{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311267"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311267","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των ασθενών της καρδιοχειρουργικής μονάδας εντατικής θεράπειας","abstract":"Περίληψη Εισαγωγή: Για τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις επικρατούν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ποσότητα και το είδος των υγρών που πρέπει να χορηγούνται κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπως επίσης, υπό συζήτηση, παραμένει και η επίδραση του συνολικού ισοζυγίου υγρών κατά τη μετεγχειρητική περίοδο στη νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών αυτών Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των καρδιοχειρουργικών ασθενών κατά την μετεγχειρητική τους νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ ύστερα από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος 2013 - Φεβρουάριος 2014 στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου .Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών.Για τη σύγκριση των κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία Χ2 ενώ για τις συνεχείς μεταβλητές με κανονική κατανομή η δοκιμασία t-test).Επίσης, εφαρμόστηκε η logistic regression analysis. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς, μέσης ηλικίας 64 ετών, το 76% ήταν άνδρες. Στην πλειοψηφία τους επρόκειτο για ασθενείς με περισσότερους του ενός παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (αρτηριακή υπέρταση 80%, περιφερική αρτηριακή νόσο ή αθηρωμάτωση καρωτίδων 47%, ενεργοί καπνιστές 53%, δυσλιπιδαιμία 40%). Σε σημαντικό ποσοστό προϋπήρχε δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας (43%), ενώ, ένας στους πέντε ασθενείς (20%) παρουσίαζε προεγχειρητικά καρδιακή ανεπάρκεια. Συχνότερη επέμβαση ήταν η αορτοστεφανιαία παράκαμψη ( 67% των ασθενών). Το συνολικό ισοζύγιο υγρών των ασθενών κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας τους στη ΜΕΘ ήταν 1516ml± 1913ml. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο υγρών <2 λίτρα. Οι ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ > 2λίτρα παρουσίασαν σημαντικά χειρότερη έκβαση στη ΜΕΘ (1,6% vs. 18,2%, p<0,01), αλλά και την 7η (1,8% vs. 25%, p<0,003) και 30η μετεγχειρητική μέρα (8% vs. 41,2%, p<0,03) σε σχέση με τους ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ < 2 λίτρα. Ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για θετικό συνολικό ισοζύγιο >2 λίτρα ήταν η ανάγκη χορήγησης ινοτρόπων φραμάκων (p<0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Συμπεράσματα: Οι καρδιοχειρουργικοί ασθενείς με συνολικό ολικό ισοζύγιο υγρών >2 λίτρα στη ΜΕΘ εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με όσους παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο <2 λίτρα. Η χρήση ινοτρόπων φαρμάκων ήταν ισχυρός προγνωστικός παράγοντας ισοζυγίου υγρών στη ΜΕΘ >2 λίτρα. Περαιτέρω διερεύνηση θα ήταν σκόπιμη για ανίχνευση παραγόντων κινδύνου αρνητικής έκβασης καρδιοχειρουργικών ασθενών στη ΜΕΘ αλλά και για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με την πολιτική χορήγησης υγρών στην ειδική αυτή κατηγορία ασθενών. ","abstract_html":"Περίληψη Εισαγωγή: Για τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις επικρατούν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ποσότητα και το είδος των υγρών που πρέπει να χορηγούνται κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπως επίσης, υπό συζήτηση, παραμένει και η επίδραση του συνολικού ισοζυγίου υγρών κατά τη μετεγχειρητική περίοδο στη νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών αυτών Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των καρδιοχειρουργικών ασθενών κατά την μετεγχειρητική τους νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ ύστερα από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος 2013 - Φεβρουάριος 2014 στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου .Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών.Για τη σύγκριση των κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία Χ2 ενώ για τις συνεχείς μεταβλητές με κανονική κατανομή η δοκιμασία t-test).Επίσης, εφαρμόστηκε η logistic regression analysis. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς, μέσης ηλικίας 64 ετών, το 76% ήταν άνδρες. Στην πλειοψηφία τους επρόκειτο για ασθενείς με περισσότερους του ενός παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (αρτηριακή υπέρταση 80%, περιφερική αρτηριακή νόσο ή αθηρωμάτωση καρωτίδων 47%, ενεργοί καπνιστές 53%, δυσλιπιδαιμία 40%). Σε σημαντικό ποσοστό προϋπήρχε δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας (43%), ενώ, ένας στους πέντε ασθενείς (20%) παρουσίαζε προεγχειρητικά καρδιακή ανεπάρκεια. Συχνότερη επέμβαση ήταν η αορτοστεφανιαία παράκαμψη ( 67% των ασθενών). Το συνολικό ισοζύγιο υγρών των ασθενών κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας τους στη ΜΕΘ ήταν 1516ml± 1913ml. