{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311277"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311277","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση των γενετικών παραγόντων στην παθογένεση του συνδρόμου Sjogren","abstract":"Το σύνδρομο Sjogren χωρίζεται στο πρωτοπαθές (pSS) όταν εμφανίζεται μόνο του και στο δευτεροπαθές όταν συνοδεύεται από άλλες παθήσεις (sSS). Τέτοιες παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (RA), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE) και το σκληρόδερμα. Εμφανίζεται με συμπτώματα ξηροστομίας και ξηροφθαλμίας τα οποία προκαλούνται από την λεμφοκυτταρική διήθηση των δακρυϊκών και σιελογόνων αδένων. Ένα ποσοστό 5-10% των ασθενών αναπτύσσει non-Hodgkin λέμφωμα στον πάσχοντα σιελογόνο αδένα. Το pSS παρουσιάζει υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών σε αναλογία 9/1. Συναντάται σε όλες τις ηλικίες άλλα αλλά κυρίως μεταξύ 40 και 60 ετών ενώ σπανίζει σε παιδιά. Η πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου αυξάνεται με την ηλικία και πιθανώς υπάρχει κληρονομούμενη γενετική προδιάθεση. Στο pSS η αιτιολογία παραμένει ελάχιστα κατανοητή λόγω της περιορισμένης γνώσης μας γύρω από το γενετικό της υπόβαθρο. Οι επιδημιολογικές και γενετικές μελέτες συνιστούν την σύνθεση μιας σύνθετης αιτιολογίας με γενετικές τροποποιήσεις σε πολλά γονίδια οι οποίες και επιφέρουν λειτουργικές ανωμαλίες στα μοριακά μονοπάτια (pathways). Έχει ανακαλυφτεί πληθώρα παραλλαγών στο DNA όπως οι νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί αλλαγής μιας βάσης (SNPs), οι παραλλαγές αντιγράφων των γονιδίων ή αλληλουχιών του DNA (CNVs), μικρές επαναλαμβανόμενες παράλληλες αλληλουχίες βάσεων και οι εισαγωγές η διαγραφές γενετικού υλικού (DIPs). Οι μελέτες επικεντρώθηκαν στα αλληλόμορφα της τάξης ΙΙ, τα HLA-DR και HLA-DQ όπου αποδείχθηκε ότι η συμβολή τους στην νόσο είναι καθοριστική σε σχέση με τους HLA τύπου Ι γενετικούς τόπους. Η πρόοδος στην ανάπτυξη των μικροσυστοιχιών έφερε την δημιουργία των μελετών ευρείας γενομικής συσχέτισης (Genome-wide association studies, GWAS) οι οποίες μας δίνουν την δυνατότητα διαλογής χιλιάδων περιοχών του DNA μέσω της χρήσης συστοιχιών SNPs που αντιστοιχούν σε γνωστά πολυμορφικά αλληλόμορφα που εκτείνονται κατά μήκος του γονιδιώματος.","abstract_html":"Το σύνδρομο Sjogren χωρίζεται στο πρωτοπαθές (pSS) όταν εμφανίζεται μόνο του και στο δευτεροπαθές όταν συνοδεύεται από άλλες παθήσεις (sSS). Τέτοιες παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (RA), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE) και το σκληρόδερμα. Εμφανίζεται με συμπτώματα ξηροστομίας και ξηροφθαλμίας τα οποία προκαλούνται από την λεμφοκυτταρική διήθηση των δακρυϊκών και σιελογόνων αδένων. Ένα ποσοστό 5-10% των ασθενών αναπτύσσει non-Hodgkin λέμφωμα στον πάσχοντα σιελογόνο αδένα. Το pSS παρουσιάζει υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών σε αναλογία 9/1. Συναντάται σε όλες τις ηλικίες άλλα αλλά κυρίως μεταξύ 40 και 60 ετών ενώ σπανίζει σε παιδιά. Η πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου αυξάνεται με την ηλικία και πιθανώς υπάρχει κληρονομούμενη γενετική προδιάθεση. Στο pSS η αιτιολογία