{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311041"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311041","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αντιμετώπιση ραγέντων θωρακικών αορτικών ανευρυσμάτων","abstract":"Η ανευρυσματική νόσος της θωρακικής αορτής είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος που χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να να οδηγήσει σε ρήξη ή διαχωρισμό. Ο ετήσιος επιπολασμός της νόσου είναι 10,4/100.000 ανθρώπους. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η αθηρωμάτωση, η γενετική προδιάθεση καθώς και γενετικά σύνδρομα του συνδετικού ιστού. Μικρός είναι ο αριθμός των ασθενών που θα φτάσουν ζωντανοί στο νοσοκομείο με ρήξη κατιούσας αορτήςκαι ακόμα μικρότερος με ρήξη της ανιούσας ή του αορτικού τόξου. Η κλασική ανοιχτή χειρουργική αντιμετώπιση των ραγέντων ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας. Στην τεχνική TEVAR (Thoracic Endovascular Aortic Repair) αποφεύγεται η θωρακοτομή, ο αορτικός αποκλεισμός και η εξωσωματική κυκλοφορία. Η ενδαγγειακή προσέγγιση των ραγέντων ανευρυσμάτων παρέχει τη δυνατότητα ελάχιστης επεμβατικής αντιμετώπισης της αιμορραγίας και αποκλεισμού του ανευρυσματικού σάκου με ενθαρρυντικά ποσοστά θνητότητας και θνησιμότητας. Οι περισσότερες μελέτες είναι είτε αναδρομικές που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής με την ανοιχτή μέθοδο ή παρουσίαση αποτελεσμάτων μιας σειράς ασθενών. Στην πλειονότητα των άρθρων φαίνεται βελτίωση της θνητότητας καθώς και των επιπλοκών συγκριτικά με την ανοιχτή χειρουργική.","abstract_html":"Η ανευρυσματική νόσος της θωρακικής αορτής είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος που χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να να οδηγήσει σε ρήξη ή διαχωρισμό. Ο ετήσιος επιπολασμός της νόσου είναι 10,4/100.000 ανθρώπους. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η αθηρωμάτωση, η γενετική προδιάθεση καθώς και γενετικά σύνδρομα του συνδετικού ιστού. Μικρός είναι ο αριθμός των ασθενών που θα φτάσουν ζωντανοί στο νοσοκομείο με ρήξη κατιούσας αορτήςκαι ακόμα μικρότερος με ρήξη της ανιούσας ή του αορτικού τόξου. Η κλασική ανοιχτή χειρουργική αντιμετώπιση των ραγέντων ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας. Στην τεχνική TEVAR (Thoracic Endovascular Aortic Repair) αποφεύγεται η θωρακοτομή, ο αορτικός αποκλεισμός και η εξωσωματική κυκλοφορία. Η ενδαγγειακή προσέγγιση των ραγέντων ανευρυσμάτων παρέχει τη δυνατότητα ελάχιστης επεμβατικής αντιμετώπισης της αιμορραγίας και αποκλεισμού του ανευρυσματικού σάκου με ενθαρρυντικά ποσοστά θνητότητας και θνησιμότητας. Οι περισσότερες μελέτες είναι είτε αναδρομικές που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής με την ανοιχτή μέθοδο ή παρουσίαση αποτελεσμάτων μιας σειράς ασθενών. Στην πλειονότητα των άρθρων φαίνεται βελτίωση της θνητότητας καθώς και των επιπλοκών συγκριτικά με την ανοιχτή χειρουργική.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311041"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311041","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311041","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311041","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311041","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311041"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανευρυσματική νόσος της θωρακικής αορτής είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος που χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να να οδηγήσει σε ρήξη ή διαχωρισμό. Ο ετήσιος επιπολασμός της νόσου είναι 10,4/100.000 ανθρώπους. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η αθηρωμάτωση, η γενετική προδιάθεση καθώς και γενετικά σύνδρομα του συνδετικού ιστού. Μικρός είναι ο αριθμός των ασθενών που θα φτάσουν ζωντανοί στο νοσοκομείο με ρήξη κατιούσας αορτήςκαι ακόμα μικρότερος με ρήξη της ανιούσας ή του αορτικού τόξου. Η κλασική ανοιχτή χειρουργική αντιμετώπιση των ραγέντων ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας. Στην τεχνική TEVAR (Thoracic Endovascular Aortic Repair) αποφεύγεται η θωρακοτομή, ο αορτικός αποκλεισμός και η εξωσωματική κυκλοφορία. Η ενδαγγειακή προσέγγιση των ραγέντων ανευρυσμάτων παρέχει τη δυνατότητα ελάχιστης επεμβατικής αντιμετώπισης της αιμορραγίας και αποκλεισμού του ανευρυσματικού σάκου με ενθαρρυντικά ποσοστά θνητότητας και