{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310485"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310485","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δερματική Λεϊσμανίαση: Νεότερα Δεδομένα στη Θεραπευτική Αντιμετώπιση - Συστηματική Ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Εδώ και χρόνια η επίπτωση της δερματικής λεϊσμανίασης παγκοσμίως έχει υποεκτιμηθεί. Εντούτοις, 1,5 εκατομμύρια νέα περιστατικά παρατηρούνται ετησίως στις ενδημικές ζώνες. Πρόκειται για πρόβλημα δημόσιας υγείας και στην Ευρώπη. Η κλασική θεραπεία με άλατα πεντασθενούς αντιμονίου έχει δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη Leishmania και έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γίνεται αναζήτηση λοιπόν νέων θεραπευτικών πρακτικών. Σκοπός: Η πραγματοποίηση συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας που αφορά στα νεότερα δεδομένα στη θεραπευτική αντιμετώπιση της δερματικής λεϊσμανίασης την τελευταία τριετία (2009-2012). Υλικό και Μέθοδος: Έγινε ηλεκτρονική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων Pubmed , MEDLINE , LILACS, Scielo, Scopus και Cochrane Central Register of Controlled Trials από τον Ιανουάριο 2009 έως τον Απρίλιο 2012. Οι όροι αναζήτησης ήταν «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate», ,«glucantime», «paromomycin» . Βρέθηκαν 5427 άρθρα εκ των οποίων επιλέχθηκαν τελικά 15 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τη συστηματική ανασκόπηση. Aποτελέσματα: H μιλτεφοζίνη p.o., ένα ανάλογο της φωσφοχολίνης, φάνηκε αποτελεσματικότερη των αλάτων πεντασθενούς αντιμονίου στη θεραπεία δερματικής λεϊσμανίασης. Η φλουκοναζόλη σε δόση 400mg p.o. ήταν επίσης αποτελεσματική. Ένα νέο ανασυνδυασμένο εμβόλιο , το LEISH-F1+ MPL-SE , φαίνεται να προσφέρει τόσο στην πρόληψη όσο και στη θεραπεία. Patch NO μελετήθηκε και επέφερε χαμηλά ποσοστά ίασης αλλά είχε λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τοπικά σκευάσματα όπως , ιμικουιμόδη και παρομομυκίνη ήταν επίσης αποτελεσματικά. Laser CO2 , κρυοθεραπεία, τοπική εφαρμογή θερμότητας καθώς και άλατα πεντασθενούς αντιμονίου ενδοβλαβικά με μεσοθεραπεία είναι πρακτικές με υποσχόμενα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Η δερματική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που απασχολεί όλο και περισσότερο τόσο τον αναπτυσσόμενο όσο και τον ανεπτυγμένο κόσμο, κυρίως λόγω της αύξησης του παγκόσμιου τουρισμού .Παρ όλο που τα άλατα πεντασθενούς αντιμονίου θεωρούνται η θεραπεία εκλογής για την δερματική λεϊσμανίαση , νέες θεραπευτικές πρακτικές με έμφαση στην τοπική θεραπεία επέδειξαν ανάλογη αποτελεσματικότητα με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρ όλ αυτά , πολλαπλοί παράγοντες , όπως το κόστος , οι ανεπιθύμητες ενέργειες , η τοπική εμπειρία και η διαθεσιμότητα των φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν κατά τον καθορισμό της καλύτερης διαχείρισης της νόσου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Εδώ και χρόνια η επίπτωση της δερματικής λεϊσμανίασης παγκοσμίως έχει υποεκτιμηθεί. Εντούτοις, 1,5 εκατομμύρια νέα περιστατικά παρατηρούνται ετησίως στις ενδημικές ζώνες. Πρόκειται για πρόβλημα δημόσιας υγείας και στην Ευρώπη. Η κλασική θεραπεία με άλατα πεντασθενούς αντιμονίου έχει δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη Leishmania και έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γίνεται αναζήτηση λοιπόν νέων θεραπευτικών πρακτικών. Σκοπός: Η πραγματοποίηση συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας που αφορά στα νεότερα δεδομένα στη θεραπευτική αντιμετώπιση της δερματικής λεϊσμανίασης την τελευταία τριετία (2009-2012). Υλικό και Μέθοδος: Έγινε ηλεκτρονική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων Pubmed , MEDLINE , LILACS, Scielo, Scopus και Cochrane Central Register of Controlled Trials από τον Ιανουάριο 2009 έως τον Απρίλιο 2012. Οι όροι αναζήτησης ήταν «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate», ,«glucantime», «paromomycin» . Βρέθηκαν 5427 άρθρα εκ των οποίων επιλέχθηκαν τελικά 15 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τη συστηματική ανασκόπηση. Aποτελέσματα: H μιλτεφοζίνη p.o., ένα ανάλογο της φωσφοχολίνης, φάνηκε αποτελεσματικότερη των