ασταθή Στηθάγχη (12,5%) ενώ το 16,7% εμφάνισε μη καρδιογενούς αιτιολογίας θωρακικό άλγος. Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι ανεξαρτήτως του φύλου (p&gt;0,05). Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΚΑ, το 60,6% ήταν άντρες, ηλικίας 79,2±12,5 έτη και το 39,4% γυναίκες ηλικίας 86,3±7 έτη, με τους άνδρες να εμφανίζουν αυξημένη συνοσηρότητα συγκριτικά με τις γυναίκες (p&lt;0,05). Η συχνότερη αιτία εκδήλωσης ΟΚΑ ήταν η υπέρταση (33,3%). Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι, αφού εκτιμήθηκε το Κλάσμα Εξώθησης (ΚΕ) (91% των ασθενών). Οι γυναίκες (92,3%) παρουσιάστηκαν να ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπευτική αντιμετώπιση συγκριτικά με τους άντρες (80%) καθώς παρουσίασαν εξαρχής βελτιωμένη συστολική λειτουργία (ΚΕ: 46±5,1%) συγκριτικά με τους άντρες (KE: 34,8±6,8%) (p=0,00). Όσον αφορά τις διαταραχές ρυθμού, οι γυναίκες υπερτερούν (51,1%) σε σχέση με τους άνδρες (48,8%). Η συχνότερη εμφανιζόμενη αρρυθμία είναι η Κολπική Μαρμαρυγή (ΚΜ) (55,5%), κυρίως στις γυναίκες (72%) ηλικίας 78±10 έτη, ενώ οι άντρες αποτέλεσαν το 28% του δείγματος ηλικίας 61±18,6 έτη (p=0,007). To 84% διαγνώστηκε με παροξυσμική ΚΜ. Αγωγή για τον έλεγχο της συχνότητας έλαβε το 92% των ασθενών σύμφωνα με τις οδηγίες της ESC τάξης Ι. Αποκατάσταση του φλεβοκομβικού ρυθμού επετεύχθη στο 86,4%, ενώ αποτυχία αποκατάστασης παρουσίασε το 13,6%, με τις επιπλοκές να σχετίζονται με τη μεγαλύτερη ηλικία (p=0,004). Συμπεράσματα: Οι Διαταραχές Ρυθμού αποτελούν τη συχνότερη πάθηση καρδιακής αιτιολογίας που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης στον τοπικό πλυθυσμό. Οι γυναίκες παρά τη μεγαλύτερη ηλικία εμφανίζουν μικρότερα ποσοστά συνοσηρότητας αλλά και σαφώς καλύτερη συστολική λειτουργία συγκριτικά με τους άντρες στο σύνολο του πληθυσμού. Τόσο η διαγνωστική προσπέλαση όσο και η επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίχθηκαν στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC, ενώ ιδιαίτερα η φαρμακευτική θεραπεία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στις οδηγίες με επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΑ-ΙΒ. Η αντιμετώπιση σε επίπεδο ΤΕΠ στέφθηκε από επιτυχία καθώς από το σύνολο των 102 ασθενών απεβίωσαν 5 άτομα (5,8%).","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντομάρη Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310103"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310103","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310103","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310103","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310103","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντομάρη Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310103","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310103"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με καρδιακής αιτιολογίας νοσήματα που προσέρχονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) κάθε νοσοκομείου χρήζουν άμεσης διάγνωσης και επείγουσας θεραπευτικής αντιμετώπισης. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και η εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση των οξέων καρδιακών συμβαμάτων στo ΤΕΠ ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου σε σχέση με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (European Society of Cardiology-ESC). Υλικό-Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2012 έως 1/1/2013. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ασθενείς (102 άτομα) που προσήλθαν στα ΤΕΠ και διαγνώστηκαν με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ), Οξεία Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΟΚΑ) και Διαταραχές Ρυθμού. Συμπεριλήφθηκαν δημογραφικά, κλινικά και άλλα χαρακτηριστικά των ασθενών καθώς και χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τη μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και την εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας (α) ορίστηκε το 0,05. Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 17.0. Αποτελέσματα: Από τους 102 ασθενείς που συμπεριλήφθησαν στη μελέτη το 57,8% ήταν άντρες και το 42,2% γυναίκες. Σύμφωνα με τη διάγνωση σε επίπεδο ΤΕΠ το 23,5% των ασθενών διαγνώστηκε με ΟΣΣ, το 32,4% με ΟΚΑ και το 44,1% με Διαταραχές Ρυθμού. Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΣΣ άντρες ήταν το 70,8% με προϋπάρχουσα Στεφανιαία Νόσο (p=0,02), ενώ γυναίκες το 29,2%. Η διάγνωση τέθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια της ESC ως STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%) και Ασταθή Στηθάγχη (12,5%) ενώ το 16,7% εμφάνισε μη καρδιογενούς αιτιολογίας θωρακικό άλγος. Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι ανεξαρτήτως του φύλου (p>0,05). Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΚΑ, το 60,6% ήταν άντρες, ηλικίας 79,2±12,5 έτη και το 39,4% γυναίκες ηλικίας 86,3±7 έτη, με τους άνδρες να εμφανίζουν αυξημένη συνοσηρότητα συγκριτικά με τις γυναίκες (p<0,05). Η συχνότερη αιτία εκδήλωσης ΟΚΑ ήταν η υπέρταση (33,3%). Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι, αφού εκτιμήθηκε το Κλάσμα Εξώθησης (ΚΕ) (91% των ασθενών). Οι γυναίκες (92,3%) παρουσιάστηκαν να ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπευτική αντιμετώπιση συγκριτικά με τους άντρες (80%) καθώς παρουσίασαν εξαρχής βελτιωμένη συστολική λειτουργία (ΚΕ: 46±5,1%) συγκριτικά με τους άντρες (KE: 34,8±6,8%) (p=0,00). Όσον αφορά τις διαταραχές ρυθμού, οι γυναίκες υπερτερούν (51,1%) σε σχέση με τους άνδρες (48,8%). Η συχνότερη εμφανιζόμενη αρρυθμία είναι η Κολπική Μαρμαρυγή (ΚΜ) (55,5%), κυρίως στις γυναίκες (72%) ηλικίας 78±10 έτη, ενώ οι άντρες αποτέλεσαν το 28% του δείγματος ηλικίας 61±18,6 έτη (p=0,007). To 84% διαγνώστηκε με παροξυσμική ΚΜ. Αγωγή για τον έλεγχο της συχνότητας έλαβε το 92% των ασθενών σύμφωνα με τις οδηγίες της ESC τάξης Ι. Αποκατάσταση του φλεβοκομβικού ρυθμού επετεύχθη στο 86,4%, ενώ αποτυχία αποκατάστασης παρουσίασε το 13,6%, με τις επιπλοκές να σχετίζονται με τη μεγαλύτερη ηλικία (p=0,004). Συμπεράσματα: Οι Διαταραχές Ρυθμού αποτελούν τη συχνότερη πάθηση καρδιακής αιτιολογίας που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης στον τοπικό πλυθυσμό. Οι γυναίκες παρά τη μεγαλύτερη ηλικία εμφανίζουν μικρότερα ποσοστά συνοσηρότητας αλλά και σαφώς καλύτερη συστολική λειτουργία συγκριτικά με τους άντρες στο σύνολο του πληθυσμού. Τόσο η διαγνωστική προσπέλαση όσο και η επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίχθηκαν στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC, ενώ ιδιαίτερα η φαρμακευτική θεραπεία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στις οδηγίες με επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΑ-ΙΒ. Η αντιμετώπιση σε επίπεδο ΤΕΠ στέφθηκε από επιτυχία καθώς από το σύνολο των 102 ασθενών απεβίωσαν 5 άτομα (5,8%).","Introduction: The patients involved in diseases of cardiac derivation, which visit the Emergency Department (ED) of any hospital, are in need of acute diagnosis and emergency treatment. Aim: To evaluate the methodology that was followed in order to achieve the accurate diagnosis, as well as the methodology of the emergency treatment that was applied, by the hospital physicians, of a small rural hospital according to the Clinical Guidelines of the European Society of Cardiology (ESC). Methods: The study was conducted during the period between 1/1/2012 until 1/1/2013. In the study were enrolled all the patients (102) that visit the ED and were diagnosed with Acute Coronary Syndrome (ACS), Acute Heart Failure (AHF) and Rhythm Disorders. It is a retrospective study, and the data measured were collected by questionnaire