{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310581"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310581","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές των εγκεφαλικών σχηματισμών στην πρόδρομη φάση της σχιζοφρένειας. Συσχέτιση με δεδομένα έναρξης της σχιζοφρενικής διαταραχής","abstract":"Η Σχιζοφρένεια αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες. Η αξιόπιστη αναγνώριση των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ψύχωσης παραμένει το πρώτο κρίσιμo βήμα για να καταστεί δυνατή η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση ή ακόμα και η πρόληψη της νόσου. Η στρατηγική πολύ υψηλού κινδύνου (UHR) έχει δειχθεί ότι αναγνωρίζει επαρκώς τα άτομα με κίνδυνο επικείμενης εμφάνισης Σχιζοφρένειας και επομένως επιτρέπει την βελτιωμένη πρόγνωση της έκβασης και αποτελεί μία εμπειρική βάση για υποστήριξη στρατηγικών πρώιμης παρέμβασης. Γενικά φαίνεται ότι περίπου το 1/3 των ατόμων UHR μεταπίπτουν σε ψύχωση, περίπου το 1/3 ανακάμπτουν λειτουργικά και συμπτωματικά. Στις διάφορες μελέτες, η βαρύτητα των υποκλινικών θετικών συμπτωμάτων, η πτωχότερη κοινωνική λειτουργικότητα και ο γενετικός κίνδυνος για Σχιζοφρένεια φαίνεται ότι αποτελούν προγνωστικούς δείκτες της μετάπτωσης σε ψύχωση. Οι διάφοροι αλγόριθμοι που συνδυάζουν αυτές τις παραμέτρους επιτυγχάνουν θετική προγνωστική ισχύ  80%. Εντούτοις, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού UHR δεν μεταπίπτει σε ψύχωση, ιδιαίτερα άτομα που παρουσιάζονται με χαμηλότερα επίπεδα αρνητικών συμπτωμάτων και υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής λειτουργικότητας. Η συνέχιση των προσπαθειών για την ανίχνευση του πρώιμου κινδύνου για Σχιζοφρένεια είναι κρίσιμη για να καταστεί δυνατή η πρώιμη παρέμβαση και να ευοδωθεί μελλοντικά η προσπάθεια καθυστέρησης ή ακόμα και πρόληψης της εμφάνισης Σχιζοφρένειας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τεχνικές μαγνητικής τομογραφίας (MRI) έχουν επιτρέψει τις in vivo μελέτες της ανατομίας και της λειτουργίας του εγκεφάλου σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή ασθενείς αυξημένου κινδύνου. Τα υπάρχοντα δεδομένα αναδεικνύουν μεταβολές σε διάφορες περιοχές - όπως στον προμετωπιαίο και τον κροταφικό φλοιό και στο φλοιό του προσαγωγίου - πριν από την έναρξη της Σχιζοφρένειας. Οι μεταβολές αυτές είναι συμβατές με αυτές που ανευρίσκονται σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή πρώτο επεισόδιο ψύχωσης. Εντούτοις, οι απεικονιστικές συσχετίσεις τις Σχιζοφρένειας είναι ορατές μόνο σε ομαδικό επίπεδο και η MRI δεν μπορεί επί του παρόντος να διαγνώσει ή να προβλέψει την Σχιζοφρένεια σε ατομικό επίπεδο.","abstract_html":"Η Σχιζοφρένεια αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες. Η αξιόπιστη αναγνώριση των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ψύχωσης παραμένει το πρώτο κρίσιμo βήμα για να καταστεί δυνατή η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση ή ακόμα και η πρόληψη της νόσου. Η στρατηγική πολύ υψηλού κινδύνου (UHR) έχει δειχθεί ότι αναγνωρίζει επαρκώς τα άτομα με κίνδυνο επικείμενης εμφάνισης Σχιζοφρένειας και επομένως επιτρέπει την βελτιωμένη πρόγνωση της έκβασης και αποτελεί μία εμπειρική βάση για υποστήριξη στρατηγικών πρώιμης παρέμβασης. Γενικά φαίνεται ότι περίπου το 1/3 των ατόμων UHR μεταπίπτουν σε ψύχωση, περίπου το 1/3 ανακάμπτουν λειτουργικά και συμπτωματικά. Στις διάφορες μελέτες, η βαρύτητα των υποκλινικών θετικών συμπτωμάτων, η πτωχότερη κοινωνική λειτουργικότητα και ο γενετικός κίνδυνος για Σχιζοφρένεια φαίνεται ότι αποτελούν προγνωστικούς δείκτες της μετάπτωσης σε ψύχωση. Οι διάφοροι αλγόριθμοι που συνδυάζουν αυτές τις παραμέτρους επιτυγχάνουν θετική προγνωστική