{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311307"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1311307","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπεδα ρεζιστίνης σε ασθενείς με θρόμβωση","abstract":"Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει αναπτύξει διάφορους μηχανισμούς προστασίας για να διαφυλάσσεται από τους πολυάριθμους παράγοντες κινδύνου. Ένας εξ αυτών είναι ο μηχανισμός της πήξης που σκοπός του είναι η διατήρηση του αίματος σε ρευστή μορφή μέσα στο κυκλοφορικό σύστημα διασφαλίζοντας έτσι την οξυγόνωση όλων των ιστών και κυττάρων. Υπάρχουν όμως διαταραχές που οφείλονται σε κληρονομικούς και επίκτητους παράγοντες που διαταράσσουν την ισορροπία της αιμόστασης και έχουμε ως αποτέλεσμα είτε αιμορραγία είτε θρόμβωση. Ο λιπώδης ιστός διακρίνεται σε λευκός ή φαιός ανάλογα με το είδος των λιποκυττάρων που τον αποτελούν. Έχει ως κύριο ρόλο την αποθήκευση ενέργειας με την μορφή λίπους, την απόσβεση των κραδασμών προκειμένου να προστατέψει τα όργανα τα οποία περιβάλει και επιτελεί και ρόλο θερμομόνωσης. Επιπλέον όμως, ο ΛΙ έχει και ενδοκρινική λειτουργία παράγοντας μια σειρά από διάφορες ουσίες που ονομάζονται λιποκίνες και έχουν ποικίλες δράσεις. Στην παχυσαρκία όμως όπου ο ΛΙ φλεγμαίνει, κυρίως λόγω υποξίας, αυτή η παραγωγή και έκκριση των λιποκινών διαταράσσεται με αποτέλεσμα κυρίως την υπερέκκριση αυτών των ουσιών. Μια από αυτές τις ουσίες είναι η ρεζιστίνη, ένα πολυπεπτίδιο 12,5 KDa, πλούσιο σε κυστεΐνη. Κυκλοφορεί στο αίμα ως ολιγομερή μικρού και μεγάλου μοριακού βάρους και διατηρεί τη δομή του μέσω δισουλφιδικών δεσμών. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό της γλυκόζης, αναστέλλει την λιπογέννεση ενώ συμμετέχει και σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Κύριο όμως γνώρισμα της ρεζιστίνης είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη που έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούνται υψηλότερες ποσότητες ινσουλίνης προκειμένου να επιτευχθεί φυσιολογικός μεταβολισμός. Εντοπίζονται υψηλότερες συγκεντρώσεις ρεζιστίνης σε διαβητικούς τύπου ΙΙ ασθενείς και σε παχύσαρκα άτομα. Επιπλέον, η ρεζιστίνη στον άνθρωπο φαίνεται να κατέχει κάποιο ρόλο στην φλεγμονή και την ανοσία καθώς έχει ανιχνευθεί εκτός από τα μακροφάγα και στα μονοπύρηνα αλλά και στο μυελό των οστών, ενώ αυξάνει ως απάντηση σε υψηλά επίπεδα IL-1, IL-6, THFa. Παράλληλα έχουν εντοπιστεί υψηλές συγκεντρώσεις σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, χρόνια παγκρεατίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και ερυθροματώδη λύκο. Ακόμα η ρεζιστίνη φαίνεται πως κατέχει κάποιο ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα καθώς προκαλεί άμεση διέγερση του ενδοθηλίου. Έχουν βρεθεί υψηλές συγκεντρώσεις σε γυναίκες με στεφανιαία νόσο ενώ αποτελεί δείκτη πρόγνωσης στην καρδιακή ανεπάρκεια και είναι ανάλογη της σοβαρότητας της νόσου. Επιπλέον φαίνεται πως έχει κάποιο ρόλο στην δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας μέσω του μηχανισμού της φλεγμονής και ενεργοποίησης των λείων μυϊκών ινών των αρτηριών. Η ρεζιστίνη έχει ρόλο στη ρύθμιση του αγγειακού τόνου καθώς προκαλεί αγγειοσύσπαση.","abstract_html":"Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει αναπτύξει διάφορους μηχανισμούς προστασίας για να διαφυλάσσεται από τους πολυάριθμους παράγοντες κινδύνου. Ένας εξ αυτών είναι ο μηχανισμός της πήξης που σκοπός του είναι η διατήρηση του αίματος σε ρευστή μορφή μέσα στο κυκλοφορικό σύστημα διασφαλίζοντας έτσι την οξυγόνωση όλων των