{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311080"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311080","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδοαορτική αντλία αντιώθησης με αεροθάλαμο","abstract":"Παρά την πρωτότυπη σκέψη του Harken το 1958, ο Μουλόπουλος ήταν ο πρώτος που ανέπτυξε ένα επιτυχές πρωτότυπο συσκευής ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης με αεροθάλαμο τη δεκαετία του 1960. Τελικά, το 1968, ο Kantrowitz εισήγαγε την αντλία στην κλινική πράξη. Διαδερμικοί καθετήρες αναπτύχθηκαν το 1979, οπότε και η μη χειρουργική τοποθέτηση έγινε δυνατή. Βελτίωση της τεχνολογίας της αντλίας, με την ανάπτυξη περισσότερο φιλικών, αλλά και σύνθετων συσκευών, ποικιλίας στο μέγεθος και του όγκου των καθετήρων για τη χρησιμοποίησή τους από διαφορετικούς ασθενείς, βοήθησαν στην ανάπτυξη και στην διάδοση της χρήσης και της θεραπείας της ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης. Σήμερα, είναι αυτονοήτη η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας στα νοσοκομεία για τη θεραπεία της καρδιογενούς καταπληξίας και της αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ως αποτέλεσμα ενός μεγάλου αριθμού αιτίων. Επιπλέον, η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση στη στεφανιαία νόσο απαιτεί την χρήση της ενδοαορτικής αντλίας για την πρόληψη του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, την σταθεροποίηση και υποστήριξη του ασθενή που τελικά θα υποβληθεί σε PTCA / στεντ ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Η βελτίωση της απόδοσης της ανεπαρκούσας αριστερής κοιλίας επιτυγχάνεται μέσω της αύξησης της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο και της ελάττωσης της κατανάλωσης του. Οι κύριες αιμοδυναμικές μεταβολές που προκαλεί η αντλία, είναι η ελάττωση του μεταφορτίου της αριστερής κοιλίας κατά τη συστολή και η αύξηση της πίεσης άρδευσης στα στεφανιαία αγγεία κατά τη διαστολή. Ο μη βέλτιστος συγχρονισμός της έκπτυξης και σύμπτυξης του αεροθαλάμου της συσκευής με τον καρδιακό κύκλο προκαλεί επιδείνωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων Απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της είναι να υπάρχει μια ελάχιστη ικανότητα της αριστερής κοιλίας να συσπάται. Η τοποθέτησή του πρέπει να γίνει από κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό ενώ απαραίτητη είναι η στενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του. Οι επιπλοκές από τη χρήση της συσκευής αν και είναι σπάνιες, μπορεί να είναι δυνητικά θανατηφόρες. Η ανάλυση ομάδας 37 ασθενών, από συνολικά 746, που υποστηρίχθηκαν από την αντλία περιεγχειρητικά, ανέδειξε τους κινδύνους από την χρήση της και τις επιπλοκές που μπορεί να παρατηρηθούν, αλλά και την δραστική συνεισφορά της για την ομαλή έκβαση στην πλειονότητα των ασθενών.","abstract_html":"Παρά την πρωτότυπη σκέψη του Harken το 1958, ο Μουλόπουλος ήταν ο πρώτος που ανέπτυξε ένα επιτυχές πρωτότυπο συσκευής ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης με αεροθάλαμο τη δεκαετία του 1960. Τελικά, το 1968, ο Kantrowitz εισήγαγε την αντλία στην κλινική πράξη. Διαδερμικοί καθετήρες αναπτύχθηκαν το 1979, οπότε και η μη χειρουργική τοποθέτηση έγινε δυνατή. Βελτίωση της τεχνολογίας της αντλίας, με την ανάπτυξη περισσότερο φιλικών, αλλά και σύνθετων συσκευών, ποικιλίας στο μέγεθος και του όγκου των καθετήρων για τη χρησιμοποίησή τους από διαφορετικούς ασθενείς, βοήθησαν στην ανάπτυξη και στην διάδοση της χρήσης και της θεραπείας της ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης. Σήμερα, είναι αυτονοήτη η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας στα νοσοκομεία για τη θεραπεία της καρδιογενούς καταπληξίας και της αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ως αποτέλεσμα ενός μεγάλου αριθμού αιτίων. Επιπλέον, η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση στη στεφανιαία νόσο απαιτεί την χρήση της ενδοαορτικής αντλίας για την πρόληψη του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, την σταθεροποίηση