{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310656"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310656","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στη μονάδα εντατικής θεραπείας και στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών","abstract":"Εισαγωγή: Τα νοσοκομεία είναι εξαιρετικά σύνθετοι οργανισμοί,συγκρούσεις είναι αναμενόμενο να αναφύονται μεταξύ των ατόμων, ομάδων και τμημάτων. Σκοπός: Η διερεύνηση της διαχείρισης των συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων που οδηγούν στη σύγκρουση και η αναγνώριση των στρατηγικών για τη διαχείριση τέτοιων συγκρούσεων. Υλικό και Μέθοδος: Διανεμήθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό για συμπλήρωση, ένα ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για να εξετάζει τις συγκρούσεις στα νοσοκομεία. Ο μελετώμενος πληθυσμός αποτελούνταν από 183 νοσηλευτές που εργάζονταν στις ΜΕΘ και στα ΤΕΠ σε τρία γενικά δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Αποτελέσματα: Το ποσοστό απόκρισης ήταν 78%. Από τους συμμετέχοντες το 87,6% ήταν νοσηλευτές ( τεχνολογικής ή πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) και το 11,9% ήταν βοηθοί νοσηλευτών. Η πλειοψηφία (66,1%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ενημερωμένοι για την επίλυση των συγκρούσεων. Η αποφυγή και η συνεργασία ήταν οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενη στρατηγική διαχείρισης μιας σύγκρουσης που δηλώθηκε από τους νοσηλευτές και ο συμβιβασμός, η συνεργασία και η αποφυγή από τους βοηθούς νοσηλευτών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων υποστήριξαν ότι οργανωτικά προβλήματα και επικοινωνιακά κενά ήταν τα βασικά ζητήματα που προκαλούσαν συγκρούσεις.Η πλειοψηφία (90,75%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ικανοποιημένοι με το μισθό και δήλωσαν ότι εργάζονται περισσότερο από άλλες επαγγελματικές ομάδες (82,5%). Συμπεράσματα: Η εκπαίδευση στις μεθόδους επίλυσης των συγκρούσεων είναι απαραίτητη. Οργανωτικά προβλήματα όπως και επικοινωνιακά κενά αξιολογήθηκαν ως πρωταρχικοί παράγοντες που οδηγούν σε σύγκρουση. Πρόληψη των παραγόντων που προκαλούν συγκρούσεις όπως καλύτερος καθορισμός ρόλων και επικοινωνιακά κανάλια, θα μπορούσαν να βελτιώσουν το εργασιακό περιβάλλον.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα νοσοκομεία είναι εξαιρετικά σύνθετοι οργανισμοί,συγκρούσεις είναι αναμενόμενο να αναφύονται μεταξύ των ατόμων, ομάδων και τμημάτων. Σκοπός: Η διερεύνηση της διαχείρισης των συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων που οδηγούν στη σύγκρουση και η αναγνώριση των στρατηγικών για τη διαχείριση τέτοιων συγκρούσεων. Υλικό και Μέθοδος: Διανεμήθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό για συμπλήρωση, ένα ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για να εξετάζει τις συγκρούσεις στα νοσοκομεία. Ο μελετώμενος πληθυσμός αποτελούνταν από 183 νοσηλευτές που εργάζονταν στις ΜΕΘ και στα ΤΕΠ σε τρία γενικά δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Αποτελέσματα: Το ποσοστό απόκρισης ήταν 78%. Από τους συμμετέχοντες το 87,6% ήταν νοσηλευτές ( τεχνολογικής ή πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) και το 11,9% ήταν βοηθοί νοσηλευτών. Η πλειοψηφία (66,1%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ενημερωμένοι για την επίλυση των συγκρούσεων. Η αποφυγή και η συνεργασία ήταν οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενη στρατηγική διαχείρισης μιας σύγκρουσης που δηλώθηκε από τους νοσηλευτές και ο συμβιβασμός, η συνεργασία και η αποφυγή από τους βοηθούς νοσηλευτών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων υποστήριξαν ότι οργανωτικά προβλήματα και επικοινωνιακά κενά ήταν τα βασικά ζητήματα που προκαλούσαν συγκρούσεις.