{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311083"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311083","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδοαυλική αποκατάσταση του συνδρόμου May-Thurner","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: H επανασηραγγοποίηση των λαγονομηριαίων στενώσεων ή αποφράξεων με αγγειοπλαστική και τοποθέτηση στεντ στο σύνδρομο May-Thurner χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να διατηρήσει τη μακροπρόθεσμη φλεβική βατότητα σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Ο σκοπός της παρούσας συστηματική ανασκόπησης ήταν να προσδιορίσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των φλεβικών stents σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Mέθοδος – Αποτελεσματα: Ερευνήσαμε στο MEDLINE για μελέτες που αξιολογούν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της τοποθέτησης stent σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη . Τα δεδομένα προέρχονται από την παθογένεια της νόσου: χωρίς θρόμβωση αλλά με στένωση, οξεία θρομβωτική ή χρόνια μεταθρομβωτική βλάβη. Στα κύρια αποτελέσματα περιλαμβάνονται η τεχνική επιτυχία, διεγχειρητικές επιπλοκές, μετεγχειρητικές επιπλοκές ανακούφιση από τα συμπτώματα σε τελική παρακολούθηση, και την πρωτοβάθμια / δευτεροβάθμια βατότητα έως 5 χρόνια. Η συνολική βατότητα στην πενταετία στις περιπτώσεις μη θρομβωτικής νόσου είναι 79-100%, σε αντίθεση με θρομβωμένα σκέλη με στένωση ( 57-86%) και με θρομβωμένα σκέλη με απόφραξη ινωτικού τύπου (54-74%). Τα τεχνικά ποσοστά επιτυχίας κυμαίνονται από 94 % έως 100 %. Τα ποσοστά των επιπλοκών κυμαίνονταν από 0,3% έως 1,1 % μεταξύ των ομάδων για μείζονα αιμορραγία , από 0,2% έως 0,9 % για πνευμονική εμβολή , από 0,1% έως 0,7 % για περιεπεμβατική θνησιμότητα, και από 1,0 % σε 6,8% για την πρόωρη θρόμβωση . Η πρωτοπαθής και δευτεροπαθής βατότητα ήταν στους 12 μήνες 96 % και 99 % για nonthrombotic , 87 % και 89 % για την οξεία θρόμβωση , και 79 % και 94 % για τη χρόνια μεταθρομβωτική νόσο . Συμπέρασμα: Η ενδοαυλική αποκατάσταση με στεντ της λαγονομηριαιας φλεβικής στένωσης ή απόφραξης παρουσιάζει υψηλή τεχνική επιτυχία, χαμηλά ποσοστά επιπλοκών άσχετα με την αιτία της νόσου.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: H επανασηραγγοποίηση των λαγονομηριαίων στενώσεων ή αποφράξεων με αγγειοπλαστική και τοποθέτηση στεντ στο σύνδρομο May-Thurner χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να διατηρήσει τη μακροπρόθεσμη φλεβική βατότητα σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Ο σκοπός της παρούσας συστηματική ανασκόπησης ήταν να προσδιορίσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των φλεβικών stents σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Mέθοδος – Αποτελεσματα: Ερευνήσαμε στο MEDLINE για μελέτες που αξιολογούν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της τοποθέτησης stent σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη . Τα δεδομένα προέρχονται από την παθογένεια της νόσου: χωρίς θρόμβωση αλλά με στένωση, οξεία θρομβωτική ή χρόνια μεταθρομβωτική βλάβη. Στα κύρια αποτελέσματα περιλαμβάνονται η τεχνική επιτυχία, διεγχειρητικές επιπλοκές, μετεγχειρητικές επιπλοκές ανακούφιση από τα συμπτώματα σε τελική παρακολούθηση, και την πρωτοβάθμια / δευτεροβάθμια βατότητα έως 5 χρόνια. Η συνολική βατότητα στην πενταετία στις περιπτώσεις μη θρομβωτικής νόσου είναι 79-100%, σε αντίθεση με θρομβωμένα σκέλη με στένωση ( 57-86%) και με θρομβωμένα σκέλη με απόφραξη ινωτικού τύπου (54-74%). Τα τεχνικά ποσοστά επιτυχίας κυμαίνονται από 94 % έως 100 %. Τα ποσοστά των επιπλοκών κυμαίνονταν από 0,3% έως 1,1 % μεταξύ των ομάδων για μείζονα αιμορραγία , από 0,2% έως 0,9 % για πνευμονική εμβολή , από 0,1% έως 0,7 % για περιεπεμβατική θνησιμότητα, και από 1,0 % σε 6,8% για την πρόωρη θρόμβωση . Η πρωτοπαθής και δευτεροπαθής βατότητα ήταν στους 12 μήνες 96 % και 99 % για nonthrombotic , 87 % και 89 % για την οξεία θρόμβωση , και 79 % και 94 % για τη χρόνια μεταθρομβωτική νόσο . Συμπέρασμα: Η ενδοαυλική αποκατάσταση με στεντ της λαγονομηριαιας