{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310294"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310294","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του BEVACIZUMAB ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος Bevacizumab, ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη εργασία, πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά, μελετήθηκαν οι σημαντικότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις που αφορούν τη θεραπεία συντήρησης καθώς και το ρόλο της αγγειογένεσης στον καρκίνο του πνεύμονα, και την εισαγωγή νέων και πιο αποτελεσματικών θεραπειών με την χορήγηση βιολογικών παραγόντων .Το δεύτερο μέρος, αναφέρεται στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ανταπόκρισης των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, που έλαβαν θεραπεία συντήρησης με Bevacizumab, μέχρι υποτροπής ή σοβαρής ανεπιθύμητης παρενέργειας. Σε μια ομάδα είκοσι ασθενών, μελετήθηκε η ανταπόκριση μετά από την χημειοθεραπεία 1ης γραμμής και η θεραπεία συντήρησης με bevacizumab σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Από αυτούς οι δέκα ασθενείς ήταν σταθεροί νόσου ή είχαν μερική ανταπόκριση και συνέχισαν την χορήγηση του bevacizumab ως θεραπεία συντήρησης, ενώ οι άλλοι δέκα ασθενείς σταμάτησαν την θεραπεία είτε λόγω τοξικότητας είτε λόγω υποτροπής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, φάνηκε ότι το 75% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα ήταν σταδίου ΙV και 2O% των ασθενών σταδίου ΙΙIB, παρουσίασαν ανταπόκριση στη θεραπεία με το Bevacizumab, με καλό προφίλ τοξικότητας. Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IΙΙΑ ο ένας είχε μερική ανταπόκριση (50%) και ένας σταθεροποίηση της νόσου (50%). Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IIIB δύο είχαν μερική ανταπόκριση (66,7%) και ένας σταθερός νόσου (33,3%). Τέλος από τους ασθενείς με στάδιο νόσου IV επτά παρουσίασαν μερική ανταπόκριση (46,7%) και οκτώ σταθεροποίηση της νόσου(53,3%). Το μέσο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο υποτροπής, ήταν 8.6 μήνες ενώ η διάμεση επιβίωση ήταν 13.9 μήνες. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, είναι πολύ μικρός και έτσι δεν μπορούμε να εξάγουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος Bevacizumab, ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη εργασία, πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά, μελετήθηκαν οι σημαντικότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις που αφορούν τη θεραπεία συντήρησης καθώς και το ρόλο της αγγειογένεσης στον καρκίνο του πνεύμονα, και την εισαγωγή νέων και πιο αποτελεσματικών θεραπειών με την χορήγηση βιολογικών παραγόντων .Το δεύτερο μέρος, αναφέρεται στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ανταπόκρισης των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, που έλαβαν θεραπεία συντήρησης με Bevacizumab, μέχρι υποτροπής ή σοβαρής ανεπιθύμητης παρενέργειας. Σε μια ομάδα είκοσι ασθενών, μελετήθηκε η ανταπόκριση μετά από την χημειοθεραπεία 1ης γραμμής και η θεραπεία συντήρησης με bevacizumab σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Από αυτούς οι δέκα ασθενείς ήταν σταθεροί νόσου ή είχαν μερική ανταπόκριση και συνέχισαν την χορήγηση του bevacizumab ως θεραπεία συντήρησης, ενώ οι άλλοι δέκα ασθενείς σταμάτησαν την θεραπεία είτε λόγω τοξικότητας είτε λόγω υποτροπής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, φάνηκε ότι το 75% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα ήταν σταδίου ΙV και 2O% των ασθενών σταδίου ΙΙIB, παρουσίασαν ανταπόκριση στη θεραπεία με το Bevacizumab, με καλό προφίλ τοξικότητας. Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IΙΙΑ ο ένας είχε μερική ανταπόκριση (50%) και ένας σταθεροποίηση της νόσου (50%). Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IIIB δύο είχαν μερική ανταπόκριση (66,7%) και ένας σταθερός νόσου (33,3%). Τέλος από τους ασθενείς με στάδιο νόσου IV επτά παρουσίασαν μερική ανταπόκριση (46,7%) και οκτώ σταθεροποίηση της νόσου(53,3%). Το μέσο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο υποτροπής, ήταν 8.6 μήνες ενώ η διάμεση επιβίωση ήταν 13.9 μήνες. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, είναι πολύ μικρός και έτσι δεν μπορούμε να εξάγουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταματοπούλου Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:21:42Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310294"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310294","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310294","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310294","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310294","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταματοπούλου Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310294","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310294"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος Bevacizumab, ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη εργασία, πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά, μελετήθηκαν οι σημαντικότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις που αφορούν τη θεραπεία συντήρησης καθώς και το ρόλο της αγγειογένεσης στον καρκίνο του πνεύμονα, και την εισαγωγή νέων και πιο αποτελεσματικών θεραπειών με την χορήγηση βιολογικών παραγόντων .Το δεύτερο μέρος, αναφέρεται στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ανταπόκρισης των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, που έλαβαν θεραπεία συντήρησης με Bevacizumab, μέχρι υποτροπής ή σοβαρής ανεπιθύμητης παρενέργειας. Σε μια ομάδα είκοσι ασθενών, μελετήθηκε η ανταπόκριση μετά από την χημειοθεραπεία 1ης γραμμής και η θεραπεία συντήρησης με bevacizumab σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Από αυτούς οι δέκα ασθενείς ήταν σταθεροί νόσου ή είχαν μερική ανταπόκριση και συνέχισαν την χορήγηση του bevacizumab ως θεραπεία συντήρησης, ενώ οι άλλοι δέκα ασθενείς σταμάτησαν την θεραπεία είτε λόγω τοξικότητας είτε λόγω υποτροπής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, φάνηκε ότι το 75% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα ήταν σταδίου ΙV και 2O% των ασθενών σταδίου ΙΙIB, παρουσίασαν ανταπόκριση στη θεραπεία με το Bevacizumab, με καλό προφίλ τοξικότητας. Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IΙΙΑ ο ένας είχε μερική ανταπόκριση (50%) και ένας σταθεροποίηση της νόσου (50%). Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IIIB δύο είχαν μερική ανταπόκριση (66,7%) και ένας σταθερός νόσου (33,3%). Τέλος από τους ασθενείς με στάδιο νόσου IV επτά παρουσίασαν μερική ανταπόκριση (46,7%) και οκτώ σταθεροποίηση της νόσου(53,3%). Το μέσο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο υποτροπής, ήταν 8.6 μήνες ενώ η διάμεση επιβίωση ήταν 13.9 μήνες. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, είναι πολύ μικρός και έτσι δεν μπορούμε να εξάγουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα.","Purpose: The objective of this study is to evaluate the effectiveness and safety of the maintenance treatment with humanized monoclonal antibody Bevacizumab, in lung cancer patients. Materials and Methods: The present study was done in two phases. At first, we studied some of the most important scientific publications concerning maintenance therapy and the role of angiogenesis in lung cancer, as well as the introduction of new biological agents in targeted cancer therapy. At the second part of this study, we report the results concerning patients’ response to maintenance therapy with Bevacizumab, until they develop serious side effects or relapse. Response to treatment was evaluated at a group of twenty patients who had received first-line chemotherapy with Bevacizumab. Results: From the lung cancer patients examined, 75% of those with stageIV and 20% of those with stage IIIB, showed response to Bevacizumab treatment, and a good toxicity profile. Regarding patients with tumor stage IIIA, one of them exhibited partial response to treatment (50%) and the other one showed stable disease (50%). Additionally, 66.7% of the patients with tumor stage IIIB and 46.7% of those with tumor stage IV, showed partial response to treatment, while 33.3% and 53.3% of those with tumor stage IIIB and stage IV, respectively, exhibited stable disease. Mean progression-free survival was 8.6 months and median overall survival, was 13.9 months.Treatment-related toxicity, grade 3 to 4, was observed in 5% of the patients. However, the number of patients included in this study is very small, and thus is very difficult to draw a safe conclusion. Conclusion: The identification and utilization of novel tumor markers as well as the analysis of the tumor molecular profile can contribute in the personalized approach which is required