{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311140"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311140","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επαγγελματική έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους και αναπνευστικό σύστημα","abstract":"Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως κύριο σκοπό την διερεύνηση της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρικούς ρύπους στη μεταβολή της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών υπαλλήλων των ΕΛ.ΤΑ Αττικής έπειτα από οκτώ έτη από την αρχική τους αξιολόγησή. Μέθοδος: Η αξιολόγηση της αναπνευστικής λειτουργίας περιορίστηκε μόνο στους εξωτερικοί διανομείς των ΕΛΤΑ. Πληροφορίες για το ιστορικό κατοικίας, εργασίας, αναλυτικό καπνιστικό και ιατρικό ιστορικό καθώς και πληροφορίες για τα συμπτώματα και νοσήματα του αναπνευστικού, καταγράφηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Ειδικά εκπαιδευμένος ιατρός με τη χρήση φορητού σπιρόμετρου διεξήγαγε όλες τις σπιρομετρήσεις των υποκειμένων της μελέτης, στο χώρο εργασίας των εργαζομένων κατά τις πρωινές ώρες. Ειδικός πνευμονολόγος αξιολόγησε την αναπνευστική λειτουργία μετά από τη συλλογή των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Η μέση ατομική έκθεση στους ατμοσφαιρικούς ρύπους α) αιωρούμενα σωματίδια με αεροδυναμική διάμετρο 10μm (ΑΣ10), και β) δειοξείδιο του αζώτου (ΝΟ2), υπολογίστηκε μέσω του μοντέλου Χρήσης – Γης. Αποτελέσματα: Συνολικά 113 άτομα αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν στον αρχικό σχεδιασμό της μελέτης εκ των οποίων το 90% ήταν άνδρες. Στη μελέτη επιπολασμού, η επίδραση της έκθεσης στο ΝΟ2 συσχετίστηκε: ενδεικτικά στατιστικα σημαντικά με τον ορισμό τρία του βήχα (OR:1.04, 95% ΔΕ: 0.99-1.10) και στατιστικα σημαντικά με το χρόνιο βήχα (OR: 1.12, 95% ΔΕ: 1.02-1.23). Στη follow-up ανάλυση, ένα άτομο σημειώθηκε με ανάπτυξη αποφρακτικού λειτουργικού συνδρόμου [(FEV1/FVC)% <70%]. Για 10 mg/m3 αύξηση του NO2 παρατηρήθηκε αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FEV1 κατά 0,05 (95% ΔΕ: 0,08-0,01) καθώς και αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FVC ίση με 0,064 (ΔΕ: 0,28-0,02) κατά τη χρονική περίοδο 2004-2011. Η έκθεση στο PM10 δεν έδειξε κάποια στατιστική σημαντική συσχέτιση με τη μείωση της αναπνευστική λειτουργία. Συζήτηση: Τα ευρύματα της εν λόγω μελέτης δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στον ατμοσφαιρικό ρύπο NO2 συμβάλει στη μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών διανομεων καθώς και στην παρουσία βήχα και χρόνιου βήχα.","abstract_html":"Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως κύριο σκοπό την διερεύνηση της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρικούς ρύπους στη μεταβολή της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών υπαλλήλων των ΕΛ.ΤΑ Αττικής έπειτα από οκτώ έτη από την αρχική τους αξιολόγησή. Μέθοδος: Η αξιολόγηση της αναπνευστικής λειτουργίας περιορίστηκε μόνο στους εξωτερικοί διανομείς των ΕΛΤΑ. Πληροφορίες για το ιστορικό κατοικίας, εργασίας, αναλυτικό καπνιστικό και ιατρικό ιστορικό καθώς και πληροφορίες για τα συμπτώματα και νοσήματα του αναπνευστικού, καταγράφηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Ειδικά εκπαιδευμένος ιατρός με τη χρήση φορητού σπιρόμετρου διεξήγαγε όλες τις σπιρομετρήσεις των υποκειμένων της μελέτης, στο χώρο εργασίας των εργαζομένων κατά τις πρωινές ώρες. Ειδικός πνευμονολόγος αξιολόγησε την αναπνευστική λειτουργία μετά από τη συλλογή των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Η μέση ατομική έκθεση στους ατμοσφαιρικούς ρύπους α) αιωρούμενα σωματίδια με αεροδυναμική διάμετρο 10μm (ΑΣ10), και β) δειοξείδιο του αζώτου (ΝΟ2), υπολογίστηκε μέσω του μοντέλου Χρήσης – Γης. Αποτελέσματα: Συνολικά 113 άτομα αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν στον αρχικό σχεδιασμό της μελέτης εκ των οποίων το 90% ήταν άνδρες. Στη