{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310923"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1310923","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση οστικής αντοχής με τη μέθοδο DXA","abstract":"ΣΚΟΠΟΣ Συνήθως για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης στην κλινική πρακτική, χρησιμοποιείται η απορροφησιομετρία διπλής ενέργειας ακτίνων–χ (DXA), παρέχοντας ακριβείς εκτιμήσεις της οστικής μάζας μέσω της αξιολόγησης της οστικής πυκνότητας (BMD). Ωστόσο η BMD δεν είναι πάντα ακριβής προγνωστικός δείκτης του καταγματικού κινδύνου. Επομένως, σημαντική πρόκληση της παρούσας εργασίας υπήρξε το να αναζητηθούν νέες τεχνικές που να επιτρέπουν μια αποδοτική, μη επεμβατική κλινική αξιολόγηση της οστικής αντοχής μέσω της αξιολόγησης άλλων οστικών παραμέτρων, όπως η μικροαρχιτεκτονική των οστών ή η γεωμετρία τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους δύο νέες τεχνικές αξιολόγησης της οστικής αντοχής μέσω της μεθόδου DXA. Αυτές είναι η Trabecular Bone Score (TBS) και η Hip Structural Analysis (HSA). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Και οι δύο τεχνικές μπορούν να εφαρμοσθούν εύκολα με τη χρήση ευρέως διαθέσιμων μονάδων DXA κατά τη διάρκεια της μέτρησης της οστικής πυκνότητας, για την εκτίμηση της μικροαρχιτεκτονικής των οστών με εξαιρετικά διαγνωστικά αποτελέσματα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η TBS είναι μια ποσοτική τιμή που είναι επαναλήψιμη και εύκολη στο χειρισμό. Αν υπάρξουν περαιτέρω μελέτες και καθιερωθούν τιμές της TBS για όλες τις ηλικίες και τα φύλα και επιβεβαιωθεί ότι η TBS βελτιώνει την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου, τότε θα μπορούσε να καταστεί ένα πολύτιμο συμπληρωματικό κλινικό εργαλείο για την αξιολόγηση του καταγματικού κινδύνου βοηθώντας στη θεραπευτική διαδικασία της λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις με ενδιάμεσο κίνδυνο για κάταγμα. Από την άλλη πλευρά η μέθοδος HSA αν και παρέχει αρκετές δομικές πληροφορίες για το εγγύς μηριαίο, εμπεριέχει αρκετούς περιορισμούς που την καθιστούν ενεργή μόνο σε ερευνητικό επίπεδο. Χρειάζεται λοιπόν περαιτέρω έρευνα για να εξαλειφθούν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτοί οι περιορισμοί.","abstract_html":"ΣΚΟΠΟΣ Συνήθως για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης στην κλινική πρακτική, χρησιμοποιείται η απορροφησιομετρία διπλής ενέργειας ακτίνων–χ (DXA), παρέχοντας ακριβείς εκτιμήσεις της οστικής μάζας μέσω της αξιολόγησης της οστικής πυκνότητας (BMD). Ωστόσο η BMD δεν είναι πάντα ακριβής προγνωστικός δείκτης του καταγματικού κινδύνου. Επομένως, σημαντική πρόκληση της παρούσας εργασίας υπήρξε το να αναζητηθούν νέες τεχνικές που να επιτρέπουν μια αποδοτική, μη επεμβατική κλινική αξιολόγηση της οστικής αντοχής μέσω της αξιολόγησης άλλων οστικών παραμέτρων, όπως η μικροαρχιτεκτονική των οστών ή η γεωμετρία τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους δύο νέες τεχνικές αξιολόγησης της οστικής αντοχής μέσω της μεθόδου DXA. Αυτές είναι η Trabecular Bone Score (TBS) και η Hip Structural Analysis (HSA). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Και οι δύο τεχνικές μπορούν να εφαρμοσθούν εύκολα με τη χρήση ευρέως διαθέσιμων μονάδων DXA κατά τη διάρκεια της μέτρησης της οστικής πυκνότητας, για την εκτίμηση της μικροαρχιτεκτονικής των οστών με εξαιρετικά διαγνωστικά αποτελέσματα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η TBS είναι μια ποσοτική τιμή που είναι επαναλήψιμη και εύκολη στο χειρισμό. Αν υπάρξουν περαιτέρω μελέτες και καθιερωθούν τιμές της TBS για όλες τις ηλικίες και τα φύλα και επιβεβαιωθεί ότι η TBS βελτιώνει την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου, τότε θα μπορούσε να καταστεί ένα πολύτιμο συμπληρωματικό κλινικό εργαλείο για την αξιολόγηση του καταγματικού κινδύνου βοηθώντας στη θεραπευτική διαδικασία της λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις με ενδιάμεσο κίνδυνο για κάταγμα. Από την άλλη πλευρά η μέθοδος HSA αν και παρέχει αρκετές δομικές πληροφορίες για το εγγύς μηριαίο, εμπεριέχει αρκετούς περιορισμούς που την καθιστούν ενεργή μόνο σε ερευνητικό επίπεδο. Χρειάζεται λοιπόν περαιτέρω έρευνα για να εξαλειφθούν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτοί οι περιορισμοί.