{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310427"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310427","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετικά και κλινικά δεδομένα ασθενών με σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 1 στον ελληνικό πληθυσμό","abstract":"Το Σύνδρομο Πολλαπλής Ενδοκρινικής Νεοπλασίας τύπου 1 (Multiple Endocrine Neoplasia type 1, MEN1) χαρακτηρίζεται από υπερπλασία και νεοπλασία πολλών ενδοκρινικών και άλλων ιστών, κυρίως των παραθυρεοειδών αδένων, του εντεροπαγκρεατικού άξονα και της πρόσθιας υπόφυσης. Διακρίνονται σποραδική και οικογενής μορφές του συνδρόμου, με την τελευταία να κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα με πολύ υψηλή διεισδυτικότητα. Γαμετικές μεταλλάξεις του γονιδίου MEN1, που ταυτοποιήθηκε το 1997 και εντοπίζεται στο μακρό σκέλος του χρωμοσώματος 11 (11q13), ανευρίσκονται στην πλειονότητα των περιπτώσεων του συνδρόμου. Το γονίδιο ΜΕΝ1 κωδικοποιεί τη μενίνη, μια ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη που εκφράζεται σε μεγάλο αριθμό ιστών, της οποίας η δράση παραμένει εν πολλοίς αδιευκρίνιστη. Η εντυπωσιακή πρόοδος που έχει επιτευχθεί στην αποκάλυψη του μοριακού γενετικού υποστρώματος του συνδρόμου ΜΕΝ1 δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ανάπτυξη μεθόδων πρόληψης ή θεραπείας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, με την αντιμετώπιση των ασθενών να εξακολουθεί να βασίζεται στη χειρουργική. Στην παρούσα διπλωματική εργασία συλλέγονται και παρουσιάζονται δεδομένα ασθενών με σύνδρομο ΜΕΝ1 από τον ελληνικό χώρο και μελετώνται τα γενεαλογικά δεδομένα ορισμένων οικογενειών με ΜΕΝ1, μεταξύ των οποίων και μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες οικογένειες που έχει αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Λόγω της πολλαπλότητας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, η ευαισθητοποίηση των ειδικών ιατρών που εμπλέκονται στη διάγνωσή του (ουρολόγοι, γαστρεντερολόγοι, παθολόγοι, ενδοκρινολόγοι) κρίνεται απαραίτητη, ενώ η συστηματική κατάρτιση εθνικού καταλόγου (registry) με τα δεδομένα των Ελλήνων ασθενών με ΜΕΝ1, σε συνδυασμό με τη διενέργεια συγκριτικών μελετών σε οικογένειες όπως η προαναφερθείσα, μπορεί να βοηθήσουν στην αναγνώριση των γενετικών και/ή περιβαλλοντικών παραγόντων που ρυθμίζουν την ογκογένεση στο σύνδρομο ΜΕΝ1.","abstract_html":"Το Σύνδρομο Πολλαπλής Ενδοκρινικής Νεοπλασίας τύπου 1 (Multiple Endocrine Neoplasia type 1, MEN1) χαρακτηρίζεται από υπερπλασία και νεοπλασία πολλών ενδοκρινικών και άλλων ιστών, κυρίως των παραθυρεοειδών αδένων, του εντεροπαγκρεατικού άξονα και της πρόσθιας υπόφυσης. Διακρίνονται σποραδική και οικογενής μορφές του συνδρόμου, με την τελευταία να κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα με πολύ υψηλή διεισδυτικότητα. Γαμετικές μεταλλάξεις του γονιδίου MEN1, που ταυτοποιήθηκε το 1997 και εντοπίζεται στο μακρό σκέλος του χρωμοσώματος 11 (11q13), ανευρίσκονται στην πλειονότητα των περιπτώσεων του συνδρόμου. Το γονίδιο ΜΕΝ1 κωδικοποιεί τη μενίνη, μια ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη που εκφράζεται σε μεγάλο αριθμό ιστών, της οποίας η δράση παραμένει εν πολλοίς αδιευκρίνιστη. Η εντυπωσιακή πρόοδος που έχει επιτευχθεί στην αποκάλυψη του μοριακού γενετικού υποστρώματος του συνδρόμου ΜΕΝ1 δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ανάπτυξη μεθόδων πρόληψης ή θεραπείας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, με την αντιμετώπιση των ασθενών να εξακολουθεί να βασίζεται στη χειρουργική. Στην παρούσα διπλωματική εργασία συλλέγονται και παρουσιάζονται δεδομένα ασθενών με σύνδρομο ΜΕΝ1 από τον ελληνικό χώρο και μελετώνται τα γενεαλογικά δεδομένα ορισμένων οικογενειών με ΜΕΝ1, μεταξύ των οποίων και μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες οικογένειες που έχει αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Λόγω της πολλαπλότητας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, η ευαισθητοποίηση των ειδικών ιατρών που εμπλέκονται στη διάγνωσή του (ουρολόγοι, γαστρεντερολόγοι, παθολόγοι, ενδοκρινολόγοι) κρίνεται απαραίτητη, ενώ η συστηματική κατάρτιση εθνικού καταλόγου (registry) με τα δεδομένα των Ελλήνων ασθενών με ΜΕΝ1, σε συνδυασμό με τη διενέργεια συγκριτικών μελετών σε οικογένειες όπως η προαναφερθείσα, μπορεί να