αλάτων πεντασθενούς αντιμονίου στη θεραπεία δερματικής λεϊσμανίασης. Η φλουκοναζόλη σε δόση 400mg p.o. ήταν επίσης αποτελεσματική. Ένα νέο ανασυνδυασμένο εμβόλιο , το LEISH-F1+ MPL-SE , φαίνεται να προσφέρει τόσο στην πρόληψη όσο και στη θεραπεία. Patch NO μελετήθηκε και επέφερε χαμηλά ποσοστά ίασης αλλά είχε λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τοπικά σκευάσματα όπως , ιμικουιμόδη και παρομομυκίνη ήταν επίσης αποτελεσματικά. Laser CO2 , κρυοθεραπεία, τοπική εφαρμογή θερμότητας καθώς και άλατα πεντασθενούς αντιμονίου ενδοβλαβικά με μεσοθεραπεία είναι πρακτικές με υποσχόμενα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Η δερματική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που απασχολεί όλο και περισσότερο τόσο τον αναπτυσσόμενο όσο και τον ανεπτυγμένο κόσμο, κυρίως λόγω της αύξησης του παγκόσμιου τουρισμού .Παρ όλο που τα άλατα πεντασθενούς αντιμονίου θεωρούνται η θεραπεία εκλογής για την δερματική λεϊσμανίαση , νέες θεραπευτικές πρακτικές με έμφαση στην τοπική θεραπεία επέδειξαν ανάλογη αποτελεσματικότητα με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρ όλ αυτά , πολλαπλοί παράγοντες , όπως το κόστος , οι ανεπιθύμητες ενέργειες , η τοπική εμπειρία και η διαθεσιμότητα των φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν κατά τον καθορισμό της καλύτερης διαχείρισης της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκίνη Μαρία - Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310485"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310485","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310485","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310485","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310485","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκίνη Μαρία - Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310485"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Εδώ και χρόνια η επίπτωση της δερματικής λεϊσμανίασης παγκοσμίως έχει υποεκτιμηθεί. Εντούτοις, 1,5 εκατομμύρια νέα περιστατικά παρατηρούνται ετησίως στις ενδημικές ζώνες. Πρόκειται για πρόβλημα δημόσιας υγείας και στην Ευρώπη. Η κλασική θεραπεία με άλατα πεντασθενούς αντιμονίου έχει δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη Leishmania και έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γίνεται αναζήτηση λοιπόν νέων θεραπευτικών πρακτικών. Σκοπός: Η πραγματοποίηση συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας που αφορά στα νεότερα δεδομένα στη θεραπευτική αντιμετώπιση της δερματικής λεϊσμανίασης την τελευταία τριετία (2009-2012). Υλικό και Μέθοδος: Έγινε ηλεκτρονική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων Pubmed , MEDLINE , LILACS, Scielo, Scopus και Cochrane Central Register of Controlled Trials από τον Ιανουάριο 2009 έως τον Απρίλιο 2012. Οι όροι αναζήτησης ήταν «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate», ,«glucantime», «paromomycin» . Βρέθηκαν 5427 άρθρα εκ των οποίων επιλέχθηκαν τελικά 15 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τη συστηματική ανασκόπηση. Aποτελέσματα: H μιλτεφοζίνη p.o., ένα ανάλογο της φωσφοχολίνης, φάνηκε αποτελεσματικότερη των αλάτων πεντασθενούς αντιμονίου στη θεραπεία δερματικής λεϊσμανίασης. Η φλουκοναζόλη σε δόση 400mg p.o. ήταν επίσης αποτελεσματική. Ένα νέο ανασυνδυασμένο εμβόλιο , το LEISH-F1+ MPL-SE , φαίνεται να προσφέρει τόσο στην πρόληψη όσο και στη θεραπεία. Patch NO μελετήθηκε και επέφερε χαμηλά ποσοστά ίασης αλλά είχε λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τοπικά σκευάσματα όπως , ιμικουιμόδη και παρομομυκίνη ήταν επίσης αποτελεσματικά. Laser CO2 , κρυοθεραπεία, τοπική εφαρμογή θερμότητας καθώς και άλατα πεντασθενούς αντιμονίου ενδοβλαβικά με μεσοθεραπεία είναι πρακτικές με υποσχόμενα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Η δερματική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που απασχολεί όλο και περισσότερο τόσο τον αναπτυσσόμενο όσο και τον ανεπτυγμένο κόσμο, κυρίως λόγω της αύξησης του παγκόσμιου τουρισμού .