{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310437"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310437","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετικό υπόβαθρο και νεότερα δεδομένα στη στοχευμένη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος","abstract":"Ο καρκίνος είναι ουσιαστικά μια γενετική νόσος που προκαλείται από τη συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων στα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά γονίδια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας για την εύρεση της αλληλουχίας και της βιοπληροφορικής, οδήγησε σε μια έκρηξη μελετών αλληλούχησης του γονιδιώματος του καρκίνου, διευρύνοντας σημαντικά τις γνώσεις μας. Αρκετές από αυτές τις μελέτες των γονιδιωμάτων του καρκίνου έχουν επικεντρωθεί στα παγκρεατικά νεοπλάσματα, τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από καλοήθεις κύστεις έως θανατηφόρους καρκίνους. Οι γενετικές μεταβολές οι οποίες χαρακτηρίζουν τα νεοπλάσματα του παγκρέατος, είναι εξίσου ποικίλες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η εμβάθυνση στην κατανόηση για την ογκογένεση στο πάγκρεας και η παράθεση των πολυάριθμων νέων προοπτικών που υπόσχονται πολλά για νέα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα. Οι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν κακή πρόγνωση με μεση επιβίωση 4-6 μηνών και 5ετή επιβίωση μικρότερη του 5%. Παρά τη θεραπεία με γνωστά φάρμακα, π. χ. γεμσιταβίνη (gemcitabine), η επιβίωση δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες. Υπάρχει η ελπίδα ότι ευνοϊκότερα αποτελέσματα μπορούν να ληφθούν με τη χρήση 83 καθοδηγούμενης ανοσοθεραπείας έναντι μοριακών στόχων. Η παθητική ανοσοθεραπεία μπορεί να έχει ένα ρόλο στη θεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοχημειοθεραπεία, η οποία, όταν χορηγείται μεμονωμένα, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα μαζί με τα κύτταρα του όγκου. Περιλαμβάνει κυρίως θεραπείες στόχευσης κατά κινασών, θεραπείες κατά γονιδίων επιδιόρθωσης του DNA, αποακετυλασών ιστόνης, microRNAs, και στρωματικών πρωτεινών. Ερευνώνται επίσης ειδικές ανοσοθεραπείες, όπως τα εμβόλια (ανασυνδυασμένα πλήρους κυττάρου, πεπτιδίου, και εμβόλια δενδριτικών κυττάρων), η κυτταρική θεραπεία και ανοσοθεραπεία με στόχευση σε αρχέγονα καρκινικά κύτταρα. Στο μέλλον, οι θεραπείες κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνουν εξατομικευμένη ιατρική, προσαρμοσμένη για πολλούς μοριακούς θεραπευτικούς στόχους πολλαπλών παθογενετικών οδών. Εκφράζεται η ελπίδα ότι σύντομα οι έρευνες θα οδηγήσουν σε πρακτικό κλινικό αποτέλεσμα για όλους τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παγκρέατος.","abstract_html":"Ο καρκίνος είναι ουσιαστικά μια γενετική νόσος που προκαλείται από τη συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων στα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά γονίδια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας για την εύρεση της αλληλουχίας και της βιοπληροφορικής, οδήγησε σε μια έκρηξη μελετών αλληλούχησης του γονιδιώματος του καρκίνου, διευρύνοντας σημαντικά τις γνώσεις μας. Αρκετές από αυτές τις μελέτες των γονιδιωμάτων του καρκίνου έχουν επικεντρωθεί στα παγκρεατικά νεοπλάσματα, τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από καλοήθεις κύστεις έως θανατηφόρους καρκίνους. Οι γενετικές μεταβολές οι οποίες χαρακτηρίζουν τα νεοπλάσματα του παγκρέατος, είναι εξίσου ποικίλες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η εμβάθυνση στην κατανόηση για την ογκογένεση στο πάγκρεας και η παράθεση των πολυάριθμων νέων προοπτικών που υπόσχονται πολλά για νέα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα. Οι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν κακή πρόγνωση με μεση επιβίωση 4-6 μηνών και 5ετή επιβίωση μικρότερη του 5%. Παρά τη θεραπεία με γνωστά φάρμακα, π. χ. γεμσιταβίνη (gemcitabine), η επιβίωση δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες. Υπάρχει η ελπίδα ότι ευνοϊκότερα αποτελέσματα μπορούν να ληφθούν με τη χρήση 83 καθοδηγούμενης ανοσοθεραπείας έναντι μοριακών στόχων. Η παθητική ανοσοθεραπεία μπορεί να έχει ένα ρόλο στη θεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοχημειοθεραπεία, η οποία, όταν χορηγείται μεμονωμένα, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα μαζί με τα κύτταρα του όγκου. Περιλαμβάνει κυρίως θεραπείες στόχευσης κατά κινασών, θεραπείες κατά γονιδίων επιδιόρθωσης του DNA, αποακετυλασών ιστόνης, microRNAs, και στρωματικών πρωτεινών. Ερευνώνται επίσης ειδικές ανοσοθεραπείες, όπως τα εμβόλια (ανασυνδυασμένα πλήρους κυττάρου, πεπτιδίου, και εμβόλια δενδριτικών κυττάρων), η κυτταρική θεραπεία και ανοσοθεραπεία με στόχευση σε αρχέγονα καρκινικά κύτταρα. Στο μέλλον, οι θεραπείες κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνουν εξατομικευμένη ιατρική, προσαρμοσμένη για πολλούς μοριακούς θεραπευτικούς στόχους πολλαπλών παθογενετικών οδών. Εκφράζεται η ελπίδα ότι σύντομα οι έρευνες θα οδηγήσουν σε πρακτικό κλινικό αποτέλεσμα για όλους τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παγκρέατος.