{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310133"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310133","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση ενζύμων ορού και πλευριτικού υγρού σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και κακόηθες μεσοθηλίωμα υπεζωκότα","abstract":"Εισαγωγή: Η διάγνωση του κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα παρουσιάζει δυσκολίες πρωτίστως γιατί μπορεί να εμφανιστεί εώς 40 έτη μετά την έκθεση στον αμίαντο και δευτερεύοντως γιατί η διάκρισή του από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, δυσχεραίνει σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και με χρήση της ανοσοϊστοχημείας. Σκοπός: Να διερευνηθεί αν κλασικοί βιοχημικοί δείκτες του πλευριτικού υγρού και του ορού μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διάκριση του μεσοθηλιώματος υπεζωκότα από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα σε ασθενείς με υπεζωκοτική συλλογή. Υλικό, ασθενείς και μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη από το ηλεκτρονικό αρχείο της ογκολογικής μονάδας του Ν.Ν.Θ.Α. \"Η Σωτηρία\" για την περίοδο 2001-2011. Στοιχεία επαρκή βρέθηκαν σε 15 φακέλους ασθενών με μεσοθηλίωμα υπεζωκότα και σε 33 φάκελους ασθενών με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα και υπεζωκοτική συλλογή. Αποτελέσματα: Οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στην τιμή της LDH ορού (p=0.065), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά διαπιστώθηκε στην τιμή της γλυκόζης πλευριτικού υγρού (p=0.005). Κανένας ασθενής στην ομάδα των μεσοθηλιωμάτων δεν εμφάνισε λόγο LDH υγρού / LDH ορού μικρότερο του 0.94. Η διαφορά στο ποσοστό των ασθενών με τιμές κάτω του σημείου αναφοράς αποδείχτηκε στατιστικά σημαντική ανάμεσα στις δύο ομάδες νεοπλασιών. Συμπέρασμα: Το παραπάνω εύρημα πιθανώς να βοηθήσει στο διαχωρισμό μεταστατικού αδενοκαρκινώματος πνεύμονα και κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα σε περιπτώσεις αμφίβολης ιστολογικής εικόνας ή αντένδειξης της θωρακοσκόπησης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διάγνωση του κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα παρουσιάζει δυσκολίες πρωτίστως γιατί μπορεί να εμφανιστεί εώς 40 έτη μετά την έκθεση στον αμίαντο και δευτερεύοντως γιατί η διάκρισή του από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, δυσχεραίνει σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και με χρήση της ανοσοϊστοχημείας. Σκοπός: Να διερευνηθεί αν κλασικοί βιοχημικοί δείκτες του πλευριτικού υγρού και του ορού μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διάκριση του μεσοθηλιώματος υπεζωκότα από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα σε ασθενείς με υπεζωκοτική συλλογή. Υλικό, ασθενείς και μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη από το ηλεκτρονικό αρχείο της ογκολογικής μονάδας του Ν.Ν.Θ.Α. &quot;Η Σωτηρία&quot; για την περίοδο 2001-2011. Στοιχεία επαρκή βρέθηκαν σε 15 φακέλους ασθενών με μεσοθηλίωμα υπεζωκότα και σε 33 φάκελους ασθενών με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα και υπεζωκοτική συλλογή. Αποτελέσματα: Οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στην τιμή της LDH ορού (p=0.065), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά διαπιστώθηκε στην τιμή της γλυκόζης πλευριτικού υγρού (p=0.005). Κανένας ασθενής στην ομάδα των μεσοθηλιωμάτων δεν εμφάνισε λόγο LDH υγρού / LDH ορού μικρότερο του 0.94. Η διαφορά στο ποσοστό των ασθενών με τιμές κάτω του σημείου αναφοράς αποδείχτηκε στατιστικά σημαντική ανάμεσα στις δύο ομάδες νεοπλασιών. Συμπέρασμα: Το παραπάνω εύρημα πιθανώς να βοηθήσει στο διαχωρισμό μεταστατικού αδενοκαρκινώματος πνεύμονα και κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα σε περιπτώσεις αμφίβολης ιστολογικής εικόνας ή αντένδειξης της θωρακοσκόπησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Σπυρίδων"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:21:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310133"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310133","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310133","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310133","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310133","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Σπυρίδων"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310133","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310133"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διάγνωση του κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα παρουσιάζει δυσκολίες πρωτίστως γιατί μπορεί να εμφανιστεί εώς 40 έτη μετά την έκθεση στον αμίαντο και δευτερεύοντως γιατί η διάκρισή του από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, δυσχεραίνει σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και με χρήση της ανοσοϊστοχημείας. Σκοπός: Να διερευνηθεί αν κλασικοί βιοχημικοί δείκτες του πλευριτικού υγρού και του ορού μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διάκριση του μεσοθηλιώματος υπεζωκότα από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα σε ασθενείς με υπεζωκοτική συλλογή. Υλικό, ασθενείς και μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη από το ηλεκτρονικό αρχείο της ογκολογικής μονάδας του Ν.Ν.Θ.