{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311105"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311105","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδομητρικές επεμβάσεις στην κύηση: παρόν και μέλλον","abstract":"Με την εξέλιξη του προγεννητικού ελέγχου και την αύξηση της διαγνωστικής ικανότητας, έγινε επιτακτική η ανάγκη αλλά και η επιθυμία για παράλληλη αύξηση της δυνατότητας παρέμβασης, με σκοπό την αποκατάσταση των ¨νεοδιαγνωσμένων¨ ανωμαλιών. Ο προγεννητικός έλεγχος με την αμνιοπαρακέντηση, τη λήψη τροφοβλάστης, την ομφαλιδοκέντηση, και την εμβρυοσκόπηση δίνουν απαντήσεις σε προβληματισμούς και διλήμματα που προκύπτουν σε κυήσεις υψηλού κινδύνου (π.χ. ηλικία μητέρας άνω των 35 ετών, αυξημένη αυχενική διαφάνεια, ύπαρξη σοβαρών κληρονομούμενων νοσημάτων στους γονείς, προηγούμενο παιδί στην οικογένεια με συγγενή ανωμαλία, κλπ). Μια απλή ανατομική βλάβη, σ ’ένα κατά τα άλλα υγιές έμβρυο, μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις μετά τη γέννηση. Παρόμοια μη ανατομικές βλάβες οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μετά τη γέννηση, οδηγούν σε ανεπανόρθωτες βλάβες ενδομητρίως που μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα το θάνατο του εμβρύου. Τέτοια παραδείγματα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη θεραπείας του εμβρύου ενδομητρίως η οποία μπορεί να αποφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά τη γέννηση. Η παρούσα μελέτη ασχολείται με όλες εκείνες τις μορφές θεραπείας που μπορεί να εφαρμοστούν σήμερα ενδομητρίως και να δώσουν έγκαιρα λύσεις σε καταστάσεις που θεωρούνται μη αναστρέψιμες. Το πεδίο χρήζει περαιτέρω μελέτης , αν σκεφτεί κανείς το μικρό αριθμό τυχαιοποιημένων μελετών που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Ο τομέας της εμβρυϊκής χειρουργικής έχει ακόμη πολλά να δώσει, αλλά και να αντιμετωπίσει πληθώρα προβλημάτων με στόχο πάντα να προσφέρει στη ζωή υγιών εμβρύων.","abstract_html":"Με την εξέλιξη του προγεννητικού ελέγχου και την αύξηση της διαγνωστικής ικανότητας, έγινε επιτακτική η ανάγκη αλλά και η επιθυμία για παράλληλη αύξηση της δυνατότητας παρέμβασης, με σκοπό την αποκατάσταση των ¨νεοδιαγνωσμένων¨ ανωμαλιών. Ο προγεννητικός έλεγχος με την αμνιοπαρακέντηση, τη λήψη τροφοβλάστης, την ομφαλιδοκέντηση, και την εμβρυοσκόπηση δίνουν απαντήσεις σε προβληματισμούς και διλήμματα που προκύπτουν σε κυήσεις υψηλού κινδύνου (π.χ. ηλικία μητέρας άνω των 35 ετών, αυξημένη αυχενική διαφάνεια, ύπαρξη σοβαρών κληρονομούμενων νοσημάτων στους γονείς, προηγούμενο παιδί στην οικογένεια με συγγενή ανωμαλία, κλπ). Μια απλή ανατομική βλάβη, σ ’ένα κατά τα άλλα υγιές έμβρυο, μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις μετά τη γέννηση. Παρόμοια μη ανατομικές βλάβες οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μετά τη γέννηση, οδηγούν σε ανεπανόρθωτες βλάβες ενδομητρίως που μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα το θάνατο του εμβρύου. Τέτοια παραδείγματα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη θεραπείας του εμβρύου ενδομητρίως η οποία μπορεί να αποφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά τη γέννηση. Η παρούσα μελέτη ασχολείται με όλες εκείνες τις μορφές θεραπείας που μπορεί να εφαρμοστούν σήμερα ενδομητρίως και να δώσουν έγκαιρα λύσεις σε καταστάσεις που θεωρούνται μη αναστρέψιμες. Το πεδίο χρήζει περαιτέρω μελέτης , αν σκεφτεί κανείς το μικρό αριθμό τυχαιοποιημένων μελετών που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Ο τομέας της εμβρυϊκής χειρουργικής έχει ακόμη πολλά να δώσει, αλλά και να αντιμετωπίσει πληθώρα προβλημάτων με στόχο πάντα να προσφέρει στη ζωή υγιών εμβρύων.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξανδρής Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311105"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311105","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311105","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311105","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311105","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξανδρής Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311105","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311105"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με την εξέλιξη του προγεννητικού ελέγχου και την αύξηση της διαγνωστικής ικανότητας, έγινε επιτακτική η ανάγκη αλλά και η επιθυμία για παράλληλη αύξηση της δυνατότητας παρέμβασης, με σκοπό την αποκατάσταση των ¨νεοδιαγνωσμένων¨ ανωμαλιών. Ο προγεννητικός έλεγχος με την αμνιοπαρακέντηση, τη λήψη τροφοβλάστης, την ομφαλιδοκέντηση, και την εμβρυοσκόπηση δίνουν απαντήσεις σε προβληματισμούς και διλήμματα που προκύπτουν σε κυήσεις υψηλού κινδύνου (π.