{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310851"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310851","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των γονιδίων INSL3, HOXD13, HOXA10 για πιθανή συσχέτιση με την εμφάνιση της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο","abstract":"Ως κρυψορχία ορίζεται η αποτυχία του ενός ή και των δύο όρχεων να κατέλθουν μέσα στο όσχεο και εμφανίζεται με μια συχνότητα της τάξης του 2-4%, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα της κρυψορχίας έχει αυξηθεί. Σαν αίτια εμφάνισης της κρυψορχίας έχουν περιγραφεί οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, τα ανδρογόνα, τα οιστρογόνα αλλά και αρκετά γονίδια. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σχέση των γονιδίων INSL3, HOXD13 και HOXA10 με την αιτιοπαθογένεια της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο με εφαρμογή των τεχνικών PCR, ECMA και Sequencing. Συνολικά ελέγχθηκαν 43 ασθενείς με μέσο όρο ηλικίας τα 3 έτη. Στο γονίδιο INSL3 παρατηρήθηκε μια νέα αλλαγή στην 5’ αμετάφραστη περιοχή η *-109 T>A. Διαπιστώθηκε η παρουσία δύο συνώνυμων πολυμορφισμών των 27G>A και 126A>G, καθώς και ενός παρανοηματικού πολυμορφισμού, του 178A>G τόσο σε ετεροζυγωτία όσο και ομοζυγωτία. Στο γονίδιο HOXD13 αποκαλύφθηκε μια νέα άγνωστη αλλαγή στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, η αναστροφή *528*529inversion, ο συνώνυμος πολυμορφισμός, 204G>A, δύο πολυμορφισμοί οι *311C>T και *360A>T στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, ενώ σε έναν ασθενή παρατηρήθηκε μια ένθεση η *359_*360insT στην 3’ αμετάφραστη περιοχή. Σε μερικούς ασθενείς παρατηρήθηκε επέκταση της πολυμορφικής μικροδορυφορικής αλληλουχίας CA σε εσωνική περιοχή του γονιδίου. Στην ομάδα ελέγχου, μεγάλος αριθμός ατόμων εμφάνισε τους πολυμορφισμούς 27G>A, 126A>G και 178A>G. Ωστόσο κανένας μάρτυρας δεν εμφάνισε την αλλαγή *-109 T>A. Επιπλέον, αρκετοί ασθενείς (ν=15) παρουσίαζαν συνδυασμό πολυμορφισμών τόσο στο γονίδιο INSL3 όσο και στο γονίδιο HOXD13,υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός πολυμορφισμών διαφορετικών γονιδίων μπορεί να εμπλέκεται στην αιτιοπαθογένεια της κρυψορχίας.","abstract_html":"Ως κρυψορχία ορίζεται η αποτυχία του ενός ή και των δύο όρχεων να κατέλθουν μέσα στο όσχεο και εμφανίζεται με μια συχνότητα της τάξης του 2-4%, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα της κρυψορχίας έχει αυξηθεί. Σαν αίτια εμφάνισης της κρυψορχίας έχουν περιγραφεί οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, τα ανδρογόνα, τα οιστρογόνα αλλά και αρκετά γονίδια. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σχέση των γονιδίων INSL3, HOXD13 και HOXA10 με την αιτιοπαθογένεια της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο με εφαρμογή των τεχνικών PCR, ECMA και Sequencing. Συνολικά ελέγχθηκαν 43 ασθενείς με μέσο όρο ηλικίας τα 3 έτη. Στο γονίδιο INSL3 παρατηρήθηκε μια νέα αλλαγή στην 5’ αμετάφραστη περιοχή η *-109 T&gt;A. Διαπιστώθηκε η παρουσία δύο συνώνυμων πολυμορφισμών των 27G&gt;A και 126A&gt;G, καθώς και ενός παρανοηματικού πολυμορφισμού, του 178A&gt;G τόσο σε ετεροζυγωτία όσο και ομοζυγωτία. Στο γονίδιο HOXD13 αποκαλύφθηκε μια νέα άγνωστη αλλαγή στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, η αναστροφή *528*529inversion, ο συνώνυμος πολυμορφισμός, 204G&gt;A, δύο πολυμορφισμοί οι *311C&gt;T και *360A&gt;T στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, ενώ σε έναν ασθενή παρατηρήθηκε μια ένθεση η *359_*360insT στην 3’ αμετάφραστη περιοχή. Σε μερικούς ασθενείς παρατηρήθηκε επέκταση της πολυμορφικής μικροδορυφορικής αλληλουχίας CA σε εσωνική περιοχή του γονιδίου. Στην ομάδα ελέγχου, μεγάλος αριθμός ατόμων εμφάνισε τους πολυμορφισμούς 27G&gt;A, 126A&gt;G και 178A&gt;G. Ωστόσο κανένας μάρτυρας δεν εμφάνισε την αλλαγή *-109 T&gt;A. Επιπλέον, αρκετοί ασθενείς (ν=15) παρουσίαζαν συνδυασμό πολυμορφισμών τόσο στο γονίδιο INSL3 όσο και στο γονίδιο HOXD13,υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός πολυμορφισμών διαφορετικών γονιδίων μπορεί να εμπλέκεται στην αιτιοπαθογένεια της κρυψορχίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Βάππα Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310851"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310851","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310851","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310851","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310851","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βάππα Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310851"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ως κρυψορχία ορίζεται η αποτυχία του ενός ή και των δύο όρχεων να κατέλθουν μέσα στο όσχεο και εμφανίζεται με μια συχνότητα της τάξης του 2-4%, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα της κρυψορχίας έχει αυξηθεί. Σαν αίτια εμφάνισης της κρυψορχίας έχουν περιγραφεί οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, τα ανδρογόνα, τα οιστρογόνα αλλά και αρκετά γονίδια. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σχέση των γονιδίων INSL3, HOXD13 και HOXA10 με την αιτιοπαθογένεια της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο με εφαρμογή των τεχνικών PCR, ECMA και Sequencing. Συνολικά ελέγχθηκαν 43 ασθενείς με μέσο όρο ηλικίας τα 3 έτη. Στο γονίδιο INSL3 παρατηρήθηκε μια νέα αλλαγή στην 5’ αμετάφραστη περιοχή η *-109 T>A. Διαπιστώθηκε η παρουσία δύο συνώνυμων πολυμορφισμών των 27G>A και 126A>G, καθώς και ενός παρανοηματικού πολυμορφισμού, του 178A>G τόσο σε ετεροζυγωτία όσο και ομοζυγωτία. Στο γονίδιο HOXD13 αποκαλύφθηκε μια νέα άγνωστη αλλαγή στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, η αναστροφή *528*529inversion, ο συνώνυμος πολυμορφισμός, 204G>A, δύο πολυμορφισμοί οι *311C>T και *360A>T στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, ενώ σε έναν ασθενή παρατηρήθηκε μια ένθεση η *359_*360insT στην 3’ αμετάφραστη περιοχή. Σε μερικούς ασθενείς παρατηρήθηκε επέκταση της πολυμορφικής μικροδορυφορικής αλληλουχίας CA σε εσωνική περιοχή του γονιδίου. Στην ομάδα ελέγχου, μεγάλος αριθμός ατόμων εμφάνισε τους πολυμορφισμούς 27G>A, 126A>G και 178A>G. Ωστόσο κανένας μάρτυρας δεν εμφάνισε την αλλαγή *-109 T>A. Επιπλέον, αρκετοί ασθενείς (ν=15) παρουσίαζαν συνδυασμό πολυμορφισμών τόσο στο γονίδιο INSL3 όσο και στο γονίδιο HOXD13,υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός πολυμορφισμών διαφορετικών γονιδίων μπορεί να εμπλέκεται στην αιτιοπαθογένεια της κρυψορχίας.","Cryptorchidism is defined as the failure of at least one testis to descend into the scrotum. It has an estimated prevalence of 2–4% even though there has been an increase in its prevalence during the last decades. There is evidence that endocrine disruptors, androgen, estrogen and few genes are responsible for cryptorchidism. In the present study the correlation between genes such as INSL3, HOXD13 and HOXA10 with the pathogenesis of isolated cryptorchidism in Greece was evaluated using the techniques PCR, ECMA and Sequencing. A total of 43 patients with mean age 3 years were tested. Concerning the INSL3 gene a new variant in the 5 'untranslated region, * -109 T>A was observed. Furthermore the presence of two synonymous polymorphisms 27G>A and 126A>G and a missense polymorphism of the 178A>G both in heterozygous and homozygous condition were found. Concerning the HOXD13 gene an unknown variant in the 3 'untranslated region the reversal *528*529 was revealed, as well as a synonymous polymorphism 204G>A, two polymorphisms *311C> T and *360A> T in the 3'untranslated region and was also observed in a patient an insertion * 359_*360insT in the 3'untranslated region. In some patients we have observed an expansion of the polymorphic microsatellite sequence CA in an intronic region. In the control group, a large number of individuals carried the polymorphisms 27G> A, 126A> G and 178A> G, but none of them showed the variant * -109 T>A. Moreover, some of our patients demonstrated a combination of polymorhic alleles, affecting both the INSL3 and the HOXD13 genes, probably suggesting an interaction between these two genes in the pathogenesis of cryptorchidism."