{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310733"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310733","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους","abstract":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος στην παιδική ηλικία εκτός από τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζει σημαντικά και τη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια συγκριτικά με τους ενήλικες. Τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένο άγχος και διαταραχή της διάθεσης, που εξαρτάται από το στάδιο και τη σοβαρότητα της νόσου, τη θεραπεία, το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, την προσωπικότητα και το είδος της υποστήριξης που λαμβάνουν κυρίως από την οικογένεια. Οι γονείς βιώνουν και αυτοί τους στρεσογόνους παράγοντες της ασθένειας του παιδιού τους και εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, θυμό και κατάθλιψη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό τη διερεύνηση του περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος : Τον πληθυσμό αποτέλεσαν 148 άτομα εκ’των οποίων τα 50 ήταν παιδιά με διάφορες μορφές καρκίνου και οι υπόλοιποι 98 οι γονείς τους.Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Trait-State Anxiety Inventory for children» και «Trait-State Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η σιατισπκή ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-19 και τη δοκιμασία Mann-Whitney U Test ή με το Kruskal-Wallis για να ελεγχθεί η ύπαρξη συσχέτισης ανάμεσα σε δύο ποσοτικές συνεχείς μεταβλητές που δεν ακολουθούν την κανονική κατανομή, ενώ η anova για περισσότερες από δύο. Επίσης εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία χ2-test και η Pearson Correlation Αποτελέσματα: Όσο αφορά τη κλίμακα του περιστασιακού άγχους βρέθηκε ότι οι πατέρες σε ποσοστό 25 % αναφέρουν φυσιολογικής έντασης άγχους το 20,8 % ήπιας, 29,2 % μέτριας και το 25 % σοβαρής έντασης. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις μητέρες, όσο αφορά το περιστασιακό άγχος είναι 20 % να βιώνει φυσιολογική έντασης άγχος, το 10 % ήπιας, το 28 % μέτριας και το 42 % σοβαρής έντασης άγχος. Για το μόνιμο άγχος βρέθηκε το 33,5 % των πατέρων βιώνουν φυσιολογικής έντασης το 37,5 % ήπιας, το 25 % μέτριας, 4,2 % σοβαρής έντασης.Ενώ αντίστοιχα για το μόνιμο άγχος στις μητέρες το 16 % βιώνει φυσιολογικής έντασης μόνιμου άγχος, το 28 % ήπιας, το 40 % μέτριας και το 16 % σοβαρής έντασης μόνιμου άγχος. Όσο αφορά την ένταση του περιστασιακού άγχους των παιδιών το 80 % φαίνεται ότι βιώνουν χαμηλής έντασης άγχους και το το 20 % μέτριας με υψηλής. Για το μόνιμο άγχος αντίστοιχα είναι 83,7 % χαμηλής – μέτριας έντασης και το 16,3 % μέτριας – υψηλής έντασης. Από τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά δεδομένα φάινεται ότι το φύλο του παιδιού επηρρεάζει το περιστασιακό και μόνιμο άγχος των γονέων, οι γονείς των αγοριών βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακού άγχους (πατέρας p = 0,024, μητέρα p = 0,039 ) ενώ οι μητέρες βιώνουν μόνιμο άγχος (p = 0,039). Οι πατέρες που το παιδί τους βρίσκεται στη φάση της θεραπείας ή της υποτροπής (p = 0,040) βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος ενώ οι μητέρες που νοσηλεύουν το παιδί τους στη κλινική βιώνουν εντονότερο περιστασιακό άγχος σε σχέση με τις μητέρες που το παιδί τους παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία (p= 0,020) (p=0,026) αντίστοιχα. Επίσης οι μητέρες που ο χρόνος εμφάνισης της νόσου των παιδιών είναι κάτω από έξι μήνες και σ'αυτές που το παιδί τους φέρει κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν εντονότερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,034) και (p=0,14) αντίστοιχα. Τέλος,για το επάγγελμα του πατέρα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το περιστασιακό άγχος (p = 0,063) αλλά όσο αφορά το μόνιμο άγχος βρέθηκε ότι οι άνεργοι και οι αγρότες βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμο άγχος (p = 