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνιάδου Δημητρούλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310437"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310437","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310437","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310437","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310437","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνιάδου Δημητρούλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310437"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος είναι ουσιαστικά μια γενετική νόσος που προκαλείται από τη συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων στα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά γονίδια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας για την εύρεση της αλληλουχίας και της βιοπληροφορικής, οδήγησε σε μια έκρηξη μελετών αλληλούχησης του γονιδιώματος του καρκίνου, διευρύνοντας σημαντικά τις γνώσεις μας. Αρκετές από αυτές τις μελέτες των γονιδιωμάτων του καρκίνου έχουν επικεντρωθεί στα παγκρεατικά νεοπλάσματα, τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από καλοήθεις κύστεις έως θανατηφόρους καρκίνους. Οι γενετικές μεταβολές οι οποίες χαρακτηρίζουν τα νεοπλάσματα του παγκρέατος, είναι εξίσου ποικίλες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η εμβάθυνση στην κατανόηση για την ογκογένεση στο πάγκρεας και η παράθεση των πολυάριθμων νέων προοπτικών που υπόσχονται πολλά για νέα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα. Οι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν κακή πρόγνωση με μεση επιβίωση 4-6 μηνών και 5ετή επιβίωση μικρότερη του 5%. Παρά τη θεραπεία με γνωστά φάρμακα, π. χ. γεμσιταβίνη (gemcitabine), η επιβίωση δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες. Υπάρχει η ελπίδα ότι ευνοϊκότερα αποτελέσματα μπορούν να ληφθούν με τη χρήση 83 καθοδηγούμενης ανοσοθεραπείας έναντι μοριακών στόχων. Η παθητική ανοσοθεραπεία μπορεί να έχει ένα ρόλο στη θεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοχημειοθεραπεία, η οποία, όταν χορηγείται μεμονωμένα, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα μαζί με τα κύτταρα του όγκου. Περιλαμβάνει κυρίως θεραπείες στόχευσης κατά κινασών, θεραπείες κατά γονιδίων επιδιόρθωσης του DNA, αποακετυλασών ιστόνης, microRNAs, και στρωματικών πρωτεινών. Ερευνώνται επίσης ειδικές ανοσοθεραπείες, όπως τα εμβόλια (ανασυνδυασμένα πλήρους κυττάρου, πεπτιδίου, και εμβόλια δενδριτικών κυττάρων), η κυτταρική θεραπεία και ανοσοθεραπεία με στόχευση σε αρχέγονα καρκινικά κύτταρα. Στο μέλλον, οι θεραπείες κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνουν εξατομικευμένη ιατρική, προσαρμοσμένη για πολλούς μοριακούς θεραπευτικούς στόχους πολλαπλών παθογενετικών οδών. Εκφράζεται η ελπίδα ότι σύντομα οι έρευνες θα οδηγήσουν σε πρακτικό κλινικό αποτέλεσμα για όλους τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παγκρέατος.","Cancer is essentially a genetic disease caused by the accumulation of somatic mutations in oncogenes and tumor suppressor genes. Over the past decade, the rapid advance of technology for sequencing and bioinformatics has led to an explosion of sequencing studies of the cancer genome, significantly expanding our knowledge. Several of these studies of cancer genomes have focused on pancreatic tumors, which cover a wide spectrum from benign cysts to deadly cancers. Genetic alterations in which tumors of the pancreas are mounted, is also varied. The aim is to deepen the understanding of oncogenesis in the pancreas and the juxtaposition of numerous new possibilities for promising new diagnostic and therapeutic agents. Patients with pancreatic cancer have a poor prognosis with 6.4 months median survival and a 5 year survival of less than 5%. Despite treatment with known drugs, e.g. gemcitabine, survival does not exceed six months. It is hoped that beneficial results may be obtained by the use of guided immunotherapy against molecular targets. Passive immunotherapy may have a role in the treatment in combination with radiochemotherapy which, when administered alone, destroys the immune system together with the tumor cells. It includes mainly therapies targeting kinases, treatments against DNA repair genes, histone deacetylases, microRNAs, and stromal tissue 84 elements of pancreatic tumor. Also specific immunotherapies, such as vaccines (whole cell recombinant, peptide, and dendritic cell vaccines), cell therapy and immunotherapy targeting tumor cells stem are being investigated. In the future, treatments will likely include personalized medicine, adapted for many molecular therapeutic targets in multiple pathogenic