{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310307"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310307","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοάνοσα νοσήματα στην εγκυμοσύνη","abstract":"Οι αυτοάνοσες νόσοι είναι μία ομάδα ετερογενών διαταραχών οι οποίες χαρακτηρίζονται από τον ίδιο παθογενετικό μηχανισμό: μία ανοσολογική αντίδραση έναντι αυτο-αντιγόνων που προάγεται από αυτο-αντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα και αυτο-αντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα. Τα αυτοάνοσα νοσήματα μπορούν να διακριθούν σε όργανο-ειδικά και συστηματικά.Η εγκυμοσύνη είναι ένα μοναδικό φυσιολογικό γεγονός με το οποίο ένα άτομο εκτίθεται σε μη-ίδια HLA αντιγόνα. Χρειάζονται περισσότερα οριστικά στοιχεία για να καθορισθεί αν στην φυσιολογική κύηση εμφανίζονται σφάλματα και πώς αυτά επιδρούν στις ήδη εγκατεστημένες αυτοάνοσες νόσους. Όσον αφορά στις νόσους της μητέρας που σχετίζονται με την ύπαρξη αυτοαντισωμάτων και στα επακόλουθα παθολογικά χαρακτηριστικά του πλακούντα και του εμβρύου, δεν επηρεάζονται όλες οι εγκυμοσύνες ακόμη και όταν τα αυτοαντισώματα είναι παρόντα. Νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα κατέδειξαν ότι η πρόοδος στη θεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών και στη διαχείριση των εγκύων γυναικών με τις νόσους αυτές έχουν βελτιώσει εξίσου την πρόγνωση για τη μητέρα και το παιδί.Ειδικότερα, εάν η εγκυμοσύνη έχει προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια των περιόδων απουσίας ή σταθερότητας της νόσου, το αποτέλεσμα είναι να γεννήσουν υγιή τελειόμηνα νεογνά, χωρίς αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στη κύηση.Η επίδραση της εγκυμοσύνης σε αυτές τις αυτοανοσιακές διαταραχές μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στις μητέρες και τα νεογνά. Aνεπιθύμητες εκβάσεις, όπως εξάρσεις της νόσου στη μητέρα και ο κίνδυνος τερατογένεσης λόγω της χρήσης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες που πάσχουν από αυτοανοσία και που είναι έγκυες ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, θεωρούνται υψηλού κινδύνου. Αυτές οι ασθενείς απαιτούν ολοκληρωμένη, διεπιστημονική φροντίδα, με στόχο την μείωση της περιγεννητικής μητρικής και νεογνικής νοσηρότητας.","abstract_html":"Οι αυτοάνοσες νόσοι είναι μία ομάδα ετερογενών διαταραχών οι οποίες χαρακτηρίζονται από τον ίδιο παθογενετικό μηχανισμό: μία ανοσολογική αντίδραση έναντι αυτο-αντιγόνων που προάγεται από αυτο-αντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα και αυτο-αντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα. Τα αυτοάνοσα νοσήματα μπορούν να διακριθούν σε όργανο-ειδικά και συστηματικά.Η εγκυμοσύνη είναι ένα μοναδικό φυσιολογικό γεγονός με το οποίο ένα άτομο εκτίθεται σε μη-ίδια HLA αντιγόνα. Χρειάζονται περισσότερα οριστικά στοιχεία για να καθορισθεί αν στην φυσιολογική κύηση εμφανίζονται σφάλματα και πώς αυτά επιδρούν στις ήδη εγκατεστημένες αυτοάνοσες νόσους. Όσον αφορά στις νόσους της μητέρας που σχετίζονται με την ύπαρξη αυτοαντισωμάτων και στα επακόλουθα παθολογικά χαρακτηριστικά του πλακούντα και του εμβρύου, δεν επηρεάζονται όλες οι εγκυμοσύνες ακόμη και όταν τα αυτοαντισώματα είναι παρόντα. Νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα κατέδειξαν ότι η πρόοδος στη θεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών και στη διαχείριση των εγκύων γυναικών με τις νόσους αυτές έχουν βελτιώσει εξίσου την πρόγνωση για τη μητέρα και το παιδί.Ειδικότερα, εάν η εγκυμοσύνη έχει προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια των περιόδων απουσίας ή σταθερότητας της νόσου, το αποτέλεσμα είναι να γεννήσουν υγιή τελειόμηνα νεογνά, χωρίς αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στη κύηση.Η επίδραση της εγκυμοσύνης σε αυτές τις αυτοανοσιακές διαταραχές μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στις μητέρες και τα νεογνά. Aνεπιθύμητες εκβάσεις, όπως εξάρσεις της νόσου στη μητέρα και ο κίνδυνος τερατογένεσης λόγω της χρήσης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες που πάσχουν από αυτοανοσία και που είναι έγκυες ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, θεωρούνται υψηλού κινδύνου. Αυτές οι ασθενείς απαιτούν ολοκληρωμένη, διεπιστημονική φροντίδα, με στόχο την μείωση της περιγεννητικής μητρικής και νεογνικής νοσηρότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ασημομύτης