παραμένει ελάχιστα κατανοητή λόγω της περιορισμένης γνώσης μας γύρω από το γενετικό της υπόβαθρο. Οι επιδημιολογικές και γενετικές μελέτες συνιστούν την σύνθεση μιας σύνθετης αιτιολογίας με γενετικές τροποποιήσεις σε πολλά γονίδια οι οποίες και επιφέρουν λειτουργικές ανωμαλίες στα μοριακά μονοπάτια (pathways). Έχει ανακαλυφτεί πληθώρα παραλλαγών στο DNA όπως οι νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί αλλαγής μιας βάσης (SNPs), οι παραλλαγές αντιγράφων των γονιδίων ή αλληλουχιών του DNA (CNVs), μικρές επαναλαμβανόμενες παράλληλες αλληλουχίες βάσεων και οι εισαγωγές η διαγραφές γενετικού υλικού (DIPs). Οι μελέτες επικεντρώθηκαν στα αλληλόμορφα της τάξης ΙΙ, τα HLA-DR και HLA-DQ όπου αποδείχθηκε ότι η συμβολή τους στην νόσο είναι καθοριστική σε σχέση με τους HLA τύπου Ι γενετικούς τόπους. Η πρόοδος στην ανάπτυξη των μικροσυστοιχιών έφερε την δημιουργία των μελετών ευρείας γενομικής συσχέτισης (Genome-wide association studies, GWAS) οι οποίες μας δίνουν την δυνατότητα διαλογής χιλιάδων περιοχών του DNA μέσω της χρήσης συστοιχιών SNPs που αντιστοιχούν σε γνωστά πολυμορφικά αλληλόμορφα που εκτείνονται κατά μήκος του γονιδιώματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανατολίτης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311277"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311277","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311277","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311277","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311277","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανατολίτης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311277","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311277"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύνδρομο Sjogren χωρίζεται στο πρωτοπαθές (pSS) όταν εμφανίζεται μόνο του και στο δευτεροπαθές όταν συνοδεύεται από άλλες παθήσεις (sSS). Τέτοιες παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (RA), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE) και το σκληρόδερμα. Εμφανίζεται με συμπτώματα ξηροστομίας και ξηροφθαλμίας τα οποία προκαλούνται από την λεμφοκυτταρική διήθηση των δακρυϊκών και σιελογόνων αδένων. Ένα ποσοστό 5-10% των ασθενών αναπτύσσει non-Hodgkin λέμφωμα στον πάσχοντα σιελογόνο αδένα. Το pSS παρουσιάζει υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών σε αναλογία 9/1. Συναντάται σε όλες τις ηλικίες άλλα αλλά κυρίως μεταξύ 40 και 60 ετών ενώ σπανίζει σε παιδιά. Η πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου αυξάνεται με την ηλικία και πιθανώς υπάρχει κληρονομούμενη γενετική προδιάθεση. Στο pSS η αιτιολογία παραμένει ελάχιστα κατανοητή λόγω της περιορισμένης γνώσης μας γύρω από το γενετικό της υπόβαθρο. Οι επιδημιολογικές και γενετικές μελέτες συνιστούν την σύνθεση μιας σύνθετης αιτιολογίας με γενετικές τροποποιήσεις σε πολλά γονίδια οι οποίες και επιφέρουν λειτουργικές ανωμαλίες στα μοριακά μονοπάτια (pathways). Έχει ανακαλυφτεί πληθώρα παραλλαγών στο DNA όπως οι νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί αλλαγής μιας βάσης (SNPs), οι παραλλαγές αντιγράφων των γονιδίων ή αλληλουχιών του DNA (CNVs), μικρές επαναλαμβανόμενες