{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310703"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310703","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση γενετικών πολυμορφισμών cnvs σε υπογόνιμους άνδρες","abstract":"Η υπογονιμότητα επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών σε ηλικία αναπαραγωγής και οφείλεται κατά 50% στον ανδρικό παράγοντα. Η αιτία της υπογονιμότητας στο 40% των υπογόνιμων ανδρών παραμένει ακόμα άγνωστη και πιθανά οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Υπολογίζεται ότι περίπου 1500 γονίδια εμπλέκονται στη σπερματογένεση, από τα οποία 300-600 αποτελούν υποψήφιους αιτιολογικούς παράγοντες της ανδρικής υπογονιμότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια WHO, ένα σπερμοδιάγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογικό ή παθολογικό. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίζεται από ολιγοσπερμία, ασθενοζωοσπερμία, αζωοσπερμία, ασπερμία, τερατοζωοσπερμία, ολιγοασθενο- τερατοζωοσπερμία, κρυπτοσπερμία ή λευκοσπερμία. Είναι πλέον αποδεκτό, πως όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα, τόσο περισσότερες είναι οι γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να εμπλέκονται. Σήμερα έχουν διερευνηθεί εκτεταμένα τα γενετικά αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας. Κυριότερες γενετικές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο Klinefelter, η νόσος της κυστικής ίνωσης που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σχετίζεται με συγγενή αμφοτερόπλευρη απουσία του σπερματικού πόρου (CBAVD), τα μικροελλείμματα του Υ χρωμοσώματος (AZF, azoospermia factor regions), μεταλλαγές των γονιδίων AR (androgen receptor gene) και CT (cancer testis gene) στο Χ χρωμόσωμα τα οποία εκφράζονται στους όρχεις αλλά δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Πρόσφατα νέες τεχνικές έχουν προσφέρει τη δυνατότητα ανάλυσης του γενετικού υλικού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Με την εφαρμογή της τεχνικής array-CGH (comparative genomic hybridization) μπορούμε να συγκρίνουμε γονιδιώματα και να αποκαλύπτουμε γενετικές αλλαγές, συγκεκριμένα μικροδιπλασιασμούς και μικροελλείμματα, τα CNVs (copy number variations), περιοχές που αποτελούν σημαντικό παράγοντα γενετικού πολυμορφισμού. Τα τελευταία χρόνια, η ανδρική υπογονιμότητα συσχετίστηκε με την παρουσία μικροελλειμμάτων CNVs σε περιοχές του Υ χρωμοσώματος σε άνδρες με ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία. Πιο πρόσφατα εντοπίστηκαν CNVs στο χρωμόσωμα Χ και διερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με την ανδρική υπογονιμότητα Στη μελέτη των Krausz etal (2012) με την τεχνική array-CGH, διερευνήθηκε το γονιδίωμα 199 ανδρών, 97 ανδρών με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (49 αζωοσπερμικοί, 25 κρυπτοσπερμικοί και 22 ολιγοσπερμικοί) και 103 ανδρών με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα και εντοπίστηκαν συνολικά 73 CNVs, εκ των οποίων τα 55 πρωτοαναφέρθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Στους παραπάνω άνδρες βρέθηκε το έλλειμμα του CNV 15 στην ψευδοαυτοσωμική περιοχή (PAR-1) του μικρού βραχίονα του Χ χρωμοσώματος (Xp22.33). Το CNV15 έχει μέγεθος 1.40 Kb, δεν εμπεριέχει κωδικές αλληλουχίες και δεν έχει, έως τώρα, εντοπιστεί συσχέτιση του με γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στη σπερματογένεση. Σύμφωνα με τη μελέτη, το έλλειμμα του CNV 15 βρέθηκε σε 23 υπογόνιμους και έναν γόνιμο άνδρα. Το συγκεκριμένο CNV είχε αρχικά περιγραφτεί τόσο σαν μικροέλλειμμα όσο και σαν μικροδιπλασιασμός, ωστόσο στην παραπάνω μελέτη αρχίζει να αναδεικνύεται ότι το μικροέλλειμα σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Βασιζόμενοι στα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, διερευνήσαμε την παρουσία και την πιθανή συσχέτιση του ποσοστού του μικροελλείμματος CNV 15 με την υπογονιμότητα σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία) και σε φυσιολογικούς άνδρες. Για τη διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης της παρουσίας του μικροελλείμματος CNV 15 σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα σε σύγκριση με άνδρες με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα εφαρμόσαμε την τεχνική του PCR. Αρχικά μελετήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία ώστε να εντοπίσουμε τα ακριβή σημεία τομής και σχεδιάσαμε εκκινητές που είναι συμπληρωματικοί με τις πλευρικές περιοχές εκατέρωθεν των θέσεων τομής του CNV 15. Οι εκκινητές είναι κατάλληλα σχεδιασμένοι ώστε σε περίπτωση ελλείμματος του CNV 15, να προκύπτουν προϊόντα ενίσχυσης από την PCR διαφορετικών μεγεθών ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπάρχει το έλλειμμα (GAP-PCR). Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε και αντίδραση PCR ελέγχου με κατάλληλο ζεύγος εκκινητών που στόχευαν σε εσωτερικές περιοχές του CNV 15. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση έδινε προϊόντα διαφορετικού μεγέθους για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα αποτελέσματά μας διαφωνούν με την αρχική μελέτη των Krausz et.al. καθώς δεν διαπιστώθηκε έλλειμμα του CNV15 στους 32 υπογόνιμους άνδρες που ελέγξαμε.","abstract_html":"Η υπογονιμότητα επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών σε ηλικία αναπαραγωγής και οφείλεται κατά 50% στον ανδρικό παράγοντα. Η αιτία της υπογονιμότητας στο 40% των υπογόνιμων ανδρών παραμένει ακόμα άγνωστη και πιθανά οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Υπολογίζεται ότι περίπου 1500 γονίδια εμπλέκονται στη σπερματογένεση, από τα οποία 300-600 αποτελούν υποψήφιους αιτιολογικούς παράγοντες της ανδρικής υπογονιμότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια WHO, ένα σπερμοδιάγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογικό ή παθολογικό. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίζεται από ολιγοσπερμία, ασθενοζωοσπερμία, αζωοσπερμία, ασπερμία, τερατοζωοσπερμία, ολιγοασθενο- τερατοζωοσπερμία, κρυπτοσπερμία ή λευκοσπερμία. Είναι πλέον αποδεκτό, πως όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα, τόσο περισσότερες είναι οι γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να εμπλέκονται. Σήμερα έχουν διερευνηθεί εκτεταμένα τα γενετικά αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας. Κυριότερες γενετικές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο Klinefelter, η νόσος της κυστικής ίνωσης που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σχετίζεται με συγγενή αμφοτερόπλευρη απουσία του σπερματικού πόρου (CBAVD), τα μικροελλείμματα του Υ χρωμοσώματος (AZF, azoospermia factor regions), μεταλλαγές των γονιδίων AR (androgen receptor gene) και CT (cancer testis gene) στο Χ χρωμόσωμα τα οποία εκφράζονται στους όρχεις αλλά δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Πρόσφατα νέες τεχνικές έχουν προσφέρει τη δυνατότητα ανάλυσης του γενετικού υλικού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Με την εφαρμογή της τεχνικής array-CGH (comparative genomic hybridization) μπορούμε να συγκρίνουμε γονιδιώματα και να αποκαλύπτουμε γενετικές αλλαγές, συγκεκριμένα μικροδιπλασιασμούς και μικροελλείμματα, τα CNVs (copy number variations), περιοχές που αποτελούν σημαντικό παράγοντα γενετικού πολυμορφισμού. Τα τελευταία χρόνια, η ανδρική υπογονιμότητα συσχετίστηκε με την παρουσία μικροελλειμμάτων CNVs σε περιοχές του Υ χρωμοσώματος σε άνδρες με ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία. Πιο πρόσφατα εντοπίστηκαν CNVs στο χρωμόσωμα Χ και διερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με την ανδρική υπογονιμότητα Στη μελέτη των Krausz etal (2012) με την τεχνική array-CGH, διερευνήθηκε το γονιδίωμα 199 ανδρών, 97 ανδρών με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (49 αζωοσπερμικοί, 25 κρυπτοσπερμικοί και 22 ολιγοσπερμικοί) και 103 ανδρών με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα και εντοπίστηκαν συνολικά 73 CNVs, εκ των οποίων τα 55 πρωτοαναφέρθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Στους