{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310747"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310747","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση σχολικού εκφοβισμού και στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του σχολικού εκφοβισμού και των στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους του Καλλικρατικού Δήμου Φυλής. (Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή) της Δυτικής Αττικής. Επίσης, η μελέτη διαφόρων παραμέτρων που αφορούν στην οικογένεια των μαθητών για να εξετασθεί ποιες συνδέονται με το φαινόμενο. Υλικο/Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 574 συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκαν το Olweus bully-Victim Questionnaire-αναθεωρημένη έκδοση, το Adolescence Stress Questionnaire (ASQ) και το Stress in Children (SiC). Δόθηκε έγκριση διεξαγωγής έρευνας από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών στην έρευνα δόθηκε ενυπόγραφη συγκατάθεση των γονέων και κηδεμόνων τους. Αποτελέσματα: Το 42% των συμμετεχόντων ήταν αγόρια ενώ το 58% κορίτσια. Στην έρευνα συμμετείχαν 11 δημοτικά (Ε’ & ΣΤ’) και 5 Γυμνάσια (Α, Β, Γ). Tα θύματα ήταν 26.3%, οι θύτες 7.84% και οι θύτες/θύματα 34.67%. Ο λεκτικός και σχεσιακός εκφοβισμός ήταν οι πιο συνήθεις μορφές του φαινομένου. Συνήθεις χώροι εμφάνισης του φαινομένου ήταν το προαύλιο κατά το διάλειμμα, οι διάδρομοι και οι σκάλες. Σχεδόν όλα τα μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης συνέκλιναν με συνέπεια στον παράγοντα «συχνότητα εκφοβισμού». Οι μαθητές με διττό ρόλο «θύτη και θύμα» είχαν τα υψηλότερα επίπεδα στρες πίεσης των συνομηλίκων, επιβεβαιώνοντας την απορρύθμιση του HPA άξονα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα του εκφοβισμού διαδραματίζει το πιο καθοριστικό ρόλο από όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές. Προτείνεται η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες για τη μείωση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού καθώς το στρες βρέθηκε ότι όχι μόνο συνιστά διαμεσολαβητικό παράγοντα αλλά σχετίζεται με το φαινόμενο.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του σχολικού εκφοβισμού και των στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους του Καλλικρατικού Δήμου Φυλής. (Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή) της Δυτικής Αττικής. Επίσης, η μελέτη διαφόρων παραμέτρων που αφορούν στην οικογένεια των μαθητών για να εξετασθεί ποιες συνδέονται με το φαινόμενο. Υλικο/Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 574 συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκαν το Olweus bully-Victim Questionnaire-αναθεωρημένη έκδοση, το Adolescence Stress Questionnaire (ASQ) και το Stress in Children (SiC). Δόθηκε έγκριση διεξαγωγής έρευνας από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών στην έρευνα δόθηκε ενυπόγραφη συγκατάθεση των γονέων και κηδεμόνων τους. Αποτελέσματα: Το 42% των συμμετεχόντων ήταν αγόρια ενώ το 58% κορίτσια. Στην έρευνα συμμετείχαν 11 δημοτικά (Ε’ &amp; ΣΤ’) και 5 Γυμνάσια (Α, Β, Γ). Tα θύματα ήταν 26.3%, οι θύτες 7.84% και οι θύτες/θύματα 34.67%. Ο λεκτικός και σχεσιακός εκφοβισμός ήταν οι πιο συνήθεις μορφές του φαινομένου. Συνήθεις χώροι εμφάνισης του φαινομένου ήταν το προαύλιο κατά το διάλειμμα, οι διάδρομοι και οι σκάλες. Σχεδόν όλα τα μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης συνέκλιναν με συνέπεια στον παράγοντα «συχνότητα εκφοβισμού». Οι μαθητές με διττό ρόλο «θύτη και θύμα» είχαν τα υψηλότερα επίπεδα στρες πίεσης των συνομηλίκων, επιβεβαιώνοντας την απορρύθμιση του HPA άξονα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα του εκφοβισμού διαδραματίζει το πιο καθοριστικό ρόλο από όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές. Προτείνεται η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες για τη μείωση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού καθώς το στρες βρέθηκε ότι όχι μόνο συνιστά διαμεσολαβητικό παράγοντα αλλά σχετίζεται με το φαινόμενο.","abstract_has_math":false,"creators":["Καμπόλη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:03Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310747"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310747","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310747","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310747","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310747","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καμπόλη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310747","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310747"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του σχολικού εκφοβισμού και των στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους του Καλλικρατικού Δήμου Φυλής. (Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή) της Δυτικής Αττικής. Επίσης, η μελέτη διαφόρων παραμέτρων που αφορούν στην οικογένεια των μαθητών για να εξετασθεί ποιες συνδέονται με το φαινόμενο. Υλικο/Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 574 συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκαν το Olweus bully-Victim Questionnaire-αναθεωρημένη έκδοση, το Adolescence Stress Questionnaire (ASQ) και το Stress in Children (SiC). Δόθηκε έγκριση διεξαγωγής έρευνας από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών στην έρευνα δόθηκε ενυπόγραφη συγκατάθεση των γονέων και κηδεμόνων τους. Αποτελέσματα: Το 42% των συμμετεχόντων ήταν αγόρια ενώ το 58% κορίτσια. Στην έρευνα συμμετείχαν 11 δημοτικά (Ε’ & ΣΤ’) και 5 Γυμνάσια (Α, Β, Γ). Tα θύματα ήταν 26.3%, οι θύτες 7.84% και οι θύτες/θύματα 34.67%. Ο λεκτικός και σχεσιακός εκφοβισμός ήταν οι πιο συνήθεις μορφές του φαινομένου. Συνήθεις χώροι εμφάνισης του φαινομένου ήταν το