βοηθήσουν στην αναγνώριση των γενετικών και/ή περιβαλλοντικών παραγόντων που ρυθμίζουν την ογκογένεση στο σύνδρομο ΜΕΝ1.","abstract_has_math":false,"creators":["Δούμας Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310427"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310427","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310427","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310427","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310427","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δούμας Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310427"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Σύνδρομο Πολλαπλής Ενδοκρινικής Νεοπλασίας τύπου 1 (Multiple Endocrine Neoplasia type 1, MEN1) χαρακτηρίζεται από υπερπλασία και νεοπλασία πολλών ενδοκρινικών και άλλων ιστών, κυρίως των παραθυρεοειδών αδένων, του εντεροπαγκρεατικού άξονα και της πρόσθιας υπόφυσης. Διακρίνονται σποραδική και οικογενής μορφές του συνδρόμου, με την τελευταία να κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα με πολύ υψηλή διεισδυτικότητα. Γαμετικές μεταλλάξεις του γονιδίου MEN1, που ταυτοποιήθηκε το 1997 και εντοπίζεται στο μακρό σκέλος του χρωμοσώματος 11 (11q13), ανευρίσκονται στην πλειονότητα των περιπτώσεων του συνδρόμου. Το γονίδιο ΜΕΝ1 κωδικοποιεί τη μενίνη, μια ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη που εκφράζεται σε μεγάλο αριθμό ιστών, της οποίας η δράση παραμένει εν πολλοίς αδιευκρίνιστη. Η εντυπωσιακή πρόοδος που έχει επιτευχθεί στην αποκάλυψη του μοριακού γενετικού υποστρώματος του συνδρόμου ΜΕΝ1 δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ανάπτυξη μεθόδων πρόληψης ή θεραπείας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, με την αντιμετώπιση των ασθενών να εξακολουθεί να βασίζεται στη χειρουργική. Στην παρούσα διπλωματική εργασία συλλέγονται και παρουσιάζονται δεδομένα ασθενών με σύνδρομο ΜΕΝ1 από τον ελληνικό χώρο και μελετώνται τα γενεαλογικά δεδομένα ορισμένων οικογενειών με ΜΕΝ1, μεταξύ των οποίων και μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες οικογένειες που έχει αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Λόγω της πολλαπλότητας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, η ευαισθητοποίηση των ειδικών ιατρών που εμπλέκονται στη διάγνωσή του (ουρολόγοι, γαστρεντερολόγοι, παθολόγοι, ενδοκρινολόγοι) κρίνεται απαραίτητη, ενώ η συστηματική κατάρτιση εθνικού καταλόγου (registry) με τα δεδομένα των Ελλήνων ασθενών με ΜΕΝ1, σε συνδυασμό με τη διενέργεια συγκριτικών μελετών σε οικογένειες όπως η προαναφερθείσα, μπορεί να βοηθήσουν στην αναγνώριση των γενετικών και/ή περιβαλλοντικών παραγόντων που ρυθμίζουν την ογκογένεση στο σύνδρομο ΜΕΝ1.","Multiple Endocrine Neoplasia type 1 (MEN1) is a syndrome characterized by hyperplasia and neoplasia of many endocrine and other tissues, mainly the parathyroid glands, the enteropancreatic axis and the anterior pituitary. There exist two forms of the syndrome, sporadic and familial, with the latter being characterized by autosomal dominant inheritance with very high penetrance. Germline mutations of the MEN1 gene, which was identified in 1997 and is located at chromosome 11q13, are found in most cases of the syndrome. The MEN1 gene encodes menin, a tumour suppressor protein which is expressed in a multitude of tissues, and whose exact role remains to be elucidated. The impressive progress which has been made in uncovering the molecular and genetic substrate of MEN1 has not, up to now, led to the development of methods of prevention or therapy of its clinical manifestations, as its treatment is still being based on surgery. In this dissertation, the clinical and genetic data of Greek MEN1 patients are being organised and presented, along with the genealogy study of some greek kindreds, which include one of the largest MEN1 pedigrees in the international literature. Due to the syndrome’s multifaceted clinical expression, it is imperative that the various medical specialists involved in its diagnosis are sufficiently sensitized, while the systematic formation of a national registry including the data of Greek MEN1 patients, along with comparative studies in kindreds like the aforementioned, can help elucidate the various genetic and/or environmental factors governing tumourigenesis in MEN1."