{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310592"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310592","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατήρηση γονιμότητας σε κακοήθεις νεοπλασίες των ωοθηκών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.","abstract":"Μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους για το συναισθηματικό «καλώς έχειν» των γυναικών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της νεοπλασίας είναι, εκτός της σεξουαλικής λειτουργικότητας, της εμφάνισης και της αποκατάστασης της δραστηριότητας τους είναι και η ικανότητα για τεκνοποίηση. Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη γυναικολογική κακοήθεια και την πιο συχνή αιτία θανάτου από κακοήθεια στις γυναίκες στις Η.Π.Α. Η πλειονότητα των κακοηθειών της ωοθήκης είναι επιθηλιακά καρκινώματα (95%) και τα υπόλοιπα αφορούν άλλες κατηγορίες (όγκοι εκ βλαστικών κυττάρων, όγκοι γεννητικής ταινίας - ωοθηκικού υποστρώματος). Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος των ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής μίας γυναίκας είναι 1,4%. Η χειρουργική σταδιοποίηση και η κυτταρομειωτική επέμβαση η οποία ακολουθείται από χημειοθεραπεία, αποτελεί τη συνηθέστερη επιλογή για τις γυναίκες με επιθηλιακό καρκίνωμα των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου. Σε ορισμένες γυναίκες εφαρμόζεται και νέο-επικουρική εισαγωγική χημειοθεραπεία. Μετά από τροποποιημένη σταδιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει την ενδεδειγμένη χειρουργική σταδιοποίηση με διατήρηση όμως της μήτρας και της ετερόπλευρης ωοθήκης, ο καρκίνος μπορεί να περιορίζεται στη μία ωοθήκη. Η δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης με διατήρηση της γονιμότητας μπορεί να προσφερθεί στις γυναίκες αυτές σαν εναλλακτική. Οι όγκοι με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής γενικά έχουν εξαιρετική πρόγνωση και μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά χειρουργικά στις γυναίκες που επιθυμούν να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους ή είναι έγκυες κατά τη στιγμή της διάγνωσης. Αν και στις περιπτώσεις όγκων με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής έχει εφαρμοστεί η αρχή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης ακόμα και σε προχωρημένα στάδια, παρολαυτά τα στοιχεία δεν είναι επαρκή και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Στις περιπτώσεις στις οποίες η επιλογή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης για τη διατήρηση της γονιμότητας δεν προσφέρεται, υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές. Μπορεί να εξεταστεί η δυνατότητα λήψης και κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού, διέγερσης των ωοθηκών, ωοληψίας και/ή IVF και κρυοσυντήρησης εμβρύων. Στις περιπτώσεις αφαίρεσης της μήτρας απαιτείται παρένθετη μήτρα. Η διαχείρισης αυτών των περιπτώσεων είναι αρκετά σύνθετη και απαιτείται η συνολική προσέγγιση από εξειδικευμένες ομάδες. Η απόλυτη και λειτουργική συνεργασία της Ογκολογικής Μονάδας με τη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είναι απαραίτητη προκειμένου να προσφερθεί στις γυναίκες η μέγιστη δυνατότητα επίτευξης μίας τουλάχιστον επιτυχούς κύησης.","abstract_html":"Μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους για το συναισθηματικό «καλώς έχειν» των γυναικών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της νεοπλασίας είναι, εκτός της σεξουαλικής λειτουργικότητας, της εμφάνισης και της αποκατάστασης της δραστηριότητας τους είναι και η ικανότητα για τεκνοποίηση. Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη γυναικολογική κακοήθεια και την πιο συχνή αιτία θανάτου από κακοήθεια στις γυναίκες στις Η.Π.Α. Η πλειονότητα των κακοηθειών της ωοθήκης είναι επιθηλιακά καρκινώματα (95%) και τα υπόλοιπα αφορούν άλλες κατηγορίες (όγκοι εκ βλαστικών κυττάρων, όγκοι γεννητικής ταινίας - ωοθηκικού υποστρώματος). Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος των ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής μίας γυναίκας είναι 1,4%. Η χειρουργική σταδιοποίηση και η κυτταρομειωτική επέμβαση η οποία ακολουθείται από χημειοθεραπεία, αποτελεί τη συνηθέστερη επιλογή για τις γυναίκες με επιθηλιακό καρκίνωμα των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου. Σε ορισμένες γυναίκες εφαρμόζεται και νέο-επικουρική εισαγωγική χημειοθεραπεία. Μετά από τροποποιημένη σταδιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει την ενδεδειγμένη χειρουργική σταδιοποίηση με διατήρηση όμως της μήτρας και της ετερόπλευρης ωοθήκης, ο καρκίνος μπορεί να περιορίζεται στη μία ωοθήκη. Η δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης με διατήρηση της γονιμότητας μπορεί να προσφερθεί στις γυναίκες αυτές σαν εναλλακτική. Οι όγκοι με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής γενικά έχουν εξαιρετική πρόγνωση και μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά χειρουργικά στις γυναίκες που επιθυμούν να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους ή είναι έγκυες κατά τη στιγμή της διάγνωσης. Αν και στις περιπτώσεις όγκων με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής έχει εφαρμοστεί η αρχή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης ακόμα και σε προχωρημένα στάδια, παρολαυτά τα στοιχεία δεν είναι επαρκή και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Στις περιπτώσεις στις οποίες η επιλογή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης για τη διατήρηση της γονιμότητας δεν προσφέρεται, υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές. Μπορεί να εξεταστεί η δυνατότητα λήψης και κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού, διέγερσης των ωοθηκών, ωοληψίας και/ή IVF και κρυοσυντήρησης εμβρύων. Στις περιπτώσεις αφαίρεσης της μήτρας απαιτείται παρένθετη μήτρα. Η διαχείρισης αυτών των περιπτώσεων είναι αρκετά σύνθετη και απαιτείται η συνολική προσέγγιση από εξειδικευμένες ομάδες. Η απόλυτη και λειτουργική συνεργασία της Ογκολογικής Μονάδας με τη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είναι απαραίτητη προκειμένου να προσφερθεί στις γυναίκες η μέγιστη δυνατότητα επίτευξης μίας τουλάχιστον επιτυχούς κύησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντοπούλου Σταματία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310592"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310592","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310592","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310592","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310592","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντοπούλου Σταματία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310592"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους για το συναισθηματικό «καλώς έχειν» των γυναικών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της νεοπλασίας είναι, εκτός της σεξουαλικής λειτουργικότητας, της εμφάνισης και της αποκατάστασης της δραστηριότητας τους είναι και η ικανότητα για τεκνοποίηση. Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη γυναικολογική κακοήθεια και την πιο συχνή αιτία θανάτου από κακοήθεια στις γυναίκες στις Η.Π.Α. Η πλειονότητα των κακοηθειών της ωοθήκης είναι επιθηλιακά καρκινώματα (95%) και τα υπόλοιπα αφορούν άλλες κατηγορίες (όγκοι εκ βλαστικών κυττάρων, όγκοι γεννητικής ταινίας - ωοθηκικού υποστρώματος). Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος των ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής μίας γυναίκας είναι 1,4%. Η χειρουργική σταδιοποίηση και η κυτταρομειωτική επέμβαση η οποία ακολουθείται από χημειοθεραπεία, αποτελεί τη συνηθέστερη επιλογή για τις γυναίκες με επιθηλιακό καρκίνωμα των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου. Σε ορισμένες γυναίκες εφαρμόζεται και νέο-επικουρική εισαγωγική χημειοθεραπεία. Μετά από τροποποιημένη σταδιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει την ενδεδειγμένη χειρουργική σταδιοποίηση με διατήρηση όμως της μήτρας και της ετερόπλευρης ωοθήκης, ο καρκίνος μπορεί να περιορίζεται στη μία ωοθήκη. Η δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης με διατήρηση της γονιμότητας μπορεί να προσφερθεί στις γυναίκες αυτές σαν εναλλακτική. Οι όγκοι με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής γενικά έχουν εξαιρετική πρόγνωση και μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά χειρουργικά στις γυναίκες που επιθυμούν να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους ή είναι έγκυες κατά τη στιγμή της διάγνωσης. Αν και στις περιπτώσεις όγκων