{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310679"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310679","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάγνωση και θεραπεία ασθενών με όγκους του θύμου αδένα","abstract":"Εισαγωγή: Οι όγκοι του θύμου αδένα αντιπροσωπεύουν το 0,2% - 1,5% όλων των νεοπλασιών, και γενικά είναι σπάνιες κακοήθειες, με επίπτωση 0,15 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας στην διαχείριση των ασθενών με όγκους του θύμου αδένα. Υλικό και Μέθοδοι: Εκτιμήθηκαν αναδρομικά οι ιατρικοί φάκελοι 16 διαδοχικών ασθενών οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυμεκτομή, στο Τμήμα Χειρουργικής Θώρακος του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Όλοι οι ασθενείς, πλην μίας, υπεβλήθησαν σε ριζική θυμεκτομή μέσω, μέσης στερνοτομής. Μία ασθενής υπεβλήθη σε διατραχηλική προσπέλαση. Σε όλες τις επεμβάσεις, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι άνω και κάτω πόλοι του θύμου να αναγνωριστούν και να εξαιρεθούν, όσο ψηλά και αν ευρίσκοντο στον τράχηλο και όσο χαμηλά και αν πλησίαζαν στο διάφραγμα και όλος ο περιθυμικός λιπώδης ιστός να συναφαιρεθεί, έχοντας σαν όρια το ΑΡ και ΔΕ φρενικό νεύρο. Οι διαγνωστικές διαδικασίες περιελάμβαναν Αξονική τομογραφία Θώρακος με την έγχυση σκιαγραφικής ουσίας ή/και Μαγνητική Τομογραφία Θώρακος, ενώ πραγματοποιήθηκε Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (F-18 FDG PET-CT), σε 2 ασθενείς. Παρουσία Βαρείας Μυασθένειας αναγνωρίσθηκε σε 2 ασθενείς (12,5%). Αποτελέσματα: Πρόκειται για 8 άνδρες και 8 γυναίκες ασθενείς, με μέση ηλικία 42,8 έτη. Η ιστολογική εξέταση απεκάλυψε 11 θυμώματα, 1ενδοκρινικό καρκίνωμα και 4 υπερπλασίες. Ανευρέθηκαν 2 θυμώματα τύπου Α κατά ΠΟΥ (18,18%), τρία τύπου ΑΒ (27,27%), δύο τύπου Β1 (18,18%) και 1 θύμωμα τύπου Β3 (9,09%), ενώ 3 ήταν αταξινόμητα. Η μέση διάμετρος των εξαιρεθέντων όγκων ήταν 8,31 εκατοστά. Δύο ασθενείς σταδιοποιήθηκαν ως σταδίου ΙΙa κατά Masaoka (18.18%) και μία ως σταδίου ΙΙb, η οποία και έλαβε επικουρική ακτινοθεραπεία. Όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως Masaoka Ι. Όλοι οι όγκοι είχαν εξαιρεθεί πλήρως. Η 5ετής επιβίωση ήταν 100%. Υπήρξε υποτροπή του νευροενδοκρινικού όγκου, σε 5 έτη από την εκτομή. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του θύμου αδένα είναι μία ετερογενής ομάδα όγκων με εύρος από τα σχετικά «καλοήθη» θυμώματα έως τα εξαιρετικά «επιθετικά» καρκινώματα. Η χειρουργική εκτομή εξακολουθεί να είναιι ο «στυλοβάτης» της θεραπευτικής προσέγγισης και η ριζική εκτομή του όγκου παραμένει ο πλέον σημαντικός προγνωστικός παράγων. Η υποτροπή πρέπει να εξαιρείται, όποτε είναι δυνατόν, διότι αυτή η πρακτική σχετίζεται με καλή μακρόχρονη επιβίωση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι όγκοι του θύμου αδένα αντιπροσωπεύουν το 0,2% - 1,5% όλων των νεοπλασιών, και γενικά είναι σπάνιες κακοήθειες, με επίπτωση 0,15 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας στην διαχείριση των ασθενών με όγκους του θύμου αδένα. Υλικό και Μέθοδοι: Εκτιμήθηκαν αναδρομικά οι ιατρικοί φάκελοι 16 διαδοχικών ασθενών οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυμεκτομή, στο Τμήμα Χειρουργικής Θώρακος του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Όλοι οι ασθενείς, πλην μίας, υπεβλήθησαν σε ριζική θυμεκτομή μέσω, μέσης στερνοτομής. Μία ασθενής υπεβλήθη σε διατραχηλική προσπέλαση. Σε όλες τις επεμβάσεις, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι άνω και κάτω πόλοι του θύμου να αναγνωριστούν και να εξαιρεθούν, όσο ψηλά και αν ευρίσκοντο στον τράχηλο και όσο χαμηλά και αν πλησίαζαν στο διάφραγμα και όλος ο περιθυμικός λιπώδης ιστός να συναφαιρεθεί, έχοντας σαν όρια το ΑΡ και ΔΕ φρενικό νεύρο. Οι διαγνωστικές διαδικασίες περιελάμβαναν Αξονική τομογραφία Θώρακος με την έγχυση σκιαγραφικής ουσίας ή/και Μαγνητική Τομογραφία Θώρακος, ενώ πραγματοποιήθηκε Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (F-18 FDG PET-CT), σε 2 ασθενείς. Παρουσία Βαρείας Μυασθένειας αναγνωρίσθηκε σε 2 ασθενείς (12,5%). Αποτελέσματα: Πρόκειται για 8 άνδρες και 8 γυναίκες ασθενείς, με μέση ηλικία 42,8 έτη. Η ιστολογική εξέταση απεκάλυψε 11 θυμώματα, 1ενδοκρινικό καρκίνωμα και 4 υπερπλασίες. Ανευρέθηκαν 2 θυμώματα τύπου Α κατά ΠΟΥ (18,18%), τρία τύπου ΑΒ (27,27%), δύο τύπου Β1 (18,18%) και 1 θύμωμα τύπου Β3 (9,09%), ενώ 3 ήταν αταξινόμητα. Η μέση διάμετρος των εξαιρεθέντων όγκων ήταν 8,31 εκατοστά. Δύο ασθενείς σταδιοποιήθηκαν ως σταδίου ΙΙa κατά Masaoka (18.18%) και μία ως σταδίου ΙΙb, η οποία και έλαβε επικουρική ακτινοθεραπεία. Όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως Masaoka Ι. Όλοι οι όγκοι είχαν εξαιρεθεί πλήρως. Η 5ετής επιβίωση ήταν 100%. Υπήρξε υποτροπή του νευροενδοκρινικού όγκου, σε 5 έτη από την εκτομή. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του θύμου αδένα είναι μία ετερογενής ομάδα όγκων με εύρος από τα σχετικά «καλοήθη» θυμώματα έως τα εξαιρετικά «επιθετικά» καρκινώματα. Η χειρουργική εκτομή εξακολουθεί να είναιι ο «στυλοβάτης» της θεραπευτικής προσέγγισης και η ριζική εκτομή του όγκου παραμένει ο πλέον σημαντικός προγνωστικός παράγων. Η υποτροπή πρέπει να εξαιρείται, όποτε είναι δυνατόν, διότι αυτή η πρακτική σχετίζεται με καλή μακρόχρονη επιβίωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μωραΐτης Σωτήριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310679"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310679","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310679","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310679","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310679","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μωραΐτης Σωτήριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310679","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310679"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι όγκοι του θύμου αδένα αντιπροσωπεύουν το 0,2% - 1,5% όλων των νεοπλασιών, και γενικά είναι σπάνιες κακοήθειες, με επίπτωση 0,15 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας στην διαχείριση των ασθενών με όγκους του θύμου αδένα. Υλικό και Μέθοδοι: Εκτιμήθηκαν αναδρομικά οι ιατρικοί φάκελοι 16 διαδοχικών ασθενών οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυμεκτομή, στο Τμήμα Χειρουργικής Θώρακος του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Όλοι οι ασθενείς, πλην μίας, υπεβλήθησαν σε ριζική θυμεκτομή μέσω, μέσης στερνοτομής. Μία ασθενής υπεβλήθη σε διατραχηλική προσπέλαση. Σε όλες τις επεμβάσεις, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι άνω και κάτω πόλοι του θύμου να αναγνωριστούν και να εξαιρεθούν, όσο ψηλά και αν ευρίσκοντο στον τράχηλο και όσο χαμηλά και αν πλησίαζαν στο διάφραγμα και όλος ο περιθυμικός λιπώδης ιστός να συναφαιρεθεί, έχοντας σαν όρια το ΑΡ και ΔΕ φρενικό νεύρο. Οι διαγνωστικές διαδικασίες περιελάμβαναν Αξονική τομογραφία Θώρακος με την έγχυση σκιαγραφικής ουσίας ή/και Μαγνητική Τομογραφία Θώρακος, ενώ πραγματοποιήθηκε Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (F-18 FDG PET-CT), σε 2 ασθενείς. Παρουσία Βαρείας Μυασθένειας αναγνωρίσθηκε σε 2 ασθενείς (12,5%). Αποτελέσματα: Πρόκειται για 8 άνδρες και 8 γυναίκες ασθενείς, με μέση ηλικία 42,8 έτη. Η ιστολογική εξέταση απεκάλυψε 11 θυμώματα, 1ενδοκρινικό καρκίνωμα και 4 υπερπλασίες. Ανευρέθηκαν 2 θυμώματα τύπου Α κατά ΠΟΥ (18,18%), τρία τύπου ΑΒ (27,27%), δύο τύπου Β1 (18,18%) και 1 θύμωμα τύπου Β3 (9,09%), ενώ 3 ήταν αταξινόμητα. Η μέση διάμετρος των εξαιρεθέντων όγκων ήταν 8,31 εκατοστά. Δύο ασθενείς σταδιοποιήθηκαν ως σταδίου ΙΙa κατά Masaoka (18.18%) και μία ως σταδίου ΙΙb, η οποία και έλαβε επικουρική ακτινοθεραπεία. Όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως Masaoka Ι. Όλοι οι όγκοι είχαν εξαιρεθεί πλήρως. Η 5ετής επιβίωση ήταν 100%. Υπήρξε υποτροπή του νευροενδοκρινικού όγκου, σε 5 έτη από την εκτομή. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του θύμου αδένα είναι μία ετερογενής ομάδα όγκων με εύρος από τα σχετικά «καλοήθη» θυμώματα έως τα εξαιρετικά «επιθετικά» καρκινώματα. Η χειρουργική εκτομή εξακολουθεί να είναιι ο «στυλοβάτης» της θεραπευτικής προσέγγισης και η ριζική εκτομή του όγκου παραμένει ο πλέον σημαντικός προγνωστικός παράγων. Η υποτροπή πρέπει να εξαιρείται, όποτε είναι δυνατόν, διότι αυτή η πρακτική σχετίζεται με καλή μακρόχρονη επιβίωση.","Introduction: Thymic tumours represent 0.2—1.5% of all malignancies, overall it is an uncommon malignancy with an incidence of 0.15 cases per 100,000 population. We present our experience in the management of patients with thymic tumours. Materials and Methods: We evaluated retrospectively the records of 16 consecutive patients (pts) who underwent thymectomy in our department. All but one patients underwent radical thymectomy through a median sternotomy. One female patient was subjected to transcervical procedure. In all procedures, the upper and lower thymic poles were traced as far into the neck and down toward the diaphragm as necessary to ensure complete resection, and all fatty tissue between the phrenic nerves was included in the resection. Diagnostic procedures included contrast enhanced Computed Tomography of the thorax and/or Magnetic Resonance Imaging and in the case of 2 patients, a Positron Emission Tomography(F-18 FDG PET-CT) was performed. Myasthenia gravis was present in 2 pts (12.5%). Results: There were 8 male and 8 female pts with a mean age of 42.8 years. The histopathology examination revealed 11 thymomas, 1 endocrine carcinoma and 4 hyperplasias. Type A thymomas were found in 2 pts (18.18%), AB in 3 pts (27.27%), B1 in 2 pts (18.18%) and B3 in 1 (9.09%)pt, while 3 thymomas were unclassified. The mean diameter of the resected masses was 8.31 cm. Two pts were classified as Masaoka IIA stage(18.18%) and one as Masaoka IIB(9.09%), who received adjuvant radiotherapy. All the others were classified as Masoka I. All tumours were totally resected. The 5 year survival was 100%. There was recurrence of the endocrine carcinoma within 5 years. Conclusions: Tumours of the thymus are a heterogeneous group of tumours, ranging from relatively benign thymomas to highly aggressive carcinomas. Surgery continues to be the mainstay of treatment and complete resection of the tumour remains the most important prognostic factor. A recurrence should be completely resected whenever possible, because this approach is associated with good long-term survival."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάγνωση και θεραπεία ασθενών με όγκους του θύμου αδένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μωραΐτης Σωτήριος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι όγκοι του θύμου αδένα αντιπροσωπεύουν το 0,2% - 1,5% όλων των νεοπλασιών, και γενικά είναι σπάνιες κακοήθειες, με επίπτωση 0,15 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμού. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας στην διαχείριση των ασθενών με όγκους του θύμου αδένα. Υλικό και Μέθοδοι: Εκτιμήθηκαν αναδρομικά οι ιατρικοί φάκελοι 16 διαδοχικών ασθενών οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυμεκτομή, στο Τμήμα Χειρουργικής Θώρακος του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Όλοι οι ασθενείς, πλην μίας, υπεβλήθησαν σε ριζική θυμεκτομή μέσω, μέσης στερνοτομής. Μία ασθενής υπεβλήθη σε διατραχηλική προσπέλαση. Σε όλες τις επεμβάσεις, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι άνω και κάτω πόλοι του θύμου να αναγνωριστούν και να εξαιρεθούν, όσο ψηλά και αν ευρίσκοντο στον τράχηλο και όσο χαμηλά και αν πλησίαζαν στο διάφραγμα και όλος ο περιθυμικός λιπώδης ιστός να συναφαιρεθεί, έχοντας σαν όρια το ΑΡ και ΔΕ φρενικό