Αριστείδης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:42Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310307"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310307","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310307","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310307","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310307","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ασημομύτης Αριστείδης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310307","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310307"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι αυτοάνοσες νόσοι είναι μία ομάδα ετερογενών διαταραχών οι οποίες χαρακτηρίζονται από τον ίδιο παθογενετικό μηχανισμό: μία ανοσολογική αντίδραση έναντι αυτο-αντιγόνων που προάγεται από αυτο-αντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα και αυτο-αντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα. Τα αυτοάνοσα νοσήματα μπορούν να διακριθούν σε όργανο-ειδικά και συστηματικά.Η εγκυμοσύνη είναι ένα μοναδικό φυσιολογικό γεγονός με το οποίο ένα άτομο εκτίθεται σε μη-ίδια HLA αντιγόνα. Χρειάζονται περισσότερα οριστικά στοιχεία για να καθορισθεί αν στην φυσιολογική κύηση εμφανίζονται σφάλματα και πώς αυτά επιδρούν στις ήδη εγκατεστημένες αυτοάνοσες νόσους. Όσον αφορά στις νόσους της μητέρας που σχετίζονται με την ύπαρξη αυτοαντισωμάτων και στα επακόλουθα παθολογικά χαρακτηριστικά του πλακούντα και του εμβρύου, δεν επηρεάζονται όλες οι εγκυμοσύνες ακόμη και όταν τα αυτοαντισώματα είναι παρόντα. Νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα κατέδειξαν ότι η πρόοδος στη θεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών και στη διαχείριση των εγκύων γυναικών με τις νόσους αυτές έχουν βελτιώσει εξίσου την πρόγνωση για τη μητέρα και το παιδί.Ειδικότερα, εάν η εγκυμοσύνη έχει προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια των περιόδων απουσίας ή σταθερότητας της νόσου, το αποτέλεσμα είναι να γεννήσουν υγιή τελειόμηνα νεογνά, χωρίς αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στη κύηση.Η επίδραση της εγκυμοσύνης σε αυτές τις αυτοανοσιακές διαταραχές μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στις μητέρες και τα νεογνά. Aνεπιθύμητες εκβάσεις, όπως εξάρσεις της νόσου στη μητέρα και ο κίνδυνος τερατογένεσης λόγω της χρήσης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες που πάσχουν από αυτοανοσία και που είναι έγκυες ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, θεωρούνται υψηλού κινδύνου. Αυτές οι ασθενείς απαιτούν ολοκληρωμένη, διεπιστημονική φροντίδα, με στόχο την μείωση της περιγεννητικής μητρικής και νεογνικής νοσηρότητας.","Autoimmune diseases are heterogeneous disorders equally characterized by the same pathogenetic mechanism: an immunological reaction against self antigens promoted by antibodies, immuno-complex formation, and self-reactive T lymphocytes. Autoimmune diseases may be separated into organ-restricted diseases and systemic ones. Pregnancy is a unique physiological event in which an individual is exposed to nonself HLA. How the HLA-mismatched fetus escapes rejection remains a biological enigma. More definitive evidence is needed to determine whether bias occurs in normal human pregnancy and how this impacts on established autoimmune diseases. With regard to specific maternal autoantibody-associated placental and fetal disease, it will be important to define factors that convert susceptibility for disease into expression of disease, since not all pregnancies are affected when the candidate maternal autoantibodies are present. There are multiple epidemiological studies that document the potential adverse affects of autoimmunity on nearly every aspect of reproduction, even in the absence of clinically manifest autoimmune disease. If pregnancy is planned during periods of inactive or stable disease, the result often is giving birth to healthy full-term babies without increased risks of pregnancy complications. Nonetheless, pregnancies in most autoimmune diseases are still classified as high risk because of the potential for major complications. These complications include disease exacerbations during gestation and increased perinatal mortality and morbidity in most autoimmune diseases. Adverse fetal outcomes, maternal disease flares, and drug potential teratogenic risk are the main reasons why women suffering from autoimmunity and who are pregnant or intend to become pregnant are considered a high-risk population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοάνοσα νοσήματα στην εγκυμοσύνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ασημομύτης Αριστείδης"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Οι αυτοάνοσες νόσοι είναι μία ομάδα ετερογενών διαταραχών οι οποίες χαρακτηρίζονται από τον ίδιο παθογενετικό μηχανισμό: μία ανοσολογική αντίδραση έναντι αυτο-αντιγόνων που προάγεται από αυτο-αντισώματα, ανοσοσυμπλέγματα και αυτο-αντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα. Τα αυτοάνοσα νοσήματα μπορούν να διακριθούν σε όργανο-ειδικά και συστηματικά.