{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311299"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311299","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα άγχους εργαζομένων σε νοσοκομεία ενηλίκων","abstract":"Το εργασιακό άγχος, έχει ποικίλες επιπτώσεις στο προσωπικό που εργάζεται στα νοσοκομεία. Δυσχεραίνει την επικοινωνία με τους ασθενείς και υποβιβάζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία. Το προσωπικό, δέχεται συναισθηματική πίεση, δημιουργώντας αγχώδης διαταραχές. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία. Υλικό και μέθοδος. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν, 280 άτομα ιατρονοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό από τέσσερα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με την συμπλήρωση ερωτηματολογίων «State-Trait Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS -18 και την εφαρμογή των στατιστικών δοκιμασιών t-test και Ανοva.. Αποτελέσματα: Από τα 280 άτομα του δείγματος, τα 26 εργάζονταν σε νοσοκομείο με μεγαλύτερη έλευση ασθενών και λόγου φόρτου εργασίας, εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος p=0.036. Από την στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι, οι έγγαμοι βιώνουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος, p=0.005 σε σχέση με τους έγγαμους/συμβίωση που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα προσωρινού άγχους p =0.14. Aνάλογα με το επάγγελμα, οι διοικητικοί εμφανίζουν μικρότερης έντασης προσωρινού και μονίμου άγχους, p=0.018 και p<0.001, σε σχέση με το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Aναφορικά με την μετεκπαίδευση οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών φαίνεται να εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά προσωρινού και μόνιμου άγχους, p=0.051 και p=0.001. Oι κατέχοντες υπεύθυνης θέσης (προϊστάμενοι, υπεύθυνοι) εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης προσωρινoύ p=0.002 και μόνιμου άγχους p=0<0.001 από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Eπίσης μεγαλύτερης έντασης προσωρινού άγχους p=0.007, εμφανίζουν αυτοί που εκτελούν κυκλικό ωράριο. Aναφορικά με τον αριθμό των ατόμων που εργάζονται στην πρωινή βάρδια, παρατηρείται το εξής. Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των ατόμων , τόσο αυξημένο περιστασιακό p<0.001 και μόνιμο άγχος p=0.004 έχουμε, ενώ όσο μικρότερη δύναμη ασθενών τόσο αυξημένα τα επίπεδα του προσωρινού p=0.016 και του μονίμου άγχους p<0.001. Συμπεράσματα. Η έγκαιρη αναγνώριση του εργασιακού άγχους, θεωρείται απαραίτητη για την πρόληψη και τον περιορισμό των επιπτώσεων, στους εργαζόμενους της τριτοβάθμιας περίθαλψης","abstract_html":"Το εργασιακό άγχος, έχει ποικίλες επιπτώσεις στο προσωπικό που εργάζεται στα νοσοκομεία. Δυσχεραίνει την επικοινωνία με τους ασθενείς και υποβιβάζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία. Το προσωπικό, δέχεται συναισθηματική πίεση, δημιουργώντας αγχώδης διαταραχές. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία. Υλικό και μέθοδος. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν, 280 άτομα ιατρονοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό από τέσσερα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με την συμπλήρωση ερωτηματολογίων «State-Trait Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS -18 και την εφαρμογή των στατιστικών δοκιμασιών t-test και Ανοva.. Αποτελέσματα: Από τα 280 άτομα του δείγματος, τα 26 εργάζονταν σε νοσοκομείο με μεγαλύτερη έλευση ασθενών και λόγου φόρτου εργασίας, εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος p=0.036. Από την στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι, οι έγγαμοι βιώνουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος, p=0.005 σε σχέση με τους έγγαμους/συμβίωση που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα προσωρινού άγχους p =0.14. Aνάλογα με το επάγγελμα, οι διοικητικοί εμφανίζουν μικρότερης έντασης προσωρινού και μονίμου άγχους, p=0.018 και p&lt;0.001, σε σχέση με το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Aναφορικά με την μετεκπαίδευση οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών φαίνεται να εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά προσωρινού και μόνιμου άγχους, p=0.051 και p=0.001. Oι κατέχοντες υπεύθυνης θέσης (προϊστάμενοι, υπεύθυνοι) εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης προσωρινoύ p=0.002 και μόνιμου άγχους p=0&lt;0.001 από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Eπίσης μεγαλύτερης έντασης προσωρινού άγχους p=0.007, εμφανίζουν αυτοί που εκτελούν κυκλικό ωράριο. Aναφορικά με τον αριθμό των ατόμων που εργάζονται στην πρωινή βάρδια, παρατηρείται το εξής. Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των ατόμων , τόσο αυξημένο περιστασιακό p&lt;0.001 και μόνιμο άγχος p=0.004 έχουμε, ενώ όσο μικρότερη δύναμη ασθενών τόσο αυξημένα τα επίπεδα του προσωρινού p=0.016 και του μονίμου άγχους p&lt;0.001. Συμπεράσματα. Η έγκαιρη αναγνώριση του εργασιακού άγχους, θεωρείται απαραίτητη για την πρόληψη και τον περιορισμό των επιπτώσεων, στους εργαζόμενους της τριτοβάθμιας περίθαλψης","abstract_has_math":false,"creators":["Ζιώγα Αγλαΐα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311299"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311299","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311299","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311299","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311299","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζιώγα Αγλαΐα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311299"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το εργασιακό άγχος, έχει ποικίλες επιπτώσεις στο προσωπικό που εργάζεται στα νοσοκομεία. Δυσχεραίνει την επικοινωνία με τους ασθενείς και υποβιβάζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία. Το προσωπικό, δέχεται συναισθηματική πίεση, δημιουργώντας αγχώδης διαταραχές. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία. Υλικό και μέθοδος. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν, 280 άτομα ιατρονοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό από τέσσερα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με την συμπλήρωση ερωτηματολογίων «State-Trait Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS -18 και την εφαρμογή των στατιστικών δοκιμασιών t-test και Ανοva.. Αποτελέσματα: Από τα 280 άτομα του δείγματος, τα 26 εργάζονταν σε νοσοκομείο με μεγαλύτερη έλευση ασθενών και λόγου φόρτου εργασίας, εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος p=0.036. Από την στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι, οι έγγαμοι βιώνουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος, p=0.005 σε σχέση με τους έγγαμους/συμβίωση που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα προσωρινού άγχους p =0.14. Aνάλογα με το επάγγελμα, οι διοικητικοί εμφανίζουν μικρότερης έντασης προσωρινού και μονίμου άγχους, p=0.018 και p<0.001, σε σχέση με το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Aναφορικά με την μετεκπαίδευση οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών φαίνεται να εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά προσωρινού και μόνιμου άγχους, p=0.051 και p=0.001. Oι κατέχοντες υπεύθυνης θέσης (προϊστάμενοι, υπεύθυνοι) εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης προσωρινoύ p=0.002 και μόνιμου άγχους p=0<0.001 από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Eπίσης μεγαλύτερης έντασης προσωρινού άγχους p=0.007, εμφανίζουν αυτοί που εκτελούν κυκλικό ωράριο. Aναφορικά με τον αριθμό των ατόμων που εργάζονται στην πρωινή βάρδια, παρατηρείται το εξής. Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των ατόμων , τόσο αυξημένο περιστασιακό p<0.001 και μόνιμο άγχος p=0.004 έχουμε, ενώ όσο μικρότερη δύναμη ασθενών τόσο αυξημένα τα επίπεδα του προσωρινού p=0.016 και του μονίμου άγχους p<0.001. Συμπεράσματα. Η έγκαιρη αναγνώριση του εργασιακού άγχους, θεωρείται απαραίτητη για την πρόληψη και τον περιορισμό των επιπτώσεων, στους εργαζόμενους της τριτοβάθμιας περίθαλψης","Anxiety within the working environment of a public hospital has versatile consequences on the working stuff of the hospital. Communication with patients is impaired while the quality of the services to be offered in the hospitals is downgraded. Working staff is under sentimental pressure which creates anxiety disorders. Scope: the purpose of this study is the estimation of the tension of temporal & permanent anxiety of the working staff in public hospitals. Method: The sample of this study has been 280 persons/working staff from four different public hospitals, working staff that includes doctors, nurses & administrative staff. Collection of data has been made with the completing of “State-Trait Anxiety Inventory for Adults” by Ch. Spielberger. The statistical analysis has been made with the use of SPSS-18 & the application of statistical test of t-test & anova. Results: 26 persons from the 280 person’s sample are working in a public hospital with the maximum patient advent & due the work load they exhibit greater intensity of permanent anxiety p=0.036. Statistical analysis reveals that the married staff shows greater intensity of permanent anxiety, p=0.05, compared with persons that are not married or living together; the second ones reveal intensity of temporal anxiety p=0.14. Depending on their role, the administrative staff show less tension of permanent & temporal anxiety, p=0.018 & p<0.001 in comparison with doctors & nurses. In relevance to education, those with second instance education seem to show permanent anxiety of less tension, p=0.001, staff with master degrees show more tension of permanent & temporal anxiety, p=0.051 & p=0.001. Persons in responsible positions, like managers/supervisors, show greater tension of temporal anxiety, p=0.002 & permanent anxiety of p<0.001 from the rest of the working staff. Also those who work on a circular basis show greater tension of temporal anxiety of p=0.007. For those ones working on morning shifts, we can observe the following: the greater the number of patients the greater is the temporal anxiety, p<0.001, while the permanent anxiety is at p=0.004, when patients are fewer, temporal anxiety is at p=0.016 & permanent at p<0.001. Conclusions. The early recognition of anxiety within the working environment of a public hospital is considered to be essential & of vital importance for the limitation of its impact on the working staff in tertiary care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα άγχους εργαζομένων σε νοσοκομεία ενηλίκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζιώγα Αγλαΐα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Το εργασιακό άγχος, έχει ποικίλες επιπτώσεις στο προσωπικό που εργάζεται στα νοσοκομεία. Δυσχεραίνει την επικοινωνία με τους ασθενείς και υποβιβάζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία. Το προσωπικό, δέχεται συναισθηματική πίεση, δημιουργώντας αγχώδης διαταραχές. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η εκτίμηση της έντασης του περιστασιακού και μόνιμου άγχους εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία. Υλικό και μέθοδος. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν, 280 άτομα ιατρονοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό από τέσσερα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με την συμπλήρωση ερωτηματολογίων «State-Trait Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS -18 και την εφαρμογή των στατιστικών δοκιμασιών t-test και Ανοva.. Αποτελέσματα: Από τα 280 άτομα του δείγματος, τα 26 εργάζονταν σε νοσοκομείο με μεγαλύτερη έλευση ασθενών και λόγου φόρτου εργασίας, εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος p=0.036. Από την στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι, οι έγγαμοι βιώνουν μεγαλύτερης έντασης μόνιμο άγχος, p=0.005 σε σχέση με τους έγγαμους/συμβίωση που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα προσωρινού άγχους p =0.14. Aνάλογα με το επάγγελμα, οι διοικητικοί εμφανίζουν μικρότερης έντασης προσωρινού και μονίμου άγχους, p=0.018 και p<0.001, σε σχέση με το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Aναφορικά με την μετεκπαίδευση οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών φαίνεται να εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά προσωρινού και μόνιμου άγχους, p=0.051 και p=0.001. Oι κατέχοντες υπεύθυνης θέσης (προϊστάμενοι, υπεύθυνοι) εμφανίζουν μεγαλύτερης έντασης προσωρινoύ p=0.002 και μόνιμου άγχους p=0<0.001 από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Eπίσης μεγαλύτερης έντασης προσωρινού άγχους p=0.007, εμφανίζουν αυτοί που εκτελούν κυκλικό ωράριο. Aναφορικά με τον αριθμό των ατόμων που εργάζονται στην πρωινή βάρδια, παρατηρείται το εξής. Όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των ατόμων , τόσο αυξημένο περιστασιακό p<0.001 και μόνιμο άγχος p=0.004 έχουμε, ενώ όσο μικρότερη δύναμη ασθενών τόσο αυξημένα τα επίπεδα του προσωρινού p=0.016 και του μονίμου άγχους p<0.001. Συμπεράσματα. Η έγκαιρη αναγνώριση του εργασιακού άγχους, θεωρείται απαραίτητη για την πρόληψη και τον περιορισμό των επιπτώσεων, στους εργαζόμενους της τριτοβάθμιας περίθαλψης","Anxiety within the working environment of a public hospital has versatile consequences on the working stuff of the hospital. Communication with patients is impaired while the quality of the services to be offered in the hospitals is downgraded. Working staff is under sentimental pressure which creates anxiety disorders. Scope: the purpose of this study is the estimation of the tension of temporal & permanent anxiety of the working staff in public hospitals. Method: The sample of this study has been 280 persons/working staff from four different public hospitals, working staff that includes doctors, nurses & administrative staff. Collection of data has been made with the completing of “State-Trait Anxiety Inventory for Adults” by Ch. Spielberger. The statistical analysis has been made with the use of SPSS-18 & the application of statistical test of t-test & anova. Results: 26 persons from the 280 person’s sample are working in a public hospital with the maximum patient advent & due the work load they exhibit greater intensity of permanent anxiety p=0.036. Statistical analysis reveals that the married staff shows greater intensity of permanent anxiety, p=0.05, compared with persons that are not married or living together; the second ones reveal intensity of temporal anxiety p=0.14. Depending on their role, the administrative staff show less tension of permanent & temporal anxiety, p=0.018 & p<0.001 in comparison with doctors & nurses. In relevance to education, those with second instance education seem to show permanent anxiety of less tension, p=0.001, staff with master degrees show more tension of permanent & temporal anxiety, p=0.051 & p=0.001. Persons in responsible positions, like managers/supervisors, show greater tension of temporal anxiety, p=0.002 & permanent anxiety of p<0.001 from the rest of the working staff. Also those who work on a circular basis show greater tension of temporal anxiety of p=0.007. For those ones working on morning shifts, we can observe the following: the greater the number of patients the greater is the temporal anxiety, p<0.001, while the permanent anxiety is at p=0.004, when patients are fewer, temporal anxiety is at p=0.016 & permanent at p<0.001. Conclusions. The early recognition of anxiety within the working environment of a public hospital is considered to be essential & of vital importance for the limitation of its impact on the working staff in tertiary care."],"dc:identifier":["uoadl:1311299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311299"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίπεδα άγχους εργαζομένων σε νοσοκομεία ενηλίκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z"}