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο υγρών &lt;2 λίτρα. Οι ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ &gt; 2λίτρα παρουσίασαν σημαντικά χειρότερη έκβαση στη ΜΕΘ (1,6% vs. 18,2%, p&lt;0,01), αλλά και την 7η (1,8% vs. 25%, p&lt;0,003) και 30η μετεγχειρητική μέρα (8% vs. 41,2%, p&lt;0,03) σε σχέση με τους ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ &lt; 2 λίτρα. Ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για θετικό συνολικό ισοζύγιο &gt;2 λίτρα ήταν η ανάγκη χορήγησης ινοτρόπων φραμάκων (p&lt;0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Συμπεράσματα: Οι καρδιοχειρουργικοί ασθενείς με συνολικό ολικό ισοζύγιο υγρών &gt;2 λίτρα στη ΜΕΘ εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με όσους παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο &lt;2 λίτρα. Η χρήση ινοτρόπων φαρμάκων ήταν ισχυρός προγνωστικός παράγοντας ισοζυγίου υγρών στη ΜΕΘ &gt;2 λίτρα. Περαιτέρω διερεύνηση θα ήταν σκόπιμη για ανίχνευση παραγόντων κινδύνου αρνητικής έκβασης καρδιοχειρουργικών ασθενών στη ΜΕΘ αλλά και για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με την πολιτική χορήγησης υγρών στην ειδική αυτή κατηγορία ασθενών. ","abstract_has_math":false,"creators":["Ψωμιάδης Χαράλαμπος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311267"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311267","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311267","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311267","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311267","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψωμιάδης Χαράλαμπος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311267","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311267"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Εισαγωγή: Για τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις επικρατούν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ποσότητα και το είδος των υγρών που πρέπει να χορηγούνται κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπως επίσης, υπό συζήτηση, παραμένει και η επίδραση του συνολικού ισοζυγίου υγρών κατά τη μετεγχειρητική περίοδο στη νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών αυτών Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των καρδιοχειρουργικών ασθενών κατά την μετεγχειρητική τους νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ ύστερα από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος 2013 - Φεβρουάριος 2014 στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου .Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών.Για τη σύγκριση των κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία Χ2 ενώ για τις συνεχείς μεταβλητές με κανονική κατανομή η δοκιμασία t-test).Επίσης, εφαρμόστηκε η logistic regression analysis. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς, μέσης ηλικίας 64 ετών, το 76% ήταν άνδρες. Στην πλειοψηφία τους επρόκειτο για ασθενείς με περισσότερους του ενός παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (αρτηριακή υπέρταση 80%, περιφερική αρτηριακή νόσο ή αθηρωμάτωση καρωτίδων 47%, ενεργοί καπνιστές 53%, δυσλιπιδαιμία 40%). Σε σημαντικό ποσοστό προϋπήρχε δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας (43%), ενώ, ένας στους πέντε ασθενείς (20%) παρουσίαζε προεγχειρητικά καρδιακή ανεπάρκεια. Συχνότερη επέμβαση ήταν η αορτοστεφανιαία παράκαμψη ( 67% των ασθενών). Το συνολικό ισοζύγιο υγρών των ασθενών κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας τους στη ΜΕΘ ήταν 1516ml± 1913ml. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο υγρών <2 λίτρα. Οι ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ > 2λίτρα παρουσίασαν σημαντικά χειρότερη έκβαση στη ΜΕΘ (1,6% vs. 18,2%, p<0,01), αλλά και την 7η (1,8% vs. 25%, p<0,003) και 30η μετεγχειρητική μέρα (8% vs. 41,2%, p<0,03) σε σχέση με τους ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ < 2 λίτρα. Ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για θετικό συνολικό ισοζύγιο >2 λίτρα ήταν η ανάγκη χορήγησης ινοτρόπων φραμάκων (p<0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Συμπεράσματα: Οι καρδιοχειρουργικοί ασθενείς με συνολικό ολικό ισοζύγιο υγρών >2 λίτρα στη ΜΕΘ εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με όσους παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο <2 λίτρα. Η χρήση ινοτρόπων φαρμάκων ήταν ισχυρός προγνωστικός παράγοντας ισοζυγίου υγρών στη ΜΕΘ >2 λίτρα. Περαιτέρω διερεύνηση θα ήταν σκόπιμη για ανίχνευση παραγόντων κινδύνου αρνητικής έκβασης καρδιοχειρουργικών ασθενών στη ΜΕΘ αλλά και για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με την πολιτική χορήγησης υγρών στην ειδική αυτή κατηγορία ασθενών. ","ABSTRACT Introduction:The optimal use of postoperative intravenous (IV) fluid after cardiac surgery remains unclear. There is also a debate regarding the ideal amount and type of fluids that should be administered in these patients during the immediate post-operative period in ICU and the effect of overall post-operative fluid balance on the mortality and morbidity of these patients is yet to be determined. Αim:The aim of the study was to determine the influence of post-operative fluid balance on the outcome of cardiac surgery patients admitted in the ICU. Material and Methods:Retrospective study of all cardiac surgery patients admitted the ICU postoperatively, between July 2013 and February 2014 in Papageorgiou General Hospital of Thessaloniki . Were corded demographic data, comorbidities, preoperative status, chronic and preoperative drugs, type of surgery, pre- and post operative laboratory and other examinations, medical treatment and fluid balance in the ICU outcome, survival on day 7 and 30, mechanical ventilation days, length of ICU stay. Χ2,t-test and Mann-Whitney tests were used for comparisons. P<0,05 was considered for statistical significance. Logistic regression analysis was used to identify independent risk factors affecting the fluid balance. Results: 125 patients included in the study, the mean age was 64 years and 76% were men. Patients had in their majority multiple risk factors for cardiovascular disease (arterial hypertension 80%, peripheral vascular disease or carotid stenosis 47%, active smoking 53%, hyperlipidaemia 40%). Preoperative left ventricular dysfunction was recorded in 43% and heart failure in 20% of the patients. Aortocoronary bypass grafting was the commonest procedure (67%). Total fluid ICU balance was in average 1516ml± 1913ml. Most of the patients presented total fluid ICU balance <2 litres. Patients with total ICU fluid balance > 2 litres had statistically significant higher mortality in the ICU (1,6% vs. 18,2%, p<0,01), higher day-7 postoperatively mortality (1,8% vs. 25%, p<0,003), as well as higher day-30 postoperatively mortality (8% vs. 41,2%, p<0,03) when compared to patients with total ICU fluid balance < 2 litres. Independent prognostic factor for total ICU fluid balance > 2 litres was only the use of inotropes in the ICU (p<0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Conclusions:Cardiac surgery patients with total ICU fluid balance >2 litres postoperatively, presented higher mortality in the ICU and on day-7 and day-30 postoperatively.Patients with inotropes’ administration had higher probability for total ICU fluid balance >2 litres. Additional studies are needed before final conclusions can be reached regarding multiple risk factors for adverse outcomes and to better define fluid administration policies in this specific type of patient population. "]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των ασθενών της καρδιοχειρουργικής μονάδας εντατικής θεράπειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψωμιάδης Χαράλαμπος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Περίληψη Εισαγωγή: Για τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις επικρατούν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την ποσότητα και το είδος των υγρών που πρέπει να χορηγούνται κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπως επίσης, υπό συζήτηση, παραμένει και η επίδραση του συνολικού ισοζυγίου υγρών κατά τη μετεγχειρητική περίοδο στη νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών αυτών Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των καρδιοχειρουργικών ασθενών κατά την μετεγχειρητική τους νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 125 ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ ύστερα από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά το χρονικό διάστημα Ιούλιος 2013 - Φεβρουάριος 2014 στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου .Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών.Για τη σύγκριση των κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία Χ2 ενώ για τις συνεχείς μεταβλητές με κανονική κατανομή η δοκιμασία t-test).