{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311114"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311114","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδομήτριες και περιγεννητικές λοιμώξεις","abstract":"Οι ενδομήτριες ή συγγενείς λοιμώξεις είναι οι λοιμώξεις, που προσβάλλουν το έμβρυο καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή το νεογνό κατά την περιγεννητική περίοδο. Ακόμη και σήμερα παρά την εξέλιξη της γνώσης στον ιατρικό χώρο, οι λοιμώξεις αποτελούν μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής θνησιμότητας και συμβάλλουν σημαντικά στην παιδική νοσηρότητα. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί για την λοίμωξη του εμβρύου είναι κυρίως ιοί, μικρόβια και παθογόνα παράσιτα γνωστά με το ακρωνύμιο T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus και Herpes Simplex II). Στην ομάδα “Other” ανήκει ένας μεγάλος αριθμός μικροοργανισμών. Η συχνότητα των συγγενών λοιμώξεων ποικίλλει ανάλογα με το είδος του παθογόνου μικροοργανισμού και γενικά κυμαίνεται από 0,5-2,5% όλων των γεννήσεων, με αυξημένη συχνότητα σε πληθυσμούς χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Το εύρος και η βαρύτητα των συνεπειών, που προκαλεί η συγγενής λοίμωξη στο έμβρυο ή το νεογνό, ποικίλλουν: από το θάνατο του εμβρύου και τις συγγενείς διαμαρτίες, μέχρι τη γέννηση «φυσιολογικού νεογνού» με όψιμες και ελάσσονες εκδηλώσεις της λοίμωξης. Συνήθεις κλινικές καταστάσεις, οι οποίες υποδηλώνουν ενδομήτρια λοίμωξη είναι η προωρότητα, η ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, αιματολογικές εκδηλώσεις, οφθαλμολογικά ευρήματα, εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικο Σύστημα και ο εμβρυϊκός ύδρωπας. Η διάγνωση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει δύσκολη, αφού η νόσος είτε απουσιάζει κλινικά ή οι εκδηλώσεις της είναι πολύ ήπιες. Η διάγνωση αυτών των «σιωπηλών» λοιμώξεων στηρίζεται στη γνώση και την εγρήγορση του γιατρού, ο οποίος με τη βοήθεια του εργαστηρίου θα μπορέσει να απομονώσει το μικροοργανισμό, να ταυτοποιήσει το αντιγόνο με την μέθοδο PCR και να πιστοποιήσει την ύπαρξη αυξημένων αντισωμάτων εμβρυϊκής προέλευσης (IgM). Η θεραπεία δεν είναι πάντοτε ειδική και τα αποτελέσματα της είναι πολλές φορές απογοητευτικά. Η σύγχρονη αντιμετώπιση του νεογνού με συγγενή λοίμωξη προϋποθέτει μια συντονισμένη ομάδα «ειδικών», αποτελούμενη από νεογνολόγο, λοιμωξιολόγο, παιδονευρολόγο, κοινωνικό λειτουργό, αναπτυξιολόγο και παιδοψυχολόγο. Ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει η διαρκής φροντίδα και εγρήγορση του γιατρού, που πρέπει να εστιάζεται στην πρόληψη της συγγενούς λοίμωξης.","abstract_html":"Οι ενδομήτριες ή συγγενείς λοιμώξεις είναι οι λοιμώξεις, που προσβάλλουν το έμβρυο καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή το νεογνό κατά την περιγεννητική περίοδο. Ακόμη και σήμερα παρά την εξέλιξη της γνώσης στον ιατρικό χώρο, οι λοιμώξεις αποτελούν μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής θνησιμότητας και συμβάλλουν σημαντικά στην παιδική νοσηρότητα. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί για την λοίμωξη του εμβρύου είναι κυρίως ιοί, μικρόβια και παθογόνα παράσιτα γνωστά με το ακρωνύμιο T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus και Herpes Simplex II). Στην ομάδα “Other” ανήκει ένας μεγάλος αριθμός μικροοργανισμών. Η συχνότητα των συγγενών λοιμώξεων ποικίλλει ανάλογα με το είδος του παθογόνου μικροοργανισμού και γενικά κυμαίνεται από 0,5-2,5% όλων των γεννήσεων, με αυξημένη συχνότητα σε πληθυσμούς χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Το εύρος και η βαρύτητα των συνεπειών, που προκαλεί η συγγενής λοίμωξη στο έμβρυο ή το νεογνό, ποικίλλουν: από το θάνατο του εμβρύου και τις συγγενείς διαμαρτίες, μέχρι τη γέννηση «φυσιολογικού νεογνού» με όψιμες και ελάσσονες εκδηλώσεις