{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310691"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310691","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάχυτη ιδιοπαθής σκελετική υπερόστωση-DISH","abstract":"Η διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση ή νόσος του Forestier, είναι μία αρκετά συχνή διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από οσφυαλγία και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Παρατηρείται συχνότερα σε άντρες ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ είναι εξαιρετικά ασυνήθης σε ηλικίας κάτω των 40 ετών. Πρόκειται για μία κατάσταση που συνοδεύεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων. Προσβάλλει τον αξονικό σκελετό και ιδιαίτερα τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και τις περιφερικές αρθρώσεις, εξού και ο όρος διάχυτη σκελετική υπερόστωση. Ακτινολογικά η DISH χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των καταφύσεων (ενθέσεων) των συνδέσμων, τενόντων και αρθρικών θυλάκων. Η οστεοποίηση των επιμήκων συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης (ιδιαίτερα του προσθίου) δημιουργεί μία ελικοειδή παρασπονδυλική μάζα στη πρόσθια επιφάνεια των σπονδυλικών σωμάτων και προσομοιάζεται αδρά με «λιωμένο κερί που ρέει» κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης Για πρώτη φορά η κλινική αυτή οντότητα περιγράφηκε το 1950 από τον Forestier και τον Rotes – Querol δίνοντας της τον όρο γεροντική αγκυλωτική υπερόστωση. Η οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων είχε περιγραφεί από το 1942 από τον Oppenheimer, δίνοντας τον όρο οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων ή οστεοποιός συνδεσμική σπονδυλίτιδα. Στη βιβλιογραφία συνώνυμα διάχυτης ιδιοπαθούς σκελετικής υπερόστωσης είναι παραμορφωτική σπονδυλίτιδα, η υπεροστωτική σπονδύλωση, η φυσιολογική ασβέστωση σπονδυλικών συνδέσμων, η διάχυτη παρα- αρθρική οστεοποίηση των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης και των συνδέσμων και τενόντων των άκρων), η δισκοσωματική υπεροστωτική οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, η μεταβολική υπεροστωτική σπονδυλαρθροπάθει και η διάχυτη ενθεσοπαθική υπερόστωση. Όλοι οι ορισμοί που συναντώνται στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται στην ίδια κλινική οντότητα, τη διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση","abstract_html":"Η διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση ή νόσος του Forestier, είναι μία αρκετά συχνή διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από οσφυαλγία και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Παρατηρείται συχνότερα σε άντρες ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ είναι εξαιρετικά ασυνήθης σε ηλικίας κάτω των 40 ετών. Πρόκειται για μία κατάσταση που συνοδεύεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων. Προσβάλλει τον αξονικό σκελετό και ιδιαίτερα τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και τις περιφερικές αρθρώσεις, εξού και ο όρος διάχυτη σκελετική υπερόστωση. Ακτινολογικά η DISH χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των καταφύσεων (ενθέσεων) των συνδέσμων, τενόντων και αρθρικών θυλάκων. Η οστεοποίηση των επιμήκων συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης (ιδιαίτερα του προσθίου) δημιουργεί μία ελικοειδή παρασπονδυλική μάζα στη πρόσθια επιφάνεια των σπονδυλικών σωμάτων και προσομοιάζεται αδρά με «λιωμένο κερί που ρέει» κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης Για πρώτη φορά η κλινική αυτή οντότητα περιγράφηκε το 1950 από τον Forestier και τον Rotes – Querol δίνοντας της τον όρο γεροντική αγκυλωτική υπερόστωση. Η οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων είχε περιγραφεί από το 1942 από τον Oppenheimer, δίνοντας τον όρο οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων ή οστεοποιός συνδεσμική σπονδυλίτιδα. Στη βιβλιογραφία συνώνυμα διάχυτης ιδιοπαθούς σκελετικής υπερόστωσης είναι παραμορφωτική σπονδυλίτιδα, η υπεροστωτική σπονδύλωση, η φυσιολογική ασβέστωση σπονδυλικών συνδέσμων, η διάχυτη παρα- αρθρική οστεοποίηση των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης και των συνδέσμων και τενόντων των άκρων), η δισκοσωματική υπεροστωτική οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, η μεταβολική υπεροστωτική σπονδυλαρθροπάθει και η διάχυτη ενθεσοπαθική υπερόστωση. Όλοι