{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310462"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310462","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γονιμότητα, παθολογία κύησης και γεννητικά αποτελέσματα σε γυναίκες με γνωστή hpv λοίμωξη, καθώς και σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για hpv λοίμωξη.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ευρεία συμμόρφωση των γυναικών με τα προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για την HPV λοίμωξη μείωσε την παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αναπόφευκτα όμως οδήγησε και σε υπερδιάγνωση ή και υπερθεραπεία των παροδικών, σε ποσοστό που αγγίζει το 80%, αλλοιώσεων για τις γυναίκες νεαρής ηλικίας (>30 ετών). ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Καθώς η μέση ηλικία τεκνοποίησης αυξάνεται στην πορεία του χρόνου, η πλειοψηφία των εγκύων γυναικών έχουν ιστορικό HPV λοίμωξης ή και κωνοειδούς εκτομής. Υπολογίζεται ότι 5-8% των κυτταρολογικών εξετάσεων, που διενεργούνται στα πλαίσια προγενετικού ελέγχου, έχουν παθολογικό αποτέλεσμα. Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αποσαφήνιση της ενδεδειγμένης μαιευτικής παρακολούθησης της εγκύου με HPV λοίμωξη. Δευτερευόντως, διερευνήθηκαν οι πιθανές επιπτώσεις της λοίμωξης στη γονιμότητα της γυναίκας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που προέκυψε μέσω αναζήτησης σε ηλεκτρονικές βάσεις ιατρικών δεδομένων με χρονολογικά όρια δημοσίευσης 1995- 2014. Οι μελέτες κρίθηκαν με βάση τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι φυσιολογικές αλλαγές του τραχήλου κατά την κύηση καθιστούν την κυτταρολογική και κολποσκοπική παρακολούθηση της HPV λοίμωξης αρκετά επισφαλή. Οι χαμηλόβαθμες αλλοιώσεις δεν προχωρούν σχεδόν ποτέ σε διήθηση (0-0,4%) και το μεγαλύτερο ποσοστό των υψηλόβαθμων αλλοιώσεων μένουν στάσιμες (70%) ή υποστρέφουν (29%) στην λοχεία. Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί κάθετα στο έμβρυο και έχει βρεθεί σε υλικό πλακούντα αρχόμενης κύησης (από λήψη τροφοβλάστης). Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζουσα θηλωμάτωση των νεογνών, ακόμη και σε νεογνά που γεννήθηκαν με Καισαρική Τομή χωρίς ρήξη εμβρυϊκών υμένων. Η κωνοειδής εκτομή του τραχήλου έχει συσχετισθεί με αύξηση της πιθανότητας πρόωρου τοκετού σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Όταν όμως ως πληθυσμός σύγκρισης χρησιμοποιηθούν οι γυναίκες με ιστορικό μη θεραπευθείσας αλλοίωσης ο επιπλέον κίνδυνος αμβλύνεται. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο μοναδικός στόχος της κολποσκόπησης κατά τη διάρκεια της κύησης είναι ο αποκλεισμός διήθησης. Οι βιοψίες τραχήλου έχουν ενδειξη, αλλά η τεχνικά δύσκολη κωνοειδής εκτομή διενεργείται μόνο επί υποψίας διήθησης και όταν η τεκμηρίωση της θα αλλάξει το πλάνο του τοκετού. Καισαρική τομή συστήνεται μόνο επί ενεργών κονδυλωμάτων που αποφράσσουν τη γενετική οδό. Ο πρόωρος τοκετός μετά θεραπεία αποδίδεται τόσο στην καθεαυτό επέμβαση όσο και στα ενδογενή χαρακτηριστικά της λοίμωξης, με κοινό παρονομαστή τις αλλαγές στη σύσταση της τραχηλικής βλέννης, στη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου και στην κινητοποίηση της ανοσιακής απάντησης.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ευρεία συμμόρφωση των γυναικών με τα προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για την HPV λοίμωξη μείωσε την παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αναπόφευκτα όμως οδήγησε και σε υπερδιάγνωση ή και υπερθεραπεία των παροδικών, σε ποσοστό που αγγίζει το 80%, αλλοιώσεων για τις γυναίκες νεαρής ηλικίας (&gt;30 ετών). ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Καθώς η μέση ηλικία τεκνοποίησης αυξάνεται στην πορεία του χρόνου, η πλειοψηφία των εγκύων γυναικών έχουν ιστορικό HPV λοίμωξης ή και κωνοειδούς εκτομής. Υπολογίζεται ότι 5-8% των κυτταρολογικών εξετάσεων, που διενεργούνται στα πλαίσια προγενετικού ελέγχου, έχουν παθολογικό αποτέλεσμα. Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αποσαφήνιση της ενδεδειγμένης μαιευτικής παρακολούθησης της εγκύου με HPV λοίμωξη. Δευτερευόντως, διερευνήθηκαν οι πιθανές επιπτώσεις της λοίμωξης στη γονιμότητα της γυναίκας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που προέκυψε μέσω αναζήτησης σε ηλεκτρονικές βάσεις ιατρικών δεδομένων με χρονολογικά όρια δημοσίευσης 1995- 2014. Οι μελέτες κρίθηκαν με βάση τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι φυσιολογικές αλλαγές του τραχήλου κατά την κύηση καθιστούν την κυτταρολογική και κολποσκοπική παρακολούθηση της HPV λοίμωξης αρκετά επισφαλή. Οι χαμηλόβαθμες αλλοιώσεις δεν προχωρούν σχεδόν ποτέ σε διήθηση (0-0,4%) και το μεγαλύτερο ποσοστό των υψηλόβαθμων αλλοιώσεων μένουν στάσιμες (70%) ή υποστρέφουν (29%) στην λοχεία. Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί κάθετα στο έμβρυο και έχει βρεθεί σε υλικό πλακούντα αρχόμενης κύησης (από λήψη τροφοβλάστης). Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζουσα θηλωμάτωση των νεογνών, ακόμη και σε νεογνά που γεννήθηκαν με Καισαρική Τομή χωρίς ρήξη εμβρυϊκών υμένων. Η κωνοειδής εκτομή του τραχήλου έχει συσχετισθεί με αύξηση της πιθανότητας πρόωρου τοκετού σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Όταν όμως ως πληθυσμός σύγκρισης χρησιμοποιηθούν οι γυναίκες με ιστορικό μη θεραπευθείσας αλλοίωσης ο επιπλέον κίνδυνος αμβλύνεται. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο μοναδικός στόχος της κολποσκόπησης κατά τη διάρκεια της κύησης είναι ο αποκλεισμός διήθησης. Οι βιοψίες τραχήλου έχουν ενδειξη, αλλά η τεχνικά δύσκολη κωνοειδής εκτομή διενεργείται μόνο επί υποψίας διήθησης και όταν η τεκμηρίωση της θα αλλάξει το πλάνο του τοκετού. Καισαρική τομή συστήνεται μόνο επί ενεργών κονδυλωμάτων που αποφράσσουν τη γενετική οδό. Ο πρόωρος τοκετός μετά θεραπεία αποδίδεται τόσο στην καθεαυτό επέμβαση όσο και στα ενδογενή χαρακτηριστικά της λοίμωξης, με κοινό παρονομαστή τις αλλαγές στη σύσταση της τραχηλικής βλέννης, στη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου και στην κινητοποίηση της ανοσιακής απάντησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρυδήμα Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310462"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310462","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310462","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310462","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310462","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρυδήμα Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310462"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ευρεία συμμόρφωση των γυναικών με τα προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για την HPV λοίμωξη μείωσε την παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αναπόφευκτα όμως οδήγησε και σε υπερδιάγνωση ή και υπερθεραπεία των παροδικών, σε ποσοστό που αγγίζει το 80%, αλλοιώσεων για τις γυναίκες νεαρής ηλικίας (>30 ετών). ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Καθώς η μέση ηλικία τεκνοποίησης αυξάνεται στην πορεία του χρόνου, η πλειοψηφία των εγκύων γυναικών έχουν ιστορικό HPV λοίμωξης ή και κωνοειδούς εκτομής. Υπολογίζεται ότι 5-8% των κυτταρολογικών εξετάσεων, που διενεργούνται στα πλαίσια προγενετικού ελέγχου, έχουν παθολογικό αποτέλεσμα. Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αποσαφήνιση της ενδεδειγμένης μαιευτικής παρακολούθησης της εγκύου με HPV λοίμωξη. Δευτερευόντως, διερευνήθηκαν οι πιθανές επιπτώσεις της λοίμωξης στη γονιμότητα της γυναίκας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που προέκυψε μέσω αναζήτησης σε ηλεκτρονικές βάσεις ιατρικών δεδομένων με χρονολογικά όρια δημοσίευσης 1995- 2014. Οι μελέτες κρίθηκαν με βάση τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι φυσιολογικές αλλαγές του τραχήλου κατά την κύηση καθιστούν την κυτταρολογική και κολποσκοπική παρακολούθηση της HPV λοίμωξης αρκετά επισφαλή. Οι χαμηλόβαθμες αλλοιώσεις δεν προχωρούν σχεδόν ποτέ σε διήθηση (0-0,4%) και το μεγαλύτερο ποσοστό των υψηλόβαθμων αλλοιώσεων μένουν στάσιμες (70%) ή υποστρέφουν (29%) στην λοχεία. Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί κάθετα στο έμβρυο και έχει βρεθεί σε υλικό πλακούντα αρχόμενης κύησης (από λήψη τροφοβλάστης). Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζουσα θηλωμάτωση των νεογνών, ακόμη και σε νεογνά που γεννήθηκαν με Καισαρική Τομή χωρίς ρήξη εμβρυϊκών υμένων. Η κωνοειδής εκτομή του τραχήλου έχει συσχετισθεί με αύξηση της πιθανότητας πρόωρου τοκετού σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Όταν όμως ως πληθυσμός σύγκρισης χρησιμοποιηθούν οι γυναίκες με ιστορικό μη θεραπευθείσας αλλοίωσης ο επιπλέον κίνδυνος αμβλύνεται. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο μοναδικός στόχος της κολποσκόπησης κατά τη διάρκεια της κύησης είναι ο αποκλεισμός διήθησης. Οι βιοψίες τραχήλου έχουν ενδειξη, αλλά η τεχνικά δύσκολη κωνοειδής εκτομή διενεργείται μόνο επί υποψίας διήθησης και όταν η τεκμηρίωση της θα αλλάξει το πλάνο του τοκετού. Καισαρική τομή συστήνεται μόνο επί ενεργών κονδυλωμάτων που αποφράσσουν τη γενετική οδό. Ο πρόωρος τοκετός μετά θεραπεία αποδίδεται τόσο στην καθεαυτό επέμβαση όσο και στα ενδογενή χαρακτηριστικά της λοίμωξης, με κοινό παρονομαστή τις αλλαγές στη σύσταση της τραχηλικής βλέννης, στη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου και στην κινητοποίηση της ανοσιακής απάντησης.","INTRODUCTION: The advent of effective screening programs for cervical cancer has led to the decrease of its worldwide prevalence. Nevertheless, a concurrent hyperdiagnosis and overtreatment of lessions has been observed, even in young women, where transient infections predominate. PURPOSE OF THE STUDY: Since mean childbearing age continues to increase, the majority of pregnant women tend to have a history of HPV infection or conservative treatment for cervical intraepithelial neoplasia. 5-8% of pap smears, conducted in early gestation, report a significant cytological abnormality. The principal goal of the present study was to define the apropriate obstetric management of pregnant HPV infected women. Additionally, possible effects of HPV infection on future fertility were investigated. MATERIALS AND METHODS: Electronic databases were searced for relevant studies published between 1995 and 2014, followed by a peer review process. Duplicates were excluded, whereas emphasis was drawn on randomised controlled trials, systematic reviews and metanalyses. RESULTS: Cytology as well as colposcopy are associated with common pitfalls due to natural alternations of the cervix, occuring in preganncy. Low grade lesions never progress to invasion (0-0.4%), while high grade lesions either persist (70%) or regress (29%) postpartum. HPV can be vertically transmitted to the fetus and its’ DNA has been isolated from early gestation- placentas (CVS). Rarely, HPV types 6 or 11 can cause juvenille- onset respiratory papillomatosis, even in neonates delivered by caessarian section with intact membranes. Cervical conisation has been linked to preterm labor in subsequent pregnancies. Data suggest that the relative risk is greater when HPV treated women are compared to general population than to women with mild precancerous lesions that do not warrant treatment. CONCLUSIONS: Colposcopy in pregnancy is conducted to rule out malignancy. Cervical punch biopsies are strongly recommended. Cervical conisation is considered very demanding procedure and is reserved for cases where malignancy is suspected and when its’ diagnosis will alter delivery plan. Caesarean delivery is indicated in the presence of vulvar or vaginal warts that obstruct the birth canal. Part of the adverse pregnancy outcomes following conisation for CIN can be attributed to the treatment itself. Common risk factors for preterm labor place women with CIN to increased baseline risk."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γονιμότητα, παθολογία κύησης και γεννητικά αποτελέσματα σε γυναίκες με γνωστή hpv λοίμωξη, καθώς και σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για hpv λοίμωξη."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρυδήμα Σοφία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ευρεία συμμόρφωση των γυναικών με τα προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου για την HPV λοίμωξη μείωσε την παγκόσμια επίπτωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αναπόφευκτα όμως οδήγησε και σε υπερδιάγνωση ή και υπερθεραπεία των παροδικών, σε ποσοστό που αγγίζει το 80%, αλλοιώσεων για τις γυναίκες νεαρής ηλικίας (>30 ετών). ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Καθώς η μέση ηλικία τεκνοποίησης αυξάνεται στην πορεία του χρόνου, η πλειοψηφία των εγκύων γυναικών έχουν ιστορικό HPV λοίμωξης ή και κωνοειδούς εκτομής. Υπολογίζεται ότι 5-8% των κυτταρολογικών εξετάσεων, που διενεργούνται στα πλαίσια προγενετικού ελέγχου, έχουν παθολογικό αποτέλεσμα. Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αποσαφήνιση της ενδεδειγμένης μαιευτικής παρακολούθησης της εγκύου με HPV λοίμωξη. Δευτερευόντως, διερευνήθηκαν οι πιθανές επιπτώσεις της λοίμωξης στη γονιμότητα της γυναίκας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που προέκυψε μέσω αναζήτησης σε ηλεκτρονικές βάσεις ιατρικών δεδομένων με χρονολογικά όρια δημοσίευσης 1995- 2014. Οι μελέτες κρίθηκαν με βάση τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι φυσιολογικές αλλαγές του τραχήλου κατά την κύηση καθιστούν την κυτταρολογική και κολποσκοπική παρακολούθηση της HPV λοίμωξης αρκετά επισφαλή. Οι χαμηλόβαθμες αλλοιώσεις δεν προχωρούν σχεδόν ποτέ σε διήθηση (0-0,4%) και το μεγαλύτερο ποσοστό των υψηλόβαθμων αλλοιώσεων μένουν στάσιμες (70%) ή υποστρέφουν (29%) στην λοχεία. Ο ιός HPV μπορεί να μεταδοθεί κάθετα στο έμβρυο και έχει βρεθεί σε υλικό πλακούντα αρχόμενης κύησης (από λήψη τροφοβλάστης). Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζουσα θηλωμάτωση των νεογνών, ακόμη και σε νεογνά που γεννήθηκαν με Καισαρική Τομή χωρίς ρήξη εμβρυϊκών υμένων. Η κωνοειδής εκτομή του τραχήλου έχει συσχετισθεί με αύξηση της πιθανότητας πρόωρου τοκετού σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Όταν όμως ως πληθυσμός σύγκρισης χρησιμοποιηθούν οι γυναίκες με ιστορικό μη θεραπευθείσας αλλοίωσης ο επιπλέον κίνδυνος αμβλύνεται. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο μοναδικός στόχος της κολποσκόπησης κατά τη διάρκεια της κύησης είναι ο αποκλεισμός διήθησης. Οι βιοψίες τραχήλου έχουν ενδειξη, αλλά η τεχνικά δύσκολη κωνοειδής εκτομή διενεργείται μόνο επί υποψίας διήθησης και όταν η τεκμηρίωση της θα αλλάξει το πλάνο του τοκετού. Καισαρική τομή συστήνεται μόνο επί ενεργών κονδυλωμάτων που αποφράσσουν τη γενετική οδό. Ο πρόωρος τοκετός μετά θεραπεία αποδίδεται τόσο στην καθεαυτό επέμβαση όσο και στα ενδογενή χαρακτηριστικά της λοίμωξης, με κοινό παρονομαστή τις αλλαγές στη σύσταση της τραχηλικής βλέννης, στη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου και στην κινητοποίηση της ανοσιακής απάντησης.","INTRODUCTION: The advent of effective screening programs for cervical cancer has led to the decrease of its worldwide prevalence. Nevertheless, a concurrent hyperdiagnosis and overtreatment of lessions has been observed, even in young women, where transient infections predominate. PURPOSE OF THE STUDY: Since mean childbearing age continues to increase, the majority of pregnant women tend to have a history of HPV infection or conservative treatment for cervical intraepithelial neoplasia. 5-8% of pap smears, conducted in early gestation, report a significant cytological abnormality. The principal goal of the present study was to define the apropriate obstetric management of pregnant HPV infected women. Additionally, possible effects of HPV infection on future fertility were investigated. MATERIALS AND METHODS: Electronic databases were searced for relevant studies published between 1995 and 2014, followed by a peer review process. Duplicates were excluded, whereas emphasis was drawn on randomised controlled trials, systematic reviews and metanalyses. RESULTS: Cytology as well as colposcopy are associated with common pitfalls due to natural alternations of the cervix, occuring in preganncy. Low grade lesions never progress to invasion (0-0.4%), while high grade lesions either persist (70%) or regress (29%) postpartum. HPV can be vertically transmitted to the fetus and its’ DNA has been isolated from early gestation- placentas (CVS). Rarely, HPV types 6 or 11 can cause juvenille- onset respiratory papillomatosis, even in neonates delivered by caessarian section with intact membranes. Cervical conisation has been linked to preterm labor in subsequent pregnancies. Data suggest that the relative risk is greater when HPV treated women are compared to general population than to women with mild precancerous lesions that do not warrant treatment. CONCLUSIONS: Colposcopy in pregnancy is conducted to rule out malignancy. Cervical punch biopsies are strongly recommended. Cervical conisation is considered very demanding procedure and is reserved for cases where malignancy is suspected and when its’ diagnosis will alter delivery plan. Caesarean delivery is indicated in the presence of vulvar or vaginal warts that obstruct the birth canal. Part of the adverse pregnancy outcomes following conisation for CIN can be attributed to the treatment itself. Common risk factors for preterm labor place women with CIN to increased baseline risk."],"dc:identifier":["uoadl:1310462","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310462"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Γονιμότητα, παθολογία κύησης και γεννητικά αποτελέσματα σε γυναίκες με γνωστή hpv λοίμωξη, καθώς και σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για hpv λοίμωξη."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z"}