παραπάνω άνδρες βρέθηκε το έλλειμμα του CNV 15 στην ψευδοαυτοσωμική περιοχή (PAR-1) του μικρού βραχίονα του Χ χρωμοσώματος (Xp22.33). Το CNV15 έχει μέγεθος 1.40 Kb, δεν εμπεριέχει κωδικές αλληλουχίες και δεν έχει, έως τώρα, εντοπιστεί συσχέτιση του με γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στη σπερματογένεση. Σύμφωνα με τη μελέτη, το έλλειμμα του CNV 15 βρέθηκε σε 23 υπογόνιμους και έναν γόνιμο άνδρα. Το συγκεκριμένο CNV είχε αρχικά περιγραφτεί τόσο σαν μικροέλλειμμα όσο και σαν μικροδιπλασιασμός, ωστόσο στην παραπάνω μελέτη αρχίζει να αναδεικνύεται ότι το μικροέλλειμα σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Βασιζόμενοι στα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, διερευνήσαμε την παρουσία και την πιθανή συσχέτιση του ποσοστού του μικροελλείμματος CNV 15 με την υπογονιμότητα σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία) και σε φυσιολογικούς άνδρες. Για τη διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης της παρουσίας του μικροελλείμματος CNV 15 σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα σε σύγκριση με άνδρες με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα εφαρμόσαμε την τεχνική του PCR. Αρχικά μελετήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία ώστε να εντοπίσουμε τα ακριβή σημεία τομής και σχεδιάσαμε εκκινητές που είναι συμπληρωματικοί με τις πλευρικές περιοχές εκατέρωθεν των θέσεων τομής του CNV 15. Οι εκκινητές είναι κατάλληλα σχεδιασμένοι ώστε σε περίπτωση ελλείμματος του CNV 15, να προκύπτουν προϊόντα ενίσχυσης από την PCR διαφορετικών μεγεθών ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπάρχει το έλλειμμα (GAP-PCR). Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε και αντίδραση PCR ελέγχου με κατάλληλο ζεύγος εκκινητών που στόχευαν σε εσωτερικές περιοχές του CNV 15. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση έδινε προϊόντα διαφορετικού μεγέθους για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα αποτελέσματά μας διαφωνούν με την αρχική μελέτη των Krausz et.al. καθώς δεν διαπιστώθηκε έλλειμμα του CNV15 στους 32 υπογόνιμους άνδρες που ελέγξαμε.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργιάδου Αναστασία-Κυριακή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310703"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310703","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310703","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310703","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310703","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργιάδου Αναστασία-Κυριακή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310703"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπογονιμότητα επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών σε ηλικία αναπαραγωγής και οφείλεται κατά 50% στον ανδρικό παράγοντα. Η αιτία της υπογονιμότητας στο 40% των υπογόνιμων ανδρών παραμένει ακόμα άγνωστη και πιθανά οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Υπολογίζεται ότι περίπου 1500 γονίδια εμπλέκονται στη σπερματογένεση, από τα οποία 300-600 αποτελούν υποψήφιους αιτιολογικούς παράγοντες της ανδρικής υπογονιμότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια WHO, ένα σπερμοδιάγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογικό ή παθολογικό. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίζεται από ολιγοσπερμία, ασθενοζωοσπερμία, αζωοσπερμία, ασπερμία, τερατοζωοσπερμία, ολιγοασθενο- τερατοζωοσπερμία, κρυπτοσπερμία ή λευκοσπερμία. Είναι πλέον αποδεκτό, πως όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα, τόσο περισσότερες είναι οι γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να εμπλέκονται. Σήμερα έχουν διερευνηθεί εκτεταμένα τα γενετικά αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας. Κυριότερες γενετικές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο Klinefelter, η νόσος της κυστικής ίνωσης που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σχετίζεται