0,001). Για το άγχος του νοσηλευομένων παιδιών σχετικά με το φύλο βρέθηκε ότι τα αγόρια βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος σε σχέση με τα κορίτσια (p = 0,24 ). Αντίθετα τα παιδιά που φέρουν κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,013). Τέλος, το άγχος των γονιών φαίνεται ότι συσχετίζεται θετικά με το μεταξύ τους άγχος καθώς και με το άγχος του παιδιού (p<0,001), όπως επίσης και το άγχος του παιδιού συσχετίζεται θετικά μ’ αυτό των γονιών του (p = 0,001) και (p = 0,007) για τον πατέρα και την μητέρα αντίστοιχα. Συμπεράσματα: η ένταση του περιστασιακού και του μόνιμου άγχους των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και των γονέων τους κατά την διάρκεια της θεραπείας τους σχετίζεται με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες καθώς και με την σοβαρότητα της νόσου και τους επικείμενους κινδύνους της θεραπείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο καρκίνος στην παιδική ηλικία εκτός από τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζει σημαντικά και τη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια συγκριτικά με τους ενήλικες. Τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένο άγχος και διαταραχή της διάθεσης, που εξαρτάται από το στάδιο και τη σοβαρότητα της νόσου, τη θεραπεία, το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, την προσωπικότητα και το είδος της υποστήριξης που λαμβάνουν κυρίως από την οικογένεια. Οι γονείς βιώνουν και αυτοί τους στρεσογόνους παράγοντες της ασθένειας του παιδιού τους και εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, θυμό και κατάθλιψη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό τη διερεύνηση του περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος : Τον πληθυσμό αποτέλεσαν 148 άτομα εκ’των οποίων τα 50 ήταν παιδιά με διάφορες μορφές καρκίνου και οι υπόλοιποι 98 οι γονείς τους.Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Trait-State Anxiety Inventory for children» και «Trait-State Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η σιατισπκή ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-19 και τη δοκιμασία Mann-Whitney U Test ή με το Kruskal-Wallis για να ελεγχθεί η ύπαρξη συσχέτισης ανάμεσα σε δύο ποσοτικές συνεχείς μεταβλητές που δεν ακολουθούν την κανονική κατανομή, ενώ η anova για περισσότερες από δύο. Επίσης εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία χ2-test και η Pearson Correlation Αποτελέσματα: Όσο αφορά τη κλίμακα του περιστασιακού άγχους βρέθηκε ότι οι πατέρες σε ποσοστό 25 % αναφέρουν φυσιολογικής έντασης άγχους το 20,8 % ήπιας, 29,2 % μέτριας και το 25 % σοβαρής έντασης. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις μητέρες, όσο αφορά το περιστασιακό άγχος είναι 20 % να βιώνει φυσιολογική έντασης άγχος, το 10 % ήπιας, το 28 % μέτριας και το 42 % σοβαρής έντασης άγχος. Για το μόνιμο άγχος βρέθηκε το 33,5 % των πατέρων βιώνουν φυσιολογικής έντασης το 37,5 % ήπιας, το 25 % μέτριας, 4,2 % σοβαρής έντασης.Ενώ αντίστοιχα για το μόνιμο άγχος στις μητέρες το 16 % βιώνει φυσιολογικής έντασης μόνιμου άγχος, το 28 % ήπιας, το 40 % μέτριας και το 16 % σοβαρής έντασης μόνιμου άγχος. Όσο αφορά την ένταση του περιστασιακού άγχους των παιδιών το 80 % φαίνεται ότι βιώνουν χαμηλής έντασης άγχους και το το 20 % μέτριας με υψηλής. Για το μόνιμο άγχος αντίστοιχα είναι 83,7 % χαμηλής – μέτριας έντασης και το 16,3 % μέτριας – υψηλής έντασης. Από τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά δεδομένα φάινεται ότι το φύλο του παιδιού επηρρεάζει το περιστασιακό και μόνιμο άγχος των γονέων, οι γονείς των αγοριών βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακού άγχους (πατέρας p = 0,024, μητέρα p = 0,039 ) ενώ οι μητέρες βιώνουν μόνιμο άγχος (p = 0,039). Οι πατέρες που το παιδί τους βρίσκεται στη φάση της θεραπείας ή της υποτροπής (p = 0,040) βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος ενώ οι μητέρες που νοσηλεύουν το παιδί τους στη κλινική βιώνουν