Η εγκυμοσύνη είναι ένα μοναδικό φυσιολογικό γεγονός με το οποίο ένα άτομο εκτίθεται σε μη-ίδια HLA αντιγόνα. Χρειάζονται περισσότερα οριστικά στοιχεία για να καθορισθεί αν στην φυσιολογική κύηση εμφανίζονται σφάλματα και πώς αυτά επιδρούν στις ήδη εγκατεστημένες αυτοάνοσες νόσους. Όσον αφορά στις νόσους της μητέρας που σχετίζονται με την ύπαρξη αυτοαντισωμάτων και στα επακόλουθα παθολογικά χαρακτηριστικά του πλακούντα και του εμβρύου, δεν επηρεάζονται όλες οι εγκυμοσύνες ακόμη και όταν τα αυτοαντισώματα είναι παρόντα. Νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα κατέδειξαν ότι η πρόοδος στη θεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών και στη διαχείριση των εγκύων γυναικών με τις νόσους αυτές έχουν βελτιώσει εξίσου την πρόγνωση για τη μητέρα και το παιδί.Ειδικότερα, εάν η εγκυμοσύνη έχει προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια των περιόδων απουσίας ή σταθερότητας της νόσου, το αποτέλεσμα είναι να γεννήσουν υγιή τελειόμηνα νεογνά, χωρίς αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών στη κύηση.Η επίδραση της εγκυμοσύνης σε αυτές τις αυτοανοσιακές διαταραχές μπορεί να έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις στις μητέρες και τα νεογνά. Aνεπιθύμητες εκβάσεις, όπως εξάρσεις της νόσου στη μητέρα και ο κίνδυνος τερατογένεσης λόγω της χρήσης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες που πάσχουν από αυτοανοσία και που είναι έγκυες ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, θεωρούνται υψηλού κινδύνου. Αυτές οι ασθενείς απαιτούν ολοκληρωμένη, διεπιστημονική φροντίδα, με στόχο την μείωση της περιγεννητικής μητρικής και νεογνικής νοσηρότητας.","Autoimmune diseases are heterogeneous disorders equally characterized by the same pathogenetic mechanism: an immunological reaction against self antigens promoted by antibodies, immuno-complex formation, and self-reactive T lymphocytes. Autoimmune diseases may be separated into organ-restricted diseases and systemic ones. Pregnancy is a unique physiological event in which an individual is exposed to nonself HLA. How the HLA-mismatched fetus escapes rejection remains a biological enigma. More definitive evidence is needed to determine whether bias occurs in normal human pregnancy and how this impacts on established autoimmune diseases. With regard to specific maternal autoantibody-associated placental and fetal disease, it will be important to define factors that convert susceptibility for disease into expression of disease, since not all pregnancies are affected when the candidate maternal autoantibodies are present. There are multiple epidemiological studies that document the potential adverse affects of autoimmunity on nearly every aspect of reproduction, even in the absence of clinically manifest autoimmune disease. If pregnancy is planned during periods of inactive or stable disease, the result often is giving birth to healthy full-term babies without increased risks of pregnancy complications. Nonetheless, pregnancies in most autoimmune diseases are still classified as high risk because of the potential for major complications. These complications include disease exacerbations during gestation and increased perinatal mortality and morbidity in most autoimmune diseases. Adverse fetal outcomes, maternal disease flares, and drug potential teratogenic risk are the main reasons why women suffering from autoimmunity and who are pregnant or intend to become pregnant are considered a high-risk population."],"dc:identifier":["uoadl:1310307","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310307"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αυτοάνοσα νοσήματα στην εγκυμοσύνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:42Z"}