pathways. Ιt is hoped that in the short term the research will lead to a practical clinical outcome for all patients suffering from pancreatic cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετικό υπόβαθρο και νεότερα δεδομένα στη στοχευμένη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνιάδου Δημητρούλα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Ο καρκίνος είναι ουσιαστικά μια γενετική νόσος που προκαλείται από τη συσσώρευση σωματικών μεταλλάξεων στα ογκογονίδια και τα ογκοκατασταλτικά γονίδια. Κατά την τελευταία δεκαετία, η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας για την εύρεση της αλληλουχίας και της βιοπληροφορικής, οδήγησε σε μια έκρηξη μελετών αλληλούχησης του γονιδιώματος του καρκίνου, διευρύνοντας σημαντικά τις γνώσεις μας. Αρκετές από αυτές τις μελέτες των γονιδιωμάτων του καρκίνου έχουν επικεντρωθεί στα παγκρεατικά νεοπλάσματα, τα οποία καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από καλοήθεις κύστεις έως θανατηφόρους καρκίνους. Οι γενετικές μεταβολές οι οποίες χαρακτηρίζουν τα νεοπλάσματα του παγκρέατος, είναι εξίσου ποικίλες. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η εμβάθυνση στην κατανόηση για την ογκογένεση στο πάγκρεας και η παράθεση των πολυάριθμων νέων προοπτικών που υπόσχονται πολλά για νέα διαγνωστικά και θεραπευτικά μέσα. Οι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος έχουν κακή πρόγνωση με μεση επιβίωση 4-6 μηνών και 5ετή επιβίωση μικρότερη του 5%. Παρά τη θεραπεία με γνωστά φάρμακα, π. χ. γεμσιταβίνη (gemcitabine), η επιβίωση δεν υπερβαίνει τους 6 μήνες. Υπάρχει η ελπίδα ότι ευνοϊκότερα αποτελέσματα μπορούν να ληφθούν με τη χρήση 83 καθοδηγούμενης ανοσοθεραπείας έναντι μοριακών στόχων. Η παθητική ανοσοθεραπεία μπορεί να έχει ένα ρόλο στη θεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοχημειοθεραπεία, η οποία, όταν χορηγείται μεμονωμένα, καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα μαζί με τα κύτταρα του όγκου. Περιλαμβάνει κυρίως θεραπείες στόχευσης κατά κινασών, θεραπείες κατά γονιδίων επιδιόρθωσης του DNA, αποακετυλασών ιστόνης, microRNAs, και στρωματικών πρωτεινών. Ερευνώνται επίσης ειδικές ανοσοθεραπείες, όπως τα εμβόλια (ανασυνδυασμένα πλήρους κυττάρου, πεπτιδίου, και εμβόλια δενδριτικών κυττάρων), η κυτταρική θεραπεία και ανοσοθεραπεία με στόχευση σε αρχέγονα καρκινικά κύτταρα. Στο μέλλον, οι θεραπείες κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνουν εξατομικευμένη ιατρική, προσαρμοσμένη για πολλούς μοριακούς θεραπευτικούς στόχους πολλαπλών παθογενετικών οδών. Εκφράζεται η ελπίδα ότι σύντομα οι έρευνες θα οδηγήσουν σε πρακτικό κλινικό αποτέλεσμα για όλους τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του παγκρέατος.","Cancer is essentially a genetic disease caused by the accumulation of somatic mutations in oncogenes and tumor suppressor genes. Over the past decade, the rapid advance of technology for sequencing and bioinformatics has led to an explosion of sequencing studies of the cancer genome, significantly expanding our knowledge. Several of these studies of cancer genomes have focused on pancreatic tumors, which cover a wide spectrum from benign cysts to deadly cancers. Genetic alterations in which tumors of the pancreas are mounted, is also varied. The aim is to deepen the understanding of oncogenesis in the pancreas and the juxtaposition of numerous new possibilities for promising new diagnostic and therapeutic agents. Patients with pancreatic cancer have a poor prognosis with 6.4 months median survival and a 5 year survival of less than 5%. Despite treatment with known drugs, e.g. gemcitabine, survival does not exceed six months. It is hoped that beneficial results may be obtained by the use of guided immunotherapy against molecular targets. Passive immunotherapy may have a role in the treatment in combination with radiochemotherapy which, when administered alone, destroys the immune system together with the tumor cells. It includes mainly therapies targeting kinases, treatments against DNA repair genes, histone deacetylases, microRNAs, and stromal tissue 84 elements of pancreatic tumor. Also specific immunotherapies, such as vaccines (whole cell recombinant, peptide, and dendritic cell vaccines), cell therapy and immunotherapy targeting tumor cells stem are being investigated. In the future, treatments will likely include personalized medicine, adapted for many molecular therapeutic targets in multiple pathogenic pathways. Ιt is hoped that in the short term the research will lead to a practical clinical outcome for all patients suffering from pancreatic cancer."],"dc:identifier":["uoadl:1310437","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310437"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Γενετικό υπόβαθρο και νεότερα δεδομένα στη στοχευμένη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z"}