{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311128"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311128","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξεργασίες του ομφαλίου λώρου με κλινική μαιευτική σημασία","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ομφάλιος λώρος αποτελεί σημαντικό εξάρτημα του εμβρύου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ανάπτυξή του. Ο ομφάλιος λώρος μπορεί να παρουσιάσει ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ομαλή εξέλιξη της κύησης. Στις παθήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι ανατομικές ανωμαλίες, οι μηχανικές βλάβες, η θρόμβωση, η εξέλκωση, οι φλεγμονές και οι όγκοι. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η αναδρομική μελέτη παρατήρησης παθολογικών ευρημάτων από ομφάλιους λώρους και έμβρυα, που συνοδεύουν τον τερματισμό της κύησης κατά το β΄ και γ΄ τρίμηνο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Εξετάστηκαν αναδρομικά 1.500 περιστατικά θνησιγενών εμβρύων από αποβολές, θεραπευτικές εκτρώσεις και παλίνδρομες κυήσεις που διενεργήθηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου την περίοδο 1980-2011. Κατά την αναδρομική αυτή μελέτη, έγινες διαχωρισμός και επανεξέταση 157 περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στις 1500 νεκροτομές θνησιγενών εμβρύων, τα 157 περιστατικά που διαχωρίσαμε αφορούσαν εξεργασίες του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό των εξεργασιών ανέρχεται στο 10,4%. Οι εξεργασίες εμφανίζονται συχνότερα στο β΄ τρίμηνο της κύησης (80,25%) και λιγότερο συχνά στο γ΄ τρίμηνο (19,75%). Συνολικά οι εξεργασίες εμφάνιζονται κυρίως στα άρρενα έμβρυα (45,85%), ενώ σύμφωνα με τη μελέτη μας, οι αλλοιώσεις δε σχετίζονται με την ηλικία της εγκύου. Το ποσοστό συγγενών διαμαρτιών σε περιστατικά με ΜΟΑ ανέρχεται στο 15,28%. Τα περιστατικά με διαταραχές μήκουςαγγίζουν το 20,38%, καθώς επίσης και αυτά με υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου 1,27%, κυστικών εκφυλίσεων 3,18% και διαταραχών έκφυσης 6,36% και έχουν τη μικρότερη συσχέτιση με συγγενείς ανωμαλίες. Τα περιστατικά θρομβώσεων ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό (3,82%) και συνδέονται με συγγενείς διαμαρτυρίες και αυτολυτικές αλλοιώσεις. Όσον αφορά για τις φλεγμονές, αποτελούν τη συχνότερη αλλοίωση του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό φθάνει το 49,68% με συνηθέστερη φλεγμονή την ομφαλίτιδα (56,41%). Από το ιστορικό προκύπτει ότι πρόωρη ρήξη υμένων υπήρξε στο 30,76% των περιπτώσεων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, οι εξεργασίες του ομφαλίου λώρου έχουν καθοριστική συμβολή στην καλή ή κακή έκβαση της κύησης.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ομφάλιος λώρος αποτελεί σημαντικό εξάρτημα του εμβρύου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ανάπτυξή του. Ο ομφάλιος λώρος μπορεί να παρουσιάσει ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ομαλή εξέλιξη της κύησης. Στις παθήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι ανατομικές ανωμαλίες, οι μηχανικές βλάβες, η θρόμβωση, η εξέλκωση, οι φλεγμονές και οι όγκοι. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η αναδρομική μελέτη παρατήρησης παθολογικών ευρημάτων από ομφάλιους λώρους και έμβρυα, που συνοδεύουν τον τερματισμό της κύησης κατά το β΄ και γ΄ τρίμηνο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Εξετάστηκαν αναδρομικά 1.500 περιστατικά θνησιγενών εμβρύων από αποβολές, θεραπευτικές εκτρώσεις και παλίνδρομες κυήσεις που διενεργήθηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου την περίοδο 1980-2011. Κατά την αναδρομική αυτή μελέτη, έγινες διαχωρισμός και επανεξέταση 157 περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στις 1500 νεκροτομές θνησιγενών εμβρύων, τα 157 περιστατικά που διαχωρίσαμε αφορούσαν εξεργασίες του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό των εξεργασιών ανέρχεται στο 10,4%. Οι εξεργασίες εμφανίζονται συχνότερα στο β΄ τρίμηνο της κύησης (80,25%) και λιγότερο συχνά στο γ΄ τρίμηνο (19,75%). Συνολικά οι εξεργασίες εμφάνιζονται κυρίως στα άρρενα έμβρυα (45,85%), ενώ σύμφωνα με τη μελέτη μας, οι αλλοιώσεις δε σχετίζονται με την ηλικία της εγκύου. Το ποσοστό συγγενών διαμαρτιών σε περιστατικά με ΜΟΑ ανέρχεται στο 15,28%. Τα περιστατικά με διαταραχές μήκουςαγγίζουν το 20,38%, καθώς επίσης και αυτά με υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου 1,27%, κυστικών εκφυλίσεων 3,18% και διαταραχών έκφυσης 6,36% και έχουν τη μικρότερη συσχέτιση με συγγενείς ανωμαλίες. Τα περιστατικά θρομβώσεων ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό (3,82%) και συνδέονται με συγγενείς διαμαρτυρίες και αυτολυτικές αλλοιώσεις. Όσον αφορά για τις φλεγμονές, αποτελούν τη συχνότερη αλλοίωση του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό φθάνει το 49,68% με συνηθέστερη φλεγμονή την ομφαλίτιδα (56,41%). Από το ιστορικό προκύπτει ότι πρόωρη ρήξη υμένων υπήρξε στο 30,76% των περιπτώσεων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, οι εξεργασίες του ομφαλίου λώρου έχουν καθοριστική συμβολή στην καλή ή κακή έκβαση της κύησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζιβρά Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311128"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311128","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311128","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311128","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311128","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζιβρά Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311128"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ομφάλιος λώρος αποτελεί σημαντικό εξάρτημα του εμβρύου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ανάπτυξή του. Ο ομφάλιος λώρος μπορεί να παρουσιάσει ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ομαλή εξέλιξη της κύησης. Στις παθήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι ανατομικές ανωμαλίες, οι μηχανικές βλάβες, η θρόμβωση, η εξέλκωση, οι φλεγμονές και οι όγκοι. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η αναδρομική μελέτη παρατήρησης παθολογικών ευρημάτων από ομφάλιους λώρους και έμβρυα, που συνοδεύουν τον τερματισμό της κύησης κατά το β΄ και γ΄ τρίμηνο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Εξετάστηκαν αναδρομικά 1.500 περιστατικά θνησιγενών εμβρύων από αποβολές, θεραπευτικές εκτρώσεις και παλίνδρομες κυήσεις που διενεργήθηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου την περίοδο 1980-2011. Κατά την αναδρομική αυτή μελέτη, έγινες διαχωρισμός και επανεξέταση 157 περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στις 1500 νεκροτομές θνησιγενών εμβρύων, τα 157 περιστατικά που διαχωρίσαμε αφορούσαν εξεργασίες του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό των εξεργασιών ανέρχεται στο 10,4%. Οι εξεργασίες εμφανίζονται συχνότερα στο β΄ τρίμηνο της κύησης (80,25%) και λιγότερο συχνά στο γ΄ τρίμηνο (19,75%). Συνολικά οι εξεργασίες εμφάνιζονται κυρίως στα άρρενα έμβρυα (45,85%), ενώ σύμφωνα με τη μελέτη μας, οι αλλοιώσεις δε σχετίζονται με την ηλικία της εγκύου. Το ποσοστό συγγενών διαμαρτιών σε περιστατικά με ΜΟΑ ανέρχεται στο 15,28%. Τα περιστατικά με διαταραχές μήκουςαγγίζουν το 20,38%, καθώς