της λοίμωξης. Συνήθεις κλινικές καταστάσεις, οι οποίες υποδηλώνουν ενδομήτρια λοίμωξη είναι η προωρότητα, η ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, αιματολογικές εκδηλώσεις, οφθαλμολογικά ευρήματα, εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικο Σύστημα και ο εμβρυϊκός ύδρωπας. Η διάγνωση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει δύσκολη, αφού η νόσος είτε απουσιάζει κλινικά ή οι εκδηλώσεις της είναι πολύ ήπιες. Η διάγνωση αυτών των «σιωπηλών» λοιμώξεων στηρίζεται στη γνώση και την εγρήγορση του γιατρού, ο οποίος με τη βοήθεια του εργαστηρίου θα μπορέσει να απομονώσει το μικροοργανισμό, να ταυτοποιήσει το αντιγόνο με την μέθοδο PCR και να πιστοποιήσει την ύπαρξη αυξημένων αντισωμάτων εμβρυϊκής προέλευσης (IgM). Η θεραπεία δεν είναι πάντοτε ειδική και τα αποτελέσματα της είναι πολλές φορές απογοητευτικά. Η σύγχρονη αντιμετώπιση του νεογνού με συγγενή λοίμωξη προϋποθέτει μια συντονισμένη ομάδα «ειδικών», αποτελούμενη από νεογνολόγο, λοιμωξιολόγο, παιδονευρολόγο, κοινωνικό λειτουργό, αναπτυξιολόγο και παιδοψυχολόγο. Ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει η διαρκής φροντίδα και εγρήγορση του γιατρού, που πρέπει να εστιάζεται στην πρόληψη της συγγενούς λοίμωξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μιχαηλίδου Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311114"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311114","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311114","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311114","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311114","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μιχαηλίδου Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311114","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311114"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ενδομήτριες ή συγγενείς λοιμώξεις είναι οι λοιμώξεις, που προσβάλλουν το έμβρυο καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή το νεογνό κατά την περιγεννητική περίοδο. Ακόμη και σήμερα παρά την εξέλιξη της γνώσης στον ιατρικό χώρο, οι λοιμώξεις αποτελούν μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής θνησιμότητας και συμβάλλουν σημαντικά στην παιδική νοσηρότητα. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί για την λοίμωξη του εμβρύου είναι κυρίως ιοί, μικρόβια και παθογόνα παράσιτα γνωστά με το ακρωνύμιο T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus και Herpes Simplex II). Στην ομάδα “Other” ανήκει ένας μεγάλος αριθμός μικροοργανισμών. Η συχνότητα των συγγενών λοιμώξεων ποικίλλει ανάλογα με το είδος του παθογόνου μικροοργανισμού και γενικά κυμαίνεται από 0,5-2,5% όλων των γεννήσεων, με αυξημένη συχνότητα σε πληθυσμούς χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Το εύρος και η βαρύτητα των συνεπειών, που προκαλεί η συγγενής λοίμωξη στο έμβρυο ή το νεογνό, ποικίλλουν: από το θάνατο του εμβρύου και τις συγγενείς διαμαρτίες, μέχρι τη γέννηση «φυσιολογικού νεογνού» με όψιμες και ελάσσονες εκδηλώσεις της λοίμωξης. Συνήθεις κλινικές καταστάσεις, οι οποίες υποδηλώνουν ενδομήτρια λοίμωξη είναι η προωρότητα, η ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, αιματολογικές εκδηλώσεις, οφθαλμολογικά ευρήματα, εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικο Σύστημα και ο εμβρυϊκός ύδρωπας. Η διάγνωση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει δύσκολη, αφού η νόσος είτε απουσιάζει κλινικά ή οι εκδηλώσεις της είναι πολύ ήπιες. Η διάγνωση αυτών των «σιωπηλών» λοιμώξεων στηρίζεται στη γνώση και την εγρήγορση του γιατρού, ο οποίος με τη βοήθεια του εργαστηρίου θα μπορέσει να απομονώσει το μικροοργανισμό, να ταυτοποιήσει το αντιγόνο με την μέθοδο PCR και να πιστοποιήσει την ύπαρξη αυξημένων αντισωμάτων εμβρυϊκής προέλευσης (IgM). Η θεραπεία δεν είναι πάντοτε ειδική και τα αποτελέσματα της είναι πολλές φορές απογοητευτικά. Η σύγχρονη αντιμετώπιση του νεογνού με συγγενή λοίμωξη προϋποθέτει μια συντονισμένη ομάδα «ειδικών», αποτελούμενη από νεογνολόγο, λοιμωξιολόγο, παιδονευρολόγο, κοινωνικό λειτουργό, αναπτυξιολόγο και παιδοψυχολόγο. Ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει η διαρκής φροντίδα και εγρήγορση του γιατρού, που πρέπει να εστιάζεται στην πρόληψη της συγγενούς λοίμωξης.","Endometrial or congenital infections are infections that affect the fetus throughout the pregnancy or the baby during the perinatal period. Even today, despite the progress of knowledge in medicine, infections are an important cause of fetal and neonatal mortality and contribute significantly to childhood morbidity. The microorganisms responsible for the infection of the fetus is particularly viruses, bacteria and pathogenic parasites known by the acronym T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus and Herpes Simplex II). In group \"Other\" belong a large number of microorganisms. The incidence of congenital infection varies depending on the type of pathogenic microorganism and generally varies from 0.5 to 2.5% of all births, with increased frequency in low socialeconomic populations. The range and severity of the consequences, that causes congenital infection of the fetus or newborn, range from the fetal death and birth defects to a birth of a \"normal newborn\" with late and minor manifestations of infection. Common clinical manifestations which indicate intrauterine infection are prematurity, intrauterine growth retardation, hematologic findings, ophthalmic signs, manifestations from the central nervous system and fetal hydrops. The diagnosis of congenital infections remains difficult since the disease can appear with no clinical findings or very mild. The diagnosis of these \"silent\" infections is based on the knowledge and good judgment of the doctor, who with the contribution of the laboratory will be able to isolate the microorganism, identify the antigen with the PCR process and confirm the existence of increased fetal origin of antibodies (IgM ). The treatment is not always specific, and the results are often disappointing. The modern treatment of neonatal congenital infection requires a coordinated team of \"experts\", made up of Neonatologist, Infectious Diseases expert, child neurologist, social worker, and psychologist. The cornerstone in the treatment of congenital infections remains the constant care and doctor's awareness, which should focus on prevention of congenital infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδομήτριες και περιγεννητικές λοιμώξεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μιχαηλίδου Σοφία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Οι ενδομήτριες ή συγγενείς λοιμώξεις είναι οι λοιμώξεις, που προσβάλλουν το έμβρυο καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή το νεογνό κατά την περιγεννητική περίοδο. Ακόμη και σήμερα παρά την εξέλιξη της γνώσης στον ιατρικό χώρο, οι λοιμώξεις αποτελούν μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής θνησιμότητας και συμβάλλουν σημαντικά στην παιδική νοσηρότητα. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί για την λοίμωξη του εμβρύου είναι κυρίως ιοί, μικρόβια και παθογόνα παράσιτα γνωστά με το ακρωνύμιο T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus και Herpes Simplex II). Στην ομάδα “Other” ανήκει ένας μεγάλος αριθμός μικροοργανισμών. Η συχνότητα των συγγενών λοιμώξεων ποικίλλει ανάλογα με το είδος του παθογόνου μικροοργανισμού και γενικά κυμαίνεται από 0,5-2,5% όλων των γεννήσεων, με αυξημένη συχνότητα σε πληθυσμούς χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Το εύρος και η βαρύτητα των συνεπειών, που προκαλεί η συγγενής λοίμωξη στο έμβρυο ή το