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρακουλίδου Στυλιανή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310923"],"render_values":[{"text":"uoadl:1310923","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310923","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310923","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1310923","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρακουλίδου Στυλιανή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1310923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310923"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΣΚΟΠΟΣ Συνήθως για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης στην κλινική πρακτική, χρησιμοποιείται η απορροφησιομετρία διπλής ενέργειας ακτίνων–χ (DXA), παρέχοντας ακριβείς εκτιμήσεις της οστικής μάζας μέσω της αξιολόγησης της οστικής πυκνότητας (BMD). Ωστόσο η BMD δεν είναι πάντα ακριβής προγνωστικός δείκτης του καταγματικού κινδύνου. Επομένως, σημαντική πρόκληση της παρούσας εργασίας υπήρξε το να αναζητηθούν νέες τεχνικές που να επιτρέπουν μια αποδοτική, μη επεμβατική κλινική αξιολόγηση της οστικής αντοχής μέσω της αξιολόγησης άλλων οστικών παραμέτρων, όπως η μικροαρχιτεκτονική των οστών ή η γεωμετρία τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους δύο νέες τεχνικές αξιολόγησης της οστικής αντοχής μέσω της μεθόδου DXA. Αυτές είναι η Trabecular Bone Score (TBS) και η Hip Structural Analysis (HSA). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Και οι δύο τεχνικές μπορούν να εφαρμοσθούν εύκολα με τη χρήση ευρέως διαθέσιμων μονάδων DXA κατά τη διάρκεια της μέτρησης της οστικής πυκνότητας, για την εκτίμηση της μικροαρχιτεκτονικής των οστών με εξαιρετικά διαγνωστικά αποτελέσματα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η TBS είναι μια ποσοτική τιμή που είναι επαναλήψιμη και εύκολη στο χειρισμό. Αν υπάρξουν περαιτέρω μελέτες και καθιερωθούν τιμές της TBS για όλες τις ηλικίες και τα φύλα και επιβεβαιωθεί ότι η TBS βελτιώνει την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου, τότε θα μπορούσε να καταστεί ένα πολύτιμο συμπληρωματικό κλινικό εργαλείο για την αξιολόγηση του καταγματικού κινδύνου βοηθώντας στη θεραπευτική διαδικασία της λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις με ενδιάμεσο κίνδυνο για κάταγμα. Από την άλλη πλευρά η μέθοδος HSA αν και παρέχει αρκετές δομικές πληροφορίες για το εγγύς μηριαίο, εμπεριέχει αρκετούς περιορισμούς που την καθιστούν ενεργή μόνο σε ερευνητικό επίπεδο. Χρειάζεται λοιπόν περαιτέρω έρευνα για να εξαλειφθούν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτοί οι περιορισμοί.","PURPOSE Customarily in clinical practice for the diagnosis of osteoporosis dual-energy x-ray absorptiometry (DXA) is utilised, providing accurate estimation of bone mass through the evaluation of the bone mineral density (BMD). However, BMD is not always an accurate predictor of fracture risk. As such, a major challenge of this work was to find new techniques that allow an efficient, non-invasive clinical evaluation of bone strength by assessing other bone parameters, such as bone microarchitecture or geometry. MATERIAL-METHOD Over the past years two new techniques for assessing bone strength via the DXA method have emerged. These are the Trabecular Bone Score (TBS) and the Hip Structural Analysis (HSA). RESULTS Both of these techniques can be easily implemented using the widely available DXA units during the measurement of bone density for the assessment of bone microarchitecture with excellent diagnostic results. CONCLUSIONS TBS is a quantitative value, reproducible and easy to handle. If further studies establish TBS values for all ages and genders and confirm that it improves the prediction of fraction risk, then it could become a valuable supplemental clinical tool for fraction risk assessment, assisting in the decision-making of the healing process, particularly in medium fracture risk cases. On the other hand, although HSA method provides enough structural information for the proximal femur, it contains several limitations that make it active only at research level. Therefore, further research is needed in order to eliminate these limitations as far as possible."