ισχύ  80%. Εντούτοις, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού UHR δεν μεταπίπτει σε ψύχωση, ιδιαίτερα άτομα που παρουσιάζονται με χαμηλότερα επίπεδα αρνητικών συμπτωμάτων και υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής λειτουργικότητας. Η συνέχιση των προσπαθειών για την ανίχνευση του πρώιμου κινδύνου για Σχιζοφρένεια είναι κρίσιμη για να καταστεί δυνατή η πρώιμη παρέμβαση και να ευοδωθεί μελλοντικά η προσπάθεια καθυστέρησης ή ακόμα και πρόληψης της εμφάνισης Σχιζοφρένειας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τεχνικές μαγνητικής τομογραφίας (MRI) έχουν επιτρέψει τις in vivo μελέτες της ανατομίας και της λειτουργίας του εγκεφάλου σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή ασθενείς αυξημένου κινδύνου. Τα υπάρχοντα δεδομένα αναδεικνύουν μεταβολές σε διάφορες περιοχές - όπως στον προμετωπιαίο και τον κροταφικό φλοιό και στο φλοιό του προσαγωγίου - πριν από την έναρξη της Σχιζοφρένειας. Οι μεταβολές αυτές είναι συμβατές με αυτές που ανευρίσκονται σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή πρώτο επεισόδιο ψύχωσης. Εντούτοις, οι απεικονιστικές συσχετίσεις τις Σχιζοφρένειας είναι ορατές μόνο σε ομαδικό επίπεδο και η MRI δεν μπορεί επί του παρόντος να διαγνώσει ή να προβλέψει την Σχιζοφρένεια σε ατομικό επίπεδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικοβιώτης Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310581"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310581","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310581","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310581","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310581","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικοβιώτης Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310581","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310581"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Σχιζοφρένεια αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες. Η αξιόπιστη αναγνώριση των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ψύχωσης παραμένει το πρώτο κρίσιμo βήμα για να καταστεί δυνατή η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση ή ακόμα και η πρόληψη της νόσου. Η στρατηγική πολύ υψηλού κινδύνου (UHR) έχει δειχθεί ότι αναγνωρίζει επαρκώς τα άτομα με κίνδυνο επικείμενης εμφάνισης Σχιζοφρένειας και επομένως επιτρέπει την βελτιωμένη πρόγνωση της έκβασης και αποτελεί μία εμπειρική βάση για υποστήριξη στρατηγικών πρώιμης παρέμβασης. Γενικά φαίνεται ότι περίπου το 1/3 των ατόμων UHR μεταπίπτουν σε ψύχωση, περίπου το 1/3 ανακάμπτουν λειτουργικά και συμπτωματικά. Στις διάφορες μελέτες, η βαρύτητα των υποκλινικών θετικών συμπτωμάτων, η πτωχότερη κοινωνική λειτουργικότητα και ο γενετικός κίνδυνος για Σχιζοφρένεια φαίνεται ότι αποτελούν προγνωστικούς δείκτες της μετάπτωσης σε ψύχωση. Οι διάφοροι αλγόριθμοι που συνδυάζουν αυτές τις παραμέτρους επιτυγχάνουν θετική προγνωστική ισχύ  80%. Εντούτοις, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού UHR δεν μεταπίπτει σε ψύχωση, ιδιαίτερα άτομα που παρουσιάζονται με χαμηλότερα επίπεδα αρνητικών συμπτωμάτων και υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής λειτουργικότητας. Η συνέχιση των προσπαθειών για την ανίχνευση του πρώιμου κινδύνου για Σχιζοφρένεια είναι κρίσιμη για να καταστεί δυνατή η πρώιμη παρέμβαση και να ευοδωθεί μελλοντικά η προσπάθεια καθυστέρησης ή ακόμα και πρόληψης της εμφάνισης Σχιζοφρένειας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τεχνικές μαγνητικής τομογραφίας (MRI) έχουν επιτρέψει τις in vivo μελέτες της ανατομίας και της λειτουργίας του εγκεφάλου σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή ασθενείς αυξημένου