Παρ όλο που τα άλατα πεντασθενούς αντιμονίου θεωρούνται η θεραπεία εκλογής για την δερματική λεϊσμανίαση , νέες θεραπευτικές πρακτικές με έμφαση στην τοπική θεραπεία επέδειξαν ανάλογη αποτελεσματικότητα με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρ όλ αυτά , πολλαπλοί παράγοντες , όπως το κόστος , οι ανεπιθύμητες ενέργειες , η τοπική εμπειρία και η διαθεσιμότητα των φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν κατά τον καθορισμό της καλύτερης διαχείρισης της νόσου.","Introduction: The incidence of cutaneous leishmaniasis has been for years globally underestimated. However, 1.5 million new cases occur each year in endemic areas.It is also a public health problem in Europe. The pentavalent antimonials are considered the golden standard for treatment of leishmaniasis. Nevertheless, resistant species of Leishmania and significant adverse effects have appeared , leading to search of new , more effective treatment modalities with less adverse effects. Aim: Conduct of a systematic literature review on the new data on cutaneous leishmaniasis treatment during the last three years( 2009-2012). Materials and Methods: Electronic online databases Pubmed, MEDLINE, LILACS, Scielo, Scopus and the Cochrane Central Register of Controlled Trials were searched from January 2009 until April 2012 to identify articles related to cutaneous leishmaniasis and therapy . The search terms were «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate»,, «glucantime», «paromomycin». Articles with adequate data on cure and treatment failure, internal and external validity information were included. Results: We found 5427 articles. 15 randomized controlled trials were eventually selected for the systematic review. Miltefosine p.o., a phosphoholine analog , was more effective than parenteral pentavalent antimony in cutaneous leishmaniasis treatment. Fluconazole 400mg p.o was also effective. A new vaccine , LEISH-F1+ MPL-SE , seems to be effective both in treatment and prevention of the disease. Patch NO was studied and low cure rates occurred. Nevertheless, its advantage was the low rate of adverse effects. Imiquimod, paromomycin , laser CO2 , cryotherapy , topical heat and intralesional pentavalent antimony with mesotherapy are therapeutic modalities with high cure rates, few adverse effects and promising results. Conclusion: Cutaneous leishmaniasis is a disease of major importance and concern both in developing and developed world , mainly due to increase in global tourism. Although pentavalent antimonials are the drugs of choice in the treatment of CL, new therapeutic modalities, especially those emphasizing in topical treatment , have shown equivalent effectiveness with less adverse effects. Nevertheless, several aspects, such as cost, adverse effects, local experience, and availability of drugs to treat cutaneous leishmaniasis, must be considered when determining the best management of this disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δερματική Λεϊσμανίαση: Νεότερα Δεδομένα στη Θεραπευτική Αντιμετώπιση - Συστηματική Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκίνη Μαρία - Αγγελική"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή: Εδώ και χρόνια η επίπτωση της δερματικής λεϊσμανίασης παγκοσμίως έχει υποεκτιμηθεί. Εντούτοις, 1,5 εκατομμύρια νέα περιστατικά παρατηρούνται ετησίως στις ενδημικές ζώνες. Πρόκειται για πρόβλημα δημόσιας υγείας και στην Ευρώπη. Η κλασική θεραπεία με άλατα πεντασθενούς αντιμονίου έχει δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη Leishmania και έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γίνεται αναζήτηση λοιπόν νέων θεραπευτικών πρακτικών. Σκοπός: Η πραγματοποίηση συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας που αφορά στα νεότερα δεδομένα στη θεραπευτική αντιμετώπιση της δερματικής λεϊσμανίασης την τελευταία τριετία (2009-2012). Υλικό και Μέθοδος: Έγινε ηλεκτρονική αναζήτηση στις βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων Pubmed , MEDLINE , LILACS, Scielo, Scopus και Cochrane Central Register of Controlled Trials από τον Ιανουάριο 2009 έως τον Απρίλιο 2012. Οι όροι αναζήτησης ήταν «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate», ,«glucantime», «paromomycin» . Βρέθηκαν 5427 άρθρα εκ των οποίων επιλέχθηκαν τελικά 15 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τη συστηματική ανασκόπηση. Aποτελέσματα: H μιλτεφοζίνη