{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311049"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311049","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αντιμετώπιση φλεγμονωδών ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής","abstract":"Σκοπός: Τα φλεγμονώδη ανευρύσματα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν με ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν προτείνει την ενδαγγειακή αποκατάσταση ως μια αποδεκτή επιλογή για τη διαχείριση των φλεγμονωδών ΑΚΑ. Ωστόσο, η ιδανική θεραπευτική επιλογή δεν έχει ξεκαθαριστεί. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ανασκοπήσει, αξιολογήσει και συγκρίνει τα αποτελέσματα της ανοικτής και ενδαγγειακής θεραπείας των ασθενών με φλεγμονώδες ΑΚΑ. Υλικό και μέθοδοι: Όλες οι δημοσιεύσεις στην Αγγλική γλώσσα που αφορούν στα φλεγμονώδη ΑΚΑ αναζητήθηκαν ηλεκτρονικά μέσω του OVID και του MEDLINE από το 1972 έως το 2012. Ελήφθησαν υπ’ όψιν μελέτες που διερευνούσαν τη θνησιμότητα 30-ημερών, την περιαορτική φλεγμονή, την υδρονέφρωση και τη θνησιμότητα ενός έτους, με τουλάχιστον ενός έτους παρακολούθηση. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν και καθορίστηκε η στατιστική σημαντικότητα. Αποτελέσματα: Τριανταπέντε μελέτες, που συμπεριελάμβαναν 999 ασθενείς και 21 μελέτες με 130 ασθενείς ανέφεραν θνησιμότητα 30 ημερών 6,2% και 2,3% σε ανοιχτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση αντίστοιχα. Η μετά ένα έτος παρακολούθηση ως προς την περιαορτική φλεγμονή καταγράφηκε σε 124 ασθενείς μετά ανοιχτή αποκατάσταση ενώ σε 61 μετά ενδαγγειακή. Η περιαορτική φλεγμονή υπεστράφη στο 73% και στο 65%, παρέμεινε αμετάβλητη στο 26% και στο 31% και επιδεινώθηκε στο 1% και 4% αντίστοιχα. Καμία από τις παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η υδρονέφρωση βελτιώθηκε στο 69% σε σχέση με το 18% κατά αντιστοιχία ανοιχτά και ενδαγγειακά, παρέμεινε αμετάβλητη στο 22% έναντι 25%, ενώ επιδεινώθηκε στο 9% και 10%. Νέα εγκατάσταση υδρονέφρωσης παρατηρήθηκε στο 6% κατά την ανοιχτή μέθοδο και στο 2% κατά την ενδαγγειακή με στατιστικά σημαντική διαφορά. Η ενός έτους θνητότητα κατεγράφη σε 24 μελέτες με αναφορά στο 14% στην ανοιχτή και στο 2% στην ενδαγγειακή μέθοδο χωρίς, όμως, στατιστικά σημαντική διαφορά στους σχετιζόμενους με το ανεύρυσμα θανάτους. Συμπεράσματα: Μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο η ανοικτή όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση για την αποκατάσταση του φλεγμονώδους ΑΚΑ, αναλόγως των ανατομικών παραμέτρων και την καταλληλότητα του ασθενούς.","abstract_html":"Σκοπός: Τα φλεγμονώδη ανευρύσματα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν με ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν προτείνει την ενδαγγειακή αποκατάσταση ως μια αποδεκτή επιλογή για τη διαχείριση των φλεγμονωδών ΑΚΑ. Ωστόσο, η ιδανική θεραπευτική επιλογή δεν έχει ξεκαθαριστεί. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ανασκοπήσει, αξιολογήσει και συγκρίνει τα αποτελέσματα της ανοικτής και ενδαγγειακής θεραπείας των ασθενών με φλεγμονώδες ΑΚΑ. Υλικό και μέθοδοι: Όλες οι δημοσιεύσεις στην Αγγλική γλώσσα που αφορούν στα φλεγμονώδη ΑΚΑ αναζητήθηκαν ηλεκτρονικά μέσω του OVID και του MEDLINE από το 1972 έως το 2012. Ελήφθησαν υπ’ όψιν μελέτες που διερευνούσαν τη θνησιμότητα 30-ημερών, την περιαορτική φλεγμονή, την υδρονέφρωση και τη θνησιμότητα ενός έτους, με τουλάχιστον ενός έτους παρακολούθηση. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν και καθορίστηκε η στατιστική σημαντικότητα. Αποτελέσματα: Τριανταπέντε μελέτες, που συμπεριελάμβαναν 999 ασθενείς και 21 μελέτες με 130 ασθενείς ανέφεραν θνησιμότητα 30 ημερών 6,2% και 2,3% σε ανοιχτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση αντίστοιχα. Η μετά ένα έτος παρακολούθηση ως προς την περιαορτική φλεγμονή καταγράφηκε σε 124 ασθενείς μετά ανοιχτή αποκατάσταση ενώ σε 61 μετά ενδαγγειακή. Η περιαορτική φλεγμονή υπεστράφη στο 73% και στο 65%, παρέμεινε αμετάβλητη στο 26% και στο 31% και επιδεινώθηκε στο 1% και 4% αντίστοιχα. Καμία από τις παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η υδρονέφρωση βελτιώθηκε στο 69% σε σχέση με το 18% κατά αντιστοιχία ανοιχτά και ενδαγγειακά, παρέμεινε αμετάβλητη στο 22% έναντι 25%, ενώ επιδεινώθηκε στο 9% και 10%. Νέα εγκατάσταση υδρονέφρωσης παρατηρήθηκε στο 6% κατά την ανοιχτή μέθοδο και στο 2% κατά την ενδαγγειακή με στατιστικά σημαντική διαφορά. Η ενός έτους θνητότητα κατεγράφη σε 24 μελέτες με αναφορά στο 14% στην ανοιχτή και στο 2% στην ενδαγγειακή μέθοδο χωρίς, όμως, στατιστικά σημαντική διαφορά στους σχετιζόμενους με το ανεύρυσμα θανάτους. Συμπεράσματα: Μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο η ανοικτή όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση για την αποκατάσταση του φλεγμονώδους ΑΚΑ, αναλόγως των ανατομικών παραμέτρων και την καταλληλότητα του ασθενούς.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιαντούλα Παρασκευή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311049"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311049","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311049","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311049","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311049","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιαντούλα Παρασκευή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311049"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Τα φλεγμονώδη ανευρύσματα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν με ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν προτείνει την ενδαγγειακή αποκατάσταση ως μια αποδεκτή επιλογή για τη διαχείριση των φλεγμονωδών ΑΚΑ. Ωστόσο, η ιδανική θεραπευτική επιλογή δεν έχει ξεκαθαριστεί. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ανασκοπήσει, αξιολογήσει και συγκρίνει τα αποτελέσματα της ανοικτής και ενδαγγειακής θεραπείας των ασθενών με φλεγμονώδες ΑΚΑ. Υλικό και μέθοδοι: Όλες οι δημοσιεύσεις στην Αγγλική γλώσσα που αφορούν στα φλεγμονώδη ΑΚΑ αναζητήθηκαν ηλεκτρονικά μέσω του OVID και του MEDLINE από το 1972 έως το 2012. Ελήφθησαν υπ’ όψιν μελέτες που διερευνούσαν τη θνησιμότητα 30-ημερών, την περιαορτική φλεγμονή, την υδρονέφρωση και τη θνησιμότητα ενός έτους, με τουλάχιστον ενός έτους παρακολούθηση. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν και καθορίστηκε η στατιστική σημαντικότητα. Αποτελέσματα: Τριανταπέντε μελέτες, που συμπεριελάμβαναν 999 ασθενείς και 21 μελέτες με 130 ασθενείς ανέφεραν θνησιμότητα 30 ημερών 6,2% και 2,3% σε ανοιχτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση αντίστοιχα. Η μετά ένα έτος παρακολούθηση ως προς την περιαορτική φλεγμονή καταγράφηκε σε 124 ασθενείς μετά ανοιχτή αποκατάσταση ενώ σε 61 μετά ενδαγγειακή. Η περιαορτική φλεγμονή υπεστράφη στο 73% και στο 65%, παρέμεινε αμετάβλητη στο 26% και στο 31% και επιδεινώθηκε στο 1% και 4% αντίστοιχα. Καμία από τις παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η υδρονέφρωση βελτιώθηκε στο 69% σε σχέση με το 18% κατά αντιστοιχία ανοιχτά και ενδαγγειακά, παρέμεινε αμετάβλητη στο 22% έναντι 25%, ενώ επιδεινώθηκε στο 9% και 10%. Νέα εγκατάσταση υδρονέφρωσης παρατηρήθηκε στο 6% κατά την ανοιχτή