Επίσης, εφαρμόστηκε η logistic regression analysis. Αποτελέσματα: Από τους 125 ασθενείς, μέσης ηλικίας 64 ετών, το 76% ήταν άνδρες. Στην πλειοψηφία τους επρόκειτο για ασθενείς με περισσότερους του ενός παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (αρτηριακή υπέρταση 80%, περιφερική αρτηριακή νόσο ή αθηρωμάτωση καρωτίδων 47%, ενεργοί καπνιστές 53%, δυσλιπιδαιμία 40%). Σε σημαντικό ποσοστό προϋπήρχε δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας (43%), ενώ, ένας στους πέντε ασθενείς (20%) παρουσίαζε προεγχειρητικά καρδιακή ανεπάρκεια. Συχνότερη επέμβαση ήταν η αορτοστεφανιαία παράκαμψη ( 67% των ασθενών). Το συνολικό ισοζύγιο υγρών των ασθενών κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας τους στη ΜΕΘ ήταν 1516ml± 1913ml. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο υγρών <2 λίτρα. Οι ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ > 2λίτρα παρουσίασαν σημαντικά χειρότερη έκβαση στη ΜΕΘ (1,6% vs. 18,2%, p<0,01), αλλά και την 7η (1,8% vs. 25%, p<0,003) και 30η μετεγχειρητική μέρα (8% vs. 41,2%, p<0,03) σε σχέση με τους ασθενείς με συνολικό ισοζύγιο υγρών στη ΜΕΘ < 2 λίτρα. Ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για θετικό συνολικό ισοζύγιο >2 λίτρα ήταν η ανάγκη χορήγησης ινοτρόπων φραμάκων (p<0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Συμπεράσματα: Οι καρδιοχειρουργικοί ασθενείς με συνολικό ολικό ισοζύγιο υγρών >2 λίτρα στη ΜΕΘ εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με όσους παρουσίασαν συνολικό ισοζύγιο <2 λίτρα. Η χρήση ινοτρόπων φαρμάκων ήταν ισχυρός προγνωστικός παράγοντας ισοζυγίου υγρών στη ΜΕΘ >2 λίτρα. Περαιτέρω διερεύνηση θα ήταν σκόπιμη για ανίχνευση παραγόντων κινδύνου αρνητικής έκβασης καρδιοχειρουργικών ασθενών στη ΜΕΘ αλλά και για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με την πολιτική χορήγησης υγρών στην ειδική αυτή κατηγορία ασθενών. ","ABSTRACT Introduction:The optimal use of postoperative intravenous (IV) fluid after cardiac surgery remains unclear. There is also a debate regarding the ideal amount and type of fluids that should be administered in these patients during the immediate post-operative period in ICU and the effect of overall post-operative fluid balance on the mortality and morbidity of these patients is yet to be determined. Αim:The aim of the study was to determine the influence of post-operative fluid balance on the outcome of cardiac surgery patients admitted in the ICU. Material and Methods:Retrospective study of all cardiac surgery patients admitted the ICU postoperatively, between July 2013 and February 2014 in Papageorgiou General Hospital of Thessaloniki . Were corded demographic data, comorbidities, preoperative status, chronic and preoperative drugs, type of surgery, pre- and post operative laboratory and other examinations, medical treatment and fluid balance in the ICU outcome, survival on day 7 and 30, mechanical ventilation days, length of ICU stay. Χ2,t-test and Mann-Whitney tests were used for comparisons. P<0,05 was considered for statistical significance. Logistic regression analysis was used to identify independent risk factors affecting the fluid balance. Results: 125 patients included in the study, the mean age was 64 years and 76% were men. Patients had in their majority multiple risk factors for cardiovascular disease (arterial hypertension 80%, peripheral vascular disease or carotid stenosis 47%, active smoking 53%, hyperlipidaemia 40%). Preoperative left ventricular dysfunction was recorded in 43% and heart failure in 20% of the patients. Aortocoronary bypass grafting was the commonest procedure (67%). Total fluid ICU balance was in average 1516ml± 1913ml. Most of the patients presented total fluid ICU balance <2 litres. Patients with total ICU fluid balance > 2 litres had statistically significant higher mortality in the ICU (1,6% vs. 18,2%, p<0,01), higher day-7 postoperatively mortality (1,8% vs. 25%, p<0,003), as well as higher day-30 postoperatively mortality (8% vs. 41,2%, p<0,03) when compared to patients with total ICU fluid balance < 2 litres. Independent prognostic factor for total ICU fluid balance > 2 litres was only the use of inotropes in the ICU (p<0,03, OR:2,8, CI95%:1,106-6,937). Conclusions:Cardiac surgery patients with total ICU fluid balance >2 litres postoperatively, presented higher mortality in the ICU and on day-7 and day-30 postoperatively.Patients with inotropes’ administration had higher probability for total ICU fluid balance >2 litres. Additional studies are needed before final conclusions can be reached regarding multiple risk factors for adverse outcomes and to better define fluid administration policies in this specific type of patient population. "],"dc:identifier":["uoadl:1311267","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311267"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση του ισοζυγίου υγρών στην έκβαση των ασθενών της καρδιοχειρουργικής μονάδας εντατικής θεράπειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z"}