θνησιμότητας. Οι περισσότερες μελέτες είναι είτε αναδρομικές που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής με την ανοιχτή μέθοδο ή παρουσίαση αποτελεσμάτων μιας σειράς ασθενών. Στην πλειονότητα των άρθρων φαίνεται βελτίωση της θνητότητας καθώς και των επιπλοκών συγκριτικά με την ανοιχτή χειρουργική.","Thoracic aortic aneurysms are a potential lethal disease that without appropriate treatment can lead to rupture or dissection. It has been estimated that 10,4/100.000 individuals will develop a thoracic aortic aneurysm yearly. Risk factors for the disease are hypertension, chronic obstructive pulmonary disease, atherosclerosis, familial predisposition and genetic syndromes. The number of patients that come alive to the emergency departments with ruptured aneurysm of the descending aorta is limited and even less with rupture of the ascending or the arch. Traditional open surgical approach is accompanied with high morbidity and mortality. With the advent of the TEVAR technique (Thoracic Endovascular Aortic Repair), the use of thoracotomy, aortic occlusion and extracorporeal circulation is avoided. Endovascular approach of the ruptured aneurysm provides the benefits of minimally invasive control of the bleeding end exclusion of the aneurysmatic sac and carries encouraging results regarding mortality and complications. Most of the literature consists of retrospective reviews and case series which show better results of the endovascular approach compared to open surgery."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση ραγέντων θωρακικών αορτικών ανευρυσμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η ανευρυσματική νόσος της θωρακικής αορτής είναι μια δυνητικά θανατηφόρος νόσος που χωρίς αντιμετώπιση μπορεί να να οδηγήσει σε ρήξη ή διαχωρισμό. Ο ετήσιος επιπολασμός της νόσου είναι 10,4/100.000 ανθρώπους. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η αθηρωμάτωση, η γενετική προδιάθεση καθώς και γενετικά σύνδρομα του συνδετικού ιστού. Μικρός είναι ο αριθμός των ασθενών που θα φτάσουν ζωντανοί στο νοσοκομείο με ρήξη κατιούσας αορτήςκαι ακόμα μικρότερος με ρήξη της ανιούσας ή του αορτικού τόξου. Η κλασική ανοιχτή χειρουργική αντιμετώπιση των ραγέντων ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας. Στην τεχνική TEVAR (Thoracic Endovascular Aortic Repair) αποφεύγεται η θωρακοτομή, ο αορτικός αποκλεισμός και η εξωσωματική κυκλοφορία. Η ενδαγγειακή προσέγγιση των ραγέντων ανευρυσμάτων παρέχει τη δυνατότητα ελάχιστης επεμβατικής αντιμετώπισης της αιμορραγίας και αποκλεισμού του ανευρυσματικού σάκου με ενθαρρυντικά ποσοστά θνητότητας και θνησιμότητας. Οι περισσότερες μελέτες είναι είτε αναδρομικές που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής με την ανοιχτή μέθοδο ή παρουσίαση αποτελεσμάτων μιας σειράς ασθενών. Στην πλειονότητα των άρθρων φαίνεται βελτίωση της θνητότητας καθώς και των επιπλοκών συγκριτικά με την ανοιχτή χειρουργική.","Thoracic aortic aneurysms are a potential lethal disease that without appropriate treatment can lead to rupture or dissection. It has been estimated that 10,4/100.000 individuals will develop a thoracic aortic aneurysm yearly. Risk factors for the disease are hypertension, chronic obstructive pulmonary disease, atherosclerosis, familial predisposition and genetic syndromes. The number of patients that come alive to the emergency departments with ruptured aneurysm of the descending aorta is limited and even less with rupture of the ascending or the arch. Traditional open surgical approach is accompanied with high morbidity and mortality. With the advent of the TEVAR technique (Thoracic Endovascular Aortic Repair), the use of thoracotomy, aortic occlusion and extracorporeal circulation is avoided. Endovascular approach of the ruptured aneurysm provides the benefits of minimally invasive control of the bleeding end exclusion of the aneurysmatic sac and carries encouraging results regarding mortality and complications. Most of the literature consists of retrospective reviews and case series which show better results of the endovascular approach compared to open surgery."],"dc:identifier":["uoadl:1311041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311041"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση ραγέντων θωρακικών αορτικών ανευρυσμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z"}