ιστών και κυττάρων. Υπάρχουν όμως διαταραχές που οφείλονται σε κληρονομικούς και επίκτητους παράγοντες που διαταράσσουν την ισορροπία της αιμόστασης και έχουμε ως αποτέλεσμα είτε αιμορραγία είτε θρόμβωση. Ο λιπώδης ιστός διακρίνεται σε λευκός ή φαιός ανάλογα με το είδος των λιποκυττάρων που τον αποτελούν. Έχει ως κύριο ρόλο την αποθήκευση ενέργειας με την μορφή λίπους, την απόσβεση των κραδασμών προκειμένου να προστατέψει τα όργανα τα οποία περιβάλει και επιτελεί και ρόλο θερμομόνωσης. Επιπλέον όμως, ο ΛΙ έχει και ενδοκρινική λειτουργία παράγοντας μια σειρά από διάφορες ουσίες που ονομάζονται λιποκίνες και έχουν ποικίλες δράσεις. Στην παχυσαρκία όμως όπου ο ΛΙ φλεγμαίνει, κυρίως λόγω υποξίας, αυτή η παραγωγή και έκκριση των λιποκινών διαταράσσεται με αποτέλεσμα κυρίως την υπερέκκριση αυτών των ουσιών. Μια από αυτές τις ουσίες είναι η ρεζιστίνη, ένα πολυπεπτίδιο 12,5 KDa, πλούσιο σε κυστεΐνη. Κυκλοφορεί στο αίμα ως ολιγομερή μικρού και μεγάλου μοριακού βάρους και διατηρεί τη δομή του μέσω δισουλφιδικών δεσμών. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό της γλυκόζης, αναστέλλει την λιπογέννεση ενώ συμμετέχει και σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Κύριο όμως γνώρισμα της ρεζιστίνης είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη που έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούνται υψηλότερες ποσότητες ινσουλίνης προκειμένου να επιτευχθεί φυσιολογικός μεταβολισμός. Εντοπίζονται υψηλότερες συγκεντρώσεις ρεζιστίνης σε διαβητικούς τύπου ΙΙ ασθενείς και σε παχύσαρκα άτομα. Επιπλέον, η ρεζιστίνη στον άνθρωπο φαίνεται να κατέχει κάποιο ρόλο στην φλεγμονή και την ανοσία καθώς έχει ανιχνευθεί εκτός από τα μακροφάγα και στα μονοπύρηνα αλλά και στο μυελό των οστών, ενώ αυξάνει ως απάντηση σε υψηλά επίπεδα IL-1, IL-6, THFa. Παράλληλα έχουν εντοπιστεί υψηλές συγκεντρώσεις σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, χρόνια παγκρεατίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και ερυθροματώδη λύκο. Ακόμα η ρεζιστίνη φαίνεται πως κατέχει κάποιο ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα καθώς προκαλεί άμεση διέγερση του ενδοθηλίου. Έχουν βρεθεί υψηλές συγκεντρώσεις σε γυναίκες με στεφανιαία νόσο ενώ αποτελεί δείκτη πρόγνωσης στην καρδιακή ανεπάρκεια και είναι ανάλογη της σοβαρότητας της νόσου. Επιπλέον φαίνεται πως έχει κάποιο ρόλο στην δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας μέσω του μηχανισμού της φλεγμονής και ενεργοποίησης των λείων μυϊκών ινών των αρτηριών. Η ρεζιστίνη έχει ρόλο στη ρύθμιση του αγγειακού τόνου καθώς προκαλεί αγγειοσύσπαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζανανδρίτσος Σπυρίδων"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311307"],"render_values":[{"text":"uoadl:1311307","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311307","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311307","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1311307","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζανανδρίτσος Σπυρίδων"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1311307","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311307"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει αναπτύξει διάφορους μηχανισμούς προστασίας για να διαφυλάσσεται από τους πολυάριθμους παράγοντες κινδύνου. Ένας εξ αυτών είναι ο μηχανισμός της πήξης που σκοπός του είναι η διατήρηση του αίματος σε ρευστή μορφή μέσα στο κυκλοφορικό σύστημα διασφαλίζοντας έτσι την οξυγόνωση όλων των ιστών και κυττάρων. Υπάρχουν όμως