και υποστήριξη του ασθενή που τελικά θα υποβληθεί σε PTCA / στεντ ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Η βελτίωση της απόδοσης της ανεπαρκούσας αριστερής κοιλίας επιτυγχάνεται μέσω της αύξησης της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο και της ελάττωσης της κατανάλωσης του. Οι κύριες αιμοδυναμικές μεταβολές που προκαλεί η αντλία, είναι η ελάττωση του μεταφορτίου της αριστερής κοιλίας κατά τη συστολή και η αύξηση της πίεσης άρδευσης στα στεφανιαία αγγεία κατά τη διαστολή. Ο μη βέλτιστος συγχρονισμός της έκπτυξης και σύμπτυξης του αεροθαλάμου της συσκευής με τον καρδιακό κύκλο προκαλεί επιδείνωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων Απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της είναι να υπάρχει μια ελάχιστη ικανότητα της αριστερής κοιλίας να συσπάται. Η τοποθέτησή του πρέπει να γίνει από κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό ενώ απαραίτητη είναι η στενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του. Οι επιπλοκές από τη χρήση της συσκευής αν και είναι σπάνιες, μπορεί να είναι δυνητικά θανατηφόρες. Η ανάλυση ομάδας 37 ασθενών, από συνολικά 746, που υποστηρίχθηκαν από την αντλία περιεγχειρητικά, ανέδειξε τους κινδύνους από την χρήση της και τις επιπλοκές που μπορεί να παρατηρηθούν, αλλά και την δραστική συνεισφορά της για την ομαλή έκβαση στην πλειονότητα των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωτούλας Χριστόφορος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311080"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311080","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311080","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311080","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311080","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωτούλας Χριστόφορος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311080","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311080"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Παρά την πρωτότυπη σκέψη του Harken το 1958, ο Μουλόπουλος ήταν ο πρώτος που ανέπτυξε ένα επιτυχές πρωτότυπο συσκευής ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης με αεροθάλαμο τη δεκαετία του 1960. Τελικά, το 1968, ο Kantrowitz εισήγαγε την αντλία στην κλινική πράξη. Διαδερμικοί καθετήρες αναπτύχθηκαν το 1979, οπότε και η μη χειρουργική τοποθέτηση έγινε δυνατή. Βελτίωση της τεχνολογίας της αντλίας, με την ανάπτυξη περισσότερο φιλικών, αλλά και σύνθετων συσκευών, ποικιλίας στο μέγεθος και του όγκου των καθετήρων για τη χρησιμοποίησή τους από διαφορετικούς ασθενείς, βοήθησαν στην ανάπτυξη και στην διάδοση της χρήσης και της θεραπείας της ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης. Σήμερα, είναι αυτονοήτη η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας στα νοσοκομεία για τη θεραπεία της καρδιογενούς καταπληξίας και της αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ως αποτέλεσμα ενός μεγάλου αριθμού αιτίων. Επιπλέον, η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση στη στεφανιαία νόσο απαιτεί την χρήση της ενδοαορτικής αντλίας για την πρόληψη του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, την σταθεροποίηση και υποστήριξη του ασθενή που τελικά θα υποβληθεί σε PTCA / στεντ ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Η βελτίωση της απόδοσης της ανεπαρκούσας αριστερής κοιλίας επιτυγχάνεται μέσω της αύξησης της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο και της ελάττωσης της κατανάλωσης του. Οι κύριες αιμοδυναμικές μεταβολές που προκαλεί η αντλία, είναι η ελάττωση του μεταφορτίου της αριστερής κοιλίας κατά τη συστολή και η αύξηση της πίεσης άρδευσης στα στεφανιαία αγγεία κατά τη διαστολή. Ο μη βέλτιστος συγχρονισμός της έκπτυξης και σύμπτυξης του αεροθαλάμου της συσκευής με τον καρδιακό κύκλο προκαλεί επιδείνωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων Απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της είναι να υπάρχει μια ελάχιστη ικανότητα της αριστερής