νεύρο. Οι διαγνωστικές διαδικασίες περιελάμβαναν Αξονική τομογραφία Θώρακος με την έγχυση σκιαγραφικής ουσίας ή/και Μαγνητική Τομογραφία Θώρακος, ενώ πραγματοποιήθηκε Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (F-18 FDG PET-CT), σε 2 ασθενείς. Παρουσία Βαρείας Μυασθένειας αναγνωρίσθηκε σε 2 ασθενείς (12,5%). Αποτελέσματα: Πρόκειται για 8 άνδρες και 8 γυναίκες ασθενείς, με μέση ηλικία 42,8 έτη. Η ιστολογική εξέταση απεκάλυψε 11 θυμώματα, 1ενδοκρινικό καρκίνωμα και 4 υπερπλασίες. Ανευρέθηκαν 2 θυμώματα τύπου Α κατά ΠΟΥ (18,18%), τρία τύπου ΑΒ (27,27%), δύο τύπου Β1 (18,18%) και 1 θύμωμα τύπου Β3 (9,09%), ενώ 3 ήταν αταξινόμητα. Η μέση διάμετρος των εξαιρεθέντων όγκων ήταν 8,31 εκατοστά. Δύο ασθενείς σταδιοποιήθηκαν ως σταδίου ΙΙa κατά Masaoka (18.18%) και μία ως σταδίου ΙΙb, η οποία και έλαβε επικουρική ακτινοθεραπεία. Όλοι οι υπόλοιποι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως Masaoka Ι. Όλοι οι όγκοι είχαν εξαιρεθεί πλήρως. Η 5ετής επιβίωση ήταν 100%. Υπήρξε υποτροπή του νευροενδοκρινικού όγκου, σε 5 έτη από την εκτομή. Συμπεράσματα: Οι όγκοι του θύμου αδένα είναι μία ετερογενής ομάδα όγκων με εύρος από τα σχετικά «καλοήθη» θυμώματα έως τα εξαιρετικά «επιθετικά» καρκινώματα. Η χειρουργική εκτομή εξακολουθεί να είναιι ο «στυλοβάτης» της θεραπευτικής προσέγγισης και η ριζική εκτομή του όγκου παραμένει ο πλέον σημαντικός προγνωστικός παράγων. Η υποτροπή πρέπει να εξαιρείται, όποτε είναι δυνατόν, διότι αυτή η πρακτική σχετίζεται με καλή μακρόχρονη επιβίωση.","Introduction: Thymic tumours represent 0.2—1.5% of all malignancies, overall it is an uncommon malignancy with an incidence of 0.15 cases per 100,000 population. We present our experience in the management of patients with thymic tumours. Materials and Methods: We evaluated retrospectively the records of 16 consecutive patients (pts) who underwent thymectomy in our department. All but one patients underwent radical thymectomy through a median sternotomy. One female patient was subjected to transcervical procedure. In all procedures, the upper and lower thymic poles were traced as far into the neck and down toward the diaphragm as necessary to ensure complete resection, and all fatty tissue between the phrenic nerves was included in the resection. Diagnostic procedures included contrast enhanced Computed Tomography of the thorax and/or Magnetic Resonance Imaging and in the case of 2 patients, a Positron Emission Tomography(F-18 FDG PET-CT) was performed. Myasthenia gravis was present in 2 pts (12.5%). Results: There were 8 male and 8 female pts with a mean age of 42.8 years. The histopathology examination revealed 11 thymomas, 1 endocrine carcinoma and 4 hyperplasias. Type A thymomas were found in 2 pts (18.18%), AB in 3 pts (27.27%), B1 in 2 pts (18.18%) and B3 in 1 (9.09%)pt, while 3 thymomas were unclassified. The mean diameter of the resected masses was 8.31 cm. Two pts were classified as Masaoka IIA stage(18.18%) and one as Masaoka IIB(9.09%), who received adjuvant radiotherapy. All the others were classified as Masoka I. All tumours were totally resected. The 5 year survival was 100%. There was recurrence of the endocrine carcinoma within 5 years. Conclusions: Tumours of the thymus are a heterogeneous group of tumours, ranging from relatively benign thymomas to highly aggressive carcinomas. Surgery continues to be the mainstay of treatment and complete resection of the tumour remains the most important prognostic factor. A recurrence should be completely resected whenever possible, because this approach is associated with good long-term survival."],"dc:identifier":["uoadl:1310679","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310679"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διάγνωση και θεραπεία ασθενών με όγκους του θύμου αδένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z"}