{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311107"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311107","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδομητρίωση και καρκίνος","abstract":"Η ενδομητρίωση αποτελεί μία από τις πλέον αινιγματικές παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και αφορά στη διάγνωση και θεραπεία μεγάλου ποσοστού γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία. Η μεγάλη δυσκολία που προκύπτει τόσο στη διαφοροδιάγνωση της νόσου και τη διάκρισή της από άλλες νοσηρές καταστάσεις, όσο και στην έλλειψη επαρκών στοιχείων σχετικά με την παθοφυσιολογία της, έχουν καταστήσει απαραίτητο τον ενδελεχή ερευνητικό και κλινικό έλεγχό της. Παράλληλα, η μεγάλη ποικιλία των πιθανών θέσεων αποίκισης του έκτοπου ενδομητρικού ιστού και του σχετιζόμενου στρώματος εντείνουν το ενδιαφέρον γύρω από τον ακριβή μηχανισμό μέσω του οποίου τα στοιχεία αυτά κατορθώνουν να μεταφερθούν σε απομακρυσμένη θέση από τη φυσιολογική τους και ταυτόχρονα να εγκατασταθούν σε αυτήν επιτυχώς. Λαμβάνοντας υπόψιν και όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επιδρούν στην παθογένεια της νόσου, εξετάζεται το δυναμικό ανάπτυξης νεοπλάσματος σε έδαφος ενδομητρίωσης, ώστε να διερευνηθεί η άμεση σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων. Μία σειρά μελετών –επιδημιολογικές, μοριακές και κλινικές μελέτες- αναδεικνύουν τη συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων τύπων νεοπλασμάτων στην ωοθήκη, η εμφάνιση των οποίων παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ενδομητρίωση. Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι το ενδομητριοειδές και το διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα της ωοθήκης, ακολουθούμενα από άλλα, λιγότερα συχνά κακοήθη νεοπλάσματα. Τέλος, συζητείται η πρόοδος που σημειώνεται σε αυτό το πεδίο, ώστε να εξασφαλιστεί η συμπλήρωση των ελλειμάτων που υπάρχουν μέχρι στιγμής πάνω στους ειδικούς μηχανισμούς καρκινικής μετατροπής του έκτοπου ενδομητρικού ιστού.","abstract_html":"Η ενδομητρίωση αποτελεί μία από τις πλέον αινιγματικές παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και αφορά στη διάγνωση και θεραπεία μεγάλου ποσοστού γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία. Η μεγάλη δυσκολία που προκύπτει τόσο στη διαφοροδιάγνωση της νόσου και τη διάκρισή της από άλλες νοσηρές καταστάσεις, όσο και στην έλλειψη επαρκών στοιχείων σχετικά με την παθοφυσιολογία της, έχουν καταστήσει απαραίτητο τον ενδελεχή ερευνητικό και κλινικό έλεγχό της. Παράλληλα, η μεγάλη ποικιλία των πιθανών θέσεων αποίκισης του έκτοπου ενδομητρικού ιστού και του σχετιζόμενου στρώματος εντείνουν το ενδιαφέρον γύρω από τον ακριβή μηχανισμό μέσω του οποίου τα στοιχεία αυτά κατορθώνουν να μεταφερθούν σε απομακρυσμένη θέση από τη φυσιολογική τους και ταυτόχρονα να εγκατασταθούν σε αυτήν επιτυχώς. Λαμβάνοντας υπόψιν και όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επιδρούν στην παθογένεια της νόσου, εξετάζεται το δυναμικό ανάπτυξης νεοπλάσματος σε έδαφος ενδομητρίωσης, ώστε να διερευνηθεί η άμεση σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων. Μία σειρά μελετών –επιδημιολογικές, μοριακές και κλινικές μελέτες- αναδεικνύουν τη συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων τύπων νεοπλασμάτων στην ωοθήκη, η εμφάνιση των οποίων παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ενδομητρίωση. Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι το ενδομητριοειδές και το διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα της ωοθήκης, ακολουθούμενα από άλλα, λιγότερα συχνά κακοήθη νεοπλάσματα. Τέλος, συζητείται η πρόοδος που σημειώνεται σε αυτό το πεδίο, ώστε να εξασφαλιστεί η συμπλήρωση των ελλειμάτων που υπάρχουν μέχρι στιγμής πάνω στους ειδικούς μηχανισμούς καρκινικής μετατροπής του έκτοπου ενδομητρικού ιστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Λινάρδου Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311107"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311107","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311107","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311107","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311107","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λινάρδου Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311107"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ενδομητρίωση