μελέτη επιπολασμού, η επίδραση της έκθεσης στο ΝΟ2 συσχετίστηκε: ενδεικτικά στατιστικα σημαντικά με τον ορισμό τρία του βήχα (OR:1.04, 95% ΔΕ: 0.99-1.10) και στατιστικα σημαντικά με το χρόνιο βήχα (OR: 1.12, 95% ΔΕ: 1.02-1.23). Στη follow-up ανάλυση, ένα άτομο σημειώθηκε με ανάπτυξη αποφρακτικού λειτουργικού συνδρόμου [(FEV1/FVC)% &lt;70%]. Για 10 mg/m3 αύξηση του NO2 παρατηρήθηκε αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FEV1 κατά 0,05 (95% ΔΕ: 0,08-0,01) καθώς και αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FVC ίση με 0,064 (ΔΕ: 0,28-0,02) κατά τη χρονική περίοδο 2004-2011. Η έκθεση στο PM10 δεν έδειξε κάποια στατιστική σημαντική συσχέτιση με τη μείωση της αναπνευστική λειτουργία. Συζήτηση: Τα ευρύματα της εν λόγω μελέτης δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στον ατμοσφαιρικό ρύπο NO2 συμβάλει στη μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών διανομεων καθώς και στην παρουσία βήχα και χρόνιου βήχα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτεντάκης Κωνσταντίνος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z","subjects":[],"languages":["Πολύγλωσσο","Multilingual"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311140"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311140","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311140","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311140","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311140","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτεντάκης Κωνσταντίνος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Πολύγλωσσο","Multilingual"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311140","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311140"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως κύριο σκοπό την διερεύνηση της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρικούς ρύπους στη μεταβολή της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών υπαλλήλων των ΕΛ.ΤΑ Αττικής έπειτα από οκτώ έτη από την αρχική τους αξιολόγησή. Μέθοδος: Η αξιολόγηση της αναπνευστικής λειτουργίας περιορίστηκε μόνο στους εξωτερικοί διανομείς των ΕΛΤΑ. Πληροφορίες για το ιστορικό κατοικίας, εργασίας, αναλυτικό καπνιστικό και ιατρικό ιστορικό καθώς και πληροφορίες για τα συμπτώματα και νοσήματα του αναπνευστικού, καταγράφηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Ειδικά εκπαιδευμένος ιατρός με τη χρήση φορητού σπιρόμετρου διεξήγαγε όλες τις σπιρομετρήσεις των υποκειμένων της μελέτης, στο χώρο εργασίας των εργαζομένων κατά τις πρωινές ώρες. Ειδικός πνευμονολόγος αξιολόγησε την αναπνευστική λειτουργία μετά από τη συλλογή των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Η μέση ατομική έκθεση στους ατμοσφαιρικούς ρύπους α) αιωρούμενα σωματίδια με αεροδυναμική διάμετρο 10μm (ΑΣ10), και β) δειοξείδιο του αζώτου (ΝΟ2), υπολογίστηκε μέσω του μοντέλου Χρήσης – Γης. Αποτελέσματα: Συνολικά 113 άτομα αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν στον αρχικό σχεδιασμό της μελέτης εκ των οποίων το 90% ήταν άνδρες. Στη μελέτη επιπολασμού, η επίδραση της έκθεσης στο ΝΟ2 συσχετίστηκε: ενδεικτικά στατιστικα σημαντικά με τον ορισμό τρία του βήχα (OR:1.04, 95% ΔΕ: 0.99-1.10) και στατιστικα σημαντικά με το χρόνιο βήχα (OR: 1.12, 95% ΔΕ: 1.02-1.23). Στη follow-up ανάλυση, ένα άτομο σημειώθηκε με ανάπτυξη αποφρακτικού λειτουργικού συνδρόμου [(FEV1/FVC)% <70%]. Για 10 mg/m3 αύξηση του NO2 παρατηρήθηκε αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FEV1 κατά 0,05 (95% ΔΕ: 0,08-0,01) καθώς και αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FVC ίση με 0,064 (ΔΕ: 0,28-0,02) κατά τη χρονική περίοδο 2004-2011. Η έκθεση στο PM10 δεν έδειξε κάποια στατιστική σημαντική συσχέτιση με τη μείωση της αναπνευστική λειτουργία. Συζήτηση: Τα ευρύματα της εν λόγω μελέτης δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στον ατμοσφαιρικό ρύπο NO2 