φλεβικής στένωσης ή απόφραξης παρουσιάζει υψηλή τεχνική επιτυχία, χαμηλά ποσοστά επιπλοκών άσχετα με την αιτία της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζερβάκης Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311083"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311083","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311083","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311083","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311083","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζερβάκης Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311083"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: H επανασηραγγοποίηση των λαγονομηριαίων στενώσεων ή αποφράξεων με αγγειοπλαστική και τοποθέτηση στεντ στο σύνδρομο May-Thurner χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να διατηρήσει τη μακροπρόθεσμη φλεβική βατότητα σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Ο σκοπός της παρούσας συστηματική ανασκόπησης ήταν να προσδιορίσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των φλεβικών stents σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Mέθοδος – Αποτελεσματα: Ερευνήσαμε στο MEDLINE για μελέτες που αξιολογούν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της τοποθέτησης stent σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη . Τα δεδομένα προέρχονται από την παθογένεια της νόσου: χωρίς θρόμβωση αλλά με στένωση, οξεία θρομβωτική ή χρόνια μεταθρομβωτική βλάβη. Στα κύρια αποτελέσματα περιλαμβάνονται η τεχνική επιτυχία, διεγχειρητικές επιπλοκές, μετεγχειρητικές επιπλοκές ανακούφιση από τα συμπτώματα σε τελική παρακολούθηση, και την πρωτοβάθμια / δευτεροβάθμια βατότητα έως 5 χρόνια. Η συνολική βατότητα στην πενταετία στις περιπτώσεις μη θρομβωτικής νόσου είναι 79-100%, σε αντίθεση με θρομβωμένα σκέλη με στένωση ( 57-86%) και με θρομβωμένα σκέλη με απόφραξη ινωτικού τύπου (54-74%). Τα τεχνικά ποσοστά επιτυχίας κυμαίνονται από 94 % έως 100 %. Τα ποσοστά των επιπλοκών κυμαίνονταν από 0,3% έως 1,1 % μεταξύ των ομάδων για μείζονα αιμορραγία , από 0,2% έως 0,9 % για πνευμονική εμβολή , από 0,1% έως 0,7 % για περιεπεμβατική θνησιμότητα, και από 1,0 % σε 6,8% για την πρόωρη θρόμβωση . Η πρωτοπαθής και δευτεροπαθής βατότητα ήταν στους 12 μήνες 96 % και 99 % για nonthrombotic , 87 % και 89 % για την οξεία θρόμβωση , και 79 % και 94 % για τη χρόνια μεταθρομβωτική νόσο . Συμπέρασμα: Η ενδοαυλική αποκατάσταση με στεντ της λαγονομηριαιας φλεβικής στένωσης ή απόφραξης παρουσιάζει υψηλή τεχνική επιτυχία, χαμηλά ποσοστά επιπλοκών άσχετα με την αιτία της νόσου.","SUMMARY Background - Endovenous recanalization of iliofemoral stenosis or occlusion with angioplasty and stent placement has been increasingly used to maintain long-term venous patency in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. The purpose of this systematic review and meta-analysis was to determine safety and effectiveness of venous stent placement in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. Methods and Results - We searched in MEDLINE for studies evaluating safety or effectiveness of stent placement in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. Data were extracted by disease pathogenesis: nonthrombotic, acute thrombotic, or chronic post-thrombotic. Main outcomes included technical success, periprocedural complications, postprocedural complications, symptom relief at final follow-up, and primary/secondary patency through 5 years. Technical success rates were comparable among groups, ranging from 94% to 96%. Complication rates ranged from 0.3% to 1.1% among groups for major bleeding, from 0.2% to 0.9% for pulmonary embolism, from 0.1% to 0.7% for periprocedural mortality, and from 1.0% to 6.8% for early thrombosis. Patient symptom relief data were reported inconsistently. At 1 year, primary and secondary patency were 96% and 99% for nonthrombotic, 87% and 89% for acute thrombotic, and 79% and 94% for chronic post-thrombotic. Conclusions - Stent placement for iliofemoral venous outflow obstruction results