διαταραχές που οφείλονται σε κληρονομικούς και επίκτητους παράγοντες που διαταράσσουν την ισορροπία της αιμόστασης και έχουμε ως αποτέλεσμα είτε αιμορραγία είτε θρόμβωση. Ο λιπώδης ιστός διακρίνεται σε λευκός ή φαιός ανάλογα με το είδος των λιποκυττάρων που τον αποτελούν. Έχει ως κύριο ρόλο την αποθήκευση ενέργειας με την μορφή λίπους, την απόσβεση των κραδασμών προκειμένου να προστατέψει τα όργανα τα οποία περιβάλει και επιτελεί και ρόλο θερμομόνωσης. Επιπλέον όμως, ο ΛΙ έχει και ενδοκρινική λειτουργία παράγοντας μια σειρά από διάφορες ουσίες που ονομάζονται λιποκίνες και έχουν ποικίλες δράσεις. Στην παχυσαρκία όμως όπου ο ΛΙ φλεγμαίνει, κυρίως λόγω υποξίας, αυτή η παραγωγή και έκκριση των λιποκινών διαταράσσεται με αποτέλεσμα κυρίως την υπερέκκριση αυτών των ουσιών. Μια από αυτές τις ουσίες είναι η ρεζιστίνη, ένα πολυπεπτίδιο 12,5 KDa, πλούσιο σε κυστεΐνη. Κυκλοφορεί στο αίμα ως ολιγομερή μικρού και μεγάλου μοριακού βάρους και διατηρεί τη δομή του μέσω δισουλφιδικών δεσμών. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό της γλυκόζης, αναστέλλει την λιπογέννεση ενώ συμμετέχει και σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Κύριο όμως γνώρισμα της ρεζιστίνης είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη που έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούνται υψηλότερες ποσότητες ινσουλίνης προκειμένου να επιτευχθεί φυσιολογικός μεταβολισμός. Εντοπίζονται υψηλότερες συγκεντρώσεις ρεζιστίνης σε διαβητικούς τύπου ΙΙ ασθενείς και σε παχύσαρκα άτομα. Επιπλέον, η ρεζιστίνη στον άνθρωπο φαίνεται να κατέχει κάποιο ρόλο στην φλεγμονή και την ανοσία καθώς έχει ανιχνευθεί εκτός από τα μακροφάγα και στα μονοπύρηνα αλλά και στο μυελό των οστών, ενώ αυξάνει ως απάντηση σε υψηλά επίπεδα IL-1, IL-6, THFa. Παράλληλα έχουν εντοπιστεί υψηλές συγκεντρώσεις σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, χρόνια παγκρεατίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και ερυθροματώδη λύκο. Ακόμα η ρεζιστίνη φαίνεται πως κατέχει κάποιο ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα καθώς προκαλεί άμεση διέγερση του ενδοθηλίου. Έχουν βρεθεί υψηλές συγκεντρώσεις σε γυναίκες με στεφανιαία νόσο ενώ αποτελεί δείκτη πρόγνωσης στην καρδιακή ανεπάρκεια και είναι ανάλογη της σοβαρότητας της νόσου. Επιπλέον φαίνεται πως έχει κάποιο ρόλο στην δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας μέσω του μηχανισμού της φλεγμονής και ενεργοποίησης των λείων μυϊκών ινών των αρτηριών. Η ρεζιστίνη έχει ρόλο στη ρύθμιση του αγγειακού τόνου καθώς προκαλεί αγγειοσύσπαση.","Many defensive mechanisms have been developed by human organism in order to be protected from numerous threats. One of those mechanisms is the coagulation system which purpose is to sustain blood in liquid form in the circulation system, reassuring the oxygenation of every tissue and cell. However, there are disorders arising from inherited and acquired factors that disturb the hemostasis balance and result in bleeding or thrombosis. The predominant cell type in adipose tissue is the adipocyte, which may be white or brown. In accordance with the type of adipocytes which compose it, adipose tissue is subdivided into white and brown adipose tissue. In general adipose tissue acts mainly as an energy store and expands during obesity. It also provides thermal insulation, support the body against mechanical shocks and regulates body temperature. Furthermore, adipose tissue is an active endocrine organ secreting several mediators called adipokines, which