{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310560"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310560","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές πηκτικότητας στη νεφρίτιδα του λύκου και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο-παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί","abstract":"Η Νεφρική προσβολή στο πλαίσιο του ΣΕΛ εκφράζεται κλινικά με δύο σύνδρομα, τη Νεφρίτιδα του Λύκου (ΝΛ) και το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (ΑΦΣ), με προεξάρχουσα την εκδήλωση θρομβωτικών επεισοδίων Η αιτιοπαθογένεια των δύο συνδρόμων έγκειται στη δημιουργία και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων τοπικά στο νεφρικό ιστό. Η ενδοκυττάρια επεξεργασία του συμπλέγματος αυτοαντιγόνου-αυτοαντισώματος οδηγεί στην αποκάλυψη “συγκαλυμμένων” επιτόπων, οι οποίοι κινητοποιούν την αυτοανοσία, τη φλεγμονή και τον πηκτικό μηχανισμό. Η ΝΛ και το ΑΦΣ, ενώ διαφέρουν μεταξύ τους στο αυτοαντιγόνο (αντιγόνα του πυρήνα στη ΝΛ vs. αντιγόνων της κυτταρικής μεμβράνης στο ΑΦΣ), μεταχειρίζονται κοινά μονοπάτια για να καταλήξουν στο κλινικό τους φαινότυπο. Ειδικά όσον αφορά στις διαταραχές πηκτικότητας, η σύνδεση ανοσοσυμπλεγμάτων στο ενδοθηλιακό κύτταρο προκαλεί οξειδωτικό stress με επακόλουθα την αγγειοσύσπαση , την έκφραση μορίων προσκόλλησης και την έκκριση θρομβογόνων μεσολαβητών. Παρομοίως, στα αιμοπετάλια ευοδώνεται η έκκριση θρομβογόνων και αγγειοσυσπαστικών ουσιών (ΤΧΑ2). Τέλος, σημαντική είναι η αλληλεπίδραση των ανοσοσυμπλεγμάτων με τον καταρράκτη της πήξης και τα σχετιζόμενα με αυτόν ρυθμιστικά συστήματα της πρωτεΐνης C και του ινωδολυτικού συστήματος. Στην εποχή της βασισμένης σε τεκμήρια ιατρικής πρακτικής, η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που διέπουν τις διαταραχές της πήξης στο πλαίσιο του ΣΕΛ, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών.","abstract_html":"Η Νεφρική προσβολή στο πλαίσιο του ΣΕΛ εκφράζεται κλινικά με δύο σύνδρομα, τη Νεφρίτιδα του Λύκου (ΝΛ) και το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (ΑΦΣ), με προεξάρχουσα την εκδήλωση θρομβωτικών επεισοδίων Η αιτιοπαθογένεια των δύο συνδρόμων έγκειται στη δημιουργία και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων τοπικά στο νεφρικό ιστό. Η ενδοκυττάρια επεξεργασία του συμπλέγματος αυτοαντιγόνου-αυτοαντισώματος οδηγεί στην αποκάλυψη “συγκαλυμμένων” επιτόπων, οι οποίοι κινητοποιούν την αυτοανοσία, τη φλεγμονή και τον πηκτικό μηχανισμό. Η ΝΛ και το ΑΦΣ, ενώ διαφέρουν μεταξύ τους στο αυτοαντιγόνο (αντιγόνα του πυρήνα στη ΝΛ vs. αντιγόνων της κυτταρικής μεμβράνης στο ΑΦΣ), μεταχειρίζονται κοινά μονοπάτια για να καταλήξουν στο κλινικό τους φαινότυπο. Ειδικά όσον αφορά στις διαταραχές πηκτικότητας, η σύνδεση ανοσοσυμπλεγμάτων στο ενδοθηλιακό κύτταρο προκαλεί οξειδωτικό stress με επακόλουθα την αγγειοσύσπαση , την έκφραση μορίων προσκόλλησης και την έκκριση θρομβογόνων μεσολαβητών. Παρομοίως, στα αιμοπετάλια ευοδώνεται η έκκριση θρομβογόνων και αγγειοσυσπαστικών ουσιών (ΤΧΑ2). Τέλος, σημαντική είναι η αλληλεπίδραση των ανοσοσυμπλεγμάτων με τον καταρράκτη της πήξης και τα σχετιζόμενα με αυτόν ρυθμιστικά συστήματα της πρωτεΐνης C και του ινωδολυτικού συστήματος. Στην εποχή της βασισμένης σε τεκμήρια ιατρικής πρακτικής, η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που διέπουν τις διαταραχές της πήξης στο πλαίσιο του