{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311283"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311283","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση των ενδοκρινικών διαταρακτών στην αναπαραγωγική υγεία και την υπογονιμότητα των ανδρών","abstract":"Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες που παρεμβαίνουν στη σύνθεση, τη μεταφορά, την έκκριση, το μεταβολισμό, τη δράση, την ικανότητα δέσμευσης ή την εξουδετέρωση των φυσικών ορμονών που κυκλοφορούν στο ανθρώπινο σώμα και είναι υπεύθυνες για την αναπαραγωγή, τη διατήρηση της ομοιόστασης και τη ρύθμιση της ανάπτυξης. Ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τις ουσίες αυτές μέσω της τροφής και του νερού, του αέρα, του εδάφους και μέσω της μητρικής οδού με τον πλακούντα και κατά τον θηλασμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι περίοδοι στη ζωή ενός ατόμου κατά τη διάρκεια των οποίων το άτομο είναι περισσότερο ευαίσθητο στην έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες και είναι πιο πιθανό τότε να προκληθούν βλάβες στη φυσιολογία και τη λειτουργία των κυττάρων, των ιστών και των οργάνων του. Από πολυάριθμες μελέτες που έχουν γίνει, έχει προκύψει ότι η ανάπτυξη και η λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην επίδραση των ουσιών αυτών. Η δισφαινόλη Α, οι φθαλικοί εστέρες, οι αλκυλοφαινόλες, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια, οι διοξίνες, τα παρασιτοκτόνα και άλλες κατηγορίες ενδοκρινικών διαταρακτών φαίνεται ότι οδηγούν σε ελαττωμένη ποιότητα σπέρματος, υπογονιμότητα, σύνδρομο δυσγενεσίας των όρχεων, δυσμορφίες του ουρογεννητικού συστήματος των ανδρών (κρυψορχία, υποσπαδίας) και σε όγκους των γεννητικών κυττάρων των όρχεων. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες έχει βρεθεί ότι μπορούν να δράσουν στα διαφορετικά επίπεδα του επιγενετικού ελέγχου, να προκαλέσουν αλλαγές στο επιγονιδίωμα και να έχουν ακόμα και διαγενεαλογικές επιδράσεις.","abstract_html":"Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες που παρεμβαίνουν στη σύνθεση, τη μεταφορά, την έκκριση, το μεταβολισμό, τη δράση, την ικανότητα δέσμευσης ή την εξουδετέρωση των φυσικών ορμονών που κυκλοφορούν στο ανθρώπινο σώμα και είναι υπεύθυνες για την αναπαραγωγή, τη διατήρηση της ομοιόστασης και τη ρύθμιση της ανάπτυξης. Ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τις ουσίες αυτές μέσω της τροφής και του νερού, του αέρα, του εδάφους και μέσω της μητρικής οδού με τον πλακούντα και κατά τον θηλασμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι περίοδοι στη ζωή ενός ατόμου κατά τη διάρκεια των οποίων το άτομο είναι περισσότερο ευαίσθητο στην έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες και είναι πιο πιθανό τότε να προκληθούν βλάβες στη φυσιολογία και τη λειτουργία των κυττάρων, των ιστών και των οργάνων του. Από πολυάριθμες μελέτες που έχουν γίνει, έχει προκύψει ότι η ανάπτυξη και η λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην επίδραση των ουσιών αυτών. Η δισφαινόλη Α, οι φθαλικοί εστέρες, οι αλκυλοφαινόλες, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια, οι διοξίνες, τα παρασιτοκτόνα και άλλες κατηγορίες ενδοκρινικών διαταρακτών φαίνεται ότι οδηγούν σε ελαττωμένη ποιότητα σπέρματος, υπογονιμότητα, σύνδρομο δυσγενεσίας των όρχεων, δυσμορφίες του ουρογεννητικού συστήματος των ανδρών (κρυψορχία, υποσπαδίας) και σε όγκους των γεννητικών κυττάρων των όρχεων. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες έχει βρεθεί ότι μπορούν να δράσουν στα διαφορετικά επίπεδα του επιγενετικού ελέγχου, να προκαλέσουν αλλαγές στο επιγονιδίωμα και να έχουν ακόμα και διαγενεαλογικές επιδράσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλλιανού Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311283"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311283","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311283","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311283","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311283","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλλιανού Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311283"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες που παρεμβαίνουν στη σύνθεση, τη μεταφορά, την έκκριση, το μεταβολισμό, τη δράση, την ικανότητα δέσμευσης ή την εξουδετέρωση των φυσικών ορμονών που κυκλοφορούν στο ανθρώπινο σώμα και είναι υπεύθυνες για την αναπαραγωγή, τη διατήρηση της ομοιόστασης και τη ρύθμιση της ανάπτυξης. Ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τις ουσίες αυτές μέσω της τροφής και του νερού, του αέρα, του εδάφους και μέσω της μητρικής οδού με τον πλακούντα και κατά τον θηλασμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι περίοδοι στη ζωή ενός ατόμου κατά τη διάρκεια των οποίων το άτομο είναι περισσότερο ευαίσθητο στην έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες και είναι πιο πιθανό τότε να προκληθούν βλάβες στη φυσιολογία και τη λειτουργία των κυττάρων, των ιστών και των οργάνων του. Από πολυάριθμες μελέτες που έχουν γίνει, έχει προκύψει ότι η ανάπτυξη και η λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην επίδραση των ουσιών αυτών. Η δισφαινόλη Α, οι φθαλικοί εστέρες, οι αλκυλοφαινόλες, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια, οι διοξίνες, τα παρασιτοκτόνα και άλλες κατηγορίες ενδοκρινικών διαταρακτών φαίνεται ότι οδηγούν σε ελαττωμένη ποιότητα σπέρματος, υπογονιμότητα, σύνδρομο δυσγενεσίας των όρχεων, δυσμορφίες του ουρογεννητικού συστήματος των ανδρών (κρυψορχία, υποσπαδίας) και σε όγκους των γεννητικών κυττάρων των όρχεων. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες έχει βρεθεί ότι μπορούν να δράσουν στα διαφορετικά επίπεδα του επιγενετικού ελέγχου, να προκαλέσουν αλλαγές στο επιγονιδίωμα και να έχουν ακόμα και διαγενεαλογικές επιδράσεις.","Endocrine disrupting chemicals are substances which interfere with the synthesis, transport, secretion, metabolism, action, the ability to bind or eliminate the natural hormones in the human body, responsible for the reproduction, maintenance of homeostasis and the regulation of developmental processes. Human come into contact with these substances through food and water, air, soil, through placenta in fetal life and during lactation. There are certain periods in life in which the individual is more susceptible to exposure to endocrine disruptors and consequently more possible for endocrine disruptors to cause damage to the physiology and function of cells, tissues and organs. Results from numerous studies have shown that male reproductive system and function is particularly vulnerable to the effects of these substances. Bisphenol A, phthalates, alkylphenols, polychlorinated biphenyls, dioxins, pesticides and other categories of endocrine disruptors appear to lead to reduced sperm production, infertility, testicular dysgenesis syndrome, urogenital tract abnormalities (cryptorchidism, hypospadias) and testicular germ cell cancer. It has been found that endocrine disrupting chemicals can act at different levels of epigenetic control, alter the epigenome and have even intergenerational effects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση των ενδοκρινικών διαταρακτών στην αναπαραγωγική υγεία και την υπογονιμότητα των ανδρών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλλιανού Αικατερίνη"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες που παρεμβαίνουν στη σύνθεση, τη μεταφορά, την έκκριση, το μεταβολισμό, τη δράση, την ικανότητα δέσμευσης ή την εξουδετέρωση των φυσικών ορμονών που κυκλοφορούν στο ανθρώπινο σώμα και είναι υπεύθυνες για την αναπαραγωγή, τη διατήρηση της ομοιόστασης και τη ρύθμιση της ανάπτυξης. Ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τις ουσίες αυτές μέσω της τροφής και του νερού, του αέρα, του εδάφους και μέσω της μητρικής οδού με τον πλακούντα και κατά τον θηλασμό. Υπάρχουν συγκεκριμένοι περίοδοι στη ζωή ενός ατόμου κατά τη διάρκεια των οποίων το άτομο είναι περισσότερο ευαίσθητο στην έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες και είναι πιο πιθανό τότε να προκληθούν βλάβες στη φυσιολογία και τη λειτουργία των κυττάρων, των ιστών και των οργάνων του. Από πολυάριθμες μελέτες που έχουν γίνει, έχει προκύψει ότι η ανάπτυξη και η λειτουργία του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην επίδραση των ουσιών αυτών. Η δισφαινόλη Α, οι φθαλικοί εστέρες, οι αλκυλοφαινόλες, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια, οι διοξίνες, τα παρασιτοκτόνα και άλλες κατηγορίες ενδοκρινικών διαταρακτών φαίνεται ότι οδηγούν σε ελαττωμένη ποιότητα σπέρματος, υπογονιμότητα, σύνδρομο δυσγενεσίας των όρχεων, δυσμορφίες του ουρογεννητικού συστήματος των ανδρών (κρυψορχία, υποσπαδίας) και σε όγκους των γεννητικών κυττάρων των όρχεων. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες έχει βρεθεί ότι μπορούν να δράσουν στα διαφορετικά επίπεδα του επιγενετικού ελέγχου, να προκαλέσουν αλλαγές στο επιγονιδίωμα και να έχουν ακόμα και διαγενεαλογικές επιδράσεις.","Endocrine disrupting chemicals are substances which interfere with the synthesis, transport, secretion, metabolism, action, the ability to bind or eliminate the natural hormones in the human body, responsible for the reproduction, maintenance of homeostasis and the regulation of developmental processes. Human come into contact with these substances through food and water, air, soil, through placenta in fetal life and during lactation. There are certain periods in life in which the individual is more susceptible to exposure to endocrine disruptors and consequently more possible for endocrine disruptors to cause damage to the physiology and function of cells, tissues and organs. Results from numerous studies have shown that male reproductive system and function is particularly vulnerable to the effects of these substances. Bisphenol A, phthalates, alkylphenols, polychlorinated biphenyls, dioxins, pesticides and other categories of endocrine disruptors appear to lead to reduced sperm production, infertility, testicular dysgenesis syndrome, urogenital tract abnormalities (cryptorchidism, hypospadias) and testicular germ cell cancer. It has been found that endocrine disrupting chemicals can act at different levels of epigenetic control, alter the epigenome and have even intergenerational effects."],"dc:identifier":["uoadl:1311283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311283"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση των ενδοκρινικών διαταρακτών στην αναπαραγωγική υγεία και την υπογονιμότητα των ανδρών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z"}