συμβάλει στη μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών διανομεων καθώς και στην παρουσία βήχα και χρόνιου βήχα.","Background: Previous epidemiological studies have demonstrated clear associations between ambient air pollution concentrations and the adverse effects on pulmonary morbidity in various occupational groups exposed to air pollutants. In 2004, a cross-sectional study conducted to estimate the adverse effects of air pollutants on respiratory outcomes in mail carriers, in Athens. Since then, changes in environmental conditions along with variations in air pollutants levels add more information and lead to further investigation in this occupational group since unclear questions still remain. Objective: The main aim of the study was to evaluate the long term effects of ambient air pollution exposure on respiratory outcomes in those mail carries initially assessed in 2004. Methods: The follow up study restricted to those mail carries who continued to deliver mails via a motor vehicle or on foot. Information on respiratory symptoms, medical, occupational, residential and smoking history was obtained through a structured questionnaire. A trained medical doctor performed participants’ flow-volume curves in workplace during the morning shift, using a portable spirometer and a pulmonary specialist assessed theirs lung function using all available measurements. A Land Use Regression model was used to estimate the average personal exposure levels for each participant on basic air pollutants (NO2, PM10). Results: Overall 113 people participated to the study of which 90% were men. In cross-sectional study the effect of NO2 was associated with the cough symptom (OR:1.04, 95% CI: 0.99-1.10) and chronic cough (OR: 1.12, 95% CI: 1.02-1.23). In follow-up analisis one person developed obstructive pulmonary syndrome [(FEV1/FVC)% <70%]. For each 10 mg/m3 increase in NO2 were noticed average decrement in FEV1 levels of 0,05 (95% CI: 0,08-0,01) and average decrement in forced vital capacity (FVC) of 0,064 (CI: 0,28-0,02) during the two assessment periods. Exposure to PM10 was not significantly associated with any decrement in lung function. Discussion: Our findings suggest that long-term exposure to NO2 pollutant is a contributor factor for lung function impairment and the occurrence of cough and chronic cough in mail carriers. More progress in environmental policy can tackle air pollutants such NO2 and decrease the occupational exposure to many high risk groups in big cities like Athens."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επαγγελματική έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους και αναπνευστικό σύστημα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτεντάκης Κωνσταντίνος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως κύριο σκοπό την διερεύνηση της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρικούς ρύπους στη μεταβολή της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών υπαλλήλων των ΕΛ.ΤΑ Αττικής έπειτα από οκτώ έτη από την αρχική τους αξιολόγησή. Μέθοδος: Η αξιολόγηση της αναπνευστικής λειτουργίας περιορίστηκε μόνο στους εξωτερικοί διανομείς των ΕΛΤΑ. Πληροφορίες για το ιστορικό κατοικίας, εργασίας, αναλυτικό καπνιστικό και ιατρικό ιστορικό καθώς και πληροφορίες για τα συμπτώματα και νοσήματα του αναπνευστικού, καταγράφηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Ειδικά εκπαιδευμένος ιατρός με τη χρήση φορητού σπιρόμετρου διεξήγαγε όλες τις σπιρομετρήσεις των υποκειμένων της μελέτης, στο χώρο εργασίας των εργαζομένων κατά τις πρωινές ώρες. Ειδικός πνευμονολόγος αξιολόγησε την αναπνευστική λειτουργία μετά από τη συλλογή των μετρήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Η μέση ατομική έκθεση στους ατμοσφαιρικούς ρύπους α) αιωρούμενα σωματίδια με αεροδυναμική διάμετρο 10μm (ΑΣ10), και β) δειοξείδιο του αζώτου (ΝΟ2), υπολογίστηκε