{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311219"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311219","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιπτώσεις της ακτινοθεραπείας και των συνδυασμένων θεραπειών στην οστική μάζα και στον οστικό μεταβολισμό μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού","abstract":"Η εργασία αφορά τις επιπτώσεις από την ακτινοθεραπεία και τον συνδυασμό ογκολογικών θεραπειών στο μεταβολισμό και της οστικής μάζας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού. Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του μαστού είναι μια θανατηφόρα νόσος, αλλά λόγω της βελτιωμένης και συνδυασμένης θεραπείας τα τελευταία χρόνια αρκετοί ασθενείς επιβιώνουν αρκετά χρόνια. Η χημειοθεραπεία, η ορμονοθεραπεία, η ταμοξιφαίνη, οι υποδοχείς αρωματάσεις και άλλοι παράγοντες κινδύνου θέτουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού σε υψηλό κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπορώσεως και καταγμάτων. Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει να αξιολογούνται για τη μείωση της οστικής μάζας μέσω ιστορικού, ιατρικής εξέτασης, οστικής πυκνομέτρησης και του δείκτη αξιολόγησης κατάγματος (FRAX) από την παγκόσμια οργάνωση υγείας. Επίσης η αλλαγή στη δίαιτα με τη συνδυασμένη λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D και η φυσική δραστηριότητα έχει θετικά αποτελέσματα. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι στην υγεία του οστού σε καρκινοπαθείς παίζει σημαντικό ρόλο η φαρμακευτική αγωγή, που ακολουθείται. Τα διφωσφονικά είναι χρήσιμα για την επιβράδυνση ή και την πρόληψη τος οστικής απώλειας σε συνεργασία με την ορμονοθεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, αν και τα δεδομένα για την ύπαρξη καταγμάτων είναι περιορισμένα. Η χρησιμότητα άλλων θεραπειών (οι επιλεκτικοί ρυθμιστές οιστρογονικών υποδοχέων, η τεριπαρατίδη, η καλσιτονίνη και τα οιστρογόνα) έχουν είτε οριακά αποτελέσματα είτε έλλειψη εμπειρίας σε αυτούς τους πληθυσμούς ή και τα δύο. Η δενοσουμάμπη δείχνει ότι στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που λαμβάνουν ορμονοθεραπεία βελτιώνει την οστική πυκνότητα. Ως συμπέρασμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι η προσέγγιση αυτών των ασθενών να γίνει με μία διεπιστημονική ομάδα (που περιλαμβάνει ογκολόγους, χειρουργούς, ακτινοθεραπευτές, διαιτολόγους κτλ.) σε ειδικά οργανωμένα κέντρα, που θα προάγουν την υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού και θα προλαμβάνουν την οστική απώλεια.","abstract_html":"Η εργασία αφορά τις επιπτώσεις από την ακτινοθεραπεία και τον συνδυασμό ογκολογικών θεραπειών στο μεταβολισμό και της οστικής μάζας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού. Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του μαστού είναι μια θανατηφόρα νόσος, αλλά λόγω της βελτιωμένης και συνδυασμένης θεραπείας τα τελευταία χρόνια αρκετοί ασθενείς επιβιώνουν αρκετά χρόνια. Η χημειοθεραπεία, η ορμονοθεραπεία, η ταμοξιφαίνη, οι υποδοχείς αρωματάσεις και άλλοι παράγοντες κινδύνου θέτουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού σε υψηλό κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπορώσεως και καταγμάτων. Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει να αξιολογούνται για τη μείωση της οστικής μάζας μέσω ιστορικού, ιατρικής εξέτασης, οστικής πυκνομέτρησης και του δείκτη αξιολόγησης κατάγματος (FRAX) από την παγκόσμια οργάνωση υγείας. Επίσης η αλλαγή στη δίαιτα με τη συνδυασμένη λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D και η φυσική δραστηριότητα έχει θετικά αποτελέσματα. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι στην υγεία του οστού σε καρκινοπαθείς παίζει σημαντικό ρόλο η φαρμακευτική αγωγή, που ακολουθείται. Τα διφωσφονικά είναι χρήσιμα για την επιβράδυνση ή και την πρόληψη τος οστικής απώλειας σε συνεργασία με την ορμονοθεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, αν και τα δεδομένα για την ύπαρξη καταγμάτων είναι περιορισμένα. Η χρησιμότητα άλλων θεραπειών (οι επιλεκτικοί ρυθμιστές οιστρογονικών υποδοχέων, η τεριπαρατίδη, η καλσιτονίνη και τα οιστρογόνα) έχουν είτε οριακά αποτελέσματα είτε έλλειψη εμπειρίας σε αυτούς τους πληθυσμούς ή και τα δύο. Η δενοσουμάμπη δείχνει ότι στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που λαμβάνουν ορμονοθεραπεία βελτιώνει την οστική πυκνότητα. Ως συμπέρασμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι η προσέγγιση αυτών των ασθενών να γίνει με μία διεπιστημονική ομάδα (που περιλαμβάνει ογκολόγους, χειρουργούς, ακτινοθεραπευτές, διαιτολόγους κτλ.) σε ειδικά οργανωμένα κέντρα, που θα προάγουν την υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού και θα προλαμβάνουν την οστική απώλεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακίδης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311219"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311219","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311219","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311219","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311219","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακίδης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311219"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία αφορά τις επιπτώσεις από την ακτινοθεραπεία και τον συνδυασμό ογκολογικών θεραπειών στο μεταβολισμό και της οστικής μάζας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού. Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του μαστού είναι μια θανατηφόρα νόσος, αλλά λόγω της βελτιωμένης και συνδυασμένης θεραπείας τα τελευταία χρόνια αρκετοί ασθενείς επιβιώνουν αρκετά χρόνια. Η χημειοθεραπεία, η ορμονοθεραπεία, η ταμοξιφαίνη, οι υποδοχείς αρωματάσεις και άλλοι παράγοντες κινδύνου θέτουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού σε υψηλό κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπορώσεως και καταγμάτων. Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει να αξιολογούνται για τη μείωση της οστικής μάζας μέσω ιστορικού, ιατρικής εξέτασης, οστικής πυκνομέτρησης και του δείκτη αξιολόγησης κατάγματος (FRAX) από την παγκόσμια οργάνωση υγείας. Επίσης η αλλαγή στη δίαιτα με τη συνδυασμένη λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D και η φυσική δραστηριότητα έχει θετικά αποτελέσματα. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι στην υγεία του οστού σε καρκινοπαθείς παίζει σημαντικό ρόλο η φαρμακευτική αγωγή, που ακολουθείται. Τα διφωσφονικά είναι χρήσιμα για την επιβράδυνση ή και την πρόληψη τος οστικής απώλειας σε συνεργασία με την ορμονοθεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, αν και τα δεδομένα για την ύπαρξη καταγμάτων είναι περιορισμένα. Η χρησιμότητα άλλων θεραπειών (οι επιλεκτικοί ρυθμιστές οιστρογονικών υποδοχέων, η τεριπαρατίδη, η καλσιτονίνη και τα οιστρογόνα) έχουν είτε οριακά αποτελέσματα είτε έλλειψη εμπειρίας σε αυτούς τους πληθυσμούς ή και τα δύο. Η δενοσουμάμπη δείχνει ότι στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που λαμβάνουν ορμονοθεραπεία βελτιώνει την οστική πυκνότητα. Ως συμπέρασμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι η προσέγγιση αυτών των ασθενών να γίνει με μία διεπιστημονική ομάδα (που περιλαμβάνει ογκολόγους, χειρουργούς, ακτινοθεραπευτές, διαιτολόγους κτλ.) σε ειδικά οργανωμένα κέντρα, που θα προάγουν την υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού και θα προλαμβάνουν την οστική απώλεια.","The main purpose of my thesis is to discuss the impact of radiotherapy and other combined treatments on bone mass and metabolism of postmenopausal women with breast cancer; the role of drug therapies for managing cancer treatment-induced bone loss; and the contribution of multidisciplinary approach in promoting bone health in patients with breast cancer. Breast cancer is a deadly disease, but many survivors live longer because of improvements in early detection and treatment over the past years. Cancer chemotherapy, ovarian suppression, tamoxifen, aromatase inhibitors, and other risk factors place patients with breast cancer at high risk for bone loss, osteoporosis, and fractures. Most patients with breast cancer should undergo assessment of risk for bone loss and osteoporosis that involves history and physical examination, DEXA (dual-energy X-ray absorptiometry scanning), and the FRAX (fracture risk assessment tool) from the World Health Organization. Changes to diet in order to take enough calcium and vit. D combined with increasing low impact physical activity are always been advised. Recent reports on bone health in cancer care provides recommendations for considering the use of pharmacologic therapy on the basis of the results of this assessment. Bisphosphonates are useful for slowing or preventing bone loss associated with hormone-ablation therapy in women with breast cancer, although fracture data are limited in women. The usefulness of other therapies (selective estrogen receptor modulators, teriparatide, calcitonin salmon, and estrogens) is limited by adverse effects, a lack of experience with the drugs in these patient populations, or both. Various drug therapies are in development for managing cancer treatment-induced bone loss and osteoporosis. The agent denosumab, has been shown to improve bone mineral density in women receiving hormone-ablation therapy for breast cancer. To conclude, multidisciplinary high-standard approach is needed from many specialists in organized centers (like oncologists, surgeons, radiotherapists, dietitians etc.) to promote bone health and tackle with the problems of postmenopausal women associated with breast cancer treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιπτώσεις της ακτινοθεραπείας και των συνδυασμένων θεραπειών στην οστική μάζα και στον οστικό μεταβολισμό μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακίδης Ιωάννης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η εργασία αφορά τις επιπτώσεις από την ακτινοθεραπεία και τον συνδυασμό ογκολογικών θεραπειών στο μεταβολισμό και της οστικής μάζας μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού. Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του μαστού είναι μια θανατηφόρα νόσος, αλλά λόγω της βελτιωμένης και συνδυασμένης θεραπείας τα τελευταία χρόνια αρκετοί ασθενείς επιβιώνουν αρκετά χρόνια. Η χημειοθεραπεία, η ορμονοθεραπεία, η ταμοξιφαίνη, οι υποδοχείς αρωματάσεις και άλλοι παράγοντες κινδύνου θέτουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού σε υψηλό κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπορώσεως και καταγμάτων. Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει να αξιολογούνται για τη μείωση της οστικής μάζας μέσω ιστορικού, ιατρικής εξέτασης, οστικής πυκνομέτρησης και του δείκτη αξιολόγησης κατάγματος (FRAX) από την παγκόσμια οργάνωση υγείας. Επίσης η αλλαγή στη δίαιτα με τη συνδυασμένη λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D και η φυσική δραστηριότητα έχει θετικά αποτελέσματα. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι στην υγεία του οστού σε καρκινοπαθείς παίζει σημαντικό ρόλο η φαρμακευτική αγωγή, που ακολουθείται. Τα διφωσφονικά είναι χρήσιμα για την επιβράδυνση ή και την πρόληψη τος οστικής απώλειας σε συνεργασία με την ορμονοθεραπεία σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, αν και τα δεδομένα για την ύπαρξη καταγμάτων είναι περιορισμένα. Η χρησιμότητα άλλων θεραπειών (οι επιλεκτικοί ρυθμιστές οιστρογονικών υποδοχέων, η τεριπαρατίδη, η καλσιτονίνη και τα οιστρογόνα) έχουν είτε οριακά αποτελέσματα είτε έλλειψη εμπειρίας σε αυτούς τους πληθυσμούς ή και τα δύο. Η δενοσουμάμπη δείχνει ότι στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που λαμβάνουν ορμονοθεραπεία βελτιώνει την οστική πυκνότητα. Ως συμπέρασμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι η προσέγγιση αυτών των ασθενών να γίνει με μία διεπιστημονική ομάδα (που περιλαμβάνει ογκολόγους, χειρουργούς, ακτινοθεραπευτές, διαιτολόγους κτλ.) σε ειδικά οργανωμένα κέντρα, που θα προάγουν την υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού και θα προλαμβάνουν την οστική απώλεια.","The main purpose of my thesis is to discuss the impact of radiotherapy and other combined treatments on bone mass and metabolism of postmenopausal women with breast cancer; the role of drug therapies for managing cancer treatment-induced bone loss; and the contribution of multidisciplinary approach in promoting bone health in patients with breast cancer. Breast cancer is a deadly disease, but many survivors live longer because of improvements in early detection and treatment over the past years. Cancer chemotherapy, ovarian suppression, tamoxifen, aromatase inhibitors, and other risk factors place patients with breast cancer at high risk for bone loss, osteoporosis, and fractures. Most patients with breast cancer should undergo assessment of risk for bone loss and osteoporosis that involves history and physical examination, DEXA (dual-energy X-ray absorptiometry scanning), and the FRAX (fracture risk assessment tool) from the World Health Organization. Changes to diet in order to take enough calcium and vit. D combined with increasing low impact physical activity are always been advised. Recent reports on bone health in cancer care provides recommendations for considering the use of pharmacologic therapy on the basis of the results of this assessment. Bisphosphonates are useful for slowing or preventing bone loss associated with hormone-ablation therapy in women with breast cancer, although fracture data are limited in women. The usefulness of other therapies (selective estrogen receptor modulators, teriparatide, calcitonin salmon, and estrogens) is limited by adverse effects, a lack of experience with the drugs in these patient populations, or both. Various drug therapies are in development for managing cancer treatment-induced bone loss and osteoporosis. The agent denosumab, has been shown to improve bone mineral density in women receiving hormone-ablation therapy for breast cancer. To conclude, multidisciplinary high-standard approach is needed from many specialists in organized centers (like oncologists, surgeons, radiotherapists, dietitians etc.) to promote bone health and tackle with the problems of postmenopausal women associated with breast cancer treatment."],"dc:identifier":["uoadl:1311219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311219"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επιπτώσεις της ακτινοθεραπείας και των συνδυασμένων θεραπειών στην οστική μάζα και στον οστικό μεταβολισμό μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z"}