επίσης και αυτά με υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου 1,27%, κυστικών εκφυλίσεων 3,18% και διαταραχών έκφυσης 6,36% και έχουν τη μικρότερη συσχέτιση με συγγενείς ανωμαλίες. Τα περιστατικά θρομβώσεων ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό (3,82%) και συνδέονται με συγγενείς διαμαρτυρίες και αυτολυτικές αλλοιώσεις. Όσον αφορά για τις φλεγμονές, αποτελούν τη συχνότερη αλλοίωση του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό φθάνει το 49,68% με συνηθέστερη φλεγμονή την ομφαλίτιδα (56,41%). Από το ιστορικό προκύπτει ότι πρόωρη ρήξη υμένων υπήρξε στο 30,76% των περιπτώσεων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, οι εξεργασίες του ομφαλίου λώρου έχουν καθοριστική συμβολή στην καλή ή κακή έκβαση της κύησης."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξεργασίες του ομφαλίου λώρου με κλινική μαιευτική σημασία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζιβρά Ειρήνη"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ομφάλιος λώρος αποτελεί σημαντικό εξάρτημα του εμβρύου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ανάπτυξή του. Ο ομφάλιος λώρος μπορεί να παρουσιάσει ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ομαλή εξέλιξη της κύησης. Στις παθήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι ανατομικές ανωμαλίες, οι μηχανικές βλάβες, η θρόμβωση, η εξέλκωση, οι φλεγμονές και οι όγκοι. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν η αναδρομική μελέτη παρατήρησης παθολογικών ευρημάτων από ομφάλιους λώρους και έμβρυα, που συνοδεύουν τον τερματισμό της κύησης κατά το β΄ και γ΄ τρίμηνο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Εξετάστηκαν αναδρομικά 1.500 περιστατικά θνησιγενών εμβρύων από αποβολές, θεραπευτικές εκτρώσεις και παλίνδρομες κυήσεις που διενεργήθηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου την περίοδο 1980-2011. Κατά την αναδρομική αυτή μελέτη, έγινες διαχωρισμός και επανεξέταση 157 περιστατικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Στις 1500 νεκροτομές θνησιγενών εμβρύων, τα 157 περιστατικά που διαχωρίσαμε αφορούσαν εξεργασίες του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό των εξεργασιών ανέρχεται στο 10,4%. Οι εξεργασίες εμφανίζονται συχνότερα στο β΄ τρίμηνο της κύησης (80,25%) και λιγότερο συχνά στο γ΄ τρίμηνο (19,75%). Συνολικά οι εξεργασίες εμφάνιζονται κυρίως στα άρρενα έμβρυα (45,85%), ενώ σύμφωνα με τη μελέτη μας, οι αλλοιώσεις δε σχετίζονται με την ηλικία της εγκύου. Το ποσοστό συγγενών διαμαρτιών σε περιστατικά με ΜΟΑ ανέρχεται στο 15,28%. Τα περιστατικά με διαταραχές μήκουςαγγίζουν το 20,38%, καθώς επίσης και αυτά με υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου 1,27%, κυστικών εκφυλίσεων 3,18% και διαταραχών έκφυσης 6,36% και έχουν τη μικρότερη συσχέτιση με συγγενείς ανωμαλίες. Τα περιστατικά θρομβώσεων ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό (3,82%) και συνδέονται με συγγενείς διαμαρτυρίες και αυτολυτικές αλλοιώσεις. Όσον αφορά για τις φλεγμονές, αποτελούν τη συχνότερη αλλοίωση του ομφαλίου λώρου. Το ποσοστό φθάνει το 49,68% με συνηθέστερη φλεγμονή την ομφαλίτιδα (56,41%). Από το ιστορικό προκύπτει ότι πρόωρη ρήξη υμένων υπήρξε στο 30,76% των περιπτώσεων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, οι εξεργασίες του ομφαλίου λώρου έχουν καθοριστική συμβολή στην καλή ή κακή έκβαση της κύησης."],"dc:identifier":["uoadl:1311128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311128"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Εξεργασίες του ομφαλίου λώρου με κλινική μαιευτική σημασία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}