Η πλειοψηφία (90,75%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ικανοποιημένοι με το μισθό και δήλωσαν ότι εργάζονται περισσότερο από άλλες επαγγελματικές ομάδες (82,5%). Συμπεράσματα: Η εκπαίδευση στις μεθόδους επίλυσης των συγκρούσεων είναι απαραίτητη. Οργανωτικά προβλήματα όπως και επικοινωνιακά κενά αξιολογήθηκαν ως πρωταρχικοί παράγοντες που οδηγούν σε σύγκρουση. Πρόληψη των παραγόντων που προκαλούν συγκρούσεις όπως καλύτερος καθορισμός ρόλων και επικοινωνιακά κανάλια, θα μπορούσαν να βελτιώσουν το εργασιακό περιβάλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουσίδου Ελισσάβετ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310656"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310656","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310656","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310656","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310656","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουσίδου Ελισσάβετ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310656"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα νοσοκομεία είναι εξαιρετικά σύνθετοι οργανισμοί,συγκρούσεις είναι αναμενόμενο να αναφύονται μεταξύ των ατόμων, ομάδων και τμημάτων. Σκοπός: Η διερεύνηση της διαχείρισης των συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων που οδηγούν στη σύγκρουση και η αναγνώριση των στρατηγικών για τη διαχείριση τέτοιων συγκρούσεων. Υλικό και Μέθοδος: Διανεμήθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό για συμπλήρωση, ένα ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για να εξετάζει τις συγκρούσεις στα νοσοκομεία. Ο μελετώμενος πληθυσμός αποτελούνταν από 183 νοσηλευτές που εργάζονταν στις ΜΕΘ και στα ΤΕΠ σε τρία γενικά δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Αποτελέσματα: Το ποσοστό απόκρισης ήταν 78%. Από τους συμμετέχοντες το 87,6% ήταν νοσηλευτές ( τεχνολογικής ή πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) και το 11,9% ήταν βοηθοί νοσηλευτών. Η πλειοψηφία (66,1%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ενημερωμένοι για την επίλυση των συγκρούσεων. Η αποφυγή και η συνεργασία ήταν οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενη στρατηγική διαχείρισης μιας σύγκρουσης που δηλώθηκε από τους νοσηλευτές και ο συμβιβασμός, η συνεργασία και η αποφυγή από τους βοηθούς νοσηλευτών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων υποστήριξαν ότι οργανωτικά προβλήματα και επικοινωνιακά κενά ήταν τα βασικά ζητήματα που προκαλούσαν συγκρούσεις.Η πλειοψηφία (90,75%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ικανοποιημένοι με το μισθό και δήλωσαν ότι εργάζονται περισσότερο από άλλες επαγγελματικές ομάδες (82,5%). Συμπεράσματα: Η εκπαίδευση στις μεθόδους επίλυσης των συγκρούσεων είναι απαραίτητη. Οργανωτικά προβλήματα όπως και επικοινωνιακά κενά αξιολογήθηκαν ως πρωταρχικοί παράγοντες που οδηγούν σε σύγκρουση. Πρόληψη των παραγόντων που προκαλούν συγκρούσεις όπως καλύτερος καθορισμός ρόλων και επικοινωνιακά κανάλια, θα μπορούσαν να βελτιώσουν το εργασιακό περιβάλλον.","Background: Hospitals are extremely complex organization,conflicts therefore expectedly arise between individual, groups and department. Aim: To investigate the management of conflict among nursing staff in the intensive care units and in the emergency department in public hospitals in Greece; to assess the factors leading to conflict among nursing staff: to identify the strategies for handling such conflicts. Method: In this study a questionnaire designed specifically for examining conflicts in hospitals was distributed to the nursing staff for self-completion, and participation was voluntary. The study population consisted of 183 nurses working at three Greek public hospitals. Results: The response rate was 78%, and of the participants 87,6% were nurses (technological or university education) and 11,9% were nursing assistants. The majority of the participants ( 66,1% ), were not informed about conflict resolution. Avoidance and collaboration were the most commonly used strategies of dealing with conflict reported by the clinical nurses and compromising, collaboration and avoidance by the assistant nurses.The majority of the participants claimed that organizational problems and communication gaps were the main issues creating conflict. The majority of the participants ( 90,7% ) were not satisfied with their wage and they stated that they work more than other professional group ( 82,5% ).Conclusions: Education on conflict resolution methods is essential. Organizational problems as well as communication gaps are ranked among the first factors leading to conflict. Better defined roles and communication paths may improve the working environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στη μονάδα εντατικής θεραπείας και στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουσίδου Ελισσάβετ"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα νοσοκομεία είναι εξαιρετικά σύνθετοι οργανισμοί,συγκρούσεις είναι αναμενόμενο να αναφύονται μεταξύ των ατόμων, ομάδων και τμημάτων. Σκοπός: Η διερεύνηση της διαχείρισης των συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και στα τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς και ο προσδιορισμός των παραγόντων που οδηγούν στη σύγκρουση και η αναγνώριση των στρατηγικών για τη διαχείριση τέτοιων συγκρούσεων. Υλικό και Μέθοδος: Διανεμήθηκε στο νοσηλευτικό προσωπικό για συμπλήρωση, ένα ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για να εξετάζει τις συγκρούσεις στα νοσοκομεία. Ο μελετώμενος πληθυσμός αποτελούνταν από 183 νοσηλευτές που εργάζονταν στις ΜΕΘ και στα ΤΕΠ σε τρία γενικά δημόσια νοσοκομεία της Ελλάδας. Αποτελέσματα: Το ποσοστό απόκρισης ήταν 78%. Από τους συμμετέχοντες το 87,6% ήταν νοσηλευτές ( τεχνολογικής ή πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) και το 11,9% ήταν βοηθοί νοσηλευτών. Η πλειοψηφία (66,1%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ενημερωμένοι για την επίλυση των συγκρούσεων. Η αποφυγή και η συνεργασία ήταν οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενη στρατηγική διαχείρισης μιας σύγκρουσης που δηλώθηκε από τους νοσηλευτές και ο συμβιβασμός, η συνεργασία και η αποφυγή από τους βοηθούς νοσηλευτών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων υποστήριξαν ότι οργανωτικά προβλήματα και επικοινωνιακά κενά ήταν τα βασικά ζητήματα που προκαλούσαν συγκρούσεις.Η πλειοψηφία (90,75%) των συμμετεχόντων δεν ήταν ικανοποιημένοι με το μισθό και δήλωσαν ότι εργάζονται περισσότερο από άλλες επαγγελματικές ομάδες (82,5%). Συμπεράσματα: Η εκπαίδευση στις μεθόδους επίλυσης των συγκρούσεων είναι απαραίτητη. Οργανωτικά προβλήματα όπως και επικοινωνιακά κενά αξιολογήθηκαν ως πρωταρχικοί παράγοντες που οδηγούν σε σύγκρουση. Πρόληψη των παραγόντων που προκαλούν συγκρούσεις όπως καλύτερος καθορισμός ρόλων και επικοινωνιακά κανάλια, θα μπορούσαν να βελτιώσουν το εργασιακό περιβάλλον.","Background: Hospitals are extremely complex organization,conflicts therefore expectedly arise between individual, groups and department. Aim: To investigate the management of conflict among nursing staff in the intensive care units and in the emergency department in public hospitals in Greece; to assess the factors leading to conflict among nursing staff: to identify the strategies for handling such conflicts. Method: In this study a questionnaire designed specifically for examining conflicts in hospitals was distributed to the nursing staff for self-completion, and participation was voluntary. The study population consisted of 183 nurses working at three Greek public hospitals. Results: The response rate was 78%, and of the participants 87,6% were nurses (technological or university education) and 11,9% were nursing assistants. The majority of the participants ( 66,1% ), were not informed about conflict resolution. Avoidance and collaboration were the most commonly used strategies of dealing with conflict reported by the clinical nurses and compromising, collaboration and avoidance by the assistant nurses.The majority of the participants claimed that organizational problems and communication gaps were the main issues creating conflict. The majority of the participants ( 90,7% ) were not satisfied with their wage and they stated that they work more than other professional group ( 82,5% ).Conclusions: Education on conflict resolution methods is essential. Organizational problems as well as communication gaps are ranked among the first factors leading to conflict. Better defined roles and communication paths may improve the working environment."],"dc:identifier":["uoadl:1310656","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310656"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διαχείριση συγκρούσεων από το νοσηλευτικό προσωπικό στη μονάδα εντατικής θεραπείας και στο τμήμα των επειγόντων περιστατικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z"}