οι ορισμοί που συναντώνται στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται στην ίδια κλινική οντότητα, τη διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση","abstract_has_math":false,"creators":["Πάλλης Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310691"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310691","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310691","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310691","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310691","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πάλλης Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310691"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση ή νόσος του Forestier, είναι μία αρκετά συχνή διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από οσφυαλγία και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Παρατηρείται συχνότερα σε άντρες ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ είναι εξαιρετικά ασυνήθης σε ηλικίας κάτω των 40 ετών. Πρόκειται για μία κατάσταση που συνοδεύεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων. Προσβάλλει τον αξονικό σκελετό και ιδιαίτερα τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και τις περιφερικές αρθρώσεις, εξού και ο όρος διάχυτη σκελετική υπερόστωση. Ακτινολογικά η DISH χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των καταφύσεων (ενθέσεων) των συνδέσμων, τενόντων και αρθρικών θυλάκων. Η οστεοποίηση των επιμήκων συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης (ιδιαίτερα του προσθίου) δημιουργεί μία ελικοειδή παρασπονδυλική μάζα στη πρόσθια επιφάνεια των σπονδυλικών σωμάτων και προσομοιάζεται αδρά με «λιωμένο κερί που ρέει» κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης Για πρώτη φορά η κλινική αυτή οντότητα περιγράφηκε το 1950 από τον Forestier και τον Rotes – Querol δίνοντας της τον όρο γεροντική αγκυλωτική υπερόστωση. Η οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων είχε περιγραφεί από το 1942 από τον Oppenheimer, δίνοντας τον όρο οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων ή οστεοποιός συνδεσμική σπονδυλίτιδα. Στη βιβλιογραφία συνώνυμα διάχυτης ιδιοπαθούς σκελετικής υπερόστωσης είναι παραμορφωτική σπονδυλίτιδα, η υπεροστωτική σπονδύλωση, η φυσιολογική ασβέστωση σπονδυλικών συνδέσμων, η διάχυτη παρα- αρθρική οστεοποίηση των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης και των συνδέσμων και τενόντων των άκρων), η δισκοσωματική υπεροστωτική οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, η μεταβολική υπεροστωτική σπονδυλαρθροπάθει και η διάχυτη ενθεσοπαθική υπερόστωση. Όλοι οι ορισμοί που συναντώνται στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται στην ίδια κλινική οντότητα, τη διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση","Diffuse idiopathic skeletal hyperostosis or disease Forestier, it is a fairly common disorder of unknown etiology characterized back pain and stiffness of the spine. It is observed more often in men older than 50 years and is extremely uncommon in less than 40 years of age. It is a condition accompanied by calcification and ossification of spinal ligaments. It affects the axial skeleton and especially the thoracic spine and peripheral joints, hence the term diffuse skeletal hyperostosis. Radiography DISH is characterized by calcification and ossification of ligaments, tendons and bursa. Ossification of the longitudinal joints of the vertebral column (especially the front) creates a tortuous paravertebral mass in anterior vertebral bodies and to simulate scrubbing \"candle wax flows” along the spinal column For the first time this clinical entity described in 1950 by Forestier and Rotes - Querol giving the term senile ankylosing hyperostosis. The ossification of spinal ligaments was described in 1942 by Oppenheimer, giving the term ossification of spinal ligaments or ligament ossificans spondylitis. In literature synonymously with diffuse idiopathic skeletal hyperostosis is spondylitis deformans, spondylosis hyperostotica, physiologic vertebral ligamentous calcification, generalized juxtaarticular ossifications of ligaments of the vertebral column and of the ligamentous and tendinous tissues of the extremities, vertebral hyperostosing discosomatic osteoarthritis, metabolic hyperostotic spondylopathy and diffuse enthesopathic hyperostosis. All