and by the data presented in the medical records of the patients. Demographic, clinical and other characteristics were included, along with characteristics related to the methodology of the diagnosis and the applied pharmacological treatment. As level of significance (α) was appointed 0,05. The package used for the statistical analysis was SPSS 17.0. Results: Of the 102 patients that were enrolled in the study 57,8% were men and 42,2% female. According to the diagnosis made during their stay at the ED, 23,5% was diagnosed with ACS, 32,4% with AHF and 44,1% with Rhythm Disorders. As for the patients with ACS, 70,8% were men, with prior Coronary Disease (p=0,02) and 29,2% were women. The diagnosis was posed according to the standards of the ESC, as STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%), Unstable Angina (12,5%), while 16,7% was diagnosed as chest pain of non cardiac derivation. The emergency treatment applied relied on the guidelines, class I, of the ESC, irrespective of the sex of the patient (p>0,05). As for the patients diagnosed with AHF, 60,6% were men, mean age of 79,2±12,5 years with comorbidities (p<0,05), while 39,4% women mean age of 86,3±7 years. The most frequent cause was hypertension (33,3%). The emergency pharmacological treatment was based on the guidelines, class I, posed by ESC, on consideration of the measurement of Ejection Fraction (EF) (91% of the patients). Women (92,3%) appeared to respond more effective to treatment compared to men (80%), as they were identified to have higher EF (46±5,1%) compared to men (34,8±6,8%) p=0,00. As for the patiens diagnosed with Rhythm Disorders, women (51,1%) slightly outclassed men (48,8%).The most common disorder was Atrial Fibrillation (AF) (55,5%), mainly in women (72%) mean age of 78±10 years, while men were 28% of the population mean age of 61±18,6 years (p=0,007). 84% of the patients was diagnosed as having paroxysmal AF. Rate control was applied to 92,5% of the patients, according to the guidelines, class IA, of the ESC. Restoration to sinus rhythm was achieved to 86,4% of the patients that were treated with pharmacological cardioversion, while 13,6% failed to convert to sinus rhythm that related statistical to older age (p=0,004). Conclusions: Rhythm Disorders constitute the most frequent disease of cardiac origin that is in need of emergency treatment among the regional population. Despite of the older age, women appear to carry less comorbidities, while much better systolic function of the Left Ventricular, compared to men, across the total population of the study. The diagnoses, as long as, the emergency treatments applied were guided by the clinical guidelines of the ESC, while the pharmacological treatment relied almost exclusively on the guidelines with level of recommendation IA-IB. The treatment applied in the ED concluded to be successful, with only 5 patients (5,8%) deceased of a total of 102 patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιμετώπιση επειγόντων καρδιολογικών προβλημάτων στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Κ.Υ.- Γενικού Νοσοκομείου Κυθήρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντομάρη Μαρία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με καρδιακής αιτιολογίας νοσήματα που προσέρχονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) κάθε νοσοκομείου χρήζουν άμεσης διάγνωσης και επείγουσας θεραπευτικής αντιμετώπισης. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και η εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση των οξέων καρδιακών συμβαμάτων στo ΤΕΠ ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου σε σχέση με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρίας (European Society of Cardiology-ESC). Υλικό-Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη είναι αναδρομική και πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2012 έως 1/1/2013. Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ασθενείς (102 άτομα) που προσήλθαν στα ΤΕΠ και διαγνώστηκαν με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ), Οξεία Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΟΚΑ) και Διαταραχές Ρυθμού. Συμπεριλήφθηκαν δημογραφικά, κλινικά και άλλα χαρακτηριστικά των ασθενών καθώς και χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τη μεθοδολογία της διαγνωστικής προσπέλασης και την εφαρμοζόμενη επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας (α) ορίστηκε το 0,05. Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 17.0. Αποτελέσματα: Από τους 102 ασθενείς που συμπεριλήφθησαν στη μελέτη το 57,8% ήταν άντρες και το 42,2% γυναίκες. Σύμφωνα με τη διάγνωση σε επίπεδο ΤΕΠ το 23,5% των ασθενών διαγνώστηκε με ΟΣΣ, το 32,4% με ΟΚΑ και το 44,1% με Διαταραχές Ρυθμού. Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΣΣ άντρες ήταν το 70,8% με προϋπάρχουσα Στεφανιαία Νόσο (p=0,02), ενώ γυναίκες το 29,2%. Η διάγνωση τέθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια της ESC ως STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%) και Ασταθή Στηθάγχη (12,5%) ενώ το 16,7% εμφάνισε μη καρδιογενούς αιτιολογίας θωρακικό άλγος. Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι ανεξαρτήτως του φύλου (p>0,05). Όσον αφορά τους ασθενείς με ΟΚΑ, το 60,6% ήταν άντρες, ηλικίας 79,2±12,5 έτη και το 39,4% γυναίκες ηλικίας 86,3±7 έτη, με τους άνδρες να εμφανίζουν αυξημένη συνοσηρότητα συγκριτικά με τις γυναίκες (p<0,05). Η συχνότερη αιτία εκδήλωσης ΟΚΑ ήταν η υπέρταση (33,3%). Η επείγουσα φαρμακευτική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε στηρίχθηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC τάξης Ι, αφού εκτιμήθηκε το Κλάσμα Εξώθησης (ΚΕ) (91% των ασθενών). Οι γυναίκες (92,3%) παρουσιάστηκαν να ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπευτική αντιμετώπιση συγκριτικά με τους άντρες (80%) καθώς παρουσίασαν εξαρχής βελτιωμένη συστολική λειτουργία (ΚΕ: 46±5,1%) συγκριτικά με τους άντρες (KE: 34,8±6,8%) (p=0,00). Όσον αφορά τις διαταραχές ρυθμού, οι γυναίκες υπερτερούν (51,1%) σε σχέση με τους άνδρες (48,8%). Η συχνότερη εμφανιζόμενη αρρυθμία είναι η Κολπική Μαρμαρυγή (ΚΜ) (55,5%), κυρίως στις γυναίκες (72%) ηλικίας 78±10 έτη, ενώ οι άντρες αποτέλεσαν το 28% του δείγματος ηλικίας 61±18,6 έτη (p=0,007). To 84% διαγνώστηκε με παροξυσμική ΚΜ. Αγωγή για τον έλεγχο της συχνότητας έλαβε το 92% των ασθενών σύμφωνα με τις οδηγίες της ESC τάξης Ι. Αποκατάσταση του φλεβοκομβικού ρυθμού επετεύχθη στο 86,4%, ενώ αποτυχία αποκατάστασης παρουσίασε το 13,6%, με τις επιπλοκές να σχετίζονται με τη μεγαλύτερη ηλικία (p=0,004). Συμπεράσματα: Οι Διαταραχές Ρυθμού αποτελούν τη συχνότερη πάθηση καρδιακής αιτιολογίας που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης στον τοπικό πλυθυσμό. Οι γυναίκες παρά τη μεγαλύτερη ηλικία εμφανίζουν μικρότερα ποσοστά συνοσηρότητας αλλά και σαφώς καλύτερη συστολική λειτουργία συγκριτικά με τους άντρες στο σύνολο του πληθυσμού. Τόσο η διαγνωστική προσπέλαση όσο και η επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίχθηκαν στις κατευθυντήριες οδηγίες της ESC, ενώ ιδιαίτερα η φαρμακευτική θεραπεία στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά στις οδηγίες με επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΑ-ΙΒ. Η αντιμετώπιση σε επίπεδο ΤΕΠ στέφθηκε από επιτυχία καθώς από το σύνολο των 102 ασθενών απεβίωσαν 5 άτομα (5,8%).","Introduction: The patients involved in diseases of cardiac derivation, which visit the Emergency Department (ED) of any hospital, are in need of acute diagnosis and emergency treatment. Aim: To evaluate the methodology that was followed in order to achieve the accurate diagnosis, as