in high technical success and acceptable complication rates regardless of cause of obstruction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδοαυλική αποκατάσταση του συνδρόμου May-Thurner"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζερβάκης Γεώργιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή: H επανασηραγγοποίηση των λαγονομηριαίων στενώσεων ή αποφράξεων με αγγειοπλαστική και τοποθέτηση στεντ στο σύνδρομο May-Thurner χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για να διατηρήσει τη μακροπρόθεσμη φλεβική βατότητα σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Ο σκοπός της παρούσας συστηματική ανασκόπησης ήταν να προσδιορίσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των φλεβικών stents σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη. Mέθοδος – Αποτελεσματα: Ερευνήσαμε στο MEDLINE για μελέτες που αξιολογούν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της τοποθέτησης stent σε ασθενείς με λαγονομηριαία φλεβική απόφραξη . Τα δεδομένα προέρχονται από την παθογένεια της νόσου: χωρίς θρόμβωση αλλά με στένωση, οξεία θρομβωτική ή χρόνια μεταθρομβωτική βλάβη. Στα κύρια αποτελέσματα περιλαμβάνονται η τεχνική επιτυχία, διεγχειρητικές επιπλοκές, μετεγχειρητικές επιπλοκές ανακούφιση από τα συμπτώματα σε τελική παρακολούθηση, και την πρωτοβάθμια / δευτεροβάθμια βατότητα έως 5 χρόνια. Η συνολική βατότητα στην πενταετία στις περιπτώσεις μη θρομβωτικής νόσου είναι 79-100%, σε αντίθεση με θρομβωμένα σκέλη με στένωση ( 57-86%) και με θρομβωμένα σκέλη με απόφραξη ινωτικού τύπου (54-74%). Τα τεχνικά ποσοστά επιτυχίας κυμαίνονται από 94 % έως 100 %. Τα ποσοστά των επιπλοκών κυμαίνονταν από 0,3% έως 1,1 % μεταξύ των ομάδων για μείζονα αιμορραγία , από 0,2% έως 0,9 % για πνευμονική εμβολή , από 0,1% έως 0,7 % για περιεπεμβατική θνησιμότητα, και από 1,0 % σε 6,8% για την πρόωρη θρόμβωση . Η πρωτοπαθής και δευτεροπαθής βατότητα ήταν στους 12 μήνες 96 % και 99 % για nonthrombotic , 87 % και 89 % για την οξεία θρόμβωση , και 79 % και 94 % για τη χρόνια μεταθρομβωτική νόσο . Συμπέρασμα: Η ενδοαυλική αποκατάσταση με στεντ της λαγονομηριαιας φλεβικής στένωσης ή απόφραξης παρουσιάζει υψηλή τεχνική επιτυχία, χαμηλά ποσοστά επιπλοκών άσχετα με την αιτία της νόσου.","SUMMARY Background - Endovenous recanalization of iliofemoral stenosis or occlusion with angioplasty and stent placement has been increasingly used to maintain long-term venous patency in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. The purpose of this systematic review and meta-analysis was to determine safety and effectiveness of venous stent placement in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. Methods and Results - We searched in MEDLINE for studies evaluating safety or effectiveness of stent placement in patients with iliofemoral venous outflow obstruction. Data were extracted by disease pathogenesis: nonthrombotic, acute thrombotic, or chronic post-thrombotic. Main outcomes included technical success, periprocedural complications, postprocedural complications, symptom relief at final follow-up, and primary/secondary patency through 5 years. Technical success rates were comparable among groups, ranging from 94% to 96%. Complication rates ranged from 0.3% to 1.1% among groups for major bleeding, from 0.2% to 0.9% for pulmonary embolism, from 0.1% to 0.7% for periprocedural mortality, and from 1.0% to 6.8% for early thrombosis. Patient symptom relief data were reported inconsistently. At 1 year, primary and secondary patency were 96% and 99% for nonthrombotic, 87% and 89% for acute thrombotic, and 79% and 94% for chronic post-thrombotic. Conclusions - Stent placement for iliofemoral venous outflow obstruction results in high technical success and acceptable complication rates regardless of cause of obstruction."],"dc:identifier":["uoadl:1311083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311083"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδοαυλική αποκατάσταση του συνδρόμου May-Thurner"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}