χ. ηλικία μητέρας άνω των 35 ετών, αυξημένη αυχενική διαφάνεια, ύπαρξη σοβαρών κληρονομούμενων νοσημάτων στους γονείς, προηγούμενο παιδί στην οικογένεια με συγγενή ανωμαλία, κλπ). Μια απλή ανατομική βλάβη, σ ’ένα κατά τα άλλα υγιές έμβρυο, μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις μετά τη γέννηση. Παρόμοια μη ανατομικές βλάβες οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μετά τη γέννηση, οδηγούν σε ανεπανόρθωτες βλάβες ενδομητρίως που μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα το θάνατο του εμβρύου. Τέτοια παραδείγματα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη θεραπείας του εμβρύου ενδομητρίως η οποία μπορεί να αποφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά τη γέννηση. Η παρούσα μελέτη ασχολείται με όλες εκείνες τις μορφές θεραπείας που μπορεί να εφαρμοστούν σήμερα ενδομητρίως και να δώσουν έγκαιρα λύσεις σε καταστάσεις που θεωρούνται μη αναστρέψιμες. Το πεδίο χρήζει περαιτέρω μελέτης , αν σκεφτεί κανείς το μικρό αριθμό τυχαιοποιημένων μελετών που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Ο τομέας της εμβρυϊκής χειρουργικής έχει ακόμη πολλά να δώσει, αλλά και να αντιμετωπίσει πληθώρα προβλημάτων με στόχο πάντα να προσφέρει στη ζωή υγιών εμβρύων.","With the development of prenatal screening and increase the diagnostic capability was imperative and the desire for a parallel increase in the possibility of intervention to restore ¨ newly diagnosed ¨ abnormalities. The prenatal diagnosis by amniocentesis, a CVS, the omfalocentisis, fetoscopy give answers to problems and dilemmas that arise in high-risk pregnancies (eg maternal age over 35 years, increased nuchal translucency, serious inherited diseases among parents, former child in a family with congenital abnormalities, etc.). A simple anatomical damage in an otherwise healthy fetus can lead to irreversible damage after birth. Similar non-anatomical lesions which could be treated after birth, leading to irreversible damage in utero may result in fetal death. Such examples demonstrate the need of the fetus in utero therapy which can bring significant advantages to address the problem after birth. This study deals with all these forms of treatment that can be applied today in utero and to provide timely solutions to situations that are irreversible. The field needs further study, considering the small numbers of randomized trials that exist today. The field of fetal surgery is still a lot to give, but to face many problems in order to offer everything in life fetuses."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδομητρικές επεμβάσεις στην κύηση: παρόν και μέλλον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξανδρής Γεώργιος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Με την εξέλιξη του προγεννητικού ελέγχου και την αύξηση της διαγνωστικής ικανότητας, έγινε επιτακτική η ανάγκη αλλά και η επιθυμία για παράλληλη αύξηση της δυνατότητας παρέμβασης, με σκοπό την αποκατάσταση των ¨νεοδιαγνωσμένων¨ ανωμαλιών. Ο προγεννητικός έλεγχος με την αμνιοπαρακέντηση, τη λήψη τροφοβλάστης, την ομφαλιδοκέντηση, και την εμβρυοσκόπηση δίνουν απαντήσεις σε προβληματισμούς και διλήμματα που προκύπτουν σε κυήσεις υψηλού κινδύνου (π.χ. ηλικία μητέρας άνω των 35 ετών, αυξημένη αυχενική διαφάνεια, ύπαρξη σοβαρών κληρονομούμενων νοσημάτων στους γονείς, προηγούμενο παιδί στην οικογένεια με συγγενή ανωμαλία, κλπ). Μια απλή ανατομική βλάβη, σ ’ένα κατά τα άλλα υγιές έμβρυο, μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις μετά τη γέννηση. Παρόμοια μη ανατομικές βλάβες οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μετά τη γέννηση, οδηγούν σε ανεπανόρθωτες βλάβες ενδομητρίως που μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα το θάνατο του εμβρύου. Τέτοια παραδείγματα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη θεραπείας του εμβρύου ενδομητρίως η οποία μπορεί να αποφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος μετά τη γέννηση. Η παρούσα μελέτη ασχολείται με όλες εκείνες τις μορφές θεραπείας που μπορεί να εφαρμοστούν σήμερα ενδομητρίως και να δώσουν έγκαιρα λύσεις σε καταστάσεις που θεωρούνται μη αναστρέψιμες. Το πεδίο χρήζει περαιτέρω μελέτης , αν σκεφτεί κανείς το μικρό αριθμό τυχαιοποιημένων μελετών που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Ο τομέας της εμβρυϊκής χειρουργικής έχει ακόμη πολλά να δώσει, αλλά και να αντιμετωπίσει πληθώρα προβλημάτων με στόχο πάντα να προσφέρει στη ζωή υγιών εμβρύων.","With the development of prenatal screening and increase the diagnostic capability was imperative and the desire for a parallel increase in the possibility of intervention to restore ¨ newly diagnosed ¨ abnormalities. The prenatal diagnosis by amniocentesis, a CVS, the omfalocentisis, fetoscopy give answers to problems and dilemmas that arise in high-risk pregnancies (eg maternal age over 35 years, increased nuchal translucency, serious inherited diseases among parents, former child in a family with congenital abnormalities, etc.). A simple anatomical damage in an otherwise healthy fetus can lead to irreversible damage after birth. Similar non-anatomical lesions which could be treated after birth, leading to irreversible damage in utero may result in fetal death. Such examples demonstrate the need of the fetus in utero therapy which can bring significant advantages to address the problem after birth. This study deals with all these forms of treatment that can be applied today in utero and to provide timely solutions to situations that are irreversible. The field needs further study, considering the small numbers of randomized trials that exist today. The field of fetal surgery is still a lot to give, but to face many problems in order to offer everything in life fetuses."],"dc:identifier":["uoadl:1311105","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311105"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδομητρικές επεμβάσεις στην κύηση: παρόν και μέλλον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}