{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δευτεροπαθής οστεοπόρωση στην παιδική και εφηβική ηλικία","abstract":"Σε αντίθεση με τους ενήλικες, όπου η διάγνωση της οστεοπόρωσης βασίζεται στην μειωμένη οστική πυκνότητα μετρούμενη με την μέθοδο της οστικής πυκνομετρίας, η διάγνωση της παιδικής οστεοπόρωσης προϋποθέτει την συνύπαρξη κλινικά σημαντικού ιστορικού καταγμάτων και χαμηλής οστικής μάζας. Ο ορισμός της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης στα παιδιά είναι δυσκολότερος σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της International Society For Clinical Densitometry (ΙSCD) βοηθούν στην αναγνώρισή της. Η δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αποτέλεσμα των επιδράσεων κάποιας χρόνιας υποκείμενης πάθησης είτε ως αποτέλεσμα της θεραπείας αυτής της πάθησης. Η φυσιολογική ισορροπία του οστικού σχηματισμού και της οστικής απορρόφησης διαταράσσεται με τέτοιο τρόπο που τελικά επηρεάζεται η φυσιολογική συσσώρευση οστού που συμβαίνει κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ένα πλήθος ενδογενών και εξωγενών παραγόντων συνεισφέρει σε αυτές τις διεργασίες . Η θεμελιώδη αρχή για την αντιμετώπιση της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Στις περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, η ελαχιστοποίηση των επιδράσεων της φαρμακευτικής θεραπείας τα οποία επηρεάζουν δυσμενώς τα οστά ίσως είναι αρκετή για να εξαλείψει τη φθορά της οστικής ποιότητας. Σε λίγες περιπτώσεις, ως έσχατη λύση και σε βαριά οστεοπόρωση, τίθεται ένδειξη χορήγησης ειδικής αντι-οστεοπορωτικής αγωγής, ώστε να ανασταλεί η υπερβολική οστική απορρόφηση, αφού προηγουμένως διορθωθούν διαιτητικές ανεπάρκειες ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, σε συνδυασμό με επαρκή κινητοποίηση.","abstract_html":"Σε αντίθεση με τους ενήλικες, όπου η διάγνωση της οστεοπόρωσης βασίζεται στην μειωμένη οστική πυκνότητα μετρούμενη με την μέθοδο της οστικής πυκνομετρίας, η διάγνωση της παιδικής οστεοπόρωσης προϋποθέτει την συνύπαρξη κλινικά σημαντικού ιστορικού καταγμάτων και χαμηλής οστικής μάζας. Ο ορισμός της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης στα παιδιά είναι δυσκολότερος σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της International Society For Clinical Densitometry (ΙSCD) βοηθούν στην αναγνώρισή της. Η δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αποτέλεσμα των επιδράσεων κάποιας χρόνιας υποκείμενης πάθησης είτε ως αποτέλεσμα της θεραπείας αυτής της πάθησης. Η φυσιολογική ισορροπία του οστικού σχηματισμού και της οστικής απορρόφησης διαταράσσεται με τέτοιο τρόπο που τελικά επηρεάζεται η φυσιολογική συσσώρευση οστού που συμβαίνει κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ένα πλήθος ενδογενών και εξωγενών παραγόντων συνεισφέρει σε αυτές τις διεργασίες . Η θεμελιώδη αρχή για την αντιμετώπιση της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Στις περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, η ελαχιστοποίηση των επιδράσεων της φαρμακευτικής θεραπείας τα οποία επηρεάζουν δυσμενώς τα οστά ίσως είναι αρκετή για να εξαλείψει τη φθορά της οστικής ποιότητας. Σε λίγες περιπτώσεις, ως έσχατη λύση και σε βαριά οστεοπόρωση, τίθεται ένδειξη χορήγησης ειδικής αντι-οστεοπορωτικής αγωγής, ώστε να ανασταλεί η υπερβολική οστική απορρόφηση, αφού προηγουμένως διορθωθούν διαιτητικές ανεπάρκειες ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, σε συνδυασμό με επαρκή κινητοποίηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρόζης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310497"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρόζης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σε αντίθεση με τους ενήλικες, όπου