{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310637"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310637","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση απώλειας ζωής σε φυσικές καταστροφές","abstract":"Η συχνότητα των μαζικών καταστροφών αυξάνεται απαιτώντας δράσεις που θα είναι άμεσες και αποτελεσματικές ώστε να διασφαλιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια αναμφισβήτητη και αναπόφευκτη πραγματικότητα οποιασδήποτε μαζικής καταστροφής είναι ο μαζικός αριθμός θανάτων, ο οποίος οδηγεί σε μια περαιτέρω αλυσίδα γεγονότων που κυμαίνεται από την ανάκτηση του νεκρού, την μεταφορά, την αποθήκευση, την αναγνώριση, και τελικά την ταφή. Η διαχείριση των νεκρών είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στην ανταπόκριση σε μια καταστροφή, και πιο συγκεκριμένα στις φυσικές καταστροφές, οι οποίες προκαλούν παγκοσμίως κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό θυμάτων. Οι φυσικές καταστροφές πολλές φορές καταβάλουν τα τοπικά συστήματα όσον αφορά τη φροντίδα των αποθανόντων. Συνεπώς, η ευθύνη για άμεση ανταπόκριση επιβαρύνει τους τοπικούς οργανισμούς και κοινωνίες. Η απουσία καθοδήγησης για τους πρώτους ανταποκριτές και του σχεδιασμού αντιμετώπισης μαζικών θανάτων, μεγεθύνει τα προβλήματα, και πολύ συχνά έχει ως αποτέλεσμα την κακομεταχείριση των νεκρών σωμάτων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ο τρόπος μεταχείρισης του νεκρού επηρεάζει βαθιά τη ψυχική υγεία των επιζήσαντων και των κοινοτήτων. Επιπροσθέτως, η σωστή αναγνώριση των νεκρών παίζει σημαντικό ρόλο σε κληρονομιές και ασφαλιστικές εταιρείες, όπου το αντίκτυπο στις οικογένειες και τους συγγενείς μπορεί να διαρκέσει και χρόνια μετά την καταστροφή. Αν και η ανθρωπιστική κοινότητα είναι ενήμερη αυτών των προκλήσεων τα τελευταία 20 χρόνια, οι αδυναμίες μας στην τρέχουσα ικανότητα της ανταπόκρισης φάνηκαν στις μαζικές απώλειες ζωής που ακολούθησαν το Νότιο Ασιατικό τσουνάμι το 2004. Οι παραδοσιακοί μέθοδοι ανθρώπινης ταφής θα πρέπει να επανασχεδιαστούν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις σεναρίων μαζικών θανάτων, και έχει αποδειχτεί πως το σωστό πρότυπο μεθόδου είναι η μαζική ταφή. Μαζική ταφή μπορεί να προσδιοριστεί η ταφή περισσοτέρων από ένα σώματος μετά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, μέσα σε έναν περιορισμένο χρονικό διάστημα, σε μια τοποθεσία ταφής ή περισσότερες μεταξύ μιας εντοπισμένης περιοχής.","abstract_html":"Η συχνότητα των μαζικών καταστροφών αυξάνεται απαιτώντας δράσεις που θα είναι άμεσες και αποτελεσματικές ώστε να διασφαλιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια αναμφισβήτητη και αναπόφευκτη πραγματικότητα οποιασδήποτε μαζικής καταστροφής είναι ο μαζικός αριθμός θανάτων, ο οποίος οδηγεί σε μια περαιτέρω αλυσίδα γεγονότων που κυμαίνεται από την ανάκτηση του νεκρού, την μεταφορά, την αποθήκευση, την αναγνώριση, και τελικά την ταφή. Η διαχείριση των νεκρών είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στην ανταπόκριση σε μια καταστροφή, και πιο συγκεκριμένα στις φυσικές καταστροφές, οι οποίες προκαλούν παγκοσμίως κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό θυμάτων. Οι φυσικές καταστροφές πολλές φορές καταβάλουν τα τοπικά συστήματα όσον αφορά τη φροντίδα των αποθανόντων. Συνεπώς, η ευθύνη για άμεση ανταπόκριση επιβαρύνει τους τοπικούς οργανισμούς και κοινωνίες. Η απουσία καθοδήγησης για τους πρώτους ανταποκριτές και του σχεδιασμού αντιμετώπισης μαζικών θανάτων, μεγεθύνει τα προβλήματα, και πολύ συχνά έχει ως αποτέλεσμα την κακομεταχείριση των νεκρών σωμάτων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ο τρόπος μεταχείρισης του νεκρού επηρεάζει βαθιά τη ψυχική υγεία των επιζήσαντων και των κοινοτήτων. Επιπροσθέτως, η σωστή αναγνώριση των νεκρών παίζει σημαντικό ρόλο σε κληρονομιές και ασφαλιστικές εταιρείες, όπου το αντίκτυπο στις οικογένειες και τους συγγενείς μπορεί να διαρκέσει και χρόνια μετά την καταστροφή. Αν και η ανθρωπιστική κοινότητα είναι ενήμερη αυτών των προκλήσεων τα τελευταία 20 χρόνια, οι αδυναμίες μας στην τρέχουσα ικανότητα της ανταπόκρισης φάνηκαν στις μαζικές απώλειες ζωής που ακολούθησαν το Νότιο Ασιατικό τσουνάμι το 2004. Οι παραδοσιακοί μέθοδοι ανθρώπινης ταφής θα πρέπει να επανασχεδιαστούν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις σεναρίων μαζικών θανάτων, και έχει αποδειχτεί πως το σωστό πρότυπο μεθόδου είναι η μαζική ταφή. Μαζική ταφή μπορεί να προσδιοριστεί η ταφή περισσοτέρων από ένα σώματος μετά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, μέσα σε έναν περιορισμένο χρονικό διάστημα, σε μια τοποθεσία ταφής ή περισσότερες μεταξύ μιας εντοπισμένης περιοχής.