have several roles. In obesity, adipose tissue becomes dysfunctional, resulting inn an overproduction of proinflammatory adipokines and a lower production of anti-inflammatory adipokines. Resistin is a proinflammatory adipokine, also called FIZZ3 (found in inflammatory zone) and was identified as a 12.5 KDa polypeptide expressed and secreted by white adipose tissue and macrophages. The term resistin was originally proposed for its role as a mediator of insulin resistance. Resistin belongs to the family of cystein-rich proteins, termed RELMs (resistin-like molecules). It impairs glucose metabolism, induces insulin resistance and inhibits adipogenesis. Resistin may have a role in inflammation. In human, it is produced mainly by the macrophages. Resistin is found in higher levels in the plasma of obese and diabetic humans. Its concentration diminishes with administration of thiazolidinedione. Resistin has been associated with endothelial dysfunction and coronary artery disease. Resistin expression is stimulated by TNFa and IL-6, both of which offers an explanation for an increased level of resistin in obesity. Resistin augments endothelin-1 release, which causes endothelium dysfunction. Also, resistin augments the expression of VCAM-1 and MCP-1, both of which are involved in early atherosclerotic formation. Also it can induces vasoconstriction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπεδα ρεζιστίνης σε ασθενείς με θρόμβωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζανανδρίτσος Σπυρίδων"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει αναπτύξει διάφορους μηχανισμούς προστασίας για να διαφυλάσσεται από τους πολυάριθμους παράγοντες κινδύνου. Ένας εξ αυτών είναι ο μηχανισμός της πήξης που σκοπός του είναι η διατήρηση του αίματος σε ρευστή μορφή μέσα στο κυκλοφορικό σύστημα διασφαλίζοντας έτσι την οξυγόνωση όλων των ιστών και κυττάρων. Υπάρχουν όμως διαταραχές που οφείλονται σε κληρονομικούς και επίκτητους παράγοντες που διαταράσσουν την ισορροπία της αιμόστασης και έχουμε ως αποτέλεσμα είτε αιμορραγία είτε θρόμβωση. Ο λιπώδης ιστός διακρίνεται σε λευκός ή φαιός ανάλογα με το είδος των λιποκυττάρων που τον αποτελούν. Έχει ως κύριο ρόλο την αποθήκευση ενέργειας με την μορφή λίπους, την απόσβεση των κραδασμών προκειμένου να προστατέψει τα όργανα τα οποία περιβάλει και επιτελεί και ρόλο θερμομόνωσης. Επιπλέον όμως, ο ΛΙ έχει και ενδοκρινική λειτουργία παράγοντας μια σειρά από διάφορες ουσίες που ονομάζονται λιποκίνες και έχουν ποικίλες δράσεις. Στην παχυσαρκία όμως όπου ο ΛΙ φλεγμαίνει, κυρίως λόγω υποξίας, αυτή η παραγωγή και έκκριση των λιποκινών διαταράσσεται με αποτέλεσμα κυρίως την υπερέκκριση αυτών των ουσιών. Μια από αυτές τις ουσίες είναι η ρεζιστίνη, ένα πολυπεπτίδιο 12,5 KDa, πλούσιο σε κυστεΐνη. Κυκλοφορεί στο αίμα ως ολιγομερή μικρού και μεγάλου μοριακού βάρους και διατηρεί τη δομή του μέσω δισουλφιδικών δεσμών. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό της γλυκόζης, αναστέλλει την λιπογέννεση ενώ συμμετέχει και σε φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Κύριο όμως γνώρισμα της ρεζιστίνης είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη που έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούνται υψηλότερες ποσότητες ινσουλίνης προκειμένου να επιτευχθεί φυσιολογικός μεταβολισμός. Εντοπίζονται υψηλότερες συγκεντρώσεις ρεζιστίνης σε διαβητικούς τύπου ΙΙ ασθενείς και σε παχύσαρκα άτομα. Επιπλέον, η ρεζιστίνη στον άνθρωπο φαίνεται να κατέχει κάποιο ρόλο στην φλεγμονή και