αποτελεί μία από τις πλέον αινιγματικές παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και αφορά στη διάγνωση και θεραπεία μεγάλου ποσοστού γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία. Η μεγάλη δυσκολία που προκύπτει τόσο στη διαφοροδιάγνωση της νόσου και τη διάκρισή της από άλλες νοσηρές καταστάσεις, όσο και στην έλλειψη επαρκών στοιχείων σχετικά με την παθοφυσιολογία της, έχουν καταστήσει απαραίτητο τον ενδελεχή ερευνητικό και κλινικό έλεγχό της. Παράλληλα, η μεγάλη ποικιλία των πιθανών θέσεων αποίκισης του έκτοπου ενδομητρικού ιστού και του σχετιζόμενου στρώματος εντείνουν το ενδιαφέρον γύρω από τον ακριβή μηχανισμό μέσω του οποίου τα στοιχεία αυτά κατορθώνουν να μεταφερθούν σε απομακρυσμένη θέση από τη φυσιολογική τους και ταυτόχρονα να εγκατασταθούν σε αυτήν επιτυχώς. Λαμβάνοντας υπόψιν και όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επιδρούν στην παθογένεια της νόσου, εξετάζεται το δυναμικό ανάπτυξης νεοπλάσματος σε έδαφος ενδομητρίωσης, ώστε να διερευνηθεί η άμεση σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων. Μία σειρά μελετών –επιδημιολογικές, μοριακές και κλινικές μελέτες- αναδεικνύουν τη συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων τύπων νεοπλασμάτων στην ωοθήκη, η εμφάνιση των οποίων παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ενδομητρίωση. Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι το ενδομητριοειδές και το διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα της ωοθήκης, ακολουθούμενα από άλλα, λιγότερα συχνά κακοήθη νεοπλάσματα. Τέλος, συζητείται η πρόοδος που σημειώνεται σε αυτό το πεδίο, ώστε να εξασφαλιστεί η συμπλήρωση των ελλειμάτων που υπάρχουν μέχρι στιγμής πάνω στους ειδικούς μηχανισμούς καρκινικής μετατροπής του έκτοπου ενδομητρικού ιστού."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδομητρίωση και καρκίνος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λινάρδου Άννα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η ενδομητρίωση αποτελεί μία από τις πλέον αινιγματικές παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και αφορά στη διάγνωση και θεραπεία μεγάλου ποσοστού γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία. Η μεγάλη δυσκολία που προκύπτει τόσο στη διαφοροδιάγνωση της νόσου και τη διάκρισή της από άλλες νοσηρές καταστάσεις, όσο και στην έλλειψη επαρκών στοιχείων σχετικά με την παθοφυσιολογία της, έχουν καταστήσει απαραίτητο τον ενδελεχή ερευνητικό και κλινικό έλεγχό της. Παράλληλα, η μεγάλη ποικιλία των πιθανών θέσεων αποίκισης του έκτοπου ενδομητρικού ιστού και του σχετιζόμενου στρώματος εντείνουν το ενδιαφέρον γύρω από τον ακριβή μηχανισμό μέσω του οποίου τα στοιχεία αυτά κατορθώνουν να μεταφερθούν σε απομακρυσμένη θέση από τη φυσιολογική τους και ταυτόχρονα να εγκατασταθούν σε αυτήν επιτυχώς. Λαμβάνοντας υπόψιν και όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που επιδρούν στην παθογένεια της νόσου, εξετάζεται το δυναμικό ανάπτυξης νεοπλάσματος σε έδαφος ενδομητρίωσης, ώστε να διερευνηθεί η άμεση σχέση μεταξύ των δύο οντοτήτων. Μία σειρά μελετών –επιδημιολογικές, μοριακές και κλινικές μελέτες- αναδεικνύουν τη συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων τύπων νεοπλασμάτων στην ωοθήκη, η εμφάνιση των οποίων παρατηρείται σε μεγάλη συχνότητα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ενδομητρίωση. Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι το ενδομητριοειδές και το διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα της ωοθήκης, ακολουθούμενα από άλλα, λιγότερα συχνά κακοήθη νεοπλάσματα. Τέλος, συζητείται η πρόοδος που σημειώνεται σε αυτό το πεδίο, ώστε να εξασφαλιστεί η συμπλήρωση των ελλειμάτων που υπάρχουν μέχρι στιγμής πάνω στους ειδικούς μηχανισμούς καρκινικής μετατροπής του έκτοπου ενδομητρικού ιστού."],"dc:identifier":["uoadl:1311107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311107"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδομητρίωση και καρκίνος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}