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση οστικής αντοχής με τη μέθοδο DXA"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρακουλίδου Στυλιανή"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["ΣΚΟΠΟΣ Συνήθως για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης στην κλινική πρακτική, χρησιμοποιείται η απορροφησιομετρία διπλής ενέργειας ακτίνων–χ (DXA), παρέχοντας ακριβείς εκτιμήσεις της οστικής μάζας μέσω της αξιολόγησης της οστικής πυκνότητας (BMD). Ωστόσο η BMD δεν είναι πάντα ακριβής προγνωστικός δείκτης του καταγματικού κινδύνου. Επομένως, σημαντική πρόκληση της παρούσας εργασίας υπήρξε το να αναζητηθούν νέες τεχνικές που να επιτρέπουν μια αποδοτική, μη επεμβατική κλινική αξιολόγηση της οστικής αντοχής μέσω της αξιολόγησης άλλων οστικών παραμέτρων, όπως η μικροαρχιτεκτονική των οστών ή η γεωμετρία τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους δύο νέες τεχνικές αξιολόγησης της οστικής αντοχής μέσω της μεθόδου DXA. Αυτές είναι η Trabecular Bone Score (TBS) και η Hip Structural Analysis (HSA). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Και οι δύο τεχνικές μπορούν να εφαρμοσθούν εύκολα με τη χρήση ευρέως διαθέσιμων μονάδων DXA κατά τη διάρκεια της μέτρησης της οστικής πυκνότητας, για την εκτίμηση της μικροαρχιτεκτονικής των οστών με εξαιρετικά διαγνωστικά αποτελέσματα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η TBS είναι μια ποσοτική τιμή που είναι επαναλήψιμη και εύκολη στο χειρισμό. Αν υπάρξουν περαιτέρω μελέτες και καθιερωθούν τιμές της TBS για όλες τις ηλικίες και τα φύλα και επιβεβαιωθεί ότι η TBS βελτιώνει την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου, τότε θα μπορούσε να καταστεί ένα πολύτιμο συμπληρωματικό κλινικό εργαλείο για την αξιολόγηση του καταγματικού κινδύνου βοηθώντας στη θεραπευτική διαδικασία της λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις με ενδιάμεσο κίνδυνο για κάταγμα. Από την άλλη πλευρά η μέθοδος HSA αν και παρέχει αρκετές δομικές πληροφορίες για το εγγύς μηριαίο, εμπεριέχει αρκετούς περιορισμούς που την καθιστούν ενεργή μόνο σε ερευνητικό επίπεδο. Χρειάζεται λοιπόν περαιτέρω έρευνα για να εξαλειφθούν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτοί οι περιορισμοί.","PURPOSE Customarily in clinical practice for the diagnosis of osteoporosis dual-energy x-ray absorptiometry (DXA) is utilised, providing accurate estimation of bone mass through the evaluation of the bone mineral density (BMD). However, BMD is not always an accurate predictor of fracture risk. As such, a major challenge of this work was to find new techniques that allow an efficient, non-invasive clinical evaluation of bone strength by assessing other bone parameters, such as bone microarchitecture or geometry. MATERIAL-METHOD Over the past years two new techniques for assessing bone strength via the DXA method have emerged. These are the Trabecular Bone Score (TBS) and the Hip Structural Analysis (HSA). RESULTS Both of these techniques can be easily implemented using the widely available DXA units during the measurement of bone density for the assessment of bone microarchitecture with excellent diagnostic results. CONCLUSIONS TBS is a quantitative value, reproducible and easy to handle. If further studies establish TBS values for all ages and genders and confirm that it improves the prediction of fraction risk, then it could become a valuable supplemental clinical tool for fraction risk assessment, assisting in the decision-making of the healing process, particularly in medium fracture risk cases. On the other hand, although HSA method provides enough structural information for the proximal femur, it contains several limitations that make it active only at research level. Therefore, further research is needed in order to eliminate these limitations as far as possible."],"dc:identifier":["uoadl:1310923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1310923"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Εκτίμηση οστικής αντοχής με τη μέθοδο DXA"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:05Z"}