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρεφενέ Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310637"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310637","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310637","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310637","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310637","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρεφενέ Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310637","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310637"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συχνότητα των μαζικών καταστροφών αυξάνεται απαιτώντας δράσεις που θα είναι άμεσες και αποτελεσματικές ώστε να διασφαλιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια αναμφισβήτητη και αναπόφευκτη πραγματικότητα οποιασδήποτε μαζικής καταστροφής είναι ο μαζικός αριθμός θανάτων, ο οποίος οδηγεί σε μια περαιτέρω αλυσίδα γεγονότων που κυμαίνεται από την ανάκτηση του νεκρού, την μεταφορά, την αποθήκευση, την αναγνώριση, και τελικά την ταφή. Η διαχείριση των νεκρών είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στην ανταπόκριση σε μια καταστροφή, και πιο συγκεκριμένα στις φυσικές καταστροφές, οι οποίες προκαλούν παγκοσμίως κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό θυμάτων. Οι φυσικές καταστροφές πολλές φορές καταβάλουν τα τοπικά συστήματα όσον αφορά τη φροντίδα των αποθανόντων. Συνεπώς, η ευθύνη για άμεση ανταπόκριση επιβαρύνει τους τοπικούς οργανισμούς και κοινωνίες. Η απουσία καθοδήγησης για τους πρώτους ανταποκριτές και του σχεδιασμού αντιμετώπισης μαζικών θανάτων, μεγεθύνει τα προβλήματα, και πολύ συχνά έχει ως αποτέλεσμα την κακομεταχείριση των νεκρών σωμάτων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ο τρόπος μεταχείρισης του νεκρού επηρεάζει βαθιά τη ψυχική υγεία των επιζήσαντων και των κοινοτήτων. Επιπροσθέτως, η σωστή αναγνώριση των νεκρών παίζει σημαντικό ρόλο σε κληρονομιές και ασφαλιστικές εταιρείες, όπου το αντίκτυπο στις οικογένειες και τους συγγενείς μπορεί να διαρκέσει και χρόνια μετά την καταστροφή. Αν και η ανθρωπιστική κοινότητα είναι ενήμερη αυτών των προκλήσεων τα τελευταία 20 χρόνια, οι αδυναμίες μας στην τρέχουσα ικανότητα της ανταπόκρισης φάνηκαν στις μαζικές απώλειες ζωής που ακολούθησαν το Νότιο Ασιατικό τσουνάμι το 2004. Οι παραδοσιακοί μέθοδοι ανθρώπινης ταφής θα πρέπει να επανασχεδιαστούν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις σεναρίων μαζικών θανάτων, και έχει αποδειχτεί πως το σωστό πρότυπο μεθόδου είναι η μαζική ταφή. Μαζική ταφή μπορεί να προσδιοριστεί η ταφή περισσοτέρων από ένα σώματος μετά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, μέσα σε έναν περιορισμένο χρονικό διάστημα, σε μια τοποθεσία ταφής ή περισσότερες μεταξύ μιας εντοπισμένης περιοχής.","The frequency of mass disasters is increasing, requiring actions that are immediate and effective to safeguard human rights. An undeniable and inescapable fact of any mass destruction is the massive number of deaths, which leads to a further chain of events ranging from the recovery of the dead, the transportation, storage, identification, and finally buried. The management of the dead is one of the most difficult aspects in responding to a disaster, and more specifically to natural disasters, which cause worldwide each year a large number of victims. Natural disasters often overpower the local systems concerning the care of the deceased. Therefore, the emergency response burden the local organizations and communities. The lack of guidance for correspondents and the first design of a mass fatalities magnifies problems, and very often results in the abuse of human cadavers. This is important because the method of treatment of the dead deeply affects the mental health of survivors and communities. Moreover, the correct identification of the dead plays an important role in inheritance and insurance companies, where the impact on families and relatives can last for years after the disaster. Although the humanitarian community is aware of these challenges over the last 20 years, the weaknesses in our current capacity of response seemed to massive loss of life following the South Asian tsunami in 2004. The traditional methods of human burial should be redesigned according to the conditions of mass death scenarios and has proved that the correct standard method is the mass burial. Mass burial can be determined more by burying a body after a certain incident, within a limited time, a burial site or more between a localized area."