well as the methodology of the emergency treatment that was applied, by the hospital physicians, of a small rural hospital according to the Clinical Guidelines of the European Society of Cardiology (ESC). Methods: The study was conducted during the period between 1/1/2012 until 1/1/2013. In the study were enrolled all the patients (102) that visit the ED and were diagnosed with Acute Coronary Syndrome (ACS), Acute Heart Failure (AHF) and Rhythm Disorders. It is a retrospective study, and the data measured were collected by questionnaire and by the data presented in the medical records of the patients. Demographic, clinical and other characteristics were included, along with characteristics related to the methodology of the diagnosis and the applied pharmacological treatment. As level of significance (α) was appointed 0,05. The package used for the statistical analysis was SPSS 17.0. Results: Of the 102 patients that were enrolled in the study 57,8% were men and 42,2% female. According to the diagnosis made during their stay at the ED, 23,5% was diagnosed with ACS, 32,4% with AHF and 44,1% with Rhythm Disorders. As for the patients with ACS, 70,8% were men, with prior Coronary Disease (p=0,02) and 29,2% were women. The diagnosis was posed according to the standards of the ESC, as STEMI (33,3%), Non-STEMI (50%), Unstable Angina (12,5%), while 16,7% was diagnosed as chest pain of non cardiac derivation. The emergency treatment applied relied on the guidelines, class I, of the ESC, irrespective of the sex of the patient (p>0,05). As for the patients diagnosed with AHF, 60,6% were men, mean age of 79,2±12,5 years with comorbidities (p<0,05), while 39,4% women mean age of 86,3±7 years. The most frequent cause was hypertension (33,3%). The emergency pharmacological treatment was based on the guidelines, class I, posed by ESC, on consideration of the measurement of Ejection Fraction (EF) (91% of the patients). Women (92,3%) appeared to respond more effective to treatment compared to men (80%), as they were identified to have higher EF (46±5,1%) compared to men (34,8±6,8%) p=0,00. As for the patiens diagnosed with Rhythm Disorders, women (51,1%) slightly outclassed men (48,8%).The most common disorder was Atrial Fibrillation (AF) (55,5%), mainly in women (72%) mean age of 78±10 years, while men were 28% of the population mean age of 61±18,6 years (p=0,007). 84% of the patients was diagnosed as having paroxysmal AF. Rate control was applied to 92,5% of the patients, according to the guidelines, class IA, of the ESC. Restoration to sinus rhythm was achieved to 86,4% of the patients that were treated with pharmacological cardioversion, while 13,6% failed to convert to sinus rhythm that related statistical to older age (p=0,004). Conclusions: Rhythm Disorders constitute the most frequent disease of cardiac origin that is in need of emergency treatment among the regional population. Despite of the older age, women appear to carry less comorbidities, while much better systolic function of the Left Ventricular, compared to men, across the total population of the study. The diagnoses, as long as, the emergency treatments applied were guided by the clinical guidelines of the ESC, while the pharmacological treatment relied almost exclusively on the guidelines with level of recommendation IA-IB. The treatment applied in the ED concluded to be successful, with only 5 patients (5,8%) deceased of a total of 102 patients."],"dc:identifier":["uoadl:1310103","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310103"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αντιμετώπιση επειγόντων καρδιολογικών προβλημάτων στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Κ.Υ.- Γενικού Νοσοκομείου Κυθήρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:40Z"}