Α. \"Η Σωτηρία\" για την περίοδο 2001-2011. Στοιχεία επαρκή βρέθηκαν σε 15 φακέλους ασθενών με μεσοθηλίωμα υπεζωκότα και σε 33 φάκελους ασθενών με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα και υπεζωκοτική συλλογή. Αποτελέσματα: Οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στην τιμή της LDH ορού (p=0.065), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά διαπιστώθηκε στην τιμή της γλυκόζης πλευριτικού υγρού (p=0.005). Κανένας ασθενής στην ομάδα των μεσοθηλιωμάτων δεν εμφάνισε λόγο LDH υγρού / LDH ορού μικρότερο του 0.94. Η διαφορά στο ποσοστό των ασθενών με τιμές κάτω του σημείου αναφοράς αποδείχτηκε στατιστικά σημαντική ανάμεσα στις δύο ομάδες νεοπλασιών. Συμπέρασμα: Το παραπάνω εύρημα πιθανώς να βοηθήσει στο διαχωρισμό μεταστατικού αδενοκαρκινώματος πνεύμονα και κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα σε περιπτώσεις αμφίβολης ιστολογικής εικόνας ή αντένδειξης της θωρακοσκόπησης.","Background: Malignant mesothelioma can appear up to 40 years after exposure to asbestos and its differential diagnosis from metastatic adenocarcinoma in pleural biopsy presents particular difficulties in some cases, even when using immunohistochemistry. Objective: To investigate whether classical biochemical markers of pleural fluid and serum can be used in the differential diagnosis of malignant pleural mesothelioma from metastatic adenocarcinoma, in patients with pleural effusion. Materials, patients and methods: Retrospective study from the electronic registry of the oncology unit of \"Sotiria” Chest Hospital. During 2001-2011, 15 files of patients with malignant pleural mesothelioma and 33 files of patients with adenocarcinoma and pleural effusion were found to offer sufficient data. Results: Marginally statistically significant difference was observed in serum LDH value, while statistically significant difference was found in glucose levels of pleural fluid (p=0.005). No patient in the group of mesotheliomas showed pleural fluid LDH / LDH serum ratio of less than 0.94. The difference in the proportion of patients with values below the cut off point proved statistically significant between the two groups of tumors. Conclusion: The above findings are likely to help in differentiating metastatic lung adenocarcinoma and malignant pleural mesothelioma in cases of ambiguous histology or contraindication to thoracoscopy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση ενζύμων ορού και πλευριτικού υγρού σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και κακόηθες μεσοθηλίωμα υπεζωκότα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Σπυρίδων"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διάγνωση του κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα παρουσιάζει δυσκολίες πρωτίστως γιατί μπορεί να εμφανιστεί εώς 40 έτη μετά την έκθεση στον αμίαντο και δευτερεύοντως γιατί η διάκρισή του από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα, δυσχεραίνει σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και με χρήση της ανοσοϊστοχημείας. Σκοπός: Να διερευνηθεί αν κλασικοί βιοχημικοί δείκτες του πλευριτικού υγρού και του ορού μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διάκριση του μεσοθηλιώματος υπεζωκότα από το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα σε ασθενείς με υπεζωκοτική συλλογή. Υλικό, ασθενείς και μέθοδοι: Αναδρομική μελέτη από το ηλεκτρονικό αρχείο της ογκολογικής μονάδας του Ν.Ν.Θ.Α. \"Η Σωτηρία\" για την περίοδο 2001-2011. Στοιχεία επαρκή βρέθηκαν σε 15 φακέλους ασθενών με μεσοθηλίωμα υπεζωκότα και σε 33 φάκελους ασθενών με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα και υπεζωκοτική συλλογή. Αποτελέσματα: Οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στην τιμή της LDH ορού (p=0.065), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά διαπιστώθηκε στην τιμή της γλυκόζης πλευριτικού υγρού (p=0.005). Κανένας ασθενής στην ομάδα των μεσοθηλιωμάτων δεν εμφάνισε λόγο LDH υγρού / LDH ορού μικρότερο του 0.94. Η διαφορά στο ποσοστό των ασθενών με τιμές κάτω του σημείου αναφοράς αποδείχτηκε στατιστικά σημαντική ανάμεσα στις δύο ομάδες νεοπλασιών. Συμπέρασμα: Το παραπάνω εύρημα πιθανώς να βοηθήσει στο διαχωρισμό μεταστατικού αδενοκαρκινώματος πνεύμονα και κακοήθους μεσοθηλιώματος υπεζωκότα σε περιπτώσεις αμφίβολης ιστολογικής εικόνας ή αντένδειξης της θωρακοσκόπησης.","Background: Malignant mesothelioma can appear up to 40 years after exposure to asbestos and its differential diagnosis from metastatic adenocarcinoma in pleural biopsy presents particular difficulties in some cases, even when using immunohistochemistry. Objective: To investigate whether classical biochemical markers of pleural fluid and serum can be used in the differential diagnosis of malignant pleural mesothelioma from metastatic adenocarcinoma, in patients with pleural effusion. Materials, patients and methods: Retrospective study from the electronic registry of the oncology unit of \"Sotiria” Chest Hospital. During 2001-2011, 15 files of patients with malignant pleural mesothelioma and 33 files of patients with adenocarcinoma and pleural effusion were found to offer sufficient data. Results: Marginally statistically significant difference was observed in serum LDH value, while statistically significant difference was found in glucose levels of pleural fluid (p=0.005). No patient in the group of mesotheliomas showed pleural fluid LDH / LDH serum ratio of less than 0.94. The difference in the proportion of patients with values below the cut off point proved statistically significant between the two groups of tumors. Conclusion: The above findings are likely to help in differentiating metastatic lung adenocarcinoma and malignant pleural mesothelioma in cases of ambiguous histology or contraindication to thoracoscopy."],"dc:identifier":["uoadl:1310133","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310133"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αξιολόγηση ενζύμων ορού και πλευριτικού υγρού σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και κακόηθες μεσοθηλίωμα υπεζωκότα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:40Z"}