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση απώλειας ζωής σε φυσικές καταστροφές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρεφενέ Ειρήνη"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η συχνότητα των μαζικών καταστροφών αυξάνεται απαιτώντας δράσεις που θα είναι άμεσες και αποτελεσματικές ώστε να διασφαλιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια αναμφισβήτητη και αναπόφευκτη πραγματικότητα οποιασδήποτε μαζικής καταστροφής είναι ο μαζικός αριθμός θανάτων, ο οποίος οδηγεί σε μια περαιτέρω αλυσίδα γεγονότων που κυμαίνεται από την ανάκτηση του νεκρού, την μεταφορά, την αποθήκευση, την αναγνώριση, και τελικά την ταφή. Η διαχείριση των νεκρών είναι μια από τις πιο δύσκολες πτυχές στην ανταπόκριση σε μια καταστροφή, και πιο συγκεκριμένα στις φυσικές καταστροφές, οι οποίες προκαλούν παγκοσμίως κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό θυμάτων. Οι φυσικές καταστροφές πολλές φορές καταβάλουν τα τοπικά συστήματα όσον αφορά τη φροντίδα των αποθανόντων. Συνεπώς, η ευθύνη για άμεση ανταπόκριση επιβαρύνει τους τοπικούς οργανισμούς και κοινωνίες. Η απουσία καθοδήγησης για τους πρώτους ανταποκριτές και του σχεδιασμού αντιμετώπισης μαζικών θανάτων, μεγεθύνει τα προβλήματα, και πολύ συχνά έχει ως αποτέλεσμα την κακομεταχείριση των νεκρών σωμάτων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ο τρόπος μεταχείρισης του νεκρού επηρεάζει βαθιά τη ψυχική υγεία των επιζήσαντων και των κοινοτήτων. Επιπροσθέτως, η σωστή αναγνώριση των νεκρών παίζει σημαντικό ρόλο σε κληρονομιές και ασφαλιστικές εταιρείες, όπου το αντίκτυπο στις οικογένειες και τους συγγενείς μπορεί να διαρκέσει και χρόνια μετά την καταστροφή. Αν και η ανθρωπιστική κοινότητα είναι ενήμερη αυτών των προκλήσεων τα τελευταία 20 χρόνια, οι αδυναμίες μας στην τρέχουσα ικανότητα της ανταπόκρισης φάνηκαν στις μαζικές απώλειες ζωής που ακολούθησαν το Νότιο Ασιατικό τσουνάμι το 2004. Οι παραδοσιακοί μέθοδοι ανθρώπινης ταφής θα πρέπει να επανασχεδιαστούν σύμφωνα με τις προϋποθέσεις σεναρίων μαζικών θανάτων, και έχει αποδειχτεί πως το σωστό πρότυπο μεθόδου είναι η μαζική ταφή. Μαζική ταφή μπορεί να προσδιοριστεί η ταφή περισσοτέρων από ένα σώματος μετά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, μέσα σε έναν περιορισμένο χρονικό διάστημα, σε μια τοποθεσία ταφής ή περισσότερες μεταξύ μιας εντοπισμένης περιοχής.","The frequency of mass disasters is increasing, requiring actions that are immediate and effective to safeguard human rights. An undeniable and inescapable fact of any mass destruction is the massive number of deaths, which leads to a further chain of events ranging from the recovery of the dead, the transportation, storage, identification, and finally buried. The management of the dead is one of the most difficult aspects in responding to a disaster, and more specifically to natural disasters, which cause worldwide each year a large number of victims. Natural disasters often overpower the local systems concerning the care of the deceased. Therefore, the emergency response burden the local organizations and communities. The lack of guidance for correspondents and the first design of a mass fatalities magnifies problems, and very often results in the abuse of human cadavers. This is important because the method of treatment of the dead deeply affects the mental health of survivors and communities. Moreover, the correct identification of the dead plays an important role in inheritance and insurance companies, where the impact on families and relatives can last for years after the disaster. Although the humanitarian community is aware of these challenges over the last 20 years, the weaknesses in our current capacity of response seemed to massive loss of life following the South Asian tsunami in 2004. The traditional methods of human burial should be redesigned according to the conditions of mass death scenarios and has proved that the correct standard method is the mass burial. Mass burial can be determined more by burying a body after a certain incident, within a limited time, a burial site or more between a localized area."],"dc:identifier":["uoadl:1310637","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310637"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διαχείριση απώλειας ζωής σε φυσικές καταστροφές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:57Z"}