κινδύνου. Τα υπάρχοντα δεδομένα αναδεικνύουν μεταβολές σε διάφορες περιοχές - όπως στον προμετωπιαίο και τον κροταφικό φλοιό και στο φλοιό του προσαγωγίου - πριν από την έναρξη της Σχιζοφρένειας. Οι μεταβολές αυτές είναι συμβατές με αυτές που ανευρίσκονται σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή πρώτο επεισόδιο ψύχωσης. Εντούτοις, οι απεικονιστικές συσχετίσεις τις Σχιζοφρένειας είναι ορατές μόνο σε ομαδικό επίπεδο και η MRI δεν μπορεί επί του παρόντος να διαγνώσει ή να προβλέψει την Σχιζοφρένεια σε ατομικό επίπεδο.","Schizophrenia is a serious mental disorder that affects several brain functions. Reliable identification of individuals at high risk for psychosis remains the first crucial step for early clinical intervention or even prevention of schizophrenia. The ultra high risk (UHR) approach has been shown to identify individuals at imminent risk for psychosis, thus allowing for enhanced prediction of outcomes and an empirical basis on which to inform early intervention strategies. In general, it appears that about 1/3 of UHR cases convert to psychosis, about 1/3 do not convert but remain symptomatic and functionally impaired, and about 1/3 recover symptomatically and functionally. Across studies, severity of subthreshold positive symptoms, poorer social functioning, and genetic risk for schizophrenia appear to be consistent predictors of conversion to psychosis, with algorithms combining these indicators achieving positive predictive power  80%. Nevertheless, a substantial fraction of UHR cases do not convert to psychosis, especially UHR cases who present with lower levels of negative symptoms and higher levels of social functioning. Continued efforts to detect early risk for psychosis are critical for informing early intervention and provide increasing promise of delaying or even preventing the onset of psychosis. In this context, MRI technology has enabled in vivo studies of brain anatomy in patients with schizophrenia or high risk patients. The current accumulated data demonstrate that abnormalities in the prefrontal and temporal cortex and anterior cingulate cortex occur before illness onset. These regions are compatible with the regions of structural deficits found in schizophrenia and first episode patients. However, imaging correlates of schizophrenia can be seen only at group level and MRI cannot currently be used to identify or predict conversion to schizophrenia at the level of the individual."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές των εγκεφαλικών σχηματισμών στην πρόδρομη φάση της σχιζοφρένειας. Συσχέτιση με δεδομένα έναρξης της σχιζοφρενικής διαταραχής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικοβιώτης Δημήτριος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η Σχιζοφρένεια αποτελεί μία σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει διάφορες εγκεφαλικές λειτουργίες. Η αξιόπιστη αναγνώριση των ατόμων που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ψύχωσης παραμένει το πρώτο κρίσιμo βήμα για να καταστεί δυνατή η πρώιμη θεραπευτική παρέμβαση ή ακόμα και η πρόληψη της νόσου. Η στρατηγική πολύ υψηλού κινδύνου (UHR) έχει δειχθεί ότι αναγνωρίζει επαρκώς τα άτομα με κίνδυνο επικείμενης εμφάνισης Σχιζοφρένειας και επομένως επιτρέπει την βελτιωμένη πρόγνωση της έκβασης και αποτελεί μία εμπειρική βάση για υποστήριξη στρατηγικών πρώιμης παρέμβασης. Γενικά φαίνεται ότι περίπου το 1/3 των ατόμων UHR μεταπίπτουν σε ψύχωση, περίπου το 1/3 ανακάμπτουν λειτουργικά και συμπτωματικά. Στις διάφορες μελέτες, η βαρύτητα των υποκλινικών θετικών συμπτωμάτων, η πτωχότερη κοινωνική λειτουργικότητα και ο γενετικός κίνδυνος για Σχιζοφρένεια φαίνεται