for optimal management of lung cancer patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του BEVACIZUMAB ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταματοπούλου Σοφία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του μονοκλωνικού αντισώματος Bevacizumab, ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη εργασία, πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά, μελετήθηκαν οι σημαντικότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις που αφορούν τη θεραπεία συντήρησης καθώς και το ρόλο της αγγειογένεσης στον καρκίνο του πνεύμονα, και την εισαγωγή νέων και πιο αποτελεσματικών θεραπειών με την χορήγηση βιολογικών παραγόντων .Το δεύτερο μέρος, αναφέρεται στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ανταπόκρισης των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα, που έλαβαν θεραπεία συντήρησης με Bevacizumab, μέχρι υποτροπής ή σοβαρής ανεπιθύμητης παρενέργειας. Σε μια ομάδα είκοσι ασθενών, μελετήθηκε η ανταπόκριση μετά από την χημειοθεραπεία 1ης γραμμής και η θεραπεία συντήρησης με bevacizumab σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Από αυτούς οι δέκα ασθενείς ήταν σταθεροί νόσου ή είχαν μερική ανταπόκριση και συνέχισαν την χορήγηση του bevacizumab ως θεραπεία συντήρησης, ενώ οι άλλοι δέκα ασθενείς σταμάτησαν την θεραπεία είτε λόγω τοξικότητας είτε λόγω υποτροπής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, φάνηκε ότι το 75% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα ήταν σταδίου ΙV και 2O% των ασθενών σταδίου ΙΙIB, παρουσίασαν ανταπόκριση στη θεραπεία με το Bevacizumab, με καλό προφίλ τοξικότητας. Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IΙΙΑ ο ένας είχε μερική ανταπόκριση (50%) και ένας σταθεροποίηση της νόσου (50%). Από τους ασθενείς που είχαν στάδιο νόσου IIIB δύο είχαν μερική ανταπόκριση (66,7%) και ένας σταθερός νόσου (33,3%). Τέλος από τους ασθενείς με στάδιο νόσου IV επτά παρουσίασαν μερική ανταπόκριση (46,7%) και οκτώ σταθεροποίηση της νόσου(53,3%). Το μέσο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο υποτροπής, ήταν 8.6 μήνες ενώ η διάμεση επιβίωση ήταν 13.9 μήνες. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη, είναι πολύ μικρός και έτσι δεν μπορούμε να εξάγουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα.","Purpose: The objective of this study is to evaluate the effectiveness and safety of the maintenance treatment with humanized monoclonal antibody Bevacizumab, in lung cancer patients. Materials and Methods: The present study was done in two phases. At first, we studied some of the most important scientific publications concerning maintenance therapy and the role of angiogenesis in lung cancer, as well as the introduction of new biological agents in targeted cancer therapy. At the second part of this study, we report the results concerning patients’ response to maintenance therapy with Bevacizumab, until they develop serious side effects or relapse. Response to treatment was evaluated at a group of twenty patients who had received first-line chemotherapy with Bevacizumab. Results: From the lung cancer patients examined, 75% of those with stageIV and 20% of those with stage IIIB, showed response to Bevacizumab treatment, and a good toxicity profile. Regarding patients with tumor stage IIIA, one of them exhibited partial response to treatment (50%) and the other one showed stable disease (50%). Additionally, 66.7% of the patients with tumor stage IIIB and 46.7% of those with tumor stage IV, showed partial response to treatment, while 33.3% and 53.3% of those with tumor stage IIIB and stage IV, respectively, exhibited stable disease. Mean progression-free survival was 8.6 months and median overall survival, was 13.9 months.Treatment-related toxicity, grade 3 to 4, was observed in 5% of the patients. However, the number of patients included in this study is very small, and thus is very difficult to draw a safe conclusion. Conclusion: The identification and utilization of novel tumor markers as well as the analysis of the tumor molecular profile can contribute in the personalized approach which is required for optimal management of lung cancer patients."],"dc:identifier":["uoadl:1310294","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310294"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του BEVACIZUMAB ως θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:42Z"}