παράλληλες αλληλουχίες βάσεων και οι εισαγωγές η διαγραφές γενετικού υλικού (DIPs). Οι μελέτες επικεντρώθηκαν στα αλληλόμορφα της τάξης ΙΙ, τα HLA-DR και HLA-DQ όπου αποδείχθηκε ότι η συμβολή τους στην νόσο είναι καθοριστική σε σχέση με τους HLA τύπου Ι γενετικούς τόπους. Η πρόοδος στην ανάπτυξη των μικροσυστοιχιών έφερε την δημιουργία των μελετών ευρείας γενομικής συσχέτισης (Genome-wide association studies, GWAS) οι οποίες μας δίνουν την δυνατότητα διαλογής χιλιάδων περιοχών του DNA μέσω της χρήσης συστοιχιών SNPs που αντιστοιχούν σε γνωστά πολυμορφικά αλληλόμορφα που εκτείνονται κατά μήκος του γονιδιώματος."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση των γενετικών παραγόντων στην παθογένεση του συνδρόμου Sjogren"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανατολίτης Ιωάννης"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Το σύνδρομο Sjogren χωρίζεται στο πρωτοπαθές (pSS) όταν εμφανίζεται μόνο του και στο δευτεροπαθές όταν συνοδεύεται από άλλες παθήσεις (sSS). Τέτοιες παθήσεις είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (RA), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE) και το σκληρόδερμα. Εμφανίζεται με συμπτώματα ξηροστομίας και ξηροφθαλμίας τα οποία προκαλούνται από την λεμφοκυτταρική διήθηση των δακρυϊκών και σιελογόνων αδένων. Ένα ποσοστό 5-10% των ασθενών αναπτύσσει non-Hodgkin λέμφωμα στον πάσχοντα σιελογόνο αδένα. Το pSS παρουσιάζει υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών σε αναλογία 9/1. Συναντάται σε όλες τις ηλικίες άλλα αλλά κυρίως μεταξύ 40 και 60 ετών ενώ σπανίζει σε παιδιά. Η πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου αυξάνεται με την ηλικία και πιθανώς υπάρχει κληρονομούμενη γενετική προδιάθεση. Στο pSS η αιτιολογία παραμένει ελάχιστα κατανοητή λόγω της περιορισμένης γνώσης μας γύρω από το γενετικό της υπόβαθρο. Οι επιδημιολογικές και γενετικές μελέτες συνιστούν την σύνθεση μιας σύνθετης αιτιολογίας με γενετικές τροποποιήσεις σε πολλά γονίδια οι οποίες και επιφέρουν λειτουργικές ανωμαλίες στα μοριακά μονοπάτια (pathways). Έχει ανακαλυφτεί πληθώρα παραλλαγών στο DNA όπως οι νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί αλλαγής μιας βάσης (SNPs), οι παραλλαγές αντιγράφων των γονιδίων ή αλληλουχιών του DNA (CNVs), μικρές επαναλαμβανόμενες παράλληλες αλληλουχίες βάσεων και οι εισαγωγές η διαγραφές γενετικού υλικού (DIPs). Οι μελέτες επικεντρώθηκαν στα αλληλόμορφα της τάξης ΙΙ, τα HLA-DR και HLA-DQ όπου αποδείχθηκε ότι η συμβολή τους στην νόσο είναι καθοριστική σε σχέση με τους HLA τύπου Ι γενετικούς τόπους. Η πρόοδος στην ανάπτυξη των μικροσυστοιχιών έφερε την δημιουργία των μελετών ευρείας γενομικής συσχέτισης (Genome-wide association studies, GWAS) οι οποίες μας δίνουν την δυνατότητα διαλογής χιλιάδων περιοχών του DNA μέσω της χρήσης συστοιχιών SNPs που αντιστοιχούν σε γνωστά πολυμορφικά αλληλόμορφα που εκτείνονται κατά μήκος του γονιδιώματος."],"dc:identifier":["uoadl:1311277","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311277"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση των γενετικών παραγόντων στην παθογένεση του συνδρόμου Sjogren"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:12Z"}