εντονότερο περιστασιακό άγχος σε σχέση με τις μητέρες που το παιδί τους παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία (p= 0,020) (p=0,026) αντίστοιχα. Επίσης οι μητέρες που ο χρόνος εμφάνισης της νόσου των παιδιών είναι κάτω από έξι μήνες και σ&#x27;αυτές που το παιδί τους φέρει κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν εντονότερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,034) και (p=0,14) αντίστοιχα. Τέλος,για το επάγγελμα του πατέρα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το περιστασιακό άγχος (p = 0,063) αλλά όσο αφορά το μόνιμο άγχος βρέθηκε ότι οι άνεργοι και οι αγρότες βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμο άγχος (p = 0,001). Για το άγχος του νοσηλευομένων παιδιών σχετικά με το φύλο βρέθηκε ότι τα αγόρια βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος σε σχέση με τα κορίτσια (p = 0,24 ). Αντίθετα τα παιδιά που φέρουν κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,013). Τέλος, το άγχος των γονιών φαίνεται ότι συσχετίζεται θετικά με το μεταξύ τους άγχος καθώς και με το άγχος του παιδιού (p&lt;0,001), όπως επίσης και το άγχος του παιδιού συσχετίζεται θετικά μ’ αυτό των γονιών του (p = 0,001) και (p = 0,007) για τον πατέρα και την μητέρα αντίστοιχα. Συμπεράσματα: η ένταση του περιστασιακού και του μόνιμου άγχους των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και των γονέων τους κατά την διάρκεια της θεραπείας τους σχετίζεται με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες καθώς και με την σοβαρότητα της νόσου και τους επικείμενους κινδύνους της θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γουμπέρη Στυλιανή - Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310733"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310733","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310733","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310733","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310733","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γουμπέρη Στυλιανή - Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310733","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310733"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος στην παιδική ηλικία εκτός από τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζει σημαντικά και τη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια συγκριτικά με τους ενήλικες. Τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένο άγχος και διαταραχή της διάθεσης, που εξαρτάται από το στάδιο και τη σοβαρότητα της νόσου, τη θεραπεία, το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, την προσωπικότητα και το είδος της υποστήριξης που λαμβάνουν κυρίως από την οικογένεια. Οι γονείς βιώνουν και αυτοί τους στρεσογόνους παράγοντες της ασθένειας του παιδιού τους και εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, θυμό και κατάθλιψη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό τη διερεύνηση του περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος : Τον πληθυσμό αποτέλεσαν 148 άτομα εκ’των οποίων τα 50 ήταν παιδιά με διάφορες μορφές καρκίνου και οι υπόλοιποι 98 οι γονείς τους.Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Trait-State Anxiety Inventory for children» και «Trait-State Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η σιατισπκή ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-19 και τη δοκιμασία Mann-Whitney U Test ή με το Kruskal-Wallis για να ελεγχθεί η ύπαρξη συσχέτισης ανάμεσα σε δύο ποσοτικές συνεχείς μεταβλητές που δεν ακολουθούν την κανονική κατανομή, ενώ η anova για περισσότερες από δύο. Επίσης εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία χ2-test και η Pearson Correlation Αποτελέσματα: Όσο αφορά τη κλίμακα του περιστασιακού άγχους βρέθηκε ότι οι πατέρες σε ποσοστό 25 % αναφέρουν φυσιολογικής έντασης άγχους το 20,8 % ήπιας, 29,2 % μέτριας και το 25 % σοβαρής έντασης. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις μητέρες, όσο αφορά το περιστασιακό άγχος είναι 20 % να βιώνει φυσιολογική έντασης άγχος, το 10 % ήπιας, το 28 % μέτριας και το 42 % σοβαρής έντασης άγχος. Για το μόνιμο άγχος βρέθηκε το 33,5 % των πατέρων βιώνουν φυσιολογικής έντασης το 37,5 % ήπιας, το 25 % μέτριας, 4,2 % σοβαρής έντασης.Ενώ αντίστοιχα για το μόνιμο άγχος στις μητέρες το 16 % βιώνει φυσιολογικής έντασης μόνιμου άγχος, το 28 % ήπιας, το 40 % μέτριας και το 16 % σοβαρής έντασης μόνιμου άγχος. Όσο αφορά την ένταση του περιστασιακού άγχους των παιδιών το 80 % φαίνεται ότι βιώνουν χαμηλής έντασης άγχους και το το 20 % μέτριας με υψηλής. Για το μόνιμο άγχος αντίστοιχα είναι 83,7 % χαμηλής – μέτριας έντασης και το 16,3 % μέτριας – υψηλής έντασης. Από τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά δεδομένα φάινεται ότι το φύλο του παιδιού επηρρεάζει το περιστασιακό και μόνιμο άγχος των γονέων, οι γονείς των αγοριών βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακού άγχους (πατέρας p = 0,024, μητέρα p = 0,039 ) ενώ οι μητέρες βιώνουν μόνιμο άγχος (p = 0,039). Οι πατέρες που το παιδί τους βρίσκεται στη φάση της θεραπείας ή της υποτροπής (p = 0,040) βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος ενώ οι μητέρες που νοσηλεύουν το παιδί τους στη κλινική βιώνουν εντονότερο περιστασιακό άγχος σε σχέση με τις μητέρες που το παιδί τους παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία (p= 0,020) (p=0,026) αντίστοιχα. Επίσης οι μητέρες που ο χρόνος εμφάνισης της νόσου των παιδιών είναι κάτω από έξι μήνες και σ'αυτές που το παιδί τους φέρει κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν εντονότερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,034) και (p=0,14) αντίστοιχα. Τέλος,για το επάγγελμα του πατέρα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το περιστασιακό άγχος (p = 0,063) αλλά όσο αφορά το μόνιμο άγχος βρέθηκε ότι οι άνεργοι και οι αγρότες βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμο άγχος (p = 0,001). Για το άγχος του νοσηλευομένων παιδιών σχετικά με το φύλο βρέθηκε ότι τα αγόρια βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος σε σχέση με τα κορίτσια (p = 0,24 ). Αντίθετα τα παιδιά που φέρουν κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,013). Τέλος, το άγχος των γονιών φαίνεται ότι συσχετίζεται θετικά με το μεταξύ τους άγχος καθώς και με το άγχος του παιδιού (p<0,001), όπως επίσης και το άγχος του παιδιού συσχετίζεται θετικά μ’ αυτό των γονιών του (p = 0,001) και (p = 0,007) για τον πατέρα και την μητέρα αντίστοιχα. Συμπεράσματα: η ένταση του περιστασιακού και του μόνιμου άγχους των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και των γονέων τους κατά την διάρκεια της θεραπείας τους σχετίζεται με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες καθώς και με την σοβαρότητα της νόσου και τους επικείμενους κινδύνους της θεραπείας.","Introduction: Cancer in childhood than the physical symptoms and significantly affects the mental health of children who experience a different way the disease compared with adults. Children exhibit increased anxiety and mood disorder, which depends on the stage and severity of disease, treatment, time in hospital, the personality and the type of support received mainly from the family. Parents and those experiencing stressors of child illness and exhibit anxiety disorders, anger and depression. Purpose: This study aimed to explore the casual and permanent anxiety in children with cancer and their parents during treatment. Material and Methods: In a population of 148 people which 50 of them were children with various forms of cancer and the remaining 98 their parents. Collection of data was done using the scale «Trait-State Anxiety Inventory for children» and «Trait-State Anxiety Inventory for adults »of Ch. Spielberger. The statistical analysis was done with the statistical package SPSS-19 test and Mann-Whitney U Test or the Kruskal-Wallis to check the existence of correlation between