προαύλιο κατά το διάλειμμα, οι διάδρομοι και οι σκάλες. Σχεδόν όλα τα μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης συνέκλιναν με συνέπεια στον παράγοντα «συχνότητα εκφοβισμού». Οι μαθητές με διττό ρόλο «θύτη και θύμα» είχαν τα υψηλότερα επίπεδα στρες πίεσης των συνομηλίκων, επιβεβαιώνοντας την απορρύθμιση του HPA άξονα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα του εκφοβισμού διαδραματίζει το πιο καθοριστικό ρόλο από όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές. Προτείνεται η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες για τη μείωση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού καθώς το στρες βρέθηκε ότι όχι μόνο συνιστά διαμεσολαβητικό παράγοντα αλλά σχετίζεται με το φαινόμενο.","Bullying is a stressful phenomenon with many extensions on mental and social health of a child. This study has examined the association of bullying and stress in children and adolescents. The participants were 574 students from the two last classes of the primary school and from the secondary school. Olweus Bully Victim Questionnaire, Adolescent Stress Questionnaire (ASQ) and Stress in Children (SiC), were used . All linear regression models with few exceptions converged consistently to the factor \"bullying frequency\". Consequently, the frequency of bullying is the main determinant factor which plays the most important role for all dependent variables. “Distress”(SiC) comprising also somatic complaints was the factor with the most increased average compared with the other two. Students who have the dual role of “bully and victim” had the highest levels of stress compared only with the category \"victim\" or \"bully\". Studentswho are very often bullies and victims have increased stress associated with peer pressure compared to students who are just bullies, confirming the dysregulation of the HPA axis. Stress management programs to reduce bullying should be the central axis of intervention as stress not only constitutes a mediating factor in bullying but also it associates with the phenomenon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση σχολικού εκφοβισμού και στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καμπόλη Γεωργία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του σχολικού εκφοβισμού και των στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους του Καλλικρατικού Δήμου Φυλής. (Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή) της Δυτικής Αττικής. Επίσης, η μελέτη διαφόρων παραμέτρων που αφορούν στην οικογένεια των μαθητών για να εξετασθεί ποιες συνδέονται με το φαινόμενο. Υλικο/Μέθοδος: Η έρευνα ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 574 συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκαν το Olweus bully-Victim Questionnaire-αναθεωρημένη έκδοση, το Adolescence Stress Questionnaire (ASQ) και το Stress in Children (SiC). Δόθηκε έγκριση διεξαγωγής έρευνας από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ για τη συμμετοχή των μαθητών στην έρευνα δόθηκε ενυπόγραφη συγκατάθεση των γονέων και κηδεμόνων τους. Αποτελέσματα: Το 42% των συμμετεχόντων ήταν αγόρια ενώ το 58% κορίτσια. Στην έρευνα συμμετείχαν 11 δημοτικά (Ε’ & ΣΤ’) και 5 Γυμνάσια (Α, Β, Γ). Tα θύματα ήταν 26.3%, οι θύτες 7.84% και οι θύτες/θύματα 34.67%. Ο λεκτικός και σχεσιακός εκφοβισμός ήταν οι πιο συνήθεις μορφές του φαινομένου. Συνήθεις χώροι εμφάνισης του φαινομένου ήταν το προαύλιο κατά το διάλειμμα, οι διάδρομοι και οι σκάλες. Σχεδόν όλα τα μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης συνέκλιναν με συνέπεια στον παράγοντα «συχνότητα εκφοβισμού». Οι μαθητές με διττό ρόλο «θύτη και θύμα» είχαν τα υψηλότερα επίπεδα στρες πίεσης των συνομηλίκων, επιβεβαιώνοντας την απορρύθμιση του HPA άξονα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα του εκφοβισμού διαδραματίζει το πιο καθοριστικό ρόλο από όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές. Προτείνεται η εφαρμογή προγραμμάτων διαχείρισης στρες για τη μείωση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού καθώς το στρες βρέθηκε ότι όχι μόνο συνιστά διαμεσολαβητικό παράγοντα αλλά σχετίζεται με το φαινόμενο.","Bullying is a stressful phenomenon with many extensions on mental and social health of a child. This study has examined the association of bullying and stress in children and adolescents. The participants were 574 students from the two last classes of the primary school and from the secondary school. Olweus Bully Victim Questionnaire, Adolescent Stress Questionnaire (ASQ) and Stress in Children (SiC), were used . All linear regression models with few exceptions converged consistently to the factor \"bullying frequency\". Consequently, the frequency of bullying is the main determinant factor which plays the most important role for all dependent variables. “Distress”(SiC) comprising also somatic complaints was the factor with the most increased average compared with the other two. Students who have the dual role of “bully and victim” had the highest levels of stress compared only with the category \"victim\" or \"bully\". Studentswho are very often bullies and victims have increased stress associated with peer pressure compared to students who are just bullies, confirming the dysregulation of the HPA axis. Stress management programs to reduce bullying should be the central axis of intervention as stress not only constitutes a mediating factor in bullying but also it associates with the phenomenon."],"dc:identifier":["uoadl:1310747","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310747"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση σχολικού εκφοβισμού και στρεσογόνων παραγόντων σε παιδιά και εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:03Z"}