κοιλίας να συσπάται. Η τοποθέτησή του πρέπει να γίνει από κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό ενώ απαραίτητη είναι η στενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του. Οι επιπλοκές από τη χρήση της συσκευής αν και είναι σπάνιες, μπορεί να είναι δυνητικά θανατηφόρες. Η ανάλυση ομάδας 37 ασθενών, από συνολικά 746, που υποστηρίχθηκαν από την αντλία περιεγχειρητικά, ανέδειξε τους κινδύνους από την χρήση της και τις επιπλοκές που μπορεί να παρατηρηθούν, αλλά και την δραστική συνεισφορά της για την ομαλή έκβαση στην πλειονότητα των ασθενών.","Despite the forward thinking by Harken in 1958, Moulopoulos was the first to develop a successful prototype of the intra-aortic balloon pump (IABP) in the 1960’s. Finally, in 1968, Kantrowitz introduced the IABP in clinical practice. Percutaneous IAB catheters were developed in 1979 and non-surgical insertion of the catheters at the patient's bedside had become feasible. The improvements in technology, including more sophisticated, user-friendly IABP Consoles, as well as a range of catheter sizes and volumes tailored to patient sizes lead to broaden the use of IABP therapy. Nowadays, it is now commonplace for acute-care hospitals to use IABP therapy in the treatment of cardiogenic shock and left ventricular failure from a wide range of causes. Furthermore, early diagnosis and intervention in coronary heart disease has called for the use of IABP therapy to prevent acute myocardial infarction apart from stabilization and support of a patient who is having PTCA/stent or coronary artery bypass surgery. The performance improvement of the impaired left ventricle is achieved by the increase of supplied oxygen at the Myocardium along with the decrease of its consumption. The main hematodynamic changes caused by the pump, are the decrease of the after load of the left ventricle during systole and the increase of the irrigation pressure in the coronary vessels in diastoleThe suboptimal timing of deployment and retraction of the device balloon with the cardiac cycle causes deterioration of hematodynamic parameters.A prerequisite for the use of the IABP Console is to have a minimum capacity of the left ventricle to contract. Only qualified medical personnel should be performed the installation, and close monitoring throughout the course of its operation is necessary. Complications from the use of the apparatus though it is rare, can be potentially fatal. The analysis of a group of 37 patients, from a total of 746, who were supported by the pump perioperatively, revealed the dangers that can occur from the use of the pump and the complications that can be observed as well as the drastic contribution of the pump for the unremarkably outcome on the majority of the patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδοαορτική αντλία αντιώθησης με αεροθάλαμο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωτούλας Χριστόφορος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Παρά την πρωτότυπη σκέψη του Harken το 1958, ο Μουλόπουλος ήταν ο πρώτος που ανέπτυξε ένα επιτυχές πρωτότυπο συσκευής ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης με αεροθάλαμο τη δεκαετία του 1960. Τελικά, το 1968, ο Kantrowitz εισήγαγε την αντλία στην κλινική πράξη. Διαδερμικοί καθετήρες αναπτύχθηκαν το 1979, οπότε και η μη χειρουργική τοποθέτηση έγινε δυνατή. Βελτίωση της τεχνολογίας της αντλίας, με την ανάπτυξη περισσότερο φιλικών, αλλά και σύνθετων συσκευών, ποικιλίας στο μέγεθος και του όγκου των καθετήρων για τη χρησιμοποίησή τους από διαφορετικούς ασθενείς, βοήθησαν στην ανάπτυξη και στην διάδοση της χρήσης και της θεραπείας της ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης. Σήμερα, είναι αυτονοήτη η χρήση της ενδοαορτικής αντλίας στα νοσοκομεία για τη θεραπεία της καρδιογενούς καταπληξίας και της αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ως αποτέλεσμα ενός μεγάλου αριθμού αιτίων. Επιπλέον, η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση στη στεφανιαία νόσο απαιτεί την χρήση της ενδοαορτικής αντλίας για την πρόληψη του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, την σταθεροποίηση και υποστήριξη του ασθενή που τελικά θα υποβληθεί σε PTCA / στεντ ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Η βελτίωση της απόδοσης της ανεπαρκούσας αριστερής κοιλίας επιτυγχάνεται μέσω της αύξησης της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο και της ελάττωσης της κατανάλωσης του. Οι κύριες αιμοδυναμικές μεταβολές που προκαλεί η αντλία, είναι η ελάττωση του μεταφορτίου της αριστερής κοιλίας κατά τη συστολή και η αύξηση της πίεσης άρδευσης στα στεφανιαία αγγεία κατά τη διαστολή. Ο μη βέλτιστος συγχρονισμός της έκπτυξης και σύμπτυξης του αεροθαλάμου της συσκευής με τον καρδιακό κύκλο προκαλεί επιδείνωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων Απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της είναι να υπάρχει μια ελάχιστη ικανότητα της αριστερής κοιλίας να συσπάται. Η τοποθέτησή του πρέπει να γίνει από κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό ενώ απαραίτητη είναι η στενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του. Οι επιπλοκές από τη χρήση της συσκευής αν και είναι σπάνιες, μπορεί να είναι δυνητικά θανατηφόρες. Η ανάλυση ομάδας 37 ασθενών, από συνολικά 746, που υποστηρίχθηκαν από την αντλία περιεγχειρητικά, ανέδειξε τους κινδύνους από την χρήση της και τις επιπλοκές που μπορεί να παρατηρηθούν, αλλά και την δραστική συνεισφορά της για την ομαλή έκβαση στην πλειονότητα των ασθενών.","Despite the forward thinking by Harken in 1958, Moulopoulos was the first to develop a successful prototype of the intra-aortic balloon pump (IABP) in the 1960’s. Finally, in 1968, Kantrowitz introduced the IABP in clinical practice. Percutaneous IAB catheters were developed in 1979 and non-surgical insertion of the catheters at the patient's bedside had become feasible. The improvements in technology, including more sophisticated, user-friendly IABP Consoles, as well as a range of catheter sizes and volumes tailored to patient sizes lead to broaden the use of IABP therapy. Nowadays, it is now commonplace for acute-care hospitals to use IABP therapy in the treatment of cardiogenic shock and left ventricular failure from a wide range of causes. Furthermore, early diagnosis and intervention in coronary heart disease has called for the use of IABP therapy to prevent acute myocardial infarction apart from stabilization and support of a patient who is having PTCA/stent or coronary artery bypass surgery. The performance improvement of the impaired left ventricle is achieved by the increase of supplied oxygen at the Myocardium along with the decrease of its consumption. The main hematodynamic changes caused by the pump, are the decrease of the after load of the left ventricle during systole and the increase of the irrigation pressure in the coronary vessels in diastoleThe suboptimal timing of deployment and retraction of the device balloon with the cardiac cycle causes deterioration of hematodynamic parameters.A prerequisite for the use of the IABP Console is to have a minimum capacity of the left ventricle to contract. Only qualified medical personnel should be performed the installation, and close monitoring throughout the course of its operation is necessary. Complications from the use of the apparatus though it is rare, can be potentially fatal. The analysis of a group of 37 patients, from a total of 746, who were supported by the pump perioperatively, revealed the dangers that can occur from the use of the pump and the complications that can be observed as well as the drastic contribution of the pump for the unremarkably outcome on the majority of the patients."],"dc:identifier":["uoadl:1311080","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311080"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδοαορτική αντλία αντιώθησης με αεροθάλαμο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}