μέσω του μοντέλου Χρήσης – Γης. Αποτελέσματα: Συνολικά 113 άτομα αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν στον αρχικό σχεδιασμό της μελέτης εκ των οποίων το 90% ήταν άνδρες. Στη μελέτη επιπολασμού, η επίδραση της έκθεσης στο ΝΟ2 συσχετίστηκε: ενδεικτικά στατιστικα σημαντικά με τον ορισμό τρία του βήχα (OR:1.04, 95% ΔΕ: 0.99-1.10) και στατιστικα σημαντικά με το χρόνιο βήχα (OR: 1.12, 95% ΔΕ: 1.02-1.23). Στη follow-up ανάλυση, ένα άτομο σημειώθηκε με ανάπτυξη αποφρακτικού λειτουργικού συνδρόμου [(FEV1/FVC)% <70%]. Για 10 mg/m3 αύξηση του NO2 παρατηρήθηκε αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FEV1 κατά 0,05 (95% ΔΕ: 0,08-0,01) καθώς και αύξηση της μέσης διαφοράς του δείκτη FVC ίση με 0,064 (ΔΕ: 0,28-0,02) κατά τη χρονική περίοδο 2004-2011. Η έκθεση στο PM10 δεν έδειξε κάποια στατιστική σημαντική συσχέτιση με τη μείωση της αναπνευστική λειτουργία. Συζήτηση: Τα ευρύματα της εν λόγω μελέτης δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στον ατμοσφαιρικό ρύπο NO2 συμβάλει στη μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας των ταχυδρομικών διανομεων καθώς και στην παρουσία βήχα και χρόνιου βήχα.","Background: Previous epidemiological studies have demonstrated clear associations between ambient air pollution concentrations and the adverse effects on pulmonary morbidity in various occupational groups exposed to air pollutants. In 2004, a cross-sectional study conducted to estimate the adverse effects of air pollutants on respiratory outcomes in mail carriers, in Athens. Since then, changes in environmental conditions along with variations in air pollutants levels add more information and lead to further investigation in this occupational group since unclear questions still remain. Objective: The main aim of the study was to evaluate the long term effects of ambient air pollution exposure on respiratory outcomes in those mail carries initially assessed in 2004. Methods: The follow up study restricted to those mail carries who continued to deliver mails via a motor vehicle or on foot. Information on respiratory symptoms, medical, occupational, residential and smoking history was obtained through a structured questionnaire. A trained medical doctor performed participants’ flow-volume curves in workplace during the morning shift, using a portable spirometer and a pulmonary specialist assessed theirs lung function using all available measurements. A Land Use Regression model was used to estimate the average personal exposure levels for each participant on basic air pollutants (NO2, PM10). Results: Overall 113 people participated to the study of which 90% were men. In cross-sectional study the effect of NO2 was associated with the cough symptom (OR:1.04, 95% CI: 0.99-1.10) and chronic cough (OR: 1.12, 95% CI: 1.02-1.23). In follow-up analisis one person developed obstructive pulmonary syndrome [(FEV1/FVC)% <70%]. For each 10 mg/m3 increase in NO2 were noticed average decrement in FEV1 levels of 0,05 (95% CI: 0,08-0,01) and average decrement in forced vital capacity (FVC) of 0,064 (CI: 0,28-0,02) during the two assessment periods. Exposure to PM10 was not significantly associated with any decrement in lung function. Discussion: Our findings suggest that long-term exposure to NO2 pollutant is a contributor factor for lung function impairment and the occurrence of cough and chronic cough in mail carriers. More progress in environmental policy can tackle air pollutants such NO2 and decrease the occupational exposure to many high risk groups in big cities like Athens."],"dc:identifier":["uoadl:1311140","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311140"],"dc:language":["Πολύγλωσσο","Multilingual"],"dc:title":["Επαγγελματική έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους και αναπνευστικό σύστημα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:08Z"}