these definitions encountered in the literature refer to the same clinical entity, diffuse idiopathic skeletal hyperostosis"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάχυτη ιδιοπαθής σκελετική υπερόστωση-DISH"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πάλλης Δημήτριος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση ή νόσος του Forestier, είναι μία αρκετά συχνή διαταραχή αγνώστου αιτιολογίας που χαρακτηρίζεται από οσφυαλγία και δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης. Παρατηρείται συχνότερα σε άντρες ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ είναι εξαιρετικά ασυνήθης σε ηλικίας κάτω των 40 ετών. Πρόκειται για μία κατάσταση που συνοδεύεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων. Προσβάλλει τον αξονικό σκελετό και ιδιαίτερα τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και τις περιφερικές αρθρώσεις, εξού και ο όρος διάχυτη σκελετική υπερόστωση. Ακτινολογικά η DISH χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση και οστεοποίηση των καταφύσεων (ενθέσεων) των συνδέσμων, τενόντων και αρθρικών θυλάκων. Η οστεοποίηση των επιμήκων συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης (ιδιαίτερα του προσθίου) δημιουργεί μία ελικοειδή παρασπονδυλική μάζα στη πρόσθια επιφάνεια των σπονδυλικών σωμάτων και προσομοιάζεται αδρά με «λιωμένο κερί που ρέει» κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης Για πρώτη φορά η κλινική αυτή οντότητα περιγράφηκε το 1950 από τον Forestier και τον Rotes – Querol δίνοντας της τον όρο γεροντική αγκυλωτική υπερόστωση. Η οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων είχε περιγραφεί από το 1942 από τον Oppenheimer, δίνοντας τον όρο οστεοποίηση των σπονδυλικών συνδέσμων ή οστεοποιός συνδεσμική σπονδυλίτιδα. Στη βιβλιογραφία συνώνυμα διάχυτης ιδιοπαθούς σκελετικής υπερόστωσης είναι παραμορφωτική σπονδυλίτιδα, η υπεροστωτική σπονδύλωση, η φυσιολογική ασβέστωση σπονδυλικών συνδέσμων, η διάχυτη παρα- αρθρική οστεοποίηση των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης και των συνδέσμων και τενόντων των άκρων), η δισκοσωματική υπεροστωτική οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, η μεταβολική υπεροστωτική σπονδυλαρθροπάθει και η διάχυτη ενθεσοπαθική υπερόστωση. Όλοι οι ορισμοί που συναντώνται στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται στην ίδια κλινική οντότητα, τη διάχυτη ιδιοπαθή σκελετική υπερόστωση","Diffuse idiopathic skeletal hyperostosis or disease Forestier, it is a fairly common disorder of unknown etiology characterized back pain and stiffness of the spine. It is observed more often in men older than 50 years and is extremely uncommon in less than 40 years of age. It is a condition accompanied by calcification and ossification of spinal ligaments. It affects the axial skeleton and especially the thoracic spine and peripheral joints, hence the term diffuse skeletal hyperostosis. Radiography DISH is characterized by calcification and ossification of ligaments, tendons and bursa. Ossification of the longitudinal joints of the vertebral column (especially the front) creates a tortuous paravertebral mass in anterior vertebral bodies and to simulate scrubbing \"candle wax flows” along the spinal column For the first time this clinical entity described in 1950 by Forestier and Rotes - Querol giving the term senile ankylosing hyperostosis. The ossification of spinal ligaments was described in 1942 by Oppenheimer, giving the term ossification of spinal ligaments or ligament ossificans spondylitis. In literature synonymously with diffuse idiopathic skeletal hyperostosis is spondylitis deformans, spondylosis hyperostotica, physiologic vertebral ligamentous calcification, generalized juxtaarticular ossifications of ligaments of the vertebral column and of the ligamentous and tendinous tissues of the extremities, vertebral hyperostosing discosomatic osteoarthritis, metabolic hyperostotic spondylopathy and diffuse enthesopathic hyperostosis. All these definitions encountered in the literature refer to the same clinical entity, diffuse idiopathic skeletal hyperostosis"],"dc:identifier":["uoadl:1310691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310691"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διάχυτη ιδιοπαθής σκελετική υπερόστωση-DISH"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z"}