την ανοσία καθώς έχει ανιχνευθεί εκτός από τα μακροφάγα και στα μονοπύρηνα αλλά και στο μυελό των οστών, ενώ αυξάνει ως απάντηση σε υψηλά επίπεδα IL-1, IL-6, THFa. Παράλληλα έχουν εντοπιστεί υψηλές συγκεντρώσεις σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, χρόνια παγκρεατίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και ερυθροματώδη λύκο. Ακόμα η ρεζιστίνη φαίνεται πως κατέχει κάποιο ρόλο στα καρδιοαγγειακά νοσήματα καθώς προκαλεί άμεση διέγερση του ενδοθηλίου. Έχουν βρεθεί υψηλές συγκεντρώσεις σε γυναίκες με στεφανιαία νόσο ενώ αποτελεί δείκτη πρόγνωσης στην καρδιακή ανεπάρκεια και είναι ανάλογη της σοβαρότητας της νόσου. Επιπλέον φαίνεται πως έχει κάποιο ρόλο στην δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας μέσω του μηχανισμού της φλεγμονής και ενεργοποίησης των λείων μυϊκών ινών των αρτηριών. Η ρεζιστίνη έχει ρόλο στη ρύθμιση του αγγειακού τόνου καθώς προκαλεί αγγειοσύσπαση.","Many defensive mechanisms have been developed by human organism in order to be protected from numerous threats. One of those mechanisms is the coagulation system which purpose is to sustain blood in liquid form in the circulation system, reassuring the oxygenation of every tissue and cell. However, there are disorders arising from inherited and acquired factors that disturb the hemostasis balance and result in bleeding or thrombosis. The predominant cell type in adipose tissue is the adipocyte, which may be white or brown. In accordance with the type of adipocytes which compose it, adipose tissue is subdivided into white and brown adipose tissue. In general adipose tissue acts mainly as an energy store and expands during obesity. It also provides thermal insulation, support the body against mechanical shocks and regulates body temperature. Furthermore, adipose tissue is an active endocrine organ secreting several mediators called adipokines, which have several roles. In obesity, adipose tissue becomes dysfunctional, resulting inn an overproduction of proinflammatory adipokines and a lower production of anti-inflammatory adipokines. Resistin is a proinflammatory adipokine, also called FIZZ3 (found in inflammatory zone) and was identified as a 12.5 KDa polypeptide expressed and secreted by white adipose tissue and macrophages. The term resistin was originally proposed for its role as a mediator of insulin resistance. Resistin belongs to the family of cystein-rich proteins, termed RELMs (resistin-like molecules). It impairs glucose metabolism, induces insulin resistance and inhibits adipogenesis. Resistin may have a role in inflammation. In human, it is produced mainly by the macrophages. Resistin is found in higher levels in the plasma of obese and diabetic humans. Its concentration diminishes with administration of thiazolidinedione. Resistin has been associated with endothelial dysfunction and coronary artery disease. Resistin expression is stimulated by TNFa and IL-6, both of which offers an explanation for an increased level of resistin in obesity. Resistin augments endothelin-1 release, which causes endothelium dysfunction. Also, resistin augments the expression of VCAM-1 and MCP-1, both of which are involved in early atherosclerotic formation. Also it can induces vasoconstriction."],"dc:identifier":["uoadl:1311307","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1311307"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίπεδα ρεζιστίνης σε ασθενείς με θρόμβωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:22:14Z"}