με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής έχει εφαρμοστεί η αρχή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης ακόμα και σε προχωρημένα στάδια, παρολαυτά τα στοιχεία δεν είναι επαρκή και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Στις περιπτώσεις στις οποίες η επιλογή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης για τη διατήρηση της γονιμότητας δεν προσφέρεται, υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές. Μπορεί να εξεταστεί η δυνατότητα λήψης και κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού, διέγερσης των ωοθηκών, ωοληψίας και/ή IVF και κρυοσυντήρησης εμβρύων. Στις περιπτώσεις αφαίρεσης της μήτρας απαιτείται παρένθετη μήτρα. Η διαχείρισης αυτών των περιπτώσεων είναι αρκετά σύνθετη και απαιτείται η συνολική προσέγγιση από εξειδικευμένες ομάδες. Η απόλυτη και λειτουργική συνεργασία της Ογκολογικής Μονάδας με τη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είναι απαραίτητη προκειμένου να προσφερθεί στις γυναίκες η μέγιστη δυνατότητα επίτευξης μίας τουλάχιστον επιτυχούς κύησης.","What is considered substantial for the emotional well-being of cancer related-women, apart from sexual functioning, appearance and everyday activities is also their child bearing ability. Ovarian cancer is the second most common gynecologic malignancy and the most common cause of gynecologic cancer death in the United States. The majority of ovarian malignancies (95 percent) are epithelial; the remainder arise from other ovarian cell types (germ cell tumors, sex cord-stromal tumors). The lifetime risk of developing ovarian cancer is 1.4 percent. Surgical staging and cytoreduction followed by chemotherapy is the management approach used for most women with epithelial ovarian carcinoma (EOC), fallopian tube carcinoma, and peritoneal carcinoma. Some women are treated with neoadjuvant chemotherapy. if after modified staging, which would include complete staging as mentioned above but sparing the uterus and contralateral ovary, ovarian cancer appears to be contained in one ovary. Fertility sparing surgery may be offered to women who wish to consider this option. Borderline tumors generally have an excellent prognosis and can be treated conservatively in women who wish to preserve their fertility or are pregnant at the time of diagnosis. Although fertility sparing surgery has been used in advanced cases there are no data to suggest this is safe and caution must be exercised. In cases when conservative surgical treatment for fertility preservation is not an offer, there may be other alternatives. Potentialities and issues about ovarian tissue cryopreservation, ovarian stimulation, oocyte retrieval or embryo cryopreservation may be options depending on the case. Where hysterectomy has occurred, surrogate pregnancy may be the ideal approach. Treating these particular patients may be extremely complex and their holistic approach by expert teams is of great need. The absolute and functional collaboration of Oncology team and Fertility team is fundamental in order to offer to women the maximum effort in order to achieve at least one successful pregnancy outcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατήρηση γονιμότητας σε κακοήθεις νεοπλασίες των ωοθηκών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντοπούλου Σταματία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους για το συναισθηματικό «καλώς έχειν» των γυναικών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της νεοπλασίας είναι, εκτός της σεξουαλικής λειτουργικότητας, της εμφάνισης και της αποκατάστασης της δραστηριότητας τους είναι και η ικανότητα για τεκνοποίηση. Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη γυναικολογική κακοήθεια και την πιο συχνή αιτία θανάτου από κακοήθεια στις γυναίκες στις Η.Π.Α. Η πλειονότητα των κακοηθειών της ωοθήκης είναι επιθηλιακά καρκινώματα (95%) και τα υπόλοιπα αφορούν άλλες κατηγορίες (όγκοι εκ βλαστικών κυττάρων, όγκοι γεννητικής ταινίας - ωοθηκικού υποστρώματος). Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος των ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής μίας γυναίκας είναι 1,4%. Η χειρουργική σταδιοποίηση και η κυτταρομειωτική επέμβαση η οποία ακολουθείται από χημειοθεραπεία, αποτελεί τη συνηθέστερη επιλογή για τις γυναίκες με επιθηλιακό καρκίνωμα των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου. Σε ορισμένες γυναίκες εφαρμόζεται και νέο-επικουρική εισαγωγική χημειοθεραπεία. Μετά από τροποποιημένη σταδιοποίηση, η οποία περιλαμβάνει την ενδεδειγμένη χειρουργική σταδιοποίηση με διατήρηση όμως της μήτρας και της ετερόπλευρης ωοθήκης, ο καρκίνος μπορεί να περιορίζεται στη μία ωοθήκη. Η δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης με διατήρηση της γονιμότητας μπορεί να προσφερθεί στις γυναίκες αυτές σαν εναλλακτική. Οι όγκοι με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής γενικά έχουν εξαιρετική πρόγνωση και μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά χειρουργικά στις γυναίκες που επιθυμούν να διατηρήσουν τη γονιμότητά τους ή είναι έγκυες κατά τη στιγμή της διάγνωσης. Αν και στις περιπτώσεις όγκων με χαμηλό δυναμικό κακοήθους εξαλλαγής έχει εφαρμοστεί η αρχή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης ακόμα και σε προχωρημένα στάδια, παρολαυτά τα στοιχεία δεν είναι επαρκή και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό. Στις περιπτώσεις στις οποίες η επιλογή της συντηρητικής χειρουργικής αντιμετώπισης για τη διατήρηση της γονιμότητας δεν προσφέρεται, υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές. Μπορεί να εξεταστεί η δυνατότητα λήψης και κρυοσυντήρησης ωοθηκικού ιστού, διέγερσης των ωοθηκών, ωοληψίας και/ή IVF και κρυοσυντήρησης εμβρύων. Στις περιπτώσεις αφαίρεσης της μήτρας απαιτείται παρένθετη μήτρα. Η διαχείρισης αυτών των περιπτώσεων είναι αρκετά σύνθετη και απαιτείται η συνολική προσέγγιση από εξειδικευμένες ομάδες. Η απόλυτη και λειτουργική συνεργασία της Ογκολογικής Μονάδας με τη Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είναι απαραίτητη προκειμένου να προσφερθεί στις γυναίκες η μέγιστη δυνατότητα επίτευξης μίας τουλάχιστον επιτυχούς κύησης.","What is considered substantial for the emotional well-being of cancer related-women, apart from sexual functioning, appearance and everyday activities is also their child bearing ability. Ovarian cancer is the second most common gynecologic malignancy and the most common cause of gynecologic cancer death in the United States. The majority of ovarian malignancies (95 percent) are epithelial; the remainder arise from other ovarian cell types (germ cell tumors, sex cord-stromal tumors). The lifetime risk of developing ovarian cancer is 1.4 percent. Surgical staging and cytoreduction followed by chemotherapy is the management approach used for most women with epithelial ovarian carcinoma (EOC), fallopian tube carcinoma, and peritoneal carcinoma. Some women are treated with neoadjuvant chemotherapy. if after modified staging, which would include complete staging as mentioned above but sparing the uterus and contralateral ovary, ovarian cancer appears to be contained in one ovary. Fertility sparing surgery may be offered to women who wish to consider this option. Borderline tumors generally have an excellent prognosis and can be treated conservatively in women who wish to preserve their fertility or are pregnant at the time of diagnosis. Although fertility sparing surgery has been used in advanced cases there are no data to suggest this is safe and caution must be exercised. In cases when conservative surgical treatment for fertility preservation is not an offer, there may be other alternatives. Potentialities and issues about ovarian tissue cryopreservation, ovarian stimulation, oocyte retrieval or embryo cryopreservation may be options depending on the case. Where hysterectomy has occurred, surrogate pregnancy may be the ideal approach. Treating these particular patients may be extremely complex and their holistic approach by expert teams is of great need. The absolute and functional collaboration of Oncology team and Fertility team is fundamental in order to offer to women the maximum effort in order to achieve at least one successful pregnancy outcome."],"dc:identifier":["uoadl:1310592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310592"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διατήρηση γονιμότητας σε κακοήθεις νεοπλασίες των ωοθηκών σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z"}