η διάγνωση της οστεοπόρωσης βασίζεται στην μειωμένη οστική πυκνότητα μετρούμενη με την μέθοδο της οστικής πυκνομετρίας, η διάγνωση της παιδικής οστεοπόρωσης προϋποθέτει την συνύπαρξη κλινικά σημαντικού ιστορικού καταγμάτων και χαμηλής οστικής μάζας. Ο ορισμός της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης στα παιδιά είναι δυσκολότερος σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της International Society For Clinical Densitometry (ΙSCD) βοηθούν στην αναγνώρισή της. Η δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αποτέλεσμα των επιδράσεων κάποιας χρόνιας υποκείμενης πάθησης είτε ως αποτέλεσμα της θεραπείας αυτής της πάθησης. Η φυσιολογική ισορροπία του οστικού σχηματισμού και της οστικής απορρόφησης διαταράσσεται με τέτοιο τρόπο που τελικά επηρεάζεται η φυσιολογική συσσώρευση οστού που συμβαίνει κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ένα πλήθος ενδογενών και εξωγενών παραγόντων συνεισφέρει σε αυτές τις διεργασίες . Η θεμελιώδη αρχή για την αντιμετώπιση της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Στις περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, η ελαχιστοποίηση των επιδράσεων της φαρμακευτικής θεραπείας τα οποία επηρεάζουν δυσμενώς τα οστά ίσως είναι αρκετή για να εξαλείψει τη φθορά της οστικής ποιότητας. Σε λίγες περιπτώσεις, ως έσχατη λύση και σε βαριά οστεοπόρωση, τίθεται ένδειξη χορήγησης ειδικής αντι-οστεοπορωτικής αγωγής, ώστε να ανασταλεί η υπερβολική οστική απορρόφηση, αφού προηγουμένως διορθωθούν διαιτητικές ανεπάρκειες ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, σε συνδυασμό με επαρκή κινητοποίηση."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δευτεροπαθής οστεοπόρωση στην παιδική και εφηβική ηλικία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρόζης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σε αντίθεση με τους ενήλικες, όπου η διάγνωση της οστεοπόρωσης βασίζεται στην μειωμένη οστική πυκνότητα μετρούμενη με την μέθοδο της οστικής πυκνομετρίας, η διάγνωση της παιδικής οστεοπόρωσης προϋποθέτει την συνύπαρξη κλινικά σημαντικού ιστορικού καταγμάτων και χαμηλής οστικής μάζας. Ο ορισμός της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης στα παιδιά είναι δυσκολότερος σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της International Society For Clinical Densitometry (ΙSCD) βοηθούν στην αναγνώρισή της. Η δευτεροπαθής οστεοπόρωση μπορεί να εμφανιστεί είτε ως αποτέλεσμα των επιδράσεων κάποιας χρόνιας υποκείμενης πάθησης είτε ως αποτέλεσμα της θεραπείας αυτής της πάθησης. Η φυσιολογική ισορροπία του οστικού σχηματισμού και της οστικής απορρόφησης διαταράσσεται με τέτοιο τρόπο που τελικά επηρεάζεται η φυσιολογική συσσώρευση οστού που συμβαίνει κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ένα πλήθος ενδογενών και εξωγενών παραγόντων συνεισφέρει σε αυτές τις διεργασίες . Η θεμελιώδη αρχή για την αντιμετώπιση της δευτεροπαθούς οστεοπόρωσης είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Στις περιπτώσεις που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, η ελαχιστοποίηση των επιδράσεων της φαρμακευτικής θεραπείας τα οποία επηρεάζουν δυσμενώς τα οστά ίσως είναι αρκετή για να εξαλείψει τη φθορά της οστικής ποιότητας. Σε λίγες περιπτώσεις, ως έσχατη λύση και σε βαριά οστεοπόρωση, τίθεται ένδειξη χορήγησης ειδικής αντι-οστεοπορωτικής αγωγής, ώστε να ανασταλεί η υπερβολική οστική απορρόφηση, αφού προηγουμένως διορθωθούν διαιτητικές ανεπάρκειες ασβεστίου ή/και βιταμίνης D, σε συνδυασμό με επαρκή κινητοποίηση."],"dc:identifier":["uoadl:1310497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δευτεροπαθής οστεοπόρωση στην παιδική και εφηβική ηλικία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:55Z"}