{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310869"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310869","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δικαίωμα του Συνέρχεσθαι - Χρήση νόμιμης βίας","abstract":"Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι-ατομικό δικαίωμα καθοριστικής σημασίας για τη δημοκρατία κατοχυρώνεται, ήδη από τον προηγούμενο αιώνα, σε όλα σχεδόν τα Συντάγματα των κρατών– μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και προστατεύεται από διεθνείς συμβάσεις και κείμενα. Ο Έλληνας συντακτικός νομοθέτης, επηρεασμένος από το Σύνταγμα του Βελγίου, το προέβλεψε στο σύνταγμα του 1864 και σε όλα τα, μετέπειτα μέχρι σήμερα, Συντάγματα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησε στη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος δια μέσου του διαδικτύου. Έτσι διαμορφώθηκε η «D-Dos επίθεση» -μια μορφή καθιστικής διαδήλωσης, που αφορά την συνεχή επιδρομή από πολλούς χρήστες μιας ιστοσελίδας με «άχρηστες πληροφορίες». Οι εθνικές νομοθεσίες και οι Συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν ακόμη καθορίσει τη νομιμότητα των μορφών αυτών διαμαρτυρίας και την προστασίας τους. Η αστυνομία είναι το ένοπλο σώμα Ασφάλειας που έχει ως κύρια αποστολή την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας, της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών, την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης. Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών, τα αστυνομικά όργανα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την άσκηση κρατικής βίας, προβαίνουν σε ενέργειες με απειλή ή χρήση βίας, που είναι κατά την κρίση τους, αναγκαίες, με βάση την ιδιομορφία της βιοτικής περίπτωσης, που έχουν κάθε φορά να αντιμετωπίσουν. Η εκδήλωση της νόμιμης αυτής κρατικής επέμβασης βάζει σε δοκιμασία το ουσιαστικό περιεχόμενο του κράτους-δικαίου, γι’ αυτό η προσφυγή των αστυνομικών οργάνων στην απειλή ή στην χρήση φυσικού καταναγκασμού, υπόκειται σε ισχυρούς και ουσιαστικούς περιορισμούς. Ο συνδυασμός της τήρησης της αρχής της νομιμότητας και αυτής της αναλογικότητας, θέτει ουσιαστικά τα όρια της επιτρεπόμενης αστυνομικής παρέμβασης, στις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται περιορισμοί στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Η απαγόρευση και η διάλυση δημόσιας συνάθροισης στο ύπαιθρο, που είναι παράνομη ή έχει μετατραπεί σε παράνομη, γίνεται όπως προβλέπει το Σύνταγμα και ορίζει ο νόμος. Συγκεκριμένα προβλέπεται η άσκηση πειθούς, η χρήση υλικής βίας, με πρόσφορα μέσα, που είναι κατάλληλα, με βάση τις αρχές της αναγκαιότητας, αναλογικότητας και επιείκειας και τελευταία, ως εξαιρετικό μέτρο, η χρήση όπλων. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αστυνομίας ισχυρίζονται ότι οι επεμβάσεις γίνονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και διέπονται από την αρχή της αναλογικότητας και όχι της σκοπιμότητας. Δικαστικές αποφάσεις τόσο για γεγονότα, που πλαισιώνουν τις διαδηλώσεις, όσο και για την αντίδραση της αστυνομίας, βοηθούν, με την επιχειρηματολογική αξία τους, στην εύρεση του δικαίου. Ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας, που συνδέονται με την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης, εξαιτίας του πλήθους των αναφορών, έχει γίνει αντικείμενο ενδιαφέροντος και από τις Ανεξάρτητες Αρχές.","abstract_html":"Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι-ατομικό δικαίωμα καθοριστικής σημασίας για τη δημοκρατία κατοχυρώνεται, ήδη από τον προηγούμενο αιώνα, σε όλα σχεδόν τα Συντάγματα των κρατών– μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και προστατεύεται από διεθνείς συμβάσεις και κείμενα. Ο Έλληνας συντακτικός νομοθέτης, επηρεασμένος από το Σύνταγμα του Βελγίου, το προέβλεψε στο σύνταγμα του 1864 και σε όλα τα, μετέπειτα μέχρι σήμερα, Συντάγματα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησε στη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος δια μέσου του διαδικτύου. Έτσι διαμορφώθηκε η «D-Dos επίθεση» -μια μορφή καθιστικής διαδήλωσης, που αφορά την συνεχή επιδρομή από πολλούς χρήστες μιας ιστοσελίδας με «άχρηστες πληροφορίες». Οι εθνικές νομοθεσίες και οι Συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν ακόμη καθορίσει τη νομιμότητα των μορφών αυτών διαμαρτυρίας και την προστασίας τους. Η αστυνομία είναι το ένοπλο σώμα Ασφάλειας που έχει ως κύρια αποστολή την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας, της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών, την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης. Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών, τα αστυνομικά όργανα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την άσκηση κρατικής βίας, προβαίνουν σε ενέργειες με απειλή ή χρήση βίας, που είναι κατά την κρίση τους, αναγκαίες, με βάση την ιδιομορφία της βιοτικής περίπτωσης, που έχουν κάθε φορά να αντιμετωπίσουν. Η εκδήλωση της νόμιμης αυτής κρατικής επέμβασης βάζει σε δοκιμασία το ουσιαστικό περιεχόμενο του κράτους-δικαίου, γι’ αυτό η προσφυγή των αστυνομικών οργάνων στην απειλή ή στην χρήση φυσικού καταναγκασμού, υπόκειται σε ισχυρούς και ουσιαστικούς περιορισμούς. Ο συνδυασμός της τήρησης της αρχής της νομιμότητας και αυτής της αναλογικότητας, θέτει ουσιαστικά τα όρια της επιτρεπόμενης αστυνομικής παρέμβασης, στις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται περιορισμοί στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Η απαγόρευση και η διάλυση δημόσιας συνάθροισης στο ύπαιθρο, που είναι παράνομη ή έχει μετατραπεί σε παράνομη, γίνεται όπως προβλέπει το Σύνταγμα και ορίζει ο νόμος. Συγκεκριμένα προβλέπεται η άσκηση πειθούς, η χρήση υλικής βίας, με πρόσφορα μέσα, που είναι κατάλληλα, με βάση τις αρχές της αναγκαιότητας, αναλογικότητας και επιείκειας και τελευταία, ως εξαιρετικό μέτρο, η χρήση όπλων. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αστυνομίας ισχυρίζονται ότι οι επεμβάσεις γίνονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και διέπονται από την αρχή της αναλογικότητας και όχι της σκοπιμότητας. Δικαστικές αποφάσεις τόσο για γεγονότα, που πλαισιώνουν τις διαδηλώσεις, όσο και για την αντίδραση της αστυνομίας, βοηθούν, με την επιχειρηματολογική αξία τους, στην εύρεση του δικαίου. Ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας, που συνδέονται με την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης, εξαιτίας του πλήθους των αναφορών, έχει γίνει αντικείμενο ενδιαφέροντος και από τις Ανεξάρτητες Αρχές.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαγενά-Παλαιολόγου Ευαγγελία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310869"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310869","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310869","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310869","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310869","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαγενά-Παλαιολόγου Ευαγγελία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310869","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310869"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι-ατομικό δικαίωμα καθοριστικής σημασίας για τη δημοκρατία κατοχυρώνεται, ήδη από τον προηγούμενο αιώνα, σε όλα σχεδόν τα Συντάγματα των κρατών– μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και προστατεύεται από διεθνείς συμβάσεις και κείμενα. Ο Έλληνας συντακτικός νομοθέτης, επηρεασμένος από το Σύνταγμα του Βελγίου, το προέβλεψε στο σύνταγμα του 1864 και σε όλα τα, μετέπειτα μέχρι σήμερα, Συντάγματα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησε στη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος δια μέσου του διαδικτύου. Έτσι διαμορφώθηκε η «D-Dos επίθεση» -μια μορφή καθιστικής διαδήλωσης, που αφορά την συνεχή επιδρομή από πολλούς χρήστες μιας ιστοσελίδας με «άχρηστες πληροφορίες». Οι εθνικές νομοθεσίες και οι Συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν ακόμη καθορίσει τη νομιμότητα των μορφών αυτών διαμαρτυρίας και την προστασίας τους. Η αστυνομία είναι το ένοπλο σώμα Ασφάλειας που έχει ως κύρια αποστολή την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας, της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών, την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης. Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών, τα αστυνομικά όργανα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την άσκηση κρατικής βίας, προβαίνουν σε ενέργειες με απειλή ή χρήση βίας, που είναι κατά την κρίση τους, αναγκαίες, με βάση την ιδιομορφία της βιοτικής περίπτωσης, που έχουν κάθε φορά να αντιμετωπίσουν. Η εκδήλωση της νόμιμης αυτής κρατικής επέμβασης βάζει σε δοκιμασία το ουσιαστικό περιεχόμενο του κράτους-δικαίου, γι’ αυτό η προσφυγή των αστυνομικών οργάνων στην απειλή ή στην χρήση φυσικού καταναγκασμού, υπόκειται σε ισχυρούς και ουσιαστικούς περιορισμούς. Ο συνδυασμός της τήρησης της αρχής της νομιμότητας και αυτής της αναλογικότητας, θέτει ουσιαστικά τα όρια της επιτρεπόμενης αστυνομικής παρέμβασης, στις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται περιορισμοί στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Η απαγόρευση και η διάλυση δημόσιας συνάθροισης στο ύπαιθρο, που είναι παράνομη ή έχει μετατραπεί σε παράνομη, γίνεται όπως προβλέπει το Σύνταγμα και ορίζει ο νόμος. Συγκεκριμένα προβλέπεται η άσκηση πειθούς, η χρήση υλικής βίας, με πρόσφορα μέσα, που είναι κατάλληλα, με βάση τις αρχές της αναγκαιότητας, αναλογικότητας και επιείκειας και τελευταία, ως εξαιρετικό μέτρο, η χρήση όπλων. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αστυνομίας ισχυρίζονται ότι οι επεμβάσεις γίνονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και διέπονται από την αρχή της αναλογικότητας και όχι της σκοπιμότητας. Δικαστικές αποφάσεις τόσο για γεγονότα, που πλαισιώνουν τις διαδηλώσεις, όσο και για την αντίδραση της αστυνομίας, βοηθούν, με την επιχειρηματολογική αξία τους, στην εύρεση του δικαίου. Ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας, που συνδέονται με την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης, εξαιτίας του πλήθους των αναφορών, έχει γίνει αντικείμενο ενδιαφέροντος και από τις Ανεξάρτητες Αρχές.","The Right of Assembly is a fundamental right, guaranteed before 1900 in the Constitutions of almost all the Member States of the Council of Europe. This Right is also protected by International Conventions and statutes. The Greek legislator, taking the Constitution of Belgium as prototype, provided the Right of Assembly in the Greek Constitution of 1864 and in all subsequent Constitutions. Nowadays the Right of Assembly may also be expressed through the Internet, which is a result of the technology revolution. The “D-Dos attack” is a form of sedentary demonstration by which many users continuously raid a site with useless information. National laws and conventions on human rights have not yet determined the legitimacy of this form of protest and the legal form of its protection. The mission of the police is to ensure public peace and order, to protect the social life of citizens, to prevent and suppress crime, to protect the State and democracy within the framework of Constitutional Order. In pursuit of these aims the police can exercise legitimate force, when necessary, using threat or force, according to their discretion, depending on the circumstances. The legal use of force may threaten the Rule of Law, and therefore it must be severely restricted. The police must act in accordance with the principles of legality and proportionality, when fundamental human rights may be restricted. A public assembly may be prohibited or dissolved when it is illegal or becomes illegal, according to the Constitution and the law. Specifically these provide for exercising persuasion, the use of physical force by appropriate means, based on necessity, proportionality and fairness, and finally the use of weapons. The police maintain that any intervention is made in accordance with the law and the principle of proportionality and not expediency. Judicial decisions help, through their argumentation, in establishing the law and justice. Independent authorities are taking an interest in the right of assembly because of the great number of instances concerning personal freedom and dignity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δικαίωμα του Συνέρχεσθαι - Χρήση νόμιμης βίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαγενά-Παλαιολόγου Ευαγγελία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι-ατομικό δικαίωμα καθοριστικής σημασίας για τη δημοκρατία κατοχυρώνεται, ήδη από τον προηγούμενο αιώνα, σε όλα σχεδόν τα Συντάγματα των κρατών– μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης και προστατεύεται από διεθνείς συμβάσεις και κείμενα. Ο Έλληνας συντακτικός νομοθέτης, επηρεασμένος από το Σύνταγμα του Βελγίου, το προέβλεψε στο σύνταγμα του 1864 και σε όλα τα, μετέπειτα μέχρι σήμερα, Συντάγματα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας οδήγησε στη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος δια μέσου του διαδικτύου. Έτσι διαμορφώθηκε η «D-Dos επίθεση» -μια μορφή καθιστικής διαδήλωσης, που αφορά την συνεχή επιδρομή από πολλούς χρήστες μιας ιστοσελίδας με «άχρηστες πληροφορίες». Οι εθνικές νομοθεσίες και οι Συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν ακόμη καθορίσει τη νομιμότητα των μορφών αυτών διαμαρτυρίας και την προστασίας τους. Η αστυνομία είναι το ένοπλο σώμα Ασφάλειας που έχει ως κύρια αποστολή την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ευταξίας, της απρόσκοπτης κοινωνικής διαβίωσης των πολιτών, την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και την προστασία του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος, στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης. Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών, τα αστυνομικά όργανα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την άσκηση κρατικής βίας, προβαίνουν σε ενέργειες με απειλή ή χρήση βίας, που είναι κατά την κρίση τους, αναγκαίες, με βάση την ιδιομορφία της βιοτικής περίπτωσης, που έχουν κάθε φορά να αντιμετωπίσουν. Η εκδήλωση της νόμιμης αυτής κρατικής επέμβασης βάζει σε δοκιμασία το ουσιαστικό περιεχόμενο του κράτους-δικαίου, γι’ αυτό η προσφυγή των αστυνομικών οργάνων στην απειλή ή στην χρήση φυσικού καταναγκασμού, υπόκειται σε ισχυρούς και ουσιαστικούς περιορισμούς. Ο συνδυασμός της τήρησης της αρχής της νομιμότητας και αυτής της αναλογικότητας, θέτει ουσιαστικά τα όρια της επιτρεπόμενης αστυνομικής παρέμβασης, στις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται περιορισμοί στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Η απαγόρευση και η διάλυση δημόσιας συνάθροισης στο ύπαιθρο, που είναι παράνομη ή έχει μετατραπεί σε παράνομη, γίνεται όπως προβλέπει το Σύνταγμα και ορίζει ο νόμος. Συγκεκριμένα προβλέπεται η άσκηση πειθούς, η χρήση υλικής βίας, με πρόσφορα μέσα, που είναι κατάλληλα, με βάση τις αρχές της αναγκαιότητας, αναλογικότητας και επιείκειας και τελευταία, ως εξαιρετικό μέτρο, η χρήση όπλων. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι της Ελληνικής Αστυνομίας ισχυρίζονται ότι οι επεμβάσεις γίνονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους και διέπονται από την αρχή της αναλογικότητας και όχι της σκοπιμότητας. Δικαστικές αποφάσεις τόσο για γεγονότα, που πλαισιώνουν τις διαδηλώσεις, όσο και για την αντίδραση της αστυνομίας, βοηθούν, με την επιχειρηματολογική αξία τους, στην εύρεση του δικαίου. Ο σεβασμός της προσωπικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας, που συνδέονται με την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης, εξαιτίας του πλήθους των αναφορών, έχει γίνει αντικείμενο ενδιαφέροντος και από τις Ανεξάρτητες Αρχές.","The Right of Assembly is a fundamental right, guaranteed before 1900 in the Constitutions of almost all the Member States of the Council of Europe. This Right is also protected by International Conventions and statutes. The Greek legislator, taking the Constitution of Belgium as prototype, provided the Right of Assembly in the Greek Constitution of 1864 and in all subsequent Constitutions. Nowadays the Right of Assembly may also be expressed through the Internet, which is a result of the technology revolution. The “D-Dos attack” is a form of sedentary demonstration by which many users continuously raid a site with useless information. National laws and conventions on human rights have not yet determined the legitimacy of this form of protest and the legal form of its protection. The mission of the police is to ensure public peace and order, to protect the social life of citizens, to prevent and suppress crime, to protect the State and democracy within the framework of Constitutional Order. In pursuit of these aims the police can exercise legitimate force, when necessary, using threat or force, according to their discretion, depending on the circumstances. The legal use of force may threaten the Rule of Law, and therefore it must be severely restricted. The police must act in accordance with the principles of legality and proportionality, when fundamental human rights may be restricted. A public assembly may be prohibited or dissolved when it is illegal or becomes illegal, according to the Constitution and the law. Specifically these provide for exercising persuasion, the use of physical force by appropriate means, based on necessity, proportionality and fairness, and finally the use of weapons. The police maintain that any intervention is made in accordance with the law and the principle of proportionality and not expediency. Judicial decisions help, through their argumentation, in establishing the law and justice. Independent authorities are taking an interest in the right of assembly because of the great number of instances concerning personal freedom and dignity."],"dc:identifier":["uoadl:1310869","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310869"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Δικαίωμα του Συνέρχεσθαι - Χρήση νόμιμης βίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z"}