μέθοδο και στο 2% κατά την ενδαγγειακή με στατιστικά σημαντική διαφορά. Η ενός έτους θνητότητα κατεγράφη σε 24 μελέτες με αναφορά στο 14% στην ανοιχτή και στο 2% στην ενδαγγειακή μέθοδο χωρίς, όμως, στατιστικά σημαντική διαφορά στους σχετιζόμενους με το ανεύρυσμα θανάτους. Συμπεράσματα: Μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο η ανοικτή όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση για την αποκατάσταση του φλεγμονώδους ΑΚΑ, αναλόγως των ανατομικών παραμέτρων και την καταλληλότητα του ασθενούς.","Objectives: Inflammatory abdominal aortic aneurysms (IAAAs) have traditionally been treated with open surgical repair. Some authors have suggested endovascular aneurysm repair (EVAR) as an acceptable option for the management of an IAAA. Though, the optimal treatment option remains unclear. The purpose of this study was to review, evaluate and compare outcomes of open and endovascular treatment of patients with IAAA. Material and Methods: All publication in the English language concerning IAAAs were researched electronically using OVID and MEDLINE from 1972 to 2012. Studies identifying 30-day mortality, periaortic inflammation, hydronephrosis and 1-year mortality, with at least one year follow up were considered. Outcomes were compared and statistical significance was obtained. Results: 35 studies comprising 999 patients and 21 studies with 130 patients who underwent open and endovascular repair respectively, reported 30-day mortality 6.2% versus 2.3%. One year follow up concerning Periaortic Inflammation (PAI) was available for 124 patients after open repair and 61 after EVAR. PAI regressed after open repair and EVAR in 73% and 65%, remained unchanged in 26% and 31% and progressed in 1% and 4% respectively. None of the observed different values between the groups were statistically significant. Hydronephrosis improved to 69% compared to 18% in open and endovascular repair, remained unchanged at 22% versus 25%, while aggravated at 9% and 10%. New onset was observed in 6% at the open method and 2% in the endovascular with statistically significant differences. The one-year mortality was reported in 24 studies with reference to 14% in open and 2% in endovascular method without, however, a statistically significant difference in the aneurysm-related deaths. Conclusions: Either open or endovascular repair for IAAA may be considered, depended on the anatomic parameters and patients suitability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση φλεγμονωδών ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιαντούλα Παρασκευή"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκοπός: Τα φλεγμονώδη ανευρύσματα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) παραδοσιακά αντιμετωπίζονταν με ανοικτή χειρουργική αποκατάσταση. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν προτείνει την ενδαγγειακή αποκατάσταση ως μια αποδεκτή επιλογή για τη διαχείριση των φλεγμονωδών ΑΚΑ. Ωστόσο, η ιδανική θεραπευτική επιλογή δεν έχει ξεκαθαριστεί. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ανασκοπήσει, αξιολογήσει και συγκρίνει τα αποτελέσματα της ανοικτής και ενδαγγειακής θεραπείας των ασθενών με φλεγμονώδες ΑΚΑ. Υλικό και μέθοδοι: Όλες οι δημοσιεύσεις στην Αγγλική γλώσσα που αφορούν στα φλεγμονώδη ΑΚΑ αναζητήθηκαν ηλεκτρονικά μέσω του OVID και του MEDLINE από το 1972 έως το 2012. Ελήφθησαν υπ’ όψιν μελέτες που διερευνούσαν τη θνησιμότητα 30-ημερών, την περιαορτική φλεγμονή, την υδρονέφρωση και τη θνησιμότητα ενός έτους, με τουλάχιστον ενός έτους παρακολούθηση. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν και καθορίστηκε η στατιστική σημαντικότητα. Αποτελέσματα: Τριανταπέντε μελέτες, που συμπεριελάμβαναν 999 ασθενείς και 21 μελέτες με 130 ασθενείς ανέφεραν θνησιμότητα 30 ημερών 6,2% και 2,3% σε ανοιχτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση αντίστοιχα. Η μετά ένα έτος παρακολούθηση ως προς την περιαορτική φλεγμονή καταγράφηκε σε 124 ασθενείς μετά ανοιχτή αποκατάσταση ενώ σε 61 μετά ενδαγγειακή. Η περιαορτική φλεγμονή υπεστράφη στο 73% και στο 65%, παρέμεινε αμετάβλητη στο 26% και στο 31% και επιδεινώθηκε στο 1% και 4% αντίστοιχα. Καμία από τις παρατηρούμενες διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η υδρονέφρωση βελτιώθηκε στο 69% σε σχέση με το 18% κατά αντιστοιχία ανοιχτά και ενδαγγειακά, παρέμεινε αμετάβλητη στο 22% έναντι 25%, ενώ επιδεινώθηκε στο 9% και 10%. Νέα εγκατάσταση υδρονέφρωσης παρατηρήθηκε στο 6% κατά την ανοιχτή μέθοδο και στο 2% κατά την ενδαγγειακή με στατιστικά σημαντική διαφορά. Η ενός έτους θνητότητα κατεγράφη σε 24 μελέτες με αναφορά στο 14% στην ανοιχτή και στο 2% στην ενδαγγειακή μέθοδο χωρίς, όμως, στατιστικά σημαντική διαφορά στους σχετιζόμενους με το ανεύρυσμα θανάτους. Συμπεράσματα: Μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο η ανοικτή όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση για την αποκατάσταση του φλεγμονώδους ΑΚΑ, αναλόγως των ανατομικών παραμέτρων και την καταλληλότητα του ασθενούς.","Objectives: Inflammatory abdominal aortic aneurysms (IAAAs) have traditionally been treated with open surgical repair. Some authors have suggested endovascular aneurysm repair (EVAR) as an acceptable option for the management of an IAAA. Though, the optimal treatment option remains unclear. The purpose of this study was to review, evaluate and compare outcomes of open and endovascular treatment of patients with IAAA. Material and Methods: All publication in the English language concerning IAAAs were researched electronically using OVID and MEDLINE from 1972 to 2012. Studies identifying 30-day mortality, periaortic inflammation, hydronephrosis and 1-year mortality, with at least one year follow up were considered. Outcomes were compared and statistical significance was obtained. Results: 35 studies comprising 999 patients and 21 studies with 130 patients who underwent open and endovascular repair respectively, reported 30-day mortality 6.2% versus 2.3%. One year follow up concerning Periaortic Inflammation (PAI) was available for 124 patients after open repair and 61 after EVAR. PAI regressed after open repair and EVAR in 73% and 65%, remained unchanged in 26% and 31% and progressed in 1% and 4% respectively. None of the observed different values between the groups were statistically significant. Hydronephrosis improved to 69% compared to 18% in open and endovascular repair, remained unchanged at 22% versus 25%, while aggravated at 9% and 10%. New onset was observed in 6% at the open method and 2% in the endovascular with statistically significant differences. The one-year mortality was reported in 24 studies with reference to 14% in open and 2% in endovascular method without, however, a statistically significant difference in the aneurysm-related deaths. Conclusions: Either open or endovascular repair for IAAA may be considered, depended on the anatomic parameters and patients suitability."],"dc:identifier":["uoadl:1311049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311049"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αντιμετώπιση φλεγμονωδών ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z"}