{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311053"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311053","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγγειακή αποκατάσταση (EVAR) σε ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής","abstract":"Η ενδαγγειακή μέθοδος (EVAR) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Ο ελάχιστα παρεμβατικός της χαρακτήρας περιορίζει τις διεγχειρητικές και άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές, σε σύγκριση με την κλασική χειρουργική αντιμετώπιση, προσφέροντας βελτιωμένα αποτελέσματα με μείωση των ποσοστών θνησιμότητας. Η διεθνής βιβλιογραφία καταγράφει μια πληθώρα μελετών, οι οποίες υποστηρίζουν την υπεροχή της ενδαγγειακής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής θεραπείας στη ρήξη ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών αυτών στην επιλογή των ασθενών που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά, καθιστά την εξαγωγή αντικειμενικών συμπερασμάτων ιδιαίτερα δυσχερή. Απόλυτος περιοριστικός παράγοντας για EVAR είναι η ανατομική μορφολογία του ανευρύσματος. Εξειδικευμένα κέντρα, με εκπαιδευμένο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, έχουν καθιερώσει την ενδαγγειακή μέθοδο ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς ανατομικά κατάλληλους, διευρύνοντας την εφαρμογή της και σε υψηλού κινδύνου περιστατικά (αιμοδυναμικά ασταθή, συνοδά νοσήματα). Τα κέντρα αυτά ακολουθούν αυστηρά πρωτόκολλα διαχείρισης των επειγόντων αγγειοχειρουργικών περιστατικών με συνέπεια την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή τους. Ταυτόχρονα, η εμπειρία τους τόσο στην ενδαγγειακή όσο και στην κλασική χειρουργική τεχνική, επιτρέπει την επιλεκτική χρήση και των δύο μεθόδων, επιτυγχάνοντας μείωση της συνολικής θνησιμότητας των ασθενών με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Η καθιέρωση έμπειρων νοσοκομειακών μονάδων ως “κέντρων αναφοράς” στην αντιμετώπιση των ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε αντικειμενικότερες μελέτες, αναδεικνύοντας τα οφέλη της EVAR και αποσαφηνίζοντας το ρόλο της ως συμπληρωματικής θεραπευτικής επιλογής στη ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.","abstract_html":"Η ενδαγγειακή μέθοδος (EVAR) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Ο ελάχιστα παρεμβατικός της χαρακτήρας περιορίζει τις διεγχειρητικές και άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές, σε σύγκριση με την κλασική χειρουργική αντιμετώπιση, προσφέροντας βελτιωμένα αποτελέσματα με μείωση των ποσοστών θνησιμότητας. Η διεθνής βιβλιογραφία καταγράφει μια πληθώρα μελετών, οι οποίες υποστηρίζουν την υπεροχή της ενδαγγειακής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής θεραπείας στη ρήξη ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών αυτών στην επιλογή των ασθενών που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά, καθιστά την εξαγωγή αντικειμενικών συμπερασμάτων ιδιαίτερα δυσχερή. Απόλυτος περιοριστικός παράγοντας για EVAR είναι η ανατομική μορφολογία του ανευρύσματος. Εξειδικευμένα κέντρα, με εκπαιδευμένο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, έχουν καθιερώσει την ενδαγγειακή μέθοδο ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς ανατομικά κατάλληλους, διευρύνοντας την εφαρμογή της και σε υψηλού κινδύνου περιστατικά (αιμοδυναμικά ασταθή, συνοδά νοσήματα). Τα κέντρα αυτά ακολουθούν αυστηρά πρωτόκολλα διαχείρισης των επειγόντων αγγειοχειρουργικών περιστατικών με συνέπεια την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή τους. Ταυτόχρονα, η εμπειρία τους τόσο στην ενδαγγειακή όσο και στην κλασική χειρουργική τεχνική, επιτρέπει την επιλεκτική χρήση και των δύο μεθόδων, επιτυγχάνοντας μείωση της συνολικής θνησιμότητας των ασθενών με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Η καθιέρωση έμπειρων νοσοκομειακών μονάδων ως “κέντρων αναφοράς” στην αντιμετώπιση των ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε αντικειμενικότερες μελέτες, αναδεικνύοντας τα οφέλη της EVAR και αποσαφηνίζοντας το ρόλο της ως συμπληρωματικής θεραπευτικής επιλογής στη ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαζαράκης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311053"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311053","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311053","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311053","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311053","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαζαράκης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311053","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311053"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ενδαγγειακή μέθοδος (EVAR) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Ο ελάχιστα παρεμβατικός της χαρακτήρας περιορίζει τις διεγχειρητικές και άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές, σε σύγκριση με την κλασική χειρουργική αντιμετώπιση, προσφέροντας βελτιωμένα αποτελέσματα με μείωση των ποσοστών θνησιμότητας. Η διεθνής βιβλιογραφία καταγράφει μια πληθώρα μελετών, οι οποίες υποστηρίζουν την υπεροχή της ενδαγγειακής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής θεραπείας στη ρήξη ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών αυτών στην επιλογή των ασθενών που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά, καθιστά την εξαγωγή αντικειμενικών συμπερασμάτων ιδιαίτερα δυσχερή. Απόλυτος περιοριστικός παράγοντας για EVAR είναι η ανατομική μορφολογία του ανευρύσματος. Εξειδικευμένα κέντρα, με εκπαιδευμένο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, έχουν καθιερώσει την ενδαγγειακή μέθοδο ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς ανατομικά κατάλληλους, διευρύνοντας την εφαρμογή της και σε υψηλού κινδύνου περιστατικά (αιμοδυναμικά ασταθή, συνοδά νοσήματα). Τα κέντρα αυτά ακολουθούν αυστηρά πρωτόκολλα διαχείρισης των επειγόντων αγγειοχειρουργικών περιστατικών με συνέπεια την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή τους. Ταυτόχρονα, η εμπειρία τους τόσο στην ενδαγγειακή όσο και στην κλασική χειρουργική τεχνική, επιτρέπει την επιλεκτική χρήση και των δύο μεθόδων, επιτυγχάνοντας μείωση της συνολικής θνησιμότητας των ασθενών με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Η καθιέρωση έμπειρων νοσοκομειακών μονάδων ως “κέντρων αναφοράς” στην αντιμετώπιση των ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε αντικειμενικότερες μελέτες, αναδεικνύοντας τα οφέλη της EVAR και αποσαφηνίζοντας το ρόλο της ως συμπληρωματικής θεραπευτικής επιλογής στη ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.","EVAR is a promising therapeutic approach for patients with ruptured abdominal aortic aneurysm (RAAA). Due to its minimal invasive character, endovascular repair compared to conventional surgical treatment, reduces the periprocedural and postprocedural complications, resulting in lower mortality rates. Evidence from the bibliographic data-bases, shows that EVAR is superior to open repair in RAAA. However, owing to the heterogeneity of the studies in selecting patients for EVAR, the benefit of endovascular repair has not been definitively proven. The single most important factor that determines whether a patient will be treated by EVAR, is arterial anatomy. Specialized centers, with trained staff and available equipment and materials, have adopted an EVAR-first policy in a non-elective setting in anatomic suitable patients. Furthermore, they continue to expand their inclusion criteria for high risk patients (hemodynamic unstable, other comorbidities). By implementing multidisciplinary protocols for endovascular treatment of RAAA, they result in better outcomes in the treatment groups. Simultaneously, by offering selectively both open and endovascular repair, these surgical units report much lower overall RAAA mortality than the generally accepted. The necessity in establishing an RAAA endovascular management in experienced institutions with large aortic work-load has two purposes. Not only it will provide additional evidence on the benefits of EVAR in vascular emergencies, but it will also help to define more clearly the role of endovascular repair as an additional therapeutic option."