ΣΕΛ, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγοπούλου Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310560"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310560","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310560","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310560","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310560","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγοπούλου Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310560","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310560"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Νεφρική προσβολή στο πλαίσιο του ΣΕΛ εκφράζεται κλινικά με δύο σύνδρομα, τη Νεφρίτιδα του Λύκου (ΝΛ) και το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (ΑΦΣ), με προεξάρχουσα την εκδήλωση θρομβωτικών επεισοδίων Η αιτιοπαθογένεια των δύο συνδρόμων έγκειται στη δημιουργία και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων τοπικά στο νεφρικό ιστό. Η ενδοκυττάρια επεξεργασία του συμπλέγματος αυτοαντιγόνου-αυτοαντισώματος οδηγεί στην αποκάλυψη “συγκαλυμμένων” επιτόπων, οι οποίοι κινητοποιούν την αυτοανοσία, τη φλεγμονή και τον πηκτικό μηχανισμό. Η ΝΛ και το ΑΦΣ, ενώ διαφέρουν μεταξύ τους στο αυτοαντιγόνο (αντιγόνα του πυρήνα στη ΝΛ vs. αντιγόνων της κυτταρικής μεμβράνης στο ΑΦΣ), μεταχειρίζονται κοινά μονοπάτια για να καταλήξουν στο κλινικό τους φαινότυπο. Ειδικά όσον αφορά στις διαταραχές πηκτικότητας, η σύνδεση ανοσοσυμπλεγμάτων στο ενδοθηλιακό κύτταρο προκαλεί οξειδωτικό stress με επακόλουθα την αγγειοσύσπαση , την έκφραση μορίων προσκόλλησης και την έκκριση θρομβογόνων μεσολαβητών. Παρομοίως, στα αιμοπετάλια ευοδώνεται η έκκριση θρομβογόνων και αγγειοσυσπαστικών ουσιών (ΤΧΑ2). Τέλος, σημαντική είναι η αλληλεπίδραση των ανοσοσυμπλεγμάτων με τον καταρράκτη της πήξης και τα σχετιζόμενα με αυτόν ρυθμιστικά συστήματα της πρωτεΐνης C και του ινωδολυτικού συστήματος. Στην εποχή της βασισμένης σε τεκμήρια ιατρικής πρακτικής, η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που διέπουν τις διαταραχές της πήξης στο πλαίσιο του ΣΕΛ, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών.","Kidney disease in SLE is characterized by two discrete clinical disorders, which are the Lupus Nephritis (LN) and the Antiphospholipoid Syndrome (APS). These clinical phenotypes are related to coagulation disorders and more specifically to thrombophilic disorders. The pathogeneity of LN and APS is associated with immune complexes which form in the kidney in situ. This immune fixation is responsible for the unmasking of hidden epitopes to the antigen structure and draws the activation of autoimmune system to form more autoantibodies. The immune complexes are connected to several cell receptors and initiate significant transduction pathways that end in the mobilization of autoimmunity, inflammation and coagulation. Although LN and APS differ in the origin of their autoantigen (nucleus in LN vs. cell surface in APS), they share common mechanisms to end in a thrombophillic phenotype. These mechanisms include the induction of oxidative stress to the endothelial cell, the production of thrombogenic and vasoconstrictive mediators from platelets (TXA2) and direct involvement with the coagulation cascade and its related anticoagulant systems of protein C and the fibrinolytic system. Current evidence-based clinical practice implies the comprehension of the above-mentioned molecular pathways with the aim to develop novel targeted and efficient therapeutic strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές πηκτικότητας στη νεφρίτιδα του λύκου και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο-παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγοπούλου Παναγιώτα"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Η Νεφρική προσβολή στο πλαίσιο του ΣΕΛ εκφράζεται κλινικά με δύο σύνδρομα, τη Νεφρίτιδα του Λύκου (ΝΛ) και το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (ΑΦΣ), με προεξάρχουσα την εκδήλωση θρομβωτικών επεισοδίων Η αιτιοπαθογένεια των δύο συνδρόμων έγκειται στη δημιουργία και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων τοπικά στο νεφρικό ιστό. Η ενδοκυττάρια επεξεργασία του συμπλέγματος αυτοαντιγόνου-αυτοαντισώματος οδηγεί στην αποκάλυψη “συγκαλυμμένων” επιτόπων, οι οποίοι κινητοποιούν την αυτοανοσία, τη φλεγμονή και τον πηκτικό μηχανισμό. Η ΝΛ και το ΑΦΣ, ενώ διαφέρουν μεταξύ τους στο αυτοαντιγόνο (αντιγόνα του πυρήνα στη ΝΛ vs. αντιγόνων της κυτταρικής μεμβράνης στο ΑΦΣ), μεταχειρίζονται κοινά μονοπάτια για να καταλήξουν στο κλινικό τους φαινότυπο. Ειδικά όσον αφορά στις διαταραχές πηκτικότητας, η σύνδεση ανοσοσυμπλεγμάτων στο ενδοθηλιακό κύτταρο προκαλεί οξειδωτικό stress με επακόλουθα την αγγειοσύσπαση , την έκφραση μορίων προσκόλλησης και την έκκριση θρομβογόνων μεσολαβητών. Παρομοίως, στα αιμοπετάλια ευοδώνεται η έκκριση θρομβογόνων και αγγειοσυσπαστικών ουσιών (ΤΧΑ2). Τέλος, σημαντική είναι η αλληλεπίδραση των ανοσοσυμπλεγμάτων με τον καταρράκτη της πήξης και τα σχετιζόμενα με αυτόν ρυθμιστικά συστήματα της πρωτεΐνης C και του ινωδολυτικού συστήματος. Στην εποχή της βασισμένης σε τεκμήρια ιατρικής πρακτικής, η κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που διέπουν τις διαταραχές της πήξης στο πλαίσιο του ΣΕΛ, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών.","Kidney disease in SLE is characterized by two discrete clinical disorders, which are the Lupus Nephritis (LN) and the Antiphospholipoid Syndrome (APS). These clinical phenotypes are related to coagulation disorders and more specifically to thrombophilic disorders. The pathogeneity of LN and APS is associated with immune complexes which form in the kidney in situ. This immune fixation is responsible for the unmasking of hidden epitopes to the antigen structure and draws the activation of autoimmune system to form more autoantibodies. The immune complexes are connected to several cell receptors and initiate significant transduction pathways that end in the mobilization of autoimmunity, inflammation and coagulation. Although LN and APS differ in the origin of their autoantigen (nucleus in LN vs. cell surface in APS), they share common mechanisms to end in a thrombophillic phenotype. These mechanisms include the induction of oxidative stress to the endothelial cell, the production of thrombogenic and vasoconstrictive mediators from platelets (TXA2) and direct involvement with the coagulation cascade and its related anticoagulant systems of protein C and the fibrinolytic system. Current evidence-based clinical practice implies the comprehension of the above-mentioned molecular pathways with the aim to develop novel targeted and efficient therapeutic strategies."],"dc:identifier":["uoadl:1310560","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310560"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διαταραχές πηκτικότητας στη νεφρίτιδα του λύκου και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο-παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z"}