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετικά και κλινικά δεδομένα ασθενών με σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 1 στον ελληνικό πληθυσμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δούμας Ιωάννης"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Το Σύνδρομο Πολλαπλής Ενδοκρινικής Νεοπλασίας τύπου 1 (Multiple Endocrine Neoplasia type 1, MEN1) χαρακτηρίζεται από υπερπλασία και νεοπλασία πολλών ενδοκρινικών και άλλων ιστών, κυρίως των παραθυρεοειδών αδένων, του εντεροπαγκρεατικού άξονα και της πρόσθιας υπόφυσης. Διακρίνονται σποραδική και οικογενής μορφές του συνδρόμου, με την τελευταία να κληρονομείται με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα με πολύ υψηλή διεισδυτικότητα. Γαμετικές μεταλλάξεις του γονιδίου MEN1, που ταυτοποιήθηκε το 1997 και εντοπίζεται στο μακρό σκέλος του χρωμοσώματος 11 (11q13), ανευρίσκονται στην πλειονότητα των περιπτώσεων του συνδρόμου. Το γονίδιο ΜΕΝ1 κωδικοποιεί τη μενίνη, μια ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη που εκφράζεται σε μεγάλο αριθμό ιστών, της οποίας η δράση παραμένει εν πολλοίς αδιευκρίνιστη. Η εντυπωσιακή πρόοδος που έχει επιτευχθεί στην αποκάλυψη του μοριακού γενετικού υποστρώματος του συνδρόμου ΜΕΝ1 δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ανάπτυξη μεθόδων πρόληψης ή θεραπείας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, με την αντιμετώπιση των ασθενών να εξακολουθεί να βασίζεται στη χειρουργική. Στην παρούσα διπλωματική εργασία συλλέγονται και παρουσιάζονται δεδομένα ασθενών με σύνδρομο ΜΕΝ1 από τον ελληνικό χώρο και μελετώνται τα γενεαλογικά δεδομένα ορισμένων οικογενειών με ΜΕΝ1, μεταξύ των οποίων και μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες οικογένειες που έχει αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Λόγω της πολλαπλότητας των κλινικών εκδηλώσεων του συνδρόμου, η ευαισθητοποίηση των ειδικών ιατρών που εμπλέκονται στη διάγνωσή του (ουρολόγοι, γαστρεντερολόγοι, παθολόγοι, ενδοκρινολόγοι) κρίνεται απαραίτητη, ενώ η συστηματική κατάρτιση εθνικού καταλόγου (registry) με τα δεδομένα των Ελλήνων ασθενών με ΜΕΝ1, σε συνδυασμό με τη διενέργεια συγκριτικών μελετών σε οικογένειες όπως η προαναφερθείσα, μπορεί να βοηθήσουν στην αναγνώριση των γενετικών και/ή περιβαλλοντικών παραγόντων που ρυθμίζουν την ογκογένεση στο σύνδρομο ΜΕΝ1.","Multiple Endocrine Neoplasia type 1 (MEN1) is a syndrome characterized by hyperplasia and neoplasia of many endocrine and other tissues, mainly the parathyroid glands, the enteropancreatic axis and the anterior pituitary. There exist two forms of the syndrome, sporadic and familial, with the latter being characterized by autosomal dominant inheritance with very high penetrance. Germline mutations of the MEN1 gene, which was identified in 1997 and is located at chromosome 11q13, are found in most cases of the syndrome. The MEN1 gene encodes menin, a tumour suppressor protein which is expressed in a multitude of tissues, and whose exact role remains to be elucidated. The impressive progress which has been made in uncovering the molecular and genetic substrate of MEN1 has not, up to now, led to the development of methods of prevention or therapy of its clinical manifestations, as its treatment is still being based on surgery. In this dissertation, the clinical and genetic data of Greek MEN1 patients are being organised and presented, along with the genealogy study of some greek kindreds, which include one of the largest MEN1 pedigrees in the international literature. Due to the syndrome’s multifaceted clinical expression, it is imperative that the various medical specialists involved in its diagnosis are sufficiently sensitized, while the systematic formation of a national registry including the data of Greek MEN1 patients, along with comparative studies in kindreds like the aforementioned, can help elucidate the various genetic and/or environmental factors governing tumourigenesis in MEN1."],"dc:identifier":["uoadl:1310427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310427"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Γενετικά και κλινικά δεδομένα ασθενών με σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 1 στον ελληνικό πληθυσμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z"}