νεογνό, ποικίλλουν: από το θάνατο του εμβρύου και τις συγγενείς διαμαρτίες, μέχρι τη γέννηση «φυσιολογικού νεογνού» με όψιμες και ελάσσονες εκδηλώσεις της λοίμωξης. Συνήθεις κλινικές καταστάσεις, οι οποίες υποδηλώνουν ενδομήτρια λοίμωξη είναι η προωρότητα, η ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης, αιματολογικές εκδηλώσεις, οφθαλμολογικά ευρήματα, εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικο Σύστημα και ο εμβρυϊκός ύδρωπας. Η διάγνωση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει δύσκολη, αφού η νόσος είτε απουσιάζει κλινικά ή οι εκδηλώσεις της είναι πολύ ήπιες. Η διάγνωση αυτών των «σιωπηλών» λοιμώξεων στηρίζεται στη γνώση και την εγρήγορση του γιατρού, ο οποίος με τη βοήθεια του εργαστηρίου θα μπορέσει να απομονώσει το μικροοργανισμό, να ταυτοποιήσει το αντιγόνο με την μέθοδο PCR και να πιστοποιήσει την ύπαρξη αυξημένων αντισωμάτων εμβρυϊκής προέλευσης (IgM). Η θεραπεία δεν είναι πάντοτε ειδική και τα αποτελέσματα της είναι πολλές φορές απογοητευτικά. Η σύγχρονη αντιμετώπιση του νεογνού με συγγενή λοίμωξη προϋποθέτει μια συντονισμένη ομάδα «ειδικών», αποτελούμενη από νεογνολόγο, λοιμωξιολόγο, παιδονευρολόγο, κοινωνικό λειτουργό, αναπτυξιολόγο και παιδοψυχολόγο. Ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση των συγγενών λοιμώξεων παραμένει η διαρκής φροντίδα και εγρήγορση του γιατρού, που πρέπει να εστιάζεται στην πρόληψη της συγγενούς λοίμωξης.","Endometrial or congenital infections are infections that affect the fetus throughout the pregnancy or the baby during the perinatal period. Even today, despite the progress of knowledge in medicine, infections are an important cause of fetal and neonatal mortality and contribute significantly to childhood morbidity. The microorganisms responsible for the infection of the fetus is particularly viruses, bacteria and pathogenic parasites known by the acronym T.O.R.C.H. (Toxoplasma gondii, Other, Rubella, Cytomegalovirus and Herpes Simplex II). In group \"Other\" belong a large number of microorganisms. The incidence of congenital infection varies depending on the type of pathogenic microorganism and generally varies from 0.5 to 2.5% of all births, with increased frequency in low socialeconomic populations. The range and severity of the consequences, that causes congenital infection of the fetus or newborn, range from the fetal death and birth defects to a birth of a \"normal newborn\" with late and minor manifestations of infection. Common clinical manifestations which indicate intrauterine infection are prematurity, intrauterine growth retardation, hematologic findings, ophthalmic signs, manifestations from the central nervous system and fetal hydrops. The diagnosis of congenital infections remains difficult since the disease can appear with no clinical findings or very mild. The diagnosis of these \"silent\" infections is based on the knowledge and good judgment of the doctor, who with the contribution of the laboratory will be able to isolate the microorganism, identify the antigen with the PCR process and confirm the existence of increased fetal origin of antibodies (IgM ). The treatment is not always specific, and the results are often disappointing. The modern treatment of neonatal congenital infection requires a coordinated team of \"experts\", made up of Neonatologist, Infectious Diseases expert, child neurologist, social worker, and psychologist. The cornerstone in the treatment of congenital infections remains the constant care and doctor's awareness, which should focus on prevention of congenital infection."],"dc:identifier":["uoadl:1311114","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311114"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ενδομήτριες και περιγεννητικές λοιμώξεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}