ότι αποτελούν προγνωστικούς δείκτες της μετάπτωσης σε ψύχωση. Οι διάφοροι αλγόριθμοι που συνδυάζουν αυτές τις παραμέτρους επιτυγχάνουν θετική προγνωστική ισχύ  80%. Εντούτοις, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού UHR δεν μεταπίπτει σε ψύχωση, ιδιαίτερα άτομα που παρουσιάζονται με χαμηλότερα επίπεδα αρνητικών συμπτωμάτων και υψηλότερα επίπεδα κοινωνικής λειτουργικότητας. Η συνέχιση των προσπαθειών για την ανίχνευση του πρώιμου κινδύνου για Σχιζοφρένεια είναι κρίσιμη για να καταστεί δυνατή η πρώιμη παρέμβαση και να ευοδωθεί μελλοντικά η προσπάθεια καθυστέρησης ή ακόμα και πρόληψης της εμφάνισης Σχιζοφρένειας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι τεχνικές μαγνητικής τομογραφίας (MRI) έχουν επιτρέψει τις in vivo μελέτες της ανατομίας και της λειτουργίας του εγκεφάλου σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή ασθενείς αυξημένου κινδύνου. Τα υπάρχοντα δεδομένα αναδεικνύουν μεταβολές σε διάφορες περιοχές - όπως στον προμετωπιαίο και τον κροταφικό φλοιό και στο φλοιό του προσαγωγίου - πριν από την έναρξη της Σχιζοφρένειας. Οι μεταβολές αυτές είναι συμβατές με αυτές που ανευρίσκονται σε ασθενείς με Σχιζοφρένεια ή πρώτο επεισόδιο ψύχωσης. Εντούτοις, οι απεικονιστικές συσχετίσεις τις Σχιζοφρένειας είναι ορατές μόνο σε ομαδικό επίπεδο και η MRI δεν μπορεί επί του παρόντος να διαγνώσει ή να προβλέψει την Σχιζοφρένεια σε ατομικό επίπεδο.","Schizophrenia is a serious mental disorder that affects several brain functions. Reliable identification of individuals at high risk for psychosis remains the first crucial step for early clinical intervention or even prevention of schizophrenia. The ultra high risk (UHR) approach has been shown to identify individuals at imminent risk for psychosis, thus allowing for enhanced prediction of outcomes and an empirical basis on which to inform early intervention strategies. In general, it appears that about 1/3 of UHR cases convert to psychosis, about 1/3 do not convert but remain symptomatic and functionally impaired, and about 1/3 recover symptomatically and functionally. Across studies, severity of subthreshold positive symptoms, poorer social functioning, and genetic risk for schizophrenia appear to be consistent predictors of conversion to psychosis, with algorithms combining these indicators achieving positive predictive power  80%. Nevertheless, a substantial fraction of UHR cases do not convert to psychosis, especially UHR cases who present with lower levels of negative symptoms and higher levels of social functioning. Continued efforts to detect early risk for psychosis are critical for informing early intervention and provide increasing promise of delaying or even preventing the onset of psychosis. In this context, MRI technology has enabled in vivo studies of brain anatomy in patients with schizophrenia or high risk patients. The current accumulated data demonstrate that abnormalities in the prefrontal and temporal cortex and anterior cingulate cortex occur before illness onset. These regions are compatible with the regions of structural deficits found in schizophrenia and first episode patients. However, imaging correlates of schizophrenia can be seen only at group level and MRI cannot currently be used to identify or predict conversion to schizophrenia at the level of the individual."],"dc:identifier":["uoadl:1310581","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310581"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διαταραχές των εγκεφαλικών σχηματισμών στην πρόδρομη φάση της σχιζοφρένειας. Συσχέτιση με δεδομένα έναρξης της σχιζοφρενικής διαταραχής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z"}