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγγειακή αποκατάσταση (EVAR) σε ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαζαράκης Ιωάννης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η ενδαγγειακή μέθοδος (EVAR) αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση σε ασθενείς με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Ο ελάχιστα παρεμβατικός της χαρακτήρας περιορίζει τις διεγχειρητικές και άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές, σε σύγκριση με την κλασική χειρουργική αντιμετώπιση, προσφέροντας βελτιωμένα αποτελέσματα με μείωση των ποσοστών θνησιμότητας. Η διεθνής βιβλιογραφία καταγράφει μια πληθώρα μελετών, οι οποίες υποστηρίζουν την υπεροχή της ενδαγγειακής έναντι της ανοιχτής χειρουργικής θεραπείας στη ρήξη ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων. Ωστόσο, η ετερογένεια των μελετών αυτών στην επιλογή των ασθενών που αντιμετωπίζονται ενδαγγειακά, καθιστά την εξαγωγή αντικειμενικών συμπερασμάτων ιδιαίτερα δυσχερή. Απόλυτος περιοριστικός παράγοντας για EVAR είναι η ανατομική μορφολογία του ανευρύσματος. Εξειδικευμένα κέντρα, με εκπαιδευμένο προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, έχουν καθιερώσει την ενδαγγειακή μέθοδο ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς ανατομικά κατάλληλους, διευρύνοντας την εφαρμογή της και σε υψηλού κινδύνου περιστατικά (αιμοδυναμικά ασταθή, συνοδά νοσήματα). Τα κέντρα αυτά ακολουθούν αυστηρά πρωτόκολλα διαχείρισης των επειγόντων αγγειοχειρουργικών περιστατικών με συνέπεια την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή τους. Ταυτόχρονα, η εμπειρία τους τόσο στην ενδαγγειακή όσο και στην κλασική χειρουργική τεχνική, επιτρέπει την επιλεκτική χρήση και των δύο μεθόδων, επιτυγχάνοντας μείωση της συνολικής θνησιμότητας των ασθενών με ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Η καθιέρωση έμπειρων νοσοκομειακών μονάδων ως “κέντρων αναφοράς” στην αντιμετώπιση των ραγέντων κοιλιακών ανευρυσμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε αντικειμενικότερες μελέτες, αναδεικνύοντας τα οφέλη της EVAR και αποσαφηνίζοντας το ρόλο της ως συμπληρωματικής θεραπευτικής επιλογής στη ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.","EVAR is a promising therapeutic approach for patients with ruptured abdominal aortic aneurysm (RAAA). Due to its minimal invasive character, endovascular repair compared to conventional surgical treatment, reduces the periprocedural and postprocedural complications, resulting in lower mortality rates. Evidence from the bibliographic data-bases, shows that EVAR is superior to open repair in RAAA. However, owing to the heterogeneity of the studies in selecting patients for EVAR, the benefit of endovascular repair has not been definitively proven. The single most important factor that determines whether a patient will be treated by EVAR, is arterial anatomy. Specialized centers, with trained staff and available equipment and materials, have adopted an EVAR-first policy in a non-elective setting in anatomic suitable patients. Furthermore, they continue to expand their inclusion criteria for high risk patients (hemodynamic unstable, other comorbidities). By implementing multidisciplinary protocols for endovascular treatment of RAAA, they result in better outcomes in the treatment groups. Simultaneously, by offering selectively both open and endovascular repair, these surgical units report much lower overall RAAA mortality than the generally accepted. The necessity in establishing an RAAA endovascular management in experienced institutions with large aortic work-load has two purposes. Not only it will provide additional evidence on the benefits of EVAR in vascular emergencies, but it will also help to define more clearly the role of endovascular repair as an additional therapeutic option."],"dc:identifier":["uoadl:1311053","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311053"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδαγγειακή αποκατάσταση (EVAR) σε ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:07Z"}