με συγγενή αμφοτερόπλευρη απουσία του σπερματικού πόρου (CBAVD), τα μικροελλείμματα του Υ χρωμοσώματος (AZF, azoospermia factor regions), μεταλλαγές των γονιδίων AR (androgen receptor gene) και CT (cancer testis gene) στο Χ χρωμόσωμα τα οποία εκφράζονται στους όρχεις αλλά δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Πρόσφατα νέες τεχνικές έχουν προσφέρει τη δυνατότητα ανάλυσης του γενετικού υλικού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Με την εφαρμογή της τεχνικής array-CGH (comparative genomic hybridization) μπορούμε να συγκρίνουμε γονιδιώματα και να αποκαλύπτουμε γενετικές αλλαγές, συγκεκριμένα μικροδιπλασιασμούς και μικροελλείμματα, τα CNVs (copy number variations), περιοχές που αποτελούν σημαντικό παράγοντα γενετικού πολυμορφισμού. Τα τελευταία χρόνια, η ανδρική υπογονιμότητα συσχετίστηκε με την παρουσία μικροελλειμμάτων CNVs σε περιοχές του Υ χρωμοσώματος σε άνδρες με ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία. Πιο πρόσφατα εντοπίστηκαν CNVs στο χρωμόσωμα Χ και διερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με την ανδρική υπογονιμότητα Στη μελέτη των Krausz etal (2012) με την τεχνική array-CGH, διερευνήθηκε το γονιδίωμα 199 ανδρών, 97 ανδρών με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (49 αζωοσπερμικοί, 25 κρυπτοσπερμικοί και 22 ολιγοσπερμικοί) και 103 ανδρών με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα και εντοπίστηκαν συνολικά 73 CNVs, εκ των οποίων τα 55 πρωτοαναφέρθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Στους παραπάνω άνδρες βρέθηκε το έλλειμμα του CNV 15 στην ψευδοαυτοσωμική περιοχή (PAR-1) του μικρού βραχίονα του Χ χρωμοσώματος (Xp22.33). Το CNV15 έχει μέγεθος 1.40 Kb, δεν εμπεριέχει κωδικές αλληλουχίες και δεν έχει, έως τώρα, εντοπιστεί συσχέτιση του με γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στη σπερματογένεση. Σύμφωνα με τη μελέτη, το έλλειμμα του CNV 15 βρέθηκε σε 23 υπογόνιμους και έναν γόνιμο άνδρα. Το συγκεκριμένο CNV είχε αρχικά περιγραφτεί τόσο σαν μικροέλλειμμα όσο και σαν μικροδιπλασιασμός, ωστόσο στην παραπάνω μελέτη αρχίζει να αναδεικνύεται ότι το μικροέλλειμα σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Βασιζόμενοι στα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, διερευνήσαμε την παρουσία και την πιθανή συσχέτιση του ποσοστού του μικροελλείμματος CNV 15 με την υπογονιμότητα σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία) και σε φυσιολογικούς άνδρες. Για τη διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης της παρουσίας του μικροελλείμματος CNV 15 σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα σε σύγκριση με άνδρες με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα εφαρμόσαμε την τεχνική του PCR. Αρχικά μελετήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία ώστε να εντοπίσουμε τα ακριβή σημεία τομής και σχεδιάσαμε εκκινητές που είναι συμπληρωματικοί με τις πλευρικές περιοχές εκατέρωθεν των θέσεων τομής του CNV 15. Οι εκκινητές είναι κατάλληλα σχεδιασμένοι ώστε σε περίπτωση ελλείμματος του CNV 15, να προκύπτουν προϊόντα ενίσχυσης από την PCR διαφορετικών μεγεθών ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπάρχει το έλλειμμα (GAP-PCR). Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε και αντίδραση PCR ελέγχου με κατάλληλο ζεύγος εκκινητών που στόχευαν σε εσωτερικές περιοχές του CNV 15. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση έδινε προϊόντα διαφορετικού μεγέθους για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα αποτελέσματά μας διαφωνούν με την αρχική μελέτη των Krausz et.al. καθώς δεν διαπιστώθηκε έλλειμμα του CNV15 στους 32 υπογόνιμους άνδρες που ελέγξαμε.","Infertility affects the 10-15% of couples during reproduction age, 50% of which are due to male factors. The reason for infertility remains unknown for the 40% of infertile men and possibly is caused by genetic factors. It is believed that around 1500 genes are playing great role to spermatogenesis, 