p.o., ένα ανάλογο της φωσφοχολίνης, φάνηκε αποτελεσματικότερη των αλάτων πεντασθενούς αντιμονίου στη θεραπεία δερματικής λεϊσμανίασης. Η φλουκοναζόλη σε δόση 400mg p.o. ήταν επίσης αποτελεσματική. Ένα νέο ανασυνδυασμένο εμβόλιο , το LEISH-F1+ MPL-SE , φαίνεται να προσφέρει τόσο στην πρόληψη όσο και στη θεραπεία. Patch NO μελετήθηκε και επέφερε χαμηλά ποσοστά ίασης αλλά είχε λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες. Τοπικά σκευάσματα όπως , ιμικουιμόδη και παρομομυκίνη ήταν επίσης αποτελεσματικά. Laser CO2 , κρυοθεραπεία, τοπική εφαρμογή θερμότητας καθώς και άλατα πεντασθενούς αντιμονίου ενδοβλαβικά με μεσοθεραπεία είναι πρακτικές με υποσχόμενα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Η δερματική λεϊσμανίαση είναι μία νόσος που απασχολεί όλο και περισσότερο τόσο τον αναπτυσσόμενο όσο και τον ανεπτυγμένο κόσμο, κυρίως λόγω της αύξησης του παγκόσμιου τουρισμού .Παρ όλο που τα άλατα πεντασθενούς αντιμονίου θεωρούνται η θεραπεία εκλογής για την δερματική λεϊσμανίαση , νέες θεραπευτικές πρακτικές με έμφαση στην τοπική θεραπεία επέδειξαν ανάλογη αποτελεσματικότητα με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρ όλ αυτά , πολλαπλοί παράγοντες , όπως το κόστος , οι ανεπιθύμητες ενέργειες , η τοπική εμπειρία και η διαθεσιμότητα των φαρμάκων για τη θεραπεία της νόσου θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν κατά τον καθορισμό της καλύτερης διαχείρισης της νόσου.","Introduction: The incidence of cutaneous leishmaniasis has been for years globally underestimated. However, 1.5 million new cases occur each year in endemic areas.It is also a public health problem in Europe. The pentavalent antimonials are considered the golden standard for treatment of leishmaniasis. Nevertheless, resistant species of Leishmania and significant adverse effects have appeared , leading to search of new , more effective treatment modalities with less adverse effects. Aim: Conduct of a systematic literature review on the new data on cutaneous leishmaniasis treatment during the last three years( 2009-2012). Materials and Methods: Electronic online databases Pubmed, MEDLINE, LILACS, Scielo, Scopus and the Cochrane Central Register of Controlled Trials were searched from January 2009 until April 2012 to identify articles related to cutaneous leishmaniasis and therapy . The search terms were «cutaneous leishmaniasis treatment», «pentavalent antimony», «meglumine» «stibogluconate»,, «glucantime», «paromomycin». Articles with adequate data on cure and treatment failure, internal and external validity information were included. Results: We found 5427 articles. 15 randomized controlled trials were eventually selected for the systematic review. Miltefosine p.o., a phosphoholine analog , was more effective than parenteral pentavalent antimony in cutaneous leishmaniasis treatment. Fluconazole 400mg p.o was also effective. A new vaccine , LEISH-F1+ MPL-SE , seems to be effective both in treatment and prevention of the disease. Patch NO was studied and low cure rates occurred. Nevertheless, its advantage was the low rate of adverse effects. Imiquimod, paromomycin , laser CO2 , cryotherapy , topical heat and intralesional pentavalent antimony with mesotherapy are therapeutic modalities with high cure rates, few adverse effects and promising results. Conclusion: Cutaneous leishmaniasis is a disease of major importance and concern both in developing and developed world , mainly due to increase in global tourism. Although pentavalent antimonials are the drugs of choice in the treatment of CL, new therapeutic modalities, especially those emphasizing in topical treatment , have shown equivalent effectiveness with less adverse effects. Nevertheless, several aspects, such as cost, adverse effects, local experience, and availability of drugs to treat cutaneous leishmaniasis, must be considered when determining the best management of this disease."],"dc:identifier":["uoadl:1310485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310485"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δερματική Λεϊσμανίαση: Νεότερα Δεδομένα στη Θεραπευτική Αντιμετώπιση - Συστηματική Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z"}