two quantitative continuous variables that do not follow a normal distribution, while the more than anova both. Also applied the statistical test x2-test and Pearson Correlation Results: Regarding the scale of occasional anxiety found that fathers 25% said physiological stress intensity 20.8% mild, 29.2% moderate and 25% severe intensity. The corresponding rates for mothers, as regards the occasional stress is 20% experiencing physiological stress intensity, 10% mild, 28% moderate and 42% severe stress intensity. For permanent stress was found in 33.5% of fathers experiencing normal intensity 37.5% mild, 25% moderate, 4.2% severe intesity .While respectively for permanent stress in mothers 16% experiencing physiological stress intensity permanent , 28% mild, 40% moderate and 16% severe intensity permanent stress. The intensity of occasional anxiety of children 80% seems low intensity experienced anxiety and 20% moderate to high. For permanent stress is respectively 83.7% low - moderate and 16.3% moderate - high intensity. Of the sociodemographic and clinical data it appears that the child's sex affects the casual and permanent anxiety of parents, parents of boys experiencing greater intensity occasional anxiety (father p = 0,024, mother p = 0,039) while the mothers experienced permanent stress (p = 0.039). The fathers that their child is in the process of therapy or relapse (p = 0,040) experienced greater intensity occasional anxiety while mothers nursed their child in clinical experience occasional intense anxiety compared with mothers who watched their child at the external clinics (p = 0,020) (p = 0,026) respectively. Also mothers the time of onset of the child is under six months, and to them that their child bearing central venous catheter experiencing stronger intensity occasional anxiety (p = 0,034) and (p = 0,14 ) respectively. Finally, for the profession of his father were not found statistically significant differences in relation to the occasional anxiety (p = 0,063) but as for the permanent stress found that the unemployed and farmers experienced higher intensity permanent anxiety (p = 0,001). For anxiety of hospitalized children about sex found that boys experience more intense occasional anxiety compared with girls (p = 0,24). Unlike children who have central venous catheter experiencing greater intensity occasional anxiety (p = 0,013). Finally, the anxiety of parents seems to correlate positively with each other and stress the child's anxiety (p <0,001), as well as the child's anxiety is positively correlated with that of his parents (p = 0,001) and (p = 0,007) for the father and mother respectively. Conclusions: The intensity of occasional and permanent anxiety of children who are ill with cancer and their parents during treatment is associated with several socioldemographic factors and the severity of the disease and the imminent dangers of treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γουμπέρη Στυλιανή - Ειρήνη"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο καρκίνος στην παιδική ηλικία εκτός από τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζει σημαντικά και τη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια συγκριτικά με τους ενήλικες. Τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένο άγχος και διαταραχή της διάθεσης, που εξαρτάται από το στάδιο και τη σοβαρότητα της νόσου, τη θεραπεία, το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, την προσωπικότητα και το είδος της υποστήριξης που λαμβάνουν κυρίως από την οικογένεια. Οι γονείς βιώνουν και αυτοί τους στρεσογόνους παράγοντες της ασθένειας του παιδιού τους και εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, θυμό και κατάθλιψη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό τη διερεύνηση του περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος : Τον πληθυσμό αποτέλεσαν 148 άτομα εκ’των οποίων τα 50 ήταν παιδιά με διάφορες μορφές καρκίνου και οι υπόλοιποι 98 οι γονείς τους.Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Trait-State Anxiety Inventory for children» και «Trait-State Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η σιατισπκή ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-19 και τη δοκιμασία Mann-Whitney U Test ή με το Kruskal-Wallis για να ελεγχθεί η ύπαρξη συσχέτισης ανάμεσα σε δύο ποσοτικές συνεχείς μεταβλητές που δεν ακολουθούν την κανονική κατανομή, ενώ η anova για περισσότερες από δύο. Επίσης εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία χ2-test και η Pearson Correlation Αποτελέσματα: Όσο αφορά τη κλίμακα του περιστασιακού άγχους βρέθηκε ότι οι πατέρες σε ποσοστό 25 % αναφέρουν φυσιολογικής έντασης άγχους το 20,8 % ήπιας, 29,2 % μέτριας και το 25 % σοβαρής έντασης. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις μητέρες, όσο αφορά το περιστασιακό άγχος είναι 20 % να βιώνει φυσιολογική έντασης άγχος, το 10 % ήπιας, το 28 % μέτριας και το 42 % σοβαρής έντασης άγχος. Για το μόνιμο άγχος βρέθηκε το 33,5 % των πατέρων βιώνουν φυσιολογικής έντασης το 37,5 % ήπιας, το 25 % μέτριας, 4,2 % σοβαρής έντασης.Ενώ αντίστοιχα για το μόνιμο άγχος στις μητέρες το 16 % βιώνει φυσιολογικής έντασης μόνιμου άγχος, το 28 % ήπιας, το 40 % μέτριας και το 16 % σοβαρής έντασης μόνιμου άγχος. Όσο αφορά την ένταση του περιστασιακού άγχους των παιδιών το 80 % φαίνεται ότι βιώνουν χαμηλής έντασης άγχους και το το 20 % μέτριας με υψηλής. Για το μόνιμο άγχος αντίστοιχα είναι 83,7 % χαμηλής – μέτριας έντασης και το 16,3 % μέτριας – υψηλής έντασης. Από τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά δεδομένα φάινεται ότι το φύλο του παιδιού επηρρεάζει το περιστασιακό και μόνιμο άγχος των γονέων, οι γονείς των αγοριών βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακού άγχους (πατέρας p = 0,024, μητέρα p = 0,039 ) ενώ οι μητέρες βιώνουν μόνιμο άγχος (p = 0,039). Οι πατέρες που το παιδί τους βρίσκεται στη φάση της θεραπείας ή της υποτροπής (p = 0,040) βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος ενώ οι μητέρες που νοσηλεύουν το παιδί τους στη κλινική βιώνουν εντονότερο περιστασιακό άγχος σε σχέση με τις μητέρες που το παιδί τους παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία (p= 0,020) (p=0,026) αντίστοιχα. Επίσης οι μητέρες που ο χρόνος εμφάνισης της νόσου των παιδιών είναι κάτω από έξι μήνες και σ'αυτές που το παιδί τους φέρει κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν εντονότερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,034) και (p=0,14) αντίστοιχα. Τέλος,για το επάγγελμα του πατέρα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το περιστασιακό άγχος (p = 0,063) αλλά όσο αφορά το μόνιμο άγχος βρέθηκε ότι οι άνεργοι και οι αγρότες βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμο άγχος (p = 0,001). Για το άγχος του νοσηλευομένων παιδιών σχετικά με το φύλο βρέθηκε ότι τα αγόρια βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος σε σχέση με τα κορίτσια (p = 0,24 ). Αντίθετα τα παιδιά που φέρουν κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,013). Τέλος, το άγχος των γονιών φαίνεται ότι συσχετίζεται θετικά με το μεταξύ τους άγχος καθώς και με το άγχος του παιδιού (p<0,001), όπως επίσης και το άγχος του παιδιού συσχετίζεται θετικά μ’ αυτό των γονιών του (p = 0,001) και (p = 0,007) για τον πατέρα και την μητέρα αντίστοιχα. Συμπεράσματα: η ένταση του περιστασιακού και του μόνιμου άγχους των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και των γονέων τους κατά την διάρκεια της θεραπείας τους σχετίζεται με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες καθώς και με την σοβαρότητα της νόσου και τους επικείμενους κινδύνους της θεραπείας.","Introduction: Cancer in childhood than the physical symptoms and significantly affects the mental health of children who experience a different way the disease compared with adults. Children exhibit increased anxiety and mood disorder, which