300-600 of which are likely to cause male infertility. Considering the WHO criteria, a sperm diagram can be characterized as normal or abnormal. A patient’s sperm may be characterized by oligospermia, asthenospermia, azoospermia, aspermia, teratospermia, oligoasthenospermia cryptospermia or leucospermia. It is now acceptable that the smaller number of spermatozoa indicates more genetic abnormalities. Today, the genetic causes of infertility are being widely studied. The main genetic causes for male infertility are Klinefelter syndrome, cystic fibrosis that is related to CBAVD, Y microdeletions (AZF, azoospermia factor regions) and mutation to genes such as AR (androgen receptor gene) and CT (cancer testis gene) located on Χ chromosome which are expressed to testis but haven’t been thoroughly studied . Recently, new techniques have provided us the opportunity to analyze DNA with more sensitivity. Using array-CGH (comparative genomic hybridization) we are able to compare genomes and to reveal genetic changes. More specifically, we can locate microdeletions and microduplications, called CNVs (copy number variations), which are probable reasons for genetic polymorphism. The last years, male infertility has been correlated with the presence of microdeletions of CNVs at regions of the Υ chromosome in men diagnosed with oligospermia and azoospermia. CNVs have also been located on Χ chromosome and their impact on male infertility is being investigated. In a recent study of Krausz et.al.(2012) the genome of 199 men, 97 with abnormal sperm diagram (49 azoospermic, 25 cryptospermic και 22 oligospermic) and 103 men with normal sperm diagram was analysed using the array-CGH technique . 73 CNVs were identified, 55 of them were first described in this study. In the DNA of these infertile men, CNV 15 was found as a microdeletion of the genome to the pseudoautosomical region (PAR-1) of the small arm of the Χ chromosome (Xp22.33). It is a small sequence of 1.40 Kb, no genes are identified inside or nearby and till now it hasn’t been correlated to spermatogenesis or male infertility in general. According to this study, CNV 15 deletion was found in 23 infertile men and one control. This CNV was already been described both as loss and gain and in this study a correlation between the loss of CNV15 and male infertility is hypothesized. Based on these results, we studied the presence of CNV 15 and the possible connection with male infertility in men with abnormal sperm diagram (oligospermia and azoospermia) comparing to men with normal sperm diagram. For this study we used PCR amplification. Firstly we studied the available references in order to mark breakpoints and we designed suitable primers in order to have PCR products of different sizes and to be able to distinguish whether there is a loss of CNV15 (GAP-PCR). Also, we designed a control PCR reaction which amplifies the internal sequence of CNV 15. Our results are not in agreement with the study of Krausz et.al. since no loss of CNV15 was found in the DNA of the 32 infertile men that we studied."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση γενετικών πολυμορφισμών cnvs σε υπογόνιμους άνδρες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργιάδου Αναστασία-Κυριακή"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η υπογονιμότητα επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών σε ηλικία αναπαραγωγής και οφείλεται κατά 50% στον ανδρικό παράγοντα. Η αιτία της υπογονιμότητας στο 40% των υπογόνιμων ανδρών παραμένει ακόμα άγνωστη και πιθανά οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Υπολογίζεται ότι περίπου 1500 γονίδια εμπλέκονται στη σπερματογένεση, από τα οποία 300-600 αποτελούν υποψήφιους αιτιολογικούς παράγοντες της ανδρικής υπογονιμότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια WHO, ένα σπερμοδιάγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογικό ή παθολογικό. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίζεται από ολιγοσπερμία, ασθενοζωοσπερμία, αζωοσπερμία, ασπερμία, τερατοζωοσπερμία, ολιγοασθενο- τερατοζωοσπερμία, κρυπτοσπερμία ή λευκοσπερμία. Είναι πλέον αποδεκτό, πως όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα, τόσο περισσότερες είναι οι γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να εμπλέκονται. Σήμερα έχουν διερευνηθεί εκτεταμένα τα γενετικά αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας. Κυριότερες γενετικές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο Klinefelter, η νόσος της κυστικής ίνωσης που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σχετίζεται με συγγενή αμφοτερόπλευρη απουσία του σπερματικού πόρου (CBAVD), τα μικροελλείμματα του Υ χρωμοσώματος (AZF, azoospermia factor regions), μεταλλαγές των γονιδίων AR (androgen receptor gene) και CT (cancer testis gene) στο Χ χρωμόσωμα τα οποία εκφράζονται στους όρχεις αλλά δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Πρόσφατα νέες τεχνικές έχουν προσφέρει τη δυνατότητα ανάλυσης του γενετικού υλικού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Με την εφαρμογή της τεχνικής array-CGH (comparative genomic hybridization) μπορούμε να συγκρίνουμε γονιδιώματα και να αποκαλύπτουμε γενετικές αλλαγές, συγκεκριμένα μικροδιπλασιασμούς και μικροελλείμματα, τα CNVs (copy number variations), περιοχές που αποτελούν σημαντικό παράγοντα γενετικού πολυμορφισμού. Τα τελευταία χρόνια, η ανδρική υπογονιμότητα συσχετίστηκε με την παρουσία μικροελλειμμάτων CNVs σε περιοχές του Υ χρωμοσώματος σε άνδρες με ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία. Πιο πρόσφατα εντοπίστηκαν CNVs στο χρωμόσωμα Χ και διερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με την ανδρική υπογονιμότητα Στη μελέτη των Krausz etal (2012) με την τεχνική array-CGH, διερευνήθηκε το γονιδίωμα 199 ανδρών, 97 ανδρών με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (49 αζωοσπερμικοί, 25 κρυπτοσπερμικοί και 22 ολιγοσπερμικοί) και 103 ανδρών με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα και εντοπίστηκαν συνολικά 73 CNVs, εκ των οποίων τα 55 πρωτοαναφέρθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Στους παραπάνω άνδρες βρέθηκε το έλλειμμα του CNV 15 στην ψευδοαυτοσωμική περιοχή (PAR-1) του μικρού βραχίονα του Χ χρωμοσώματος (Xp22.33). Το CNV15 έχει μέγεθος 1.40 Kb, δεν εμπεριέχει κωδικές αλληλουχίες και δεν έχει, έως τώρα, εντοπιστεί συσχέτιση του με γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στη σπερματογένεση. Σύμφωνα με τη μελέτη, το έλλειμμα του CNV 15 βρέθηκε σε 23 υπογόνιμους και έναν γόνιμο άνδρα. Το συγκεκριμένο CNV είχε αρχικά περιγραφτεί τόσο σαν μικροέλλειμμα όσο και σαν μικροδιπλασιασμός, ωστόσο στην παραπάνω μελέτη αρχίζει να αναδεικνύεται ότι το μικροέλλειμα σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Βασιζόμενοι στα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, διερευνήσαμε την παρουσία και την πιθανή συσχέτιση του ποσοστού του μικροελλείμματος CNV 15 με την υπογονιμότητα σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία) και σε φυσιολογικούς άνδρες. Για τη διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης της παρουσίας του μικροελλείμματος CNV 15 σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα σε σύγκριση με άνδρες με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα εφαρμόσαμε την τεχνική του PCR. Αρχικά μελετήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία ώστε να εντοπίσουμε τα ακριβή σημεία τομής και σχεδιάσαμε εκκινητές που είναι συμπληρωματικοί με τις πλευρικές περιοχές εκατέρωθεν των θέσεων τομής του CNV 15. Οι εκκινητές είναι κατάλληλα σχεδιασμένοι ώστε σε περίπτωση ελλείμματος του CNV 15, να προκύπτουν προϊόντα ενίσχυσης από την PCR διαφορετικών μεγεθών ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπάρχει το έλλειμμα (GAP-PCR). Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε και αντίδραση PCR ελέγχου με κατάλληλο ζεύγος εκκινητών που στόχευαν σε εσωτερικές περιοχές του CNV 15. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση έδινε προϊόντα διαφορετικού μεγέθους για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα αποτελέσματά μας διαφωνούν με την αρχική μελέτη των Krausz et.al. καθώς δεν διαπιστώθηκε έλλειμμα του CNV15 στους 32 υπογόνιμους άνδρες που ελέγξαμε.","Infertility affects the 10-15% of couples during reproduction age, 50% of which are due to male factors. The reason for infertility remains unknown for the 40% of infertile men and possibly is caused by genetic factors. It is believed that around 1500 genes are playing great role to spermatogenesis, 300-600 of which are likely to cause male infertility. Considering the WHO criteria, a sperm diagram can be characterized as normal or abnormal. A patient’s sperm may be characterized by oligospermia, asthenospermia, azoospermia, aspermia, teratospermia, oligoasthenospermia cryptospermia or leucospermia. It is now acceptable that the smaller number of spermatozoa indicates more genetic abnormalities. Today, the genetic causes of infertility are being widely studied. The main genetic causes for male infertility are Klinefelter syndrome, cystic fibrosis that is related to CBAVD, Y microdeletions (AZF, azoospermia factor regions) and mutation to genes such as AR (androgen receptor gene) and CT (cancer testis gene) located on Χ chromosome which are expressed to testis but haven’t been thoroughly studied . Recently, new techniques have provided us the opportunity to analyze DNA with more sensitivity. Using array-CGH (comparative genomic hybridization) we are able to compare genomes and to reveal genetic changes. More specifically, we can locate microdeletions and microduplications, called CNVs (copy number variations), which are probable reasons for genetic polymorphism. The last years, male infertility has been correlated with the presence of microdeletions of CNVs at regions of the Υ chromosome in men diagnosed with oligospermia and azoospermia. CNVs have also been located on Χ chromosome and their impact on male infertility is being investigated. In a recent study of Krausz et.al.(2012) the genome of 199 men, 97 with abnormal sperm diagram (49 azoospermic, 25 cryptospermic και 22 oligospermic) and 103 men with normal sperm diagram was analysed using the array-CGH technique . 73 CNVs were identified, 55 of them were first described in this study. In the DNA of these infertile men, CNV 15 was found as a microdeletion of the genome to the pseudoautosomical region (PAR-1) of the small arm of the Χ chromosome (Xp22.33). It is a small sequence of 1.40 Kb, no genes are identified inside or nearby and till now it hasn’t been correlated to spermatogenesis or male infertility in general. According to this study, CNV 15 deletion was found in 23 infertile men and one control. This CNV was already been described both as loss and gain and in this study a correlation between the loss of CNV15 and male infertility is hypothesized. Based on these results, we studied the presence of CNV 15 and the possible connection with male infertility in men with abnormal sperm diagram (oligospermia and azoospermia) comparing to men with normal sperm diagram. For this study we used PCR amplification. Firstly we studied the available references in order to mark breakpoints and we designed suitable primers in order to have PCR products of different sizes and to be able to distinguish whether there is a loss of CNV15 (GAP-PCR). Also, we designed a control PCR reaction which amplifies the internal sequence of CNV 15. Our results are not in agreement with the study of Krausz et.al. since no loss of CNV15 was found in the DNA of the 32 infertile men that we studied."],"dc:identifier":["uoadl:1310703","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310703"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση γενετικών πολυμορφισμών cnvs σε υπογόνιμους άνδρες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z"}