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των γονιδίων INSL3, HOXD13, HOXA10 για πιθανή συσχέτιση με την εμφάνιση της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βάππα Σοφία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ως κρυψορχία ορίζεται η αποτυχία του ενός ή και των δύο όρχεων να κατέλθουν μέσα στο όσχεο και εμφανίζεται με μια συχνότητα της τάξης του 2-4%, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα της κρυψορχίας έχει αυξηθεί. Σαν αίτια εμφάνισης της κρυψορχίας έχουν περιγραφεί οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, τα ανδρογόνα, τα οιστρογόνα αλλά και αρκετά γονίδια. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η σχέση των γονιδίων INSL3, HOXD13 και HOXA10 με την αιτιοπαθογένεια της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο με εφαρμογή των τεχνικών PCR, ECMA και Sequencing. Συνολικά ελέγχθηκαν 43 ασθενείς με μέσο όρο ηλικίας τα 3 έτη. Στο γονίδιο INSL3 παρατηρήθηκε μια νέα αλλαγή στην 5’ αμετάφραστη περιοχή η *-109 T>A. Διαπιστώθηκε η παρουσία δύο συνώνυμων πολυμορφισμών των 27G>A και 126A>G, καθώς και ενός παρανοηματικού πολυμορφισμού, του 178A>G τόσο σε ετεροζυγωτία όσο και ομοζυγωτία. Στο γονίδιο HOXD13 αποκαλύφθηκε μια νέα άγνωστη αλλαγή στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, η αναστροφή *528*529inversion, ο συνώνυμος πολυμορφισμός, 204G>A, δύο πολυμορφισμοί οι *311C>T και *360A>T στην 3’ αμετάφραστη περιοχή, ενώ σε έναν ασθενή παρατηρήθηκε μια ένθεση η *359_*360insT στην 3’ αμετάφραστη περιοχή. Σε μερικούς ασθενείς παρατηρήθηκε επέκταση της πολυμορφικής μικροδορυφορικής αλληλουχίας CA σε εσωνική περιοχή του γονιδίου. Στην ομάδα ελέγχου, μεγάλος αριθμός ατόμων εμφάνισε τους πολυμορφισμούς 27G>A, 126A>G και 178A>G. Ωστόσο κανένας μάρτυρας δεν εμφάνισε την αλλαγή *-109 T>A. Επιπλέον, αρκετοί ασθενείς (ν=15) παρουσίαζαν συνδυασμό πολυμορφισμών τόσο στο γονίδιο INSL3 όσο και στο γονίδιο HOXD13,υποδηλώνοντας ότι ο συνδυασμός πολυμορφισμών διαφορετικών γονιδίων μπορεί να εμπλέκεται στην αιτιοπαθογένεια της κρυψορχίας.","Cryptorchidism is defined as the failure of at least one testis to descend into the scrotum. It has an estimated prevalence of 2–4% even though there has been an increase in its prevalence during the last decades. There is evidence that endocrine disruptors, androgen, estrogen and few genes are responsible for cryptorchidism. In the present study the correlation between genes such as INSL3, HOXD13 and HOXA10 with the pathogenesis of isolated cryptorchidism in Greece was evaluated using the techniques PCR, ECMA and Sequencing. A total of 43 patients with mean age 3 years were tested. Concerning the INSL3 gene a new variant in the 5 'untranslated region, * -109 T>A was observed. Furthermore the presence of two synonymous polymorphisms 27G>A and 126A>G and a missense polymorphism of the 178A>G both in heterozygous and homozygous condition were found. Concerning the HOXD13 gene an unknown variant in the 3 'untranslated region the reversal *528*529 was revealed, as well as a synonymous polymorphism 204G>A, two polymorphisms *311C> T and *360A> T in the 3'untranslated region and was also observed in a patient an insertion * 359_*360insT in the 3'untranslated region. In some patients we have observed an expansion of the polymorphic microsatellite sequence CA in an intronic region. In the control group, a large number of individuals carried the polymorphisms 27G> A, 126A> G and 178A> G, but none of them showed the variant * -109 T>A. Moreover, some of our patients demonstrated a combination of polymorhic alleles, affecting both the INSL3 and the HOXD13 genes, probably suggesting an interaction between these two genes in the pathogenesis of cryptorchidism."],"dc:identifier":["uoadl:1310851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310851"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση των γονιδίων INSL3, HOXD13, HOXA10 για πιθανή συσχέτιση με την εμφάνιση της μεμονωμένης κρυψορχίας στον ελλαδικό χώρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z"}