depends on the stage and severity of disease, treatment, time in hospital, the personality and the type of support received mainly from the family. Parents and those experiencing stressors of child illness and exhibit anxiety disorders, anger and depression. Purpose: This study aimed to explore the casual and permanent anxiety in children with cancer and their parents during treatment. Material and Methods: In a population of 148 people which 50 of them were children with various forms of cancer and the remaining 98 their parents. Collection of data was done using the scale «Trait-State Anxiety Inventory for children» and «Trait-State Anxiety Inventory for adults »of Ch. Spielberger. The statistical analysis was done with the statistical package SPSS-19 test and Mann-Whitney U Test or the Kruskal-Wallis to check the existence of correlation between two quantitative continuous variables that do not follow a normal distribution, while the more than anova both. Also applied the statistical test x2-test and Pearson Correlation Results: Regarding the scale of occasional anxiety found that fathers 25% said physiological stress intensity 20.8% mild, 29.2% moderate and 25% severe intensity. The corresponding rates for mothers, as regards the occasional stress is 20% experiencing physiological stress intensity, 10% mild, 28% moderate and 42% severe stress intensity. For permanent stress was found in 33.5% of fathers experiencing normal intensity 37.5% mild, 25% moderate, 4.2% severe intesity .While respectively for permanent stress in mothers 16% experiencing physiological stress intensity permanent , 28% mild, 40% moderate and 16% severe intensity permanent stress. The intensity of occasional anxiety of children 80% seems low intensity experienced anxiety and 20% moderate to high. For permanent stress is respectively 83.7% low - moderate and 16.3% moderate - high intensity. Of the sociodemographic and clinical data it appears that the child's sex affects the casual and permanent anxiety of parents, parents of boys experiencing greater intensity occasional anxiety (father p = 0,024, mother p = 0,039) while the mothers experienced permanent stress (p = 0.039). The fathers that their child is in the process of therapy or relapse (p = 0,040) experienced greater intensity occasional anxiety while mothers nursed their child in clinical experience occasional intense anxiety compared with mothers who watched their child at the external clinics (p = 0,020) (p = 0,026) respectively. Also mothers the time of onset of the child is under six months, and to them that their child bearing central venous catheter experiencing stronger intensity occasional anxiety (p = 0,034) and (p = 0,14 ) respectively. Finally, for the profession of his father were not found statistically significant differences in relation to the occasional anxiety (p = 0,063) but as for the permanent stress found that the unemployed and farmers experienced higher intensity permanent anxiety (p = 0,001). For anxiety of hospitalized children about sex found that boys experience more intense occasional anxiety compared with girls (p = 0,24). Unlike children who have central venous catheter experiencing greater intensity occasional anxiety (p = 0,013). Finally, the anxiety of parents seems to correlate positively with each other and stress the child's anxiety (p <0,001), as well as the child's anxiety is positively correlated with that of his parents (p = 0,001) and (p = 0,007) for the father and mother respectively. Conclusions: The intensity of occasional and permanent anxiety of children who are ill with cancer and their parents during treatment is associated with several